Semua Bab สัญญาปรารถนา: Bab 101 - Bab 104

จู่ๆ คนบ้างานสองคนหายหน้าไปเปิดห้องอิมพีเรียลสูทแล้วขลุกอยู่ในนั้นเป็นเวลาสี่วัน ย่อมเกิดคลื่นฮือฮาพร้อมข้อกังขามากมาย ซึ่งหนึ่งในคำซุบซิบที่ภพตะวันได้ยินแล้วหลุดขำก็คือ สี่วันสี่คืน นอนสต็อป                ความจริงแล้วก็ไม่ถึงขนาดนั้น เพราะก็มีช่วงหยุดพักแยกย้ายไปคนละมุมบ้าง เคลียร์งานผ่านทางออนไลน์เสร็จ ภพตะวันก็จะแตะเขาตรงนั้นนิด ตรงนี้หน่อย ซึ่งเปอร์เซ็นต์สำเร็จก็จะประมาณห้าสิบห้าสิบ เพราะต้องดูช่วงจังหวะเวลาด้วย บางครั้งวารุณก็งานยุ่งและเหนื่อย ภพตะวันก็อด แต่บางครั้งวารุณคึกขึ้นมาจริงๆ แต่ตอนนั้นภพตะวันแค่จะหยอกเฉยๆ เขาก็อด เพราะงั้นก็เลยต่างฝ่ายต่างหยอดเผื่อจะสปาร์กตรงกัน ก็แค่นั้นเอง ไม่ได้ขยันทำทั้งวันทั้งคืนอะไรขนาดนั้น                ภพตะวันกำลังเร่งเคลียร์งานที่คั่งค้างอยู่ที่โต๊ะทำงานของตัวเองในแผนก จวบจนท้องฟ้าด้านนอกมืดแล้ว ภพตะวันก็ยังยุ่งอยู่หน้าคอม ก่อนจะร้องตกใจเพราะถูกรวบตัวไว้ ร่างก

“ด้านท้ายของเครื่องบินของฉันมีห้องนอนนะ”                “บ้า อายพวกพี่ๆ ลูกเรือตายเลย”                “ครับๆ เอาล่ะ แฟนตัวน้อยของฉันอยากได้อะไร ซื้อเลย เต็มที่” วารุณประกาศว่าได้เวลาใช้เงินให้สะใจแล้ว แต่ภพตะวันประหยัดเป็นนิสัยเพราะลำบากมาก่อน ก็เลยไม่รู้สึกว่าจะต้องใช้เงินเยอะๆ ให้สิ้นเปลืองไปทำไม เมื่อเดินผ่านร้านรวงหรูหราต่างๆ ก็เฉย วารุณจึงใช้ไม้เด็ด                “สำหรับฉัน ยิ่งหนูใช้เงินฉันเยอะเท่าไหร่ ก็แปลว่าหนูยิ่งรักฉันนะ”                “ตรรกะดูจะไม่สมเหตุสมผลนะครับ”                “แล้วหนูไม่รักฉัน