Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

RREP12.ศัตรูของเจเจ โมริแอบตื่นเต้นมากๆเมื่อรู้ข่าวจากเจเจว่าวันนี้นิลินจะมาหาเธอ เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่ประเทศไทย เธอเองก็ไม่ได้คบหากับใครเป็นเพื่อนเลย วันนี้หญิงสาวกะว่าจะอบขนมให้นิลินชิม เจเจบอกว่าพี่เขาท้องอยู่เธอจึงคิดอยากทำอะไรอร่อยๆให้ว่าที่คุณแม่ทาน “สวัสดีค่ะน้องโมริ” โมริเดินออกไปต้องรับนิลินที่เพิ่งมาถึง “สวัสดีค่ะพี่นิลิน หอบอะไรมาเยอะจังเลยค่ะ มาค่ะ เดี๋ยวโมช่วยถือ” เธอว่าพร้อมกับเดินเข้าไปช่วยนิลินถือของ “พี่ซื้อผลไม้มาฝากจ้ะ น้องโมเรียกพี่ว่าลินเฉยๆก็ได้นะ ง่ายดี” นิลินว่าพร้อมกับกล่าวยิ้มๆ โมริยิ้มตอบด้วยความรู้สึกชื่นชม ทำไมพี่เขาถึงได้สวยขนาดนี้นะ นี่ขนาดท้องอยู่ยังหุ่นดีอยู่เลย โมริแอบอิจฉาเบาๆ “ได้ค่ะพี่ลิน วันนี้อยากทานขนมอะไรเป็นพิเศษมั้ยคะ เดี๋ยวโมจะทำให้ทานค่ะ” เมื่อเดินมาถึงห้องโถงรับแขกโมริจึงเอ่ยถาม “อันที่จริงเมื่อวานพี่ชวนคุณเจษไปซื้อขนมที่ร้านน้องโมมาแล้วแหละค่ะ อร่อยมากๆเลย แต่เสียดายที่น้องโมได้เข้าร้าน ก็เลยไม่ได้เจอกัน แล้วก็พี่มีขนมอันนึงที่รู้สึกอยากกินมากๆเลยค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแพ้ท้องหรือเปล่า ปกติพี่ไม่ค่อยชอบกินมันเท่า

RREP14:มือที่สาม ภายหลังจากคุยโทรศัพท์เสร็จเจเจก็ก้าวเท้าเข้ามาในห้องตามเดิม ชายหนุ่มเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าภรรยาสาวก่อนจะอนุญาติออกไปจัดการธุระข้างนอกในเวลานี้ “ใครโทรมาหรอคะ” โมริเอ่ยถามเขาถึงแม้จะได้ยินชื่อของอรอินอยู่ก่อนแล้วก็ตาม “อินโทรมา มีเรื่องขอให้ช่วยนิดหน่อยน่ะ” “ก็เลยจะออกไปตอนนี้เลยหรอคะ” น้ำเสียงใสๆตอบกลับ เธอคิดแบบนั้นเพราะเห็นว่าเขากำลังทำท่าเหมือนจะออกไปข้างนอก “อืม ทำไมมองแบบนั้นล่ะ ไม่ไว้ใจหรอ” เจเจเดินมานั่งข้างๆภรรยาคนสวยที่กำลังนั่งจ้องเขาตาไม่กระพริบ ด้วยสายตาอันไม่ไว้วางใจของเธอทำให้เขาต้องหันมาสนใจเธอก่อน “ก็ตอนนี้มันดึกแล้วนี่คะ” เธอหันไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังห้อง มันบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าขณะนี้ได้เข้าสู่ช่วงเวลาห้าทุ่มแล้ว “ถ้างั้นไปด้วยกันดีไหม” “ไปได้หรอคะ” “ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” เขาว่าก่อนจะก้มลงไปจุ๊บแก้มคนตัวเล็กหนึ่งที เขาอยากให้เธอมั่นใจว่าระหว่างเขากับอรอินมันไม่มีอะไรเลยจริงๆ โมริเมื่อได้ยินดังนั้นก็เผยยิ้มออกมาเล็กน้อย เมื่อคุยกันเข้าใจทั้งสองจึงพากันขับรถออกไปหาอรอินที่รอเจเจอยู่ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ณ ร้านอาหา

RREP16:หวงอย่างแรง “พักกองห้านาทีนะครับ ผมว่าฉากเมื่อกี้มันดีได้มากกว่านั้น ขอถ่ายใหม่ทั้งหมดเลย” ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพระเอกนางเอกสื่ออารมณ์ออกมาได้ไม่ดีเท่าที่ควร หรือเป็นเพราะผู้กับกำอย่างเขากำลังอยู่ในห้วงของอารมณ์ที่ไม่ค่อยเอ็นจอย เนื่องจากเมียไม่ยอมคุยด้วย วันนี้ทั้งกองถึงได้หัวหมุนเพราะผู้กำกับดูจะเรื่องมากเป็นพิเศษ “โห้ว! นั่นคุณปิ่นกับแฟนผู้กำกับนี่ หุ่นแซ่บมากเลยอะ” เจเจได้ยินแว่วๆ ว่าทีมงานผู้หญิงที่ยืนอยู่ด้านหลังเขากำลังเอ่ยถึงภรรยาของตัวเอง ชายหนุ่มไม่รอช้า เขารีบเงยหน้าขึ้นหันไปมองรอบๆเพื่อหาร่างบางของภรรยาสาวทันที “จริงแก ถึงว่าทำไมคุณเจถึงพามาทำงานด้วยทุกวัน ก็มีแฟนสวยขนาดนี้ใครจะไม่หวงละเนอะ” คำพูดนั้นจบลง เป็นจังหวะเดียวกันกับที่สายตาของเขาปะทะเข้ากับเลือนร่างของโมริทันที ทั้งๆที่อากาศเริ่มจะเย็นขึ้นมาบ้างแล้วแท้ๆ แต่ทำไมเจเจถึงได้รู้สึกหัวร้อนขึ้นมากระทันหันเมื่อได้เห็นชุดบิกินี่ที่เธอใส่ “เลิกกอง! ค่อยถ่ายต่อพรุ่งนี้นะครับ” เขาประกาศใส่ทรโข่งก่อนจะรีบสาวเท้ายาวๆไปหาคนที่ทำให้เขาเกิดอาการหงุดหงิดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ จนถึงขั้นต้องประกาศยกเลิกการถ่า

