All Chapters of มาเฟีย ติดเซ็กซ์ (แซ่บ): Chapter 131 - Chapter 140

สองเสียงร้องประสานแผดลั่นห้องน้ำเมื่อความกระสันแล่นพล่านพุ่งทะยานถึงปลายทางสวรรค์ ร่างกายบอบบางของกุ้งแก้วแอ่นหยัดจนแผ่นหลังเนียนแอ่นโค้งงอ หยัดก้นอวบตึงตอบรับน้ำหนักสอบที่โหมกระแทกเน้นย้ำลงมาเป็นครั้งสุดท้าย ช่องทางรักที่บวมเจ่อช้ำรักทนต้านทานคลื่นความเสียวไม่ไหว ขยับเกร็งกระตุกรีดเค้นฉีดพ่นหยาดน้ำหวานใสเหนียวข้นให้พุ่งทะลักสวนกระหน่ำออกมาจากส่วนลึก คลื่นราคะแล่นจู่โจมจนสมองขาวโพลนตาตั้งลอยเด่นพร้อมๆ กับเรือนร่างกำยำของมาเฟียหนุ่มที่เกร็งกระตุกสะท้านรุนแรง ฝ่ามือหนาขยำยึดบั้นท้ายมนตรึงแช่แน่น พลางปลดปล่อยหยาดน้ำรักสีขาวขุ่นข้นอุ่นระอุให้ฉีดพุ่งพ่นทะลักอัดโหมสวนเข้าใส่ส่วนลึกสุดของช่องทางรักกุ้งแก้วอย่างเหนียวหนืด ดุดัน กระแสน้ำสวาทมากล้นทะลักชโลมรูรักจนเอ่อล้น เปียกชื้นไหลเยิ้มหยดติ่งๆ ลากไล้ลงมาตามง่ามขาเรียวสวยขาวอย่างลามกและเปี่ยมไปด้วยรสสุขสมขั้นสุดยอดของทั้งคู่“อึก... พะ... พอแล้วนะคะ...” กุ้งแก้วเอี้ยวหน้าหันกลับไปมองด้านหลังด้วยแววตาฉ่ำปรือ ร่างกายสั่นเทิ้มจนเรียวขาแทบไร้เรี่ยวแรงจะยืนทรงตัว“อืม... ก็ได้ ถ้าไม่ติดว่ามีคนรออยู่ พี่คงจะจับหนูซ้ำต่ออีกสักรอบแน่ๆ”ฟีนิกซ์พูดพลาง

“กุ้งแก้วก็ไม่รู้เหมือนกัน... ไม่แน่ใจเลยว่าตอนนี้เธอหายไปไหนแล้ว”“หายไปไหน? หมายความว่ายังไงยะ” พะแพงขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย“ก็... ตั้งแต่วันที่โดนจับตัวไปด้วยกัน จนกุ้งแก้วฟื้นขึ้นมาที่โรงพยาบาล หลังจากนั้นกุ้งแก้วก็ไม่เคยเห็นหน้า หรือได้ยินข่าวคราวของณิชาอีกเลยน่ะสิ”“ประหลาดจริงแฮะ... แต่ก็นะ ถ้าไม่มีเหตุการณ์เฉียดตายแบบนั้น คุณแม่ผัวที่เคยใจร้ายก็คงไม่กลับใจยอมรับแกง่ายๆ แบบนี้หรอก”“พะแพง... พูดอะไรแบบนั้นเล่า” กุ้งแก้วปรามเพื่อนเสียงอ่อย“ก็มันจริงนี่แก เกือบจะได้ยัยคุณหนูนิสัยเปรตคนนั้นไปเป็นลูกสะใภ้ซะแล้ว” พะแพงเบ้ปากอย่างนึกหมั่นไส้ ก่อนจะทำตาโตเหมือนนึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้“เออ... แต่ฉันแอบสงสัยอยู่นะแก ว่าเรื่องที่ยัยนั่นหายหัวไปเงียบๆ แบบนี้ มันจะเกี่ยวกับข่าวลือเรื่องภาพหลุดฉาวๆ ของสาวหน้าคล้ายคุณหนูณิชาที่ว่อนเน็ตอยู่ตอนนี้หรือเปล่าวะ?”คำพูดของเพื่อนสนิททำให้กุ้งแก้วตกลงสู่ความเงียบอย่างใช้ความคิดอีกครั้ง... หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น เพราะเธอเองก็นึกย้อนไปถึง ‘รูปพวกนั้น’ ที่เคยผ่านตามาแล้ว และเธอก็รู้ดีแก่ใจ... ว่าผู้หญิงในภาพฉาวเหล่านั้นคือณิชาจริงๆและคนที่สามารถเนรมิต

“ถ้าเป็นเมื่อก่อน... หนูคงจะกลัวพี่มากๆ เลยล่ะค่ะ แต่ตอนนี้หนูไม่กลัวพี่ฟีนิกซ์แล้วนะ” “หืม? แล้วทำไมตอนนี้ถึงไม่กลัวพี่แล้วล่ะ” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามพลางจับมือเล็กที่ลูบแก้มเขาขึ้นมากดจูบหนักๆ ที่ใจกลางฝ่ามือนุ่ม ยิ่งกระตุ้นให้หัวใจของกุ้งแก้วเต้นแรงด้วยความเขินอาย หญิงสาวซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้าง สูดกลิ่นกายเฉพาะตัวของคนตัวโตก่อนจะกระซิบตอบเสียงหวาน “เพราะหนูรักพี่ฟีนิกซ์นี่คะ... ความรักมันทำให้หนูกล้าที่จะก้าวข้ามความกลัวทุกอย่าง และการที่หนูได้อยู่ในอ้อมกอดของพี่แบบนี้ มันทำให้หนูรู้สึกในหัวใจ... ว่าไม่มีใครบนโลกจะทำอันตรายหนูได้อีกแล้ว และพี่ฟีนิกซ์คือความปลอดภัยของหนูนะคะ” “ไว้ใจพี่ขนาดนั้นเชียว?” “ค่ะ... หนูไว้ใจ... อื้อออ!” ยังไม่ทันสิ้นเสียงหวาน ปลายคางมนก็ถูกล้อมกรอบด้วยฝ่ามือหนา ฟีนิกซ์ประคองล็อกใบหน้าสวยให้เอียงรับมุมองศา ก่อนจะฉกริมฝีปากหนาลงไปประกบปิดริมฝีปากจูบอย่างดูดดื่ม และร้อนแรงแฝงไปด้วยความเว้าวอนอย่างเนิ่นนาน ลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกวัดตวัดชิมความหวานล้ำภายในโพรงปากนุ่มอย่างโหยหา มอบสัมผัสลึกซึ้งที่หลอมละลายวิญญาณจนกุ้งแก้วครางเครือในลำคอ ร่างกายอ่อนร

เสียงเอ่ยแซวรัวๆ ที่สลับกันดังขึ้นจากปากของ พะแพง ไลเอิน และดราก้อน ผสานไปกับเสียงหัวเราะอย่างรื่นเริง และดังกังวานไปทั่วอาสนวิหารอันศักดิ์สิทธิ์ ทำเอาเจ้าสาวตัวน้อยที่กำลังเคลิบเคลิ้มถึงกับสะดุ้งระคนได้สติ“พะ... พอก่อนนะคะ”กุ้งแก้วประท้วงในลำคออ้อมแอ้ม ยิ้มเขินจนแก้มใสแดงแปร๊ดลามไปถึงใบหู หญิงสาวรีบใช้กำปั้นเล็กๆ ทุบเบาๆ ลงบนแผงอกแกร่งไปทีหนึ่งแก้เขินที่โดนเพื่อนๆ รุมแซว“หึๆ...”มาเฟียหนุ่มกระตุกยิ้มหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ แววตาคมกริบฉายประกายเอ็นดูภรรยาสาวในอ้อมแขน เขาค่อยๆ ละริมฝีปากออกอย่างแสนรักแสนเสียดาย ทว่าหน้าผากกว้างยังคงทาบชนกับหน้าผากมนไม่ยอมห่าง ปล่อยให้นิ้วหัวแม่มือหนาเกลี่ยไล้ปรางแก้มใสที่ยังคงขึ้นสีเลือดฝาดนวล พลางเอ่ยสัจจะวาจาด้วยน้ำเสียงทุ้มแหบพร่าทว่าหวานเชื่อมลึกซึ้ง“พี่จะทำทุกวิถีทาง... เพื่อให้หนูเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกนะกุ้งแก้ว”“ขอบคุณนะคะพี่ฟีนิกซ์... แต่สำหรับหนูในตอนนี้ แค่มีพี่อยู่ตรงนี้... หนูก็เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกแล้วค่ะ”คำสารภาพรักแสนหวานที่เอ่ยออกมาจากความรู้สึกส่วนลึก ทำเอาก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของคนทั้งสองเต้นพ้องเป็นจังหวะเดียวกั

มุมปากหนายกยิ้มร้ายกาจอย่างน่ากลัวพลางแลบลิ้นสากเลียริมฝีปากตัวเองอย่างคนโรคจิตที่กำลังคลั่งไคล้ในรสสวาท นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์จับจ้องร่างบางที่กำลังโยกคลอนตามแรงอารมณ์ มือหนาหยาบกร้านเอื้อมไปตะปบบีบเข้าที่เต้าเต่งตึงล้นทะลัก ขยำขยี้บดคลึงอย่างเมามันไร้ความปราณี ก่อนจะก้มใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ลงไปดูดกลืนกินยอดอกอย่างหิวกระหาย ชายหนุ่มแลบลิ้นสากตวัดเลียฟัดยอดอกสีหวานอย่างมูมมามตะกรุมตะกราม จนผิวเนื้อขาวผ่องเปรอะเปื้อนชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำลายไหลเยิ้มผสมปนเปกันไปหมดตับ!! ตับ!! ตับ!! “อื้อออ!... ผัวขา... เมียจะไม่ไหวแล้ว อ๊าาา!”หน้าอกใหญ่สะบัดกระเพื่อมโยนตามแรงดูดดึงระรัว ไม่พอมือหนาอีกข้างยังเลื่อนลงต่ำ ตวัดเขี่ยขยี้เข้าที่ติ่งสวาทของเธออย่างรุนแรงหนักหน่วง จนดอกไม้งามสั่นระริกกระตุกเกร็งแอ่นง้อรัวถี่ เมื่อได้ยินเสียงหวานร่ำร้องพร่ำบอกว่าจวนเจียนจะถึงฝั่งฝัน ท่อนเอ็นยักษ์ก็ยิ่งสับสะโพกเสียบแทงร่องเปียกแฉะเข้าออกอย่างบ้าคลั่งจนเนื้อกลีบแคมสาวปลิ้นเข้าปลิ้นออกตามแรงกระแทกพร้อมกันนั้นฟีนิกซ์ก็ยิ่งระรัวลิ้นสากเลียฟัดที่ยอดอกสีหวานจนมันแดงเถือกบวมเป่งสู้ลิ้น และเขาบดกดแรงนิ้วขยี้บดบี้เม็ดเสียวเ