Alle Kapitel von ความสัมพันธ์ที่ยิ่งใกล้ยิ่งอันตราย NC20+: Kapitel 31 – Kapitel 40

ธีระนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยสายตาว่างเปล่า เอกสารตรงหน้าไม่ได้เข้าหัวเขาเลยแม้แต่น้อย ความคิดถึงน้ำหอมคอยรบกวนสมาธิเขาตลอดเวลาที่ทำงานเขารู้สึกถึงความต้องการที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก มันไม่ใช่เพียงความใคร่ธรรมดา แต่เป็นความผูกพันที่โหยหาจนแทบควบคุมไม่ได้ เขาอยากเห็นหน้าเธอใจจะขาดในตอนนี้ชายหนุ่มถอนหายใจยาวก่อนกดอินเตอร์คอมเรียกเลขาหน้าห้อง “นนท์ ให้น้ำหอมเอาสรุปยอดเดือนที่แล้วมาให้ฉันที่ห้องหน่อย”เขาอ้างเรื่องงานบังหน้าเพื่อให้ดูแนบเนียนที่สุด ทั้งที่หัวใจกำลังเต้นแรงด้วยความคาดหวังที่จะได้อยู่ใกล้ชิดกับหญิงสาวเพียงลำพังอีกครั้งไม่นานนักเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ธีระปรับสีหน้าให้ดูนิ่งขรึมเป็นปกติที่สุดเพื่อไม่ให้ใครเห็นความวุ่นวายในใจที่เขากำลังเผชิญ "เข้ามาครับ"เมื่อน้ำหอมเดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสาร ธีระก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพลางสาวเท้าเข้าหา “ข้อมูลในนี้เหมือนจะไม่ครบ... ตามฉันมาเช็กที่ห้องข้างหลังหน่อยสิ”เขาเดินนำไปยังห้องเก็บเอกสารลับที่อยู่ลึกเข้าไปในโซนส่วนตัว น้ำหอมเดินตามมาเงียบๆ แม้จะรู้สึกแปลกใจกับคำสั่งที่ดูเร่งรีบและไม่สมเหตุสมผลของเขาบรรยากาศในห้องเงียบสงัดและเต็มไป

ข่าวเรื่องพราวฟ้าถูกกักบริเวณส่งถึงหูพ่อแม่ของธีระจนบ้านลุกเป็นไฟ พ่อของเขาตำหนิลูกชายทันทีว่าเป็นต้นเหตุให้เรื่องบานปลายและสร้างความอับอาย“ถ้าแกไม่ไปยกเลิกหมั้นบ้าๆ นั่น... เรื่องมันก็คงไม่พังยับเยินขนาดนี้หรอก!” บิดาตะคอกด้วยความโมโหที่ความสัมพันธ์สองครอบครัวร้าวราน แต่ผู้เป็นแม่รีบก้าวเข้ามาขวางไว้“คุณก็เอาแต่โทษลูก! ไม่ดูเลยว่าเด็กคนนั้นทำเรื่องอะไรไว้บ้าง ถ้าพราวฟ้าไม่ทำตัวเอง เรื่องมันจะมาถึงจุดนี้ไหม!” แม่โต้แย้งกลับด้วยเหตุผลว่าลูกชายชัดเจนมาตลอด ปัญหาทั้งหมดเกิดจากฝั่งพราวฟ้าที่ไม่ยอมจบและสร้างเรื่องขึ้นเองจนสถานการณ์แย่ลงบรรยากาศในห้องรับแขกตึงเครียดขึ้นทวีคูณเมื่อพ่อยังคงมองว่าธีระเป็นคนผิดที่ไม่ยอมรับผิดชอบต่อผลกระทบที่เกิดขึ้นกับชื่อเสียงครอบครัว “แล้วชื่อเสียงตระกูลเราล่ะ! ใครจะรับผิดชอบที่มันป่นปี้ไปหมดแบบนี้!”“ฉันไม่ยอมให้ใครมาโทษลูกในสิ่งที่ลูกไม่ได้ทำผิดหรอกนะ ต่อให้เป็นคุณ... ฉันก็ไม่ยอม!” แม่ยืนยันหนักแน่นว่าจะไม่ยอมให้ใครมาโทษลูกชายในสิ่งที่เขาไม่ได้ก่อ สงครามประสาทระหว่างสองสามีภรรยาเริ่มปะทุขึ้นจนแทบไม่มีใครยอมลดละ“คุณก็มัวแต่ให้ท้ายลูกจนเสียคนแบบนี้ไง!” พ่