RREP18.ไม่มีเวลา สุดท้ายแล้วสองสามีภรรยาที่นอนกอดกันกลมก็ไม่ได้ออกไปรับประทานอาหารค่ำอย่างใจนึก อาจเป็นเพราะโมรินั้นเพลียจากการเดินทางข้ามจังหวัดแถมเธอยังโดนเขาจับกินไปตั้งหลายรอบจนผล็อยหลับไป กว่าจะตื่นก็เป็นเวลาสามทุ่มแล้ว อาหารที่ทางรีสอร์ทเตรียมไว้ให้คงถูกเก็บไปจนเหลือแต่โต๊ะเปล่าๆแล้วแหละ “ตื่นแล้วหรอ?” คนที่กำลังนั่งมองหน้าจอโน๊ตบุ๊คหันมาถามคนตัวเล็กที่เพิ่งตื่นจากห้วงนิทราหมาดๆ “ค่ะ กี่โมงแล้วคะ” “สามทุ่ม” “อะไรนะคะ! นี่โมหลับไปนานขนาดนั้นเลยหรอ” ไม่รู้ว่าทำไมช่วงนี้เธอถึงได้รู้สึกว่าอาการของตัวเองแปลกไปกว่าแต่ก่อน คงเป็นเพราะเธอพักผ่อนไม่เพียงพอมั้ง ถึงได้รู้สึกอยากนอนตลอดเวลา “ใช่ หลับสบายจนฉันไม่กล้าปลุกไปกินข้าวเลยล่ะแต่สั่งอาหารจากหัองอาหารมาให้แล้ว ผัดกระเพราทะเลไข่ดาวที่เธอชอบ” เมื่อได้ยินคำนั้นโมริก็รู้สึกใจฟูขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ในทุกๆวันที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันถึงเธอจะน้อยใจเขาในบางเรื่องแต่กลับมีหลายอย่างที่ทำให้เธอยิ่งหลงรักเขาเข้าไปอีก เจเจเป็นผู้ชายที่อบอุ่นมาก เขามักใส่ใจเธอเสมอ การกระทำของเขาหากเธอไม่ได้เข้าข้างตัวเองจนเกินไปเธอเองก็คิดว่าเ

RREP20:ปล่อยเธอไป อคินขับรถตามรถของเจเจมานานเกือบๆชั่วโมง และปลายทางของรถคันหรูก็ไม่ใช่ที่ไหนไกลคือบริษัทเจทีกรุ๊ปของเจษนั่นเอง วันนี้เขามีถ่ายงานโฆษณาให้ที่นี่ เจเจคิดเอาไว้ว่าเขาจะรีบทำงานให้เสร็จ จะได้กลับบ้านเร็วๆ เพื่อพาภรรยาตัวน้อยของเขาไปหาหมอตามที่บอกกับเธอไว้ เมื่อเช้าเขาได้รับข้อมูลของตระกูลมัสมาเยอะพอตัวและคาดว่าอีกไม่นานการเจรจาติดต่อซื้อขายอาวุธกับทางนั้นคงจะสำเร็จไปด้วยดี หลังจากนี้เขาก็จะมีเวลาไปดูแลโมริอย่างเต็มที่และคงพาเธอไปไหนมาไหนได้เหมือนก่อนหน้านี้ที่เขาหิ้วปีกเธอให้ตัวติดกันอยู่ตลอดเวลา หลังจากที่ขับรถมาจอดบริเวณชั้นจอดรถเสร็จสิ้น เครื่องยนต์ของรถยี่ห้อหรูก็ดับลงก่อนที่ชายหนุ่มจะผลักประตูออกมา เท้ายาวก้าวลงมาจากรถได้ไม่ถึงหนึ่งวิเขาก็ต้องชะงักทันทีเมื่อเห็นว่าถัดจากรถเขาไปอีกสามคันมีร่างหนาของอคินยืนจ้องมองเขาอยู่ เจเจหน้าตึงขึ้นมาโดยอัตโนมัติเมื่อเห็นคนที่ตัวเองไม่ชอบขี้หน้า แถมมันยังเป็นคนที่ทำให้คนรักของเขาตายเพราะอุบัติเหตุอีกตั้งหาก “ไง” “มึงต้องการอะไร” มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถทำให้พ่อหนุ่มใจดีนุ่มนวลอย่างเจเจตกอยู่ในอารมณ์เกรี้ยวกราดได้