Todos os capítulos de จูเฟิงเหยา สตรีวิปราศผู้นั้นคือนักโลหะหลงยุค: Capítulo 31 - Capítulo 40

90 Capítulos

ตอนที่ 31 เจ้าอยากช่วยนางใช่หรือไม่

"เจ้าสืบจนแน่ใจแล้วหรือว่าเป็นนางจริงๆ"เสียงของคนในกระโจมเรียกความสนใจหญิงสาว ถึงแม้ว่าทั้งคู่จะพูดเบา แต่นางก็พอจับใจความได้ นี่คือกระโจมของท่านแม่ทัพอันเพ่ย ส่วนอีกคนเป็นเสียงของอ๋องหนิงเฉินนางจำได้ เพราะต้องเดินผ่านกระโจมไปโรงหลอมจึงได้ยินและเกิดความสนใจ"ฟู่เหย่ไม่เคยผิดพลาด""เช่นนั้นเจ้าจะทำเช่นไรต่อไป หนีงานสมรสพระราชร้ายแรงนัก ถึงแม้ว่ามันจะไม่ถูกต้องก็ตาม เจ้าจะช่วยนางหรือ"คำว่าสมรสพระราชทานเรียกความสนใจหญิงสาวให้ขยับเข้ามาใกล้กระโจม แนบหูฟังคนทั้งคู่ "เรื่องนี้ข้าคงช่วยนางมิได้"คำพูดของชายหนุ่ม ทำให้คนตัวเล็กแน่ใจแล้วว่าทั้งคู่พูดถึงผู้ใด คงไม่พ้นเรื่องของนางเป็นแน่ งานสมรสในวังตอนนี้มีผู้เดียวนั้นก็คือองค์ชายสิบสาม เขาคงสืบจนรู้ทุกอย่างแล้ว"เช่นนั้นเจ้าจะส่งนางกลับจวนตระกูลเจียง"โจวหนิงเฉินเอ่ยถามสหาย สตรีผู้นี้มีบางอย่างพิเศษจริงๆ เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าเขาไม่สามารถคุยกับฝ่าบาทได้ แต่นางเป็นผู้ใดกัน หากเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้คงมิเหมาะ"คงต้องเป็นเช่นนั้น"ซูอันเพ่ยเอ่ยด้วยใบหน้าที่ดูหนักใจ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอันใด เรื่องของนางวนก็เข้ามาอยู่ในหัวของเขา หลายวันมานี้เขายังคอยจ
last updateÚltima atualização : 2026-04-02
Ler mais

ตอนที่ 32 จดหมายนั้นเป็นลายมือนาง

วันถัดมาปลายยามเหม่า ร่างบางตื่นมาด้วยใบหน้าที่หม่นหมอง เรื่องที่บังเอิญได้ยินเมื่อวานรบกวนจิตใจนางตลอดทั้งคืน กว่าจะหลับก็เกือบเช้าเสียแล้ว ดวงตางามมองไปยังดาบที่หลอมเสร็จแล้ว ตั้งใจจะนำไปต่อรองกับซูอันเพ่ยวันนี้ อีกทั้งวิธีการหลอมก็เขียนอธิบายให้เสร็จหมดแล้ว อย่างที่เขาบอก ถึงแม้จะเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ แต่ก็ไม่ใช่ธุระอันใดที่เขาจะมาช่วยนาง อีกทั้งเรื่องสมรสพระราชทานมิใช่เรื่องเล็กๆที่บอกว่าไม่แต่งแล้วก็ไม่แต่งได้ ในเมื่อครอบครัวที่เหลืออยู่ไม่เคยมองว่านางเป็นคนในครอบครัว นางก็ไม่มีธุระอะไรต้องไปแบกรับภาระใหญ่ขนาดนั้นแทนมือเรียวเอื้อมไปหยิบดาบที่ห่อผ้าไว้มา จากนั้นเช็ดมันด้วยความใส่ใจโอ๊ย~หญิงสาวร้องออกมาเพราะดาบที่กำลังเช็ดอยู่นั้นบาดที่มือจนโลหิตสีแดงสดไหลออกมา ดวงตางามเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาแต่กลับไร้เสียงสะอื้น นางเจ็บปวดไม่ใช่เพราะมือที่โดนบาด แต่เป็นเพราะเรื่องวุ่นวายที่เป็นกังวลตอนนี้ หญิงสาวจุ่มมือไปที่อ่างล้างหน้าก่อนจะพันด้วยผ้าขาว ความเจ็บจากการโดนบาดไม่มากไปกว่าฝ่ามือที่แห้งแตกกร้านเลยสักนิด“ความหวังเดียวของข้า คงสิ้นหวังเสียแล้ว”หญิงสาวเอ่ยพลางมองเงาสะท้อนในน้ำที่ชุ่มไป
last updateÚltima atualização : 2026-04-02
Ler mais

