พ่ายรักวิศวะปากหมา의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

บทที่42 ดีกันแล้วหลังจากค่ำคืนที่พายุอารมณ์เปลี่ยนเป็นหยาดฝนแห่งความหวานฉ่ำ เช้าวันรุ่งขึ้น คินทร์รีบจัดการเช็กเอาต์และประคองลิลลี่ขึ้นรถคู่ใจอย่างทะนุถนอมที่สุด เขาตัดสินใจพาเธอกลับมายัง เพนเฮ้าส์ ของพวกเขาก่อน เพื่อให้ลิลลี่ได้รู้สึกผ่อนคลายในพื้นที่ส่วนตัวที่คุ้นเคยเมื่อถึงห้อง คินทร์รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาคุณแม่ดารินทันที เพราะรู้ว่าท่านคงนั่งไม่ติดตั้งแต่เมื่อคืน"มี้ครับ... คินทร์พาลี่กลับมาที่ห้องแล้วนะมี้" คินทร์พูดด้วยเสียงสดใสขึ้นกว่าเดิมมาก "มี้ไม่ต้องเป็นห่วงแล้วนะครับ ลี่โอเคแล้ว เดี๋ยววันนี้พวกเราจะเข้าไปฝึกงานกันตามปกติครับมี้"(เสียงปลายสาย) "โถ่... คินทร์! มี้โล่งอกไปทีลูก ดูแลหนูลี่ดีๆ นะ อย่าให้เรื่องแบบเมื่อวานเกิดขึ้นอีกเด็ดขาดนะ คินทร์ไม่อย่างนั้นมี้เอาตายแน่!""ครับมี้ คินทร์สัญญาครับ"หลังจากวางสาย คินทร์รีบถกแขนเสื้อขึ้นเตรียมเข้าครัวทันที แม้จะเป็นเช้าที่ต้องรีบไปฝึกงาน แต่สุขภาพของลิลลี่และลูกน้อยต้องมาก่อน"ลี่นั่งพักก่อนนะ เดี๋ยวคินทร์หาอะไรให้กิน" คินทร์จัดแจงเตรียมมื้อเช้าง่ายๆ แต่มีประโยชน์อย่างแซนด์วิชทูน่า ไข่ดาวน้ำ และที่ขาดไม่ได้คือนมจืดอุ

บทที่44 ความสุข2NCคินทร์ไม่ปล่อยให้ลิลลี่ได้พักหายใจนาน เขาขยับกายเข้าหาจากทางด้านหลังแล้วจัดท่าทางให้เธอหันหน้าเข้าหาหัวเตียง สองมือหนาจับเอวบางให้โก่งโค้งขึ้น ก่อนจะประคองแขนของเธอให้วางยันกับหัวเตียงไว้เพื่อช่วยทรงตัว"ลี่ครับท่านี้คินทร์จะใส่ลึกหน่อยนะ อื้มม ทนหน่อยนะคนดี" คินทร์กระซิบเสียงพร่าชิดใบหูเขาประคองแก่นกายใหญ่ยักษ์ที่ปวดหนึบไปจดจ่อที่ร่องรูสีหวานที่ยังชุ่มโฉ่ไปด้วยน้ำรัก ก่อนจะ ตอกอัดเข้าไปทางด้านหลังทีเดียวจนสุดลำ"อ๊ะ!!! อ๊าาาาาาา!" ลิลลี่กรีดร้องลั่นห้อง ใบหน้าสวยซุกลงกับท่อนแขนตัวเองที่ยันหัวเตียงไว้ ความใหญ่โตที่แทรกเข้ามาจนเต็มรักทำเอาเธอจุกจนตัวสั่น"คินทร์... มันลึก... ลึกมากเลยค่ะ อ๊าาา!"คินทร์ไม่รอช้า เขาเริ่มกระแทกกระทั้นเข้าใส่ด้วย แรงกำลังทั้งหมดที่มี จังหวะการตอกอัดดุดันและหนักหน่วงตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นสม่ำเสมอ "ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!" สลับกับเสียงเฉอะแฉะของน้ำรัก"ซี้ดดดลี่...แน่นมาก อื้มมม ตอดดีจังเลย" คินทร์ซี้ดปากอย่างแรงทุกครั้งที่กดแทรกกายเข้าไปจนสุดโคน เขาโน้มตัวลงไปซุกไซ้แผ่นหลังเนียนและขบเม้มไหล่มนเพื่อระบายความเสียว

บทที่46 ช่วยด้วย!!บรรยากาศบนเรือยังคงอึกทึกด้วยเสียงหัวเราะและเสียงดนตรีสดที่ดังมาจากห้องจัดเลี้ยงกลางเรือ แต่ที่มุมโซนผักนานาชาติตรงท้ายเรือกลับเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์เรือที่ครางเบาๆ และลมเย็นที่พัดตีหน้า ลิลลี่ เดินปลีกตัวออกมาเพื่อหวังจะคีบสลัดผักสดๆ ไปทานแก้เลี่ยน ท้องที่เริ่มนูนเด่นชัดทำให้เธอต้องเดินอย่างระมัดระวัง มือหนึ่งคอยประคองท้องไว้ด้วยความเคยชินจังหวะที่เธอกำลังเอื้อมมือไปหยิบถ้วยน้ำสลัด จู่ๆ ร่างของใครบางคนก็โผล่ออกมาจากเงามืดด้านหลังเสาเรือ แล้วพุ่งเข้า กระแทกไหล่ลิลลี่อย่างจัง โดยไม่มีการชะลอฝีเท้า"อ๊ะ!" ลิลลี่อุทานด้วยความตกใจ ร่างของเธอเซถลาไปชนกับขอบโต๊ะบุฟเฟต์ ท้องที่โย้ไปข้างหน้าทำให้เธอเสียการทรงตัวได้ง่ายกว่าปกติ เธอรีบคว้าขอบโต๊ะไว้แน่น หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเพราะกลัวจะล้มคว่ำลงไป"เดินยังไงห๊ะ! ไม่มีตาหรือไงอีคุณนาย!" เสียงแหลมบาดหูที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกลิ่นเหล้าที่โชยมาปะทะจมูกอย่างรุนแรงลิลลี่ค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นยืนหันไปมอง แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าเป็น ปลายฝน ในสภาพที่ดูแทบไม่ได้ ผมเผ้ากระเซิง ชุดเดรสสีดำที่ใส่มาดูหลุดลุ่ย ใบหน้าบวมแดงจา