“น้ำหอม... เข้ามาพบฉันที่ห้องเดี๋ยวนี้ งานมีปัญหาใหญ่” เสียงเข้มของธีระที่ดังผ่านอินเตอร์คอมทำให้น้ำหอมใจคอไม่ดี เธอรีบคว้าแท็บเล็ตแล้วก้าวเร็วๆ ไปหาเขาทันทีด้วยความกังวลเธอผลักประตูเข้าไปด้วยความร้อนใจ “คุณธีระคะ งานส่วนไหนที่ผิดพลาดเหรอ?” น้ำหอมถามพลางรีบเปิดเช็กไฟล์งาน ธีระยังคงนั่งนิ่งหน้าตึงอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้ตัวใหญ่โดยไม่ยอมตอบคำถามเธอสักคำธีระลุกขึ้นเดินไปล็อกประตูห้องเงียบๆ เสียงกลอนที่ดัง ‘แกรก...’ ทำให้เธอชะงักกึก เขาเดินเข้ามายืนซ้อนหลังจนน้ำหอมสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากแผงอกกว้างของเขา“ฉัน... ฉันเช็กดีแล้วนะคะ หรือว่าเป็นตัวเลขหน้าสุดท้าย?” เธอพยายามอธิบายพลางจะขยับหนีแต่กลับติดขอบโต๊ะ ธีระวางมือทาบลงบนโต๊ะเพื่อกักตัวเธอไว้ สายตาคมดุจ้องมองจนเธอหน้าร้อนวูบไปหมด“ขยับเข้ามาสิ... อธิบายให้ชัดว่าเธอไม่ได้ซ่อนความผิดอะไรไว้จริงๆ” เสียงทุ้มต่ำที่กระซิบชิดใบหูทำให้น้ำหอมเริ่มลืมเรื่องงานไปจนสนิท เมื่อบรรยากาศในห้องเริ่มร้อนระอุขึ้นทุกขณะ"ถ้างานไม่ผิด... แล้วทำไมเธอถึงได้ตัวสั่นขนาดนี้ล่ะ" ธีระกระซิบชิดใบหูจนน้ำหอมขนลุกซู่ไปทั้งตัว เธอพยายามก้มหน้าหลบสายตาคมกริบที่

พนักงานรุ่นพี่จากแผนกอื่นแวะเวียนมาที่โต๊ะของน้ำหอมบ่อยจนคนในแผนกเริ่มสังเกต เขายื่นแก้วกาแฟให้เธอพร้อมรอยยิ้มที่พยายามทำเป็นสนิทสนม“เย็นนี้ว่างไหมครับ ไปหาอะไรกินกันหน่อยไหม ร้านเปิดใหม่แถวนี้เขาว่าเด็ดมากเลยนะ” รุ่นพี่ชวนด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น น้ำหอมยิ้มบางๆ พยายามรักษามารยาทไม่ให้บรรยากาศอึดอัด“ขอบคุณนะคะพี่ แต่พอดีฉันต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จน่ะค่ะ” เธอปฏิเสธอย่างสุภาพ ทว่ารุ่นพี่คนนั้นยังคงยืนตื้อชวนคุยต่อไม่ยอมไปง่ายๆ จนคนรอบข้างเริ่มซุบซิบกันอีกครั้งธีระเดินผ่านมาพอดี เห็นภาพนั้นก็หยุดชะงัก แววตาคมเข้มขึ้นด้วยความหงุดหงิดที่เห็นชายอื่นยืนใกล้เธอแบบนั้น กล้ามเนื้อไหล่กว้างของเขาตึงเครียดโดยไม่รู้ตัวเขายืนมองจากระยะไกล เห็นน้ำหอมที่ดูอึดอัดแต่ยังไม่กล้าตัดบทเด็ดขาด ความรู้สึกคับแคบก่อตัวในอกก่อนที่เขาจะหันหลังเดินกลับเข้าห้องไปเสียงทุ้มต่ำของธีระดังขึ้นจากเครื่องสื่อสารภายในห้อง “น้ำหอม เข้ามาหาฉันในห้องหน่อย” น้ำหอมถอนใจเบาๆ แล้วลุกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์เดินเข้าไปหาเขาตามคำสั่งเขานั่งจ้องเธอด้วยสายตาเย็นชากว่าปกติ ไหล่กว้างของธีระตึงเครียดเล็กน้อย “ช่วงนี้เห็นสนิทกับเอกจัง

เสียงซุบซิบดังขึ้นทันทีที่น้ำหอมเดินผ่านโถงบริษัท พนักงานต่างหันมามองด้วยสายตาแปลกๆ จนบรรยากาศรอบตัวดูอึดอัดจนน่าขนลุกข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์ซ้อนเงื่อนแพร่กระจายไปทั่วอย่างรวดเร็ว แม้น้ำหอมจะรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ แต่เธอก็ยังไม่รู้เลยว่าใครเป็นคนเริ่มปล่อยข่าวพวกนี้ที่แผนกการตลาด เอกขมวดคิ้วแน่นขณะก้มอ่านข้อความจากบัญชีนิรนามที่ส่งข้อมูลสิ่งที่น้ำหอมชอบมาให้แบบละเอียดยิบ "รู้ลึกขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย..." เขาพึมพำอย่างสงสัยแต่ก็แฝงไปด้วยความสนใจ เพราะข้อมูลเหล่านั้นดูเหมือนจะเป็นใจให้เขาเข้าหาเธอมากขึ้นข้อความเหล่านั้นพยายามยุให้เขารุกหนักขึ้นโดยอ้างว่าน้ำหอมเองก็มีใจและกำลังรอให้เขาเข้าไปช่วยดึงเธอออกมาจากธีระ "หรือที่ผ่านมาเธอแค่ทำเป็นเล่นตัวไปอย่างนั้นนะ" เอกเริ่มไขว้เขวและคิดว่านี่อาจเป็นโอกาสดีที่จะผลักธีระออกไปจากชีวิตของเธอทางด้านพราวฟ้าที่เฝ้ามองสถานการณ์อยู่ไกลๆ กำลังลุ้นระทึกว่าหมากตัวนี้จะยอมเดินตามแผนที่วางไว้ไหม ความเงียบของเอกทำให้เธอเริ่มกระวนกระวายจนต้องคอยเช็กสถานะการเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลาเอกนั่งมองข้อความบิดเบือนที่ได้รับด้วยความสับสน เนื้อหาพยายามสร้างภาพว่าน้ำห