เสียงสายน้ำจากฝักบัวดังก้องแว่วออกมาจากห้องน้ำหรู ภายในห้องนอนกว้างขวางบัดนี้เหลือเพียงสองหนุ่มต่างไซส์ที่กำลังใช้เวลาร่วมกันตามประสาพ่อลูก‘ฟีนิกซ์ ในชุดเสื้อยืดสีดำพับแขนขึ้น กับหน้าอกกว้างหนุนรองร่างทารกตัวจิ๋วเอาไว้อย่างแสนทะนุถนอม มาเฟียหนุ่มเดินวนเวียนก้าวสลับซ้ายขวาช้าๆ ไปรอบห้อง แขนแกร่งที่ใครๆ ต่างหวาดกลัวขยับเปล่งแรงโยกไกวเบามือปานกลัวว่าก้อนเนื้อเชื้อไขจะบอบช้ำ“แอ้... อู่... แอ้...”เฟลิกซ์ในชุดหมีสีพาสเทลส่งเสียงอ้อแอ้ในลำคอ ดวงตากลมแป๋วถอดแบบผู้เป็นแม่จ้องมองใบหน้าคมคายของคนเป็นพ่อตาไม่กระพริบ มือน้อยๆ สั่นระริกชูขึ้นกลางอากาศพยายามจะไขว่คว้าหาไรหนวดจางๆ บนคางสากของฟีนิกซ์“ว่าไงครับเสือน้อย... มองหน้าแดดดี้แล้วทำเสียงอ้อแอ้ จะฟ้องอะไรหืม?” ฟีนิกซ์เอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่จงใจปรับให้อบอุ่นและอ่อนโยนที่สุด นัยน์ตาคู่คมที่เคยดุดันกร้าวร้าวบัดนี้เชื่อมปรอยฉ่ำวาวไปด้วยความรักระคนหลงใหล ชายหนุ่มก้มลงใช้จมูกโด่งคมฝังลงบนแก้มยุ้ยซับสีชมพูระเรื่อของลูกชายเต็มปอด ฟูด…“ชื่นใจจังเลย... ตัวหอมเหมือนแม่เราไม่มีผิดเลยนะ”“อ้า... แอ้!” ทารกน้อยส่งเสียงประท้วงคล้ายเถียงกลับทันควัน ยามที่โด
Read more