ตอนที่ 33 แล้วข้ามิใช่หมอหรือ

หญิงสาวรับเงินเป็นคนสุดท้าย แต่โลหิตที่ไหลออกมาไม่หยุดคงเพราะมันบาดจนถูกเส้นเลือดเป็นแน่ นางเดาส่งๆเพราะไม่ได้เป็นหมอ แต่ถึงกระนั้นเท้าเรียวก็ตรงดิ่งเดินไปที่โรงรักษาอยู่ดี มือเรียวเอื้อมไปเปิดผ้าใบและเดินเข้าไป ก่อนจะพบว่าไม่มีท่านหมอที่คอยรักษาเลย “ผู้ใด”เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นและออกมาจากชั้นยาสมุนไพร“เอ่อขออภัยเจ้าค่ะ ข้าเพียงมาหาท่านหมอเพื่อทำแผลเท่านั้น รบกวนท่านแล้ว เช่นนั้นข้าขอตัว”หญิงสาวเอ่ยพลางทำท่าคารวะ เนื่องด้วยคนผู้นี้นางเคยเห็น เขาเป็นสหายของท่านแม่ทัพอันเพ่ยและท่านอ๋องหนิงเฉิน เป็นหมอหลวงในวัง มิใช่คนที่จะให้มารักษาบาดแผลให้คนอย่างนาง“แล้วข้ามิใช่หมอหรือ”เฟิ่งเย่วเอ่ยพลางเดินไปหยิบกล่องทำแผลมาวางที่โต๊ะเขียนใบสั่งยา “เอ่อ…คือว่า”หญิงสาวอ้ำอึ้งไม่รู้ว่าจะตอบเขาเช่นไร เขาเป็นหมอน่ะใช่ แต่หมออย่างเขาจะลดตัวลงมาทำแผลให้นางคงมิใช่“มั่วยืนบื้อทำอันใดอยู่ รอให้เลือดหมดตัวก่อนหรืออย่างไร พวกเจ้าเหมือนกันมิมีผิด”เฟิ่งเย่วเอ่ยด้วยใบหน้ามิสบอารมณ์ เขาก็เป็นเช่นนี้ พวกเจ้าที่ชายหนุ่มหมายถึงมิใช่ใครที่ไหน แต่เหมือนกับสหายเขาอีกสองคน หากมิสาหัสจริงๆมีหรือที่จะยอมรักษาตนเอง จูเ
last updateÚltima atualização : 2026-04-02
Ler mais

