พ่ายรักวิศวะปากหมา의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

บทที่31 งอนแย้วววเลิกเรียนลิลลี่พยายามจะเดินเข้าไปเกาะแขนคินทร์เพื่อชวนไปหาอะไรกินกันต่อ แต่ทว่าร่างสูงกลับเดินดุ่มๆ ไปที่ลานจอดรถด้วยใบหน้าบึ้งตึง คินทร์เปิดประตูรถแล้วสตาร์ทเครื่องเสียงดังสนั่น ลิลลี่รีบวิ่งตามไปนั่งข้างๆ ทันทีบรรยากาศในรถเงียบกริบจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ครางกระหึ่ม คินทร์ขับรถด้วยความเร็วสูงมุ่งตรงมายังเพนท์เฮาส์หรู พอรถจอดนิ่งสนิทหน้าตึก เขาก็ปลดล็อกประตูแต่กลับนั่งนิ่งไม่ยอมดับเครื่อง"คินทร์... จะไม่ลงรถเหรอ? จะไปไหนต่อ?" ลิลลี่ถามเสียงแผ่ว สังเกตเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นของเขา"ลงไปก่อนเลย ลี่มีงานต้องดีลไม่ใช่เหรอ?" คินทร์ตอบโดยไม่หันมามอง"ทำไมไม่ลงจากรถ จะไปไหนคะ ลี่ถามสองรอบละน่ะ!" ลิลลี่ถามย้ำด้วยความไม่พอใจที่เขาทำตัวห่างเหิน แต่คินทร์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่นั่งรอให้ลิลลี่ก้าวเท้าลงพ้นประตูรถ และทันทีที่เธอปิดประตูลง รถก็ทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ลิลลี่ยืนเคว้งคว้างมองตามท้ายรถไปด้วยความน้อยใจณ บาร์หรูคินทร์ทิ้งตัวลงบนโซฟาหนังสีเข้มภายในโซนวีไอพีที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว นิกและเพลิงที่ตามมาสมทบเห็นสภาพเพื่อนที่กระดกเหล้าเข้าปาก

บทที่33 สอบวันเวลาแห่งการคร่ำเคร่งอ่านหนังสือผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดสัปดาห์มหาประลัยของการสอบปลายภาคก็สิ้นสุดลง บรรยากาศที่หน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์และบริหารธุกิจเต็มไปด้วยเสียงเฮลั่นของเหล่านิสิตที่เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก แก๊งเพื่อนรักทั้ง 6 คน นำโดย คินทร์ ลิลลี่ นิก เพลิง แตงโม และลูกพีช พากันมานั่งรวมตัวกันที่โต๊ะม้าหินอ่อนตัวประจำใต้ตึกคณะวิศวะ สภาพแต่ละคนดูอิดโรยแต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม"จบซักทีโว้ยยย! กูรอดตายแล้ว!" เพลิงตะโกนลั่นพลางขยำชีทสรุปในมือทิ้งอย่างไม่ใยดี "พวกวิชาบริหารทำกูแทบขิต ขอบคุณอาจารย์ลี่มากครับที่ช่วยติวบริหารให้ ไม่งั้นกูคงเอฟตัวเบ้อเร่อ""เออ จริง มึงช่วยชีวิตพวกกูไว้มากเลยนะลี่" นิกเสริมพลางปาดเหงื่อ "ว่าแต่สอบเสร็จแล้วเนี่ย เรื่องที่คุยกันค้างไว้ล่ะเรื่องฝึกงาน พวกมึงตัดสินใจได้ยัง?"คินทร์ที่นั่งโอบไหล่ลิลลี่อยู่ขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะมองหน้าแฟนสาวด้วยสายตาอบอุ่น "ลี่กับกูคุยกันแล้ว ว่าเราจะไปฝึกงานที่โชว์รูมรถนำเข้าของที่บ้านกูเอง ลี่เขาอยากไปเรียนรู้เรื่องบริหารการขาย ส่วนกูก็จะไปดูงานด้านวิศวกรรมยานยนต์และระบบจัดการหลังการขายช่วยป๊า"พอคิ

บทที่35 รวมหัวกันหลังจบมื้อเที่ยงอันร้อนแรงที่ร้านอาหาร คินทร์และลิลลี่ขับรถกลับไปที่โชว์รูมเพื่อทำงานต่อในช่วงบ่าย โดยที่ลิลลี่ยังคงทำหน้าที่ช่วยตรวจสอบตัวเลขบัญชีอย่างคล่องแคล่ว แต่ในขณะเดียวกัน ปลายฝน ที่หน้าแตกหมอไม่รับเย็บจากโชว์รูม กลับไม่ได้ยอมแพ้ง่ายๆ เธอขับรถมุ่งตรงไปยังคฤหาสน์หรูของตระกูล รัตนธนากุล ทันที เพื่อเข้าหาที่พึ่งสุดท้ายนั่นคือ คุณแม่ดารินปลายฝนก้าวเข้าไปในบ้านด้วยใบหน้าที่ปั้นให้ดูเศร้าสร้อยและตื่นตระหนก เมื่อเห็นคุณแม่ดารินนั่งจิบชาอยู่ เธอจึงรีบเข้าไปทรุดตัวนั่งลงข้างๆ ทันที"คุณแม่ดารินคะ! ฝนมีเรื่องร้อนใจมากค่ะ ฝนเพิ่งไปที่โชว์รูมมา..." ปลายฝนเริ่มจีบปากจีบคอเล่า "คินทร์ค่ะคุณแม่ คินทร์พาผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาทำงานด้วย แต่งตัวก็งั้นๆ แถมยังป่าวประกาศว่าเป็นแฟนของคินทร์ต่อหน้าพนักงานทุกคนเลยนะคะ ฝนพยายามจะเตือนคินทร์ว่ามันจะเสียชื่อเสียงนามสกุล รัตนธนากุล แต่ผู้หญิงคนนั้นกลับดุด่าฝน แถมยังดึงแขนคินทร์ไปต่อหน้าต่อตาเลยค่ะ!"คุณแม่ดารินปรายตามองปลายฝนด้วยสายตาเย็นชา จริงๆ แล้วคุณแม่ไม่ได้ชอบปลายฝนเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะยังจำได้ดีว่าผู้หญิงคนนี้เคยทิ้งลูกชายเธ

บทที่37 แปลกๆน่ะคืนนั้นทุกคนฉลองกันหนักมากจนสภาพแต่ละคนดูไม่ได้ แตงโมกับลูกพีช กอดคอกันหลับคาเตียงในห้องรับแขก ส่วน เพลิงกับนิก ก็นอนกรนประสานเสียงกันอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่นด้านล่าง มีเพียงคินทร์กับลิลลี่ ที่ขึ้นไปนอนบนห้องของคินทร์โดยที่คินทร์หลับสนิทด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์แต่ ลิลลี่ กลับต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้อย่างรุนแรง เธอรีบพยุงตัวเองเข้าห้องน้ำไปโก่งคออ้วกจนตัวโยน เสียงอาเจียนดังสลับกับเสียงหอบหายใจ ลิลลี่นั่งแปะอยู่กับพื้นห้องน้ำ ใบหน้าซีดเซียวแต่แววตากลับดูวูบไหวเธอเอามือลูบหน้าท้องตัวเองเบาๆ ความทรงจำย้อนกลับไปช่วงที่เธอและคินทร์ปล่อยตัวปล่อยใจให้กัน และเมื่อคำนวณรอบเดือนที่ขาดไป... "ลี่ท้อง" เธอรู้ตัวทันทีโดยไม่ต้องรอผลตรวจ เพราะอาการมันชัดเจนเกินกว่าจะเป็นแค่การเจ็บป่วยธรรมดา แต่เธอกลับเลือกที่จะเก็บเงียบไว้ก่อน เพราะอยากให้ทุกอย่างมั่นใจมากกว่านี้และไม่อยากให้คินทร์ตกใจในวันที่เขากำลังเมาค้างเวลา 09.00 น. ที่โต๊ะอาหารมีเพียง คุณพ่อคณิณ และ คุณแม่ดาริน ที่ตื่นมาทานข้าวตามปกติ ส่วนพวกแก๊งเพื่อนๆ ยังไม่มีใครโผล่หัวออกมาเลยแม้แต่คนเดียวแต่แล้ว ลิลลี่ก็เดินลงมาในชุ

บทที่39 เห็นเต็มตาบรรยากาศที่แสนหวานเมื่อครู่ใกล้พังทลายลง...ทันทีที่ คินทร์ก้าวพ้นโต๊ะอาหารไป เพราะ ปลายฝน ผู้หญิงที่จมอยู่กับความแค้นและความอิจฉาได้แอบตามมาถึงที่ร้าน เธอใส่แว่นดำและหมวกซุ่มมองอยู่ในมุมมืด ในใจของเธอร้อนรุ่มเหมือนไฟสุมเมื่อรู้ข่าวว่าลิลลี่ท้อง"ถ้าฉันไม่ได้ครอบครองคินทร์ นามสกุลรัตนธนากุลก็ต้องไม่มีใครได้ไปทั้งนั้น!"เมื่อเห็นคินทร์เดินแยกออกมาทางห้องน้ำชายซึ่งค่อนข้างลับตาคน ปลายฝนไม่รอช้า เธอรีบเดินกึ่งวิ่งตามไปทันที พอคินทร์เดินออกมาจากห้องน้ำก็ต้องชะงักเมื่อเห็นปลายฝนยืนขวางทางอยู่ด้วยสายตาเว้าวอน"คินทร์คะ ฟังฝนก่อน" ปลายฝนโผเข้าจับแขนคินทร์แน่น “ฝนมาที่นี่ได้ยังไง? แอบมาตามหรอ น่ารำคาญ" คินทร์สะบัดแขนออกอย่างรังเกียจ"คินทร์ ฝนยอมแล้ว ฝนยอมทุกอย่างจริงๆ ฝนรู้ว่ายัยนั่นท้อง แต่ฝนไม่สน ฝนขอแค่ได้อยู่ข้างๆ คินทร์ เป็นเบอร์สองก็ได้ เป็นเมียเก็บคินทร์ก็ได้ ฝนยอมอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ ขอแค่คินทร์กลับมาหาฝน" ปลายฝนพูดพลางบีบน้ำตาอย่างหน้าไม่อาย"บ้าไปแล้วฝน! ผมมีเมีย มีลูกแล้ว และผมรักลี่คนเดียว ไปซะก่อนที่จะหมดความอดทน!"คินทร์ตะคอกใส่และพยายามจะเดินเลี่ยงออกมา แต่