All Chapters of สัญญาปรารถนา: Chapter 1 - Chapter 10

หลังจากเรื่องวันนั้นแล้วภพตะวันก็นึกว่าป้าสะใภ้คงไม่กล้ามาแขวะอะไรเขากับแม่อีกแล้ว แต่หารู้ไม่ว่าป้าแจ่มจันทร์เป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น เมื่อเจอหน้ากันก็เหมือนจะพยายามใช้คำพูดจิกกัดทุกวิถีทางหนักขึ้นกว่าเดิม ภพตะวันจึงเรียนรู้สัจธรรมอย่างหนึ่งว่านิสัยคนเราเปลี่ยนยากเหลือเกิน “หน้าตาพอใช้ได้แบบนี้คงจะมีสาวติดเยอะแยะล่ะสิ ระวังนะ ถ้าพลาดทำสาวท้องขึ้นมาขายขี้หน้าแย่ เหมือนแม่แก เขาก็ท้องก่อนแต่งเหมือนกัน แต่ก็อย่างว่าบ้านเขากำลังถูกฟ้องล้มละลาย สาวที่ไหนเขาจะเอา ว่าไง มีแฟนแล้วยังล่ะ” “เก็บคำถามนี้ไว้ให้คุณพ่อคุณแม่ของภพถามบ้างดีกว่าครับ ไว้ภพตัดสินใจมีแฟนเมื่อไหร่จะเรียนแจ้งให้คุณป้าทราบนะครับ” ภพตะวันพูดยิ้มๆ ทีเล่นทีจริง แม่ก็แอบกระตุกแขนเสื้อปรามไว้ แต่คนจ้องจะเหยียดก็ไม่สนใจ เอาแต่ถามเรื่องส่วนตัวที่ไม่ควรถาม พอได้คำตอบแล้วก็วนกลับมาเหยียดไม่จบ ถามราคาเสื้อผ้ากระเป๋ารองเท้าที่เขากับแม่ใส่บ้างล่ะ ถามกระทั่งว่าถ้าพ่อกับแม่เขาจะหย่ากันเพื่อแบ่งสมบัติหนีหนี้ ภพตะวันจะว่าอะไรไหม “ภาระหนี้ร่วม ต่อให้โอนทรัพย์สินเป็นของสามีหรือภร

หลังจากจัดการงานศพเสร็จเรียบร้อย คุณลุงก็มาหา ท่านเป็นคนมีเสน่ห์และเป็นมิตรน่าคบหา บุคลิกภูมิฐานน่าเชื่อถือ เค้าโครงใบหน้าอ่อนโยนใจดี คุณลุงแสดงความเสียใจสุดซึ้งขณะแจ้งให้เขาย้ายออก                “ก็อย่างที่รู้ ร้านนี้เป็นของกงสี มีชื่อพ่อเธอร่วมเป็นเจ้าของด้วย ฉันต้องรีบขายทิ้งก่อนที่กรมบังคับคดีจะพิทักษ์ทรัพย์ เจ้าของใหม่จะเข้ามาแล้ว รีบเก็บของออกไปซะให้เรียบร้อย อะไรที่ทิ้งไว้จะถูกทิ้งหมด”                “แล้วสมบัติทุกชิ้นที่โอนมาฝากใส่ชื่อคุณลุงล่ะครับ”                “อยากได้ก็ไปฟ้องเอา” คุณลุงเริ่มฉุนเฉียว “ฉันอุตส่าห์ยอมเสี่ยง รับฝากเงินในบัญชีกับที่ดินเอาไว้ คิดแต่ได้ฝ่ายเดียวเชียวนะ บอกตามตรงว่าฉันไม่คิดจะเอาของของพ่อเธอไว้เองหรอก เก็บไว้ก็อึดอัดใจ แต่ถ้าโอนคืนให้แกตอนนี้ เจ้าหนี้ตามฟ้องยึดไปหมดแน่ ฝากไว้ที่ฉันนี่แหละปลอดภัยแล้ว

บทที่ 2 กางกรงเล็บ                  ป้ายหินอ่อนด้านหน้าอาคารหรูหราระบุชื่อบริษัทกิตติธารา ดีเวลลอปเม้นท์ กรุ๊ป จำกัด                เขาเคยมาที่นี่บ่อยเป็นอันดับสองรองจากโรงเรียน เพราะที่นี่เป็นบริษัทที่คุณลุงกับคุณพ่อร่วมกันปั้น จากธุรกิจรับเหมาก่อสร้างขยับขยายเป็นธุรกิจพัฒนาและบริหารอสังหาริมทรัพย์ครบวงจร มีโครงการมากมายที่เกิดขึ้นจากที่นี่ ทั้งบ้านจัดสรร อาคารพาณิชย์ คอนโดมิเนียม โฮมออฟฟิศ อาคารสำนักงานให้เช่า และมีคลังที่ดินเป็นของตัวเอง นี่คืองูที่แข็งแกร่ง เขาคิดขณะก้าวเข้าประตูเลื่อน                สายลมเย็นฉ่ำจากระบบปรับอากาศทักทายเขาอย่างเป็นกันเอง แต่เจ้าหน้าที่ฝ่ายต้อนรับทำหน้าเหมือนเห็นผีเมื่อภพตะวันยืนอยู่ตรงหน้า เสื้อยืดกางเกงยีนส์ที่เขาใส่ดูสบายๆ ดูเหมือนลูกชายที่มารอป๊ะป๋าเลิกงาน เ

บทที่ 3 วารุณ เฟรเซอร์                  สถาบันการเงินเฟรเซอร์ ไฟแนนเชียล กรุ๊ปตั้งอยู่บนถนนสายหลัก ตึกใหญ่โตเป็นสถาปัตยกรรมเก่าสมัยคลาสสิกที่ตระหง่านสูงราวกับป้อมปราการ เมื่อดัดแปลงปรับปรุงเป็นอาคารสำนักงาน อาคารหลังนี้จึงเปรียบดั่งปราสาทอันแสนสง่างามมีรสนิยม และเป็นหนึ่งในศูนย์ข้อมูลของอาณาจักรเฟรเซอร์                นาฬิกาข้อมือบอกเวลาหกโมงเช้าขณะรถเมอซิเดสสีดำสนิทเลี้ยววนเข้ามาจอดที่ด้านหน้าอาคาร ยามรักษาความปลอดภัยก้าวเข้าไปเปิดประตูรถให้อย่างรู้หน้าที่พลางยกมือขึ้นแตะขอบคิ้วเพื่อทำความเคารพ                “อรุณสวัสดิ์ครับท่าน”                “อรุณสวัสดิ์”        

บทที่ 4 เริ่มงาน                  ท้องฟ้ามืดไปนานแล้ว แสงสีของมหานครส่องแสงพร่าวพราวอยู่เบื้องล่าง วารุณยืนทอดสายตามองอยู่เงียบๆ ก่อนที่จะมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น คุณเพิ่มผลิตซึ่งเป็นหัวหน้าเลขานุการเข้ามาค้อมคำนับก่อนจะวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ ซึ่งเต็มไปด้วยแฟ้มรายงานจากอาณาจักรเฟรเซอร์มากมาย ทั้งใบส่งสินค้าส่งออกจากสิบหกโรงงานในสามประเทศ รายงานการสอบบัญชีจากโรงงานผลิตรถยนต์ในเยอรมัน ใบเรียกเก็บเงินจากเครือข่ายกองเรือเดินสมุทร สถาบันการเงินและกลุ่มบริษัทประกันภัย                “ข้อมูลเกี่ยวกับภพตะวัน กิตติธาราครับ”                “ขอบคุณ” ร่างสูงสง่าสวมแว่นแล้วพลิกอ่านไปทีละหน้า คุณเพิ่มผลิตก็รายงานไปด้วย                “ผลการสอบวัดร