ตอนที่ 34 ท่านแม่ทัพมิเคยเข้าใกล้สตรีเช่นนี้มาก่อน

"โรงหลอมขาดนางไปก็มิได้ทำให้วุ่นวาย"ซูอันเพ่ยเอ่ยพลางยกชาขึ้นดื่ม"ใช่สิ ข้าเป็นเพียงสตรีแรงน้อย ไหนเลยจะมีความสำคัญกับโรงหลอม ขาดข้าไปสักคนคงมิเป็นอันใด อย่างไรก็ไม่ได้สำคัญอยู่แล้ว" หญิงสาวเอ่ยกับตนเองในใจอย่างตัดพ้อ"สตรีเพียงผู้เดียวคงมิทำให้โรงหลอมของเจ้าขาดคนหรอกใช่หรือไม่"ประโยคแรกเฟิ่งเย่วเอ่ยกับหญิงสาว แต่ประโยคหลังกลับเอ่ยกับคนผู้หนึ่งที่นั่งอยู่โต๊ะน้ำชาด้านหลังนาง จูเฟิงเหยารีบหันมองทันทีด้วยความตกใจ ก่อนจะสบเข้ากับดวงตาคมที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว ตอนที่เย็บแผลนางมั่วแต่ให้ความสนใจบาดแผลตรงหน้า จึงไม่รู้ว่าเขาเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหน"ระวังอย่างให้โดนน้ำ อีกหนึ่งอาทิตย์ถึงตัดไหมได้ ระหว่างนี้เจ้าก็ลาหยุดงานที่โรงหลอมเถิด""แล้วเจ้ามาที่นี่มีเรื่องอันใด"เฟิ่งเย่วเอ่ยถามสหาย เพราะวันนี้เขาจะอยู่ที่ค่ายทหารวันสุดท้าย รุ่งเช้าก็จะกลับไปทำหน้าที่ของตนเองในวังหลวงแล้ว เขาเป็นหมอด้านพิษและยาถอนพิษ แต่สหายสองคนนี้ก็ให้เขามารักษาอยู่เรื่อย"มิใช่กับเจ้า แต่เป็นนาง""ข้าหรือเจ้าคะ"จูเฟิงเหยาเอ่ยพลางชี้มาที่ตนเอง เพราะในกระโจมนี้มีเพียงนางและท่านหมอเฟิ่งเย่วเท่านั้น หากไม่ใช่เขาก็เป็นนางส
last updateÚltima atualização : 2026-04-02
Ler mais

ตอนที่ 35 นางหนีไปแล้วขอรับ

วันถัดมาภายในกระโจมตอนรับ ตอนนี้ซูอันเพ่ยและโจวหนิงเฉินนัดพบกัน เนื่องด้วยเมื่อหลายวันก่อนได้หารือเรื่องจูเฟิงเหยาแล้ว ไม่บ่อยนักที่สหายผู้นี้จะขอร้องให้เขาช่วย และครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อตัวสหายอีกด้วย ยิ่งเป็นเรื่องสตรีแล้วทำให้โจวหนิงเฉินเต็มใจยื่นมือมาช่วย บางคราอาจทำให้สหายผู้นี้เปลี่ยนใจ มิปิดกั้นตนเองกับเรื่องความรักอีก เดิมก็อยู่ผู้เดียวมานาน ตั้งแต่บิดาสละชีพในสนามรบ มารดาตรอมใจจนสิ้นใจ อีกทั้งน้องสาวยังเป็นโรคร้ายตั้งแต่กำเนิด เสียตามหลังมารดาไปติดๆ การใช้ชีวิตที่ไม่กลัวตายเช่นนี้ เขารู้ดีว่าสหายผู้นี้กำลังทำมันเพื่อปกปิดความอ่อนแอที่อยู่ในใจ"หากในเร็ววัน มิอาจคิดค้นวิธีการหลอมอาวุธที่ดีขึ้นได้ เกรงว่าแคว้นชิงไห่หนานคงตกที่นั่งลำบาก"ซูอันเพ่ยเอ่ยขึ้น หลังรายงานความคืบหน้าให้ได้รู้ ทหารกล้าทุกคนพร้อม ใจทุกคนก็พร้อมไม่หวาดหวั่นต่อศัตรูเช่นกัน แต่หัวใจสำคัญในการออกรบนั้นก็คืออาวุธกลับมิพร้อม"หากมิได้คงต้องยกธงพ่ายศึก เช่นไรก็รักษาชีวิตพี่น้องทหารกล้าได้ พื้นที่ตรงนั้นไม่มีชาวบ้านอาศัยอยู่ เสียแผ่นดินไปในภายภาคหน้าก็มีโอกาสชิงกลับมาได้""......."ซูอันเพ่ยไม่เอ่ยตอบ แท้จริงศึกคร
last updateÚltima atualização : 2026-04-02
Ler mais

ตอนที่ 36 ไปกับข้า มิผู้ใดกล้ามาพาตัวเจ้าไปกัน

เมื่อวาน ยามเซินจูเฟิงเหยามีท่าทางเกร็งเล็กน้อยไม่กล้าขยับตัวมาก ในขณะที่ม้าวิ่งด้วยความเร็วคงที่ เกิดมาทั้งชีวิตนางไม่เคยขี่ม้าเลยด้วยซ้ำ มันดูไม่มั่นคงเช่นไรบอกไม่ถูก เวลาดูตามทีวีหรือโซเชียลมิเดียต่างๆเหมือนง่าย นางนับถือเหล่านักแสดงที่แสดงหนังพีเรียดจริงๆ แสดงว่ายากแล้วยังต้องฝึกอันใดยากๆแบบนี้ด้วย ร่างใหญ่ที่นั่งซ้อนด้านหลังนางสัมผัสได้ถึงปฏิกิริยาของคนตัวเล็ก"เจ้ามิเคยขี่ม้าหรือ"ซันอันเพ่ยเอ่ยถามเบาๆที่ข้างใบหูขาว ทำเอาหญิงสาวขนลุกซู่ เพราะอยู่บนหลังม้าถึงได้ใกล้ชิดกันเพียงนี้ ถ้าไม่คิดว่าเขาหล่อเหลานางจะรู้สึกเสียเปรียบมิน้อย"เจ้าค่ะ"หญิงสาวยอมรับไปตรงๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้นชายหนุ่มจึงลดความเร็วลง "นี่เราจะไปไหนกันหรือเจ้าคะ"จูเฟิงเหยาเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ เนื่องด้วยนางคิดว่าเขาจะพาไปยังสถานที่คราที่แล้ว แต่ทิศทางที่ม้ากำลังวิ่งไปนั้นเลยไปยังอีกเส้นทางหนึ่ง เหมือนกับว่ามันกำลังจะเข้าตลาดเสียอย่างนั้น "......."ร่างใหญ่ไม่เอ่ยตอบเช่นเคย หญิงสาวเหมือนกับว่ากำลังร้อนรนเกี่ยวกับเรื่องบางอย่าง"ท่านแม่ทัพ ข้าเข้าไปที่ตลาดมิได้เจ้าค่ะ""เพราะเหตุใด""ท่านคงสืบรู้เรื่องของข้าแล้
last updateÚltima atualização : 2026-04-02
Ler mais

ตอนที่ 37 นางคือคนของข้า

ท่ามกลางตลาดที่ดูวุ่นวายทั้งคู่ก็เดินทางมาถึงจุดหมาย ซูอันเพ่ยกระโดดลงหลังม้าก่อน จากนั้นยื่นมือให้หญิงสาวจับกุม นางเองก็มิได้ปฏิเสธยื่นไปจับมือหนาและกระโดดลงมาจากหลังมา คนตัวเล็กเดินตามชายหนุ่มไปติดๆ นางเห็นชายฉกรรจ์สองสามคนที่มองมาด้วยแววตาหมายมั่นว่าจะเข้ามาหา แต่เมื่อเห็นว่าคนที่เดินนำนางไปนั้นเป็นผู้ใดก็ทำได้เพียงยับยั้งชั่งใจเอาไว้ จูเฟิงเหยามิต้องเดาเลยว่าคนพวกไหนเป็นคนของผู้ใด คงหนีไม่พ้นคนตระกูลเจียงเป็นแน่ จูเฟิงเหยาเงยหน้าอ่านป้ายชื่อร้านที่ติดอยู่ ชินหลูฝาง หญิงสาวรู้สึกคุ้นชื่อร้านนี่ยิ่งนัก ดูเหมือนว่าจะเป็นร้านขนมหวาน"คารวะท่านแม่ทัพเจ้าค่ะ"ลู่เข่อซินเจ้าของร้านรีบออกมาต้อนรับชายหนุ่ม เดิมขนมขายหมดตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว แต่เพาะชายหนุ่มให้คนมาบอกว่าจะมาทานขนมที่ร้าน นางจึงได้เก็บขนมเอาไว้ให้ หญิงสาวเป็นคนรักของอ๋องหนิงเฉิน จึงคุ้นเคยกับท่านแม่ทัพอันเพ่ยดี จูเฟิงเหยาขยับตัวออกจากคนตัวโต เมื่อได้เห็นว่าเจ้าของร้านเป็นผู้ใดก็ทำตัวโต"แม่นาง.....เป็นเจ้านั้นเอง"ลู่เข่อซินเอ่ยทักหญิงสาว "รู้จักกันเช่นนั้นหรือ"ซูอันเพ่ยเอ่ยทักคนตัวเล็กที่อยู่ด้านหลัง เพราะในรายงานที่เขาให้ค
last updateÚltima atualização : 2026-04-02
Ler mais

ตอนที่ 38 เพิ่งรางวัลนำจับนางอีกเท่าตัว!

ณ ตำหนักเฉิงเฉียนปัง!"เจ้าว่าอันใดนะ"เสียงเข้มตวาดออกมาเสียงดังลั่นไปทั่วตำหนักด้วยความโมโห โยนตำราในมือลงพื้นเสียงดัง เมื่อได้ยินเรื่องที่ลูกน้องเข้ามารายงาน"้เรียนองค์ชาย เราสืบมาได้ว่าแม่นางจูเฟิงเหยาที่หนีออกไปจากจวน แท้จริงแล้วอาการสติเลอะเลือนของนางหายดีแล้วพะยะค่ะ"อี้เหว่ย ลูกน้องคนสนิทที่รับใช้ข้างกายของหลิวหยาง หรือที่ใครๆก็ต่างเรียกเขาว่าองค์ชายสิบสามเอ่ยรายงานผู้เป็นนาย ตั้งแต่กำหนดวันสมรสถูกประกาศออกไป เขาก็ตั้งตารอชมหญิงงามผู้นั้น เดิมเขานึกรังเกียจที่นางเป็นสตรีสติเลอะเลือน จวนตระกูลเจียงยังมีคุณหนูผู้อื่นอยู่ ทำให้เขาโมโหมิน้อยที่ส่งสตรีเช่นนั้นมาเป็นอนุของเขา จนได้เดินทางไปจวนรองเสนาบดีเจียงด้วยตนเอง วันที่เรียกบุตรสาวทุกคนมาพร้อมหน้า พวกนางที่สติดีเหล่านั้นกลับมิได้งดงามหยาดเยิ้มเหมือนกับจูเฟิงเหยา ความงามของนางทำให้เขามองข้ามทุกข้อบกพร่อม มันยังคงตราตรึงอยู่ในใจเขาจนถึงวันนี้ และนับวันรอที่จะได้เชยชมนาง สตรีเลอะเลือนแล้วอย่างไร ร่างกายของนางก็ยังใช้งานได้ปกติเหมือนคนทั่วไปยิ่งพอมารู้ว่านางหายดีเป็นปกติแล้ว สตรีผู้นี้นับว่าล้ำค่าและเหมาะสมกับเขา ผิวขาวของนางบวก
last updateÚltima atualização : 2026-04-02
Ler mais

ตอนที่ 39 ผู้ใดจะฝ่าฝืนคำสั่งของข้าอยากลองดูข้าก็ยินดีสนอง

"ข้ามีของสิ่งหนึ่งจะให้ท่านแม่ทัพดู หากกลับไปที่ค่ายทหารแล้ว....""ย่อมได้""ข้าอยากใช้.....อยากใช้มันแลกกับที่ข้าไม่ต้องสมรสกับองค์ชายสิบสาม"หญิงสาวตัดสินใจเอ่ยออกไปตามตรง เหตุการณ์วันนี้ทำให้นางเห็นแล้ว ขนาดท่านแม่ทัพอยู่กับนาง พวกนั้นยังกล้าเข้ามาขอนางซึ่งๆหน้า หากว่าคราหลังนางมิได้อยู่กับเขา แล้วบังเอิญคนพวกนั้นมาเห็น คงยากที่จะหลีกหนีได้ ร่างใหญ่วางช้อนในมือลง