บทที่48 กลับบ้านรับขวัญNCสองวันต่อมาที่โรงพยาบาล หลังจากที่คุณหมอเช็กอาการจนแน่ใจว่าบาดแผลที่ขาเริ่มแห้ง และผลตรวจครรภ์ลูกแฝดไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว คินทร์ก็รีบทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลทันที เขาประคองลิลลี่ขึ้นรถหรูที่เตรียมเบาะรองนั่งมาอย่างนุ่มสบาย เพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนถึงบาดแผลและเจ้าตัวเล็กในท้องทันทีที่รถเลี้ยวเข้าสู่ประตูรั้วอัลลอยด์สีทองบานยักษ์ ลิลลี่ถึงกับตาโตเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ป๊าคณิณ และ คุณแม่ดาริน ยืนยิ้มแป้นรออยู่ที่หน้าบัน พร้อมด้วยเหล่าแม่บ้านในชุดยูนิฟอร์มสะอาดสะอ้าน คนขับรถ และคนสวนที่ถือพวงมาลัยดอกมะลิรอต้อนรับกันเป็นแถวยาว"ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะหนูลี่!" ป๊าคณิณตะโกนบอกด้วยน้ำเสียงเปี่ยมสุขคินทร์ก้าวลงจากรถแล้วรีบอ้อมไปเปิดประตูฝั่งลิลลี่ เขาช้อนร่างภรรยาขึ้นอุ้มแนบอกในท่าเจ้าหญิงทันที"คินทร์ลี่เดินเองได้ค่ะ แค่แผลถลอกเอง" ลิลลี่กระซิบเขินๆ เพราะคนอยู่กันเต็มบ้าน"ไม่ได้! คินทร์สัญญาว่าจะไม่ให้ลี่เท้าแตะพื้นจนกว่าจะถึงห้องนอน" คินทร์ตอบเสียงดังฟังชัด จนเหล่าแม่บ้านแอบยิ้มกริ่มในความคลั่งรักของเจ้านายหนุ่มเมื่อเข้าไปถึงห้องโถงกลาง ลิลลี่ต้องประหลาดใจอีกครั้ง

บทที่50 สองปีผ่านไปผ่านไป 2 ปีเต็ม จากทารกตัวน้อยในวันนั้น บัดนี้กลายเป็นสองสาวน้อยจอมแสบ "น้องลีย่า" และ "น้องเรนนี่" ฝาแฝดที่ถอดแบบความสวยคมมาจากแม่ลิลลี่ และได้ความทะเล้นขี้เล่นมาจากพ่อคินทร์ไปเต็มๆคฤหาสน์รัตนธนากุลบัดนี้กลายเป็นสนามเด็กเล่นขนาดย่อม แม้จะมีพี่เลี้ยงอาชีพคอยประกบถึง 3 คน แต่ความแสบสันของสองแฝดก็ทำเอาพี่เลี้ยงวิ่งขาขวิดแทบทุกวัน โดยเฉพาะเวลาที่คุณแม่ลิลลี่พาออกไปที่โชว์รูมรถหรูของครอบครัว"ลีย่าลูก! อย่าเอาอมยิ้มไปแปะที่กระจกรถเฟอร์รารี่คันนั้นครับ! คันนั้นลูกค้ากำลังจะมาตรวจรับรถนะลูก!" คินทร์ในชุดสูทสุดเนี้ยบตะโกนเสียงหลง พลางวิ่งไล่จับลูกสาวคนพี่ที่กำลังวิ่งซิกแซกหลบหลีกพนักงานขายอย่างคล่องแคล่ว"คิกๆ พ่อคินทร์จ๋า!" ลีย่าหัวเราะชอบใจส่วนคนน้องอย่างเรนนี่ ก็ไม่น้อยหน้า เธอปีนขึ้นไปนั่งบนโซฟารับรองแขก VIP พร้อมกับถอดรองเท้ากระเด็นไปคนละทิศละทาง "เรนนี่หิวเยลลี่ เอามาให้หน่อย!""พะ เพิ่งทานไปเองนะคะคุณหนูเรนนี่" พี่เลี้ยงเหงื่อตกพลางรีบคว้าตัวเด็กหญิงไว้ก่อนจะซนไปมากกว่านี้ พนักงานในโชว์รูมต่างพากันอมยิ้ม บ้างก็เข้ามาช่วยล้อมจับจนโชว์รูมที่เคยดูขรึมๆ กลายเป็นสวนสน