ร่างสูงมองเธอด้วยสายตาที่ทั้งสงสารและรู้สึกผิด ก่อนเขาจะถอนหายใจยาว แล้วหันไปมองมินตาที่ตอนนี้ยืนมองเหตุการณ์อยู่ข้างหลังเขา สีหน้าของเธอดูไม่พอใจเขาเป็นอย่างมาก “เดี๋ยวพี่โทรเรียกรถจากที่บ้านมารับ” เขาเอ่ยบอกกับเจ้าขา ก่อนจะหันหลังเดินไปหามินตา “มิน...ให้เจ้าขากลับกับเราด้วยนะ” มินตาชะงัก สายตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้าทันที “ทำไมนายไม่เรียกรถให้ไปส่งล่ะ ฉันไม่ได้ใจดำนะ แต่ไม่อยากให้นายทำแบบนี้เลย” เธอเอ่ยเสียงเบาหวิว มันเป็นความกังวลในใจ ที่กลัวว่าถ้าปล่อยให้เจ้าขานั่งรถกลับด้วยกัน เรื่องจะยิ่งวุ่นวาย เพราะเธอแอบเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ส่งมาให้เธอตั้งแต่เห็นว่าเธอยืนอยู่ในห้องนี้ และมันก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอเห็น เจ้าขามีสายตาที่ไม่เป็นมิตรกับเธอ มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เราเจอกันครั้งแรก “ฉันรู้ว่าทำแบบนี้ จะทำให้เธอไม่สบายใจ แต่ฉันเป็นคนพาน้องเขามานะ อย่างน้อยก็ขอให้ฉันรับผิดชอบพาน้องเขาไปส่งให้ถึงที่บ้านได้ไหม ถ้าเธอไม่ยอม ฉันจะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตเลยนะ" "....." "ต่อจากนี้มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก ฉันสัญญา” เขาจับมือเธอบีบแน่น เพื่อให้เธอรู้ว่าเขาไม่ได้อยากย
Zuletzt aktualisiert : 2026-04-08 Mehr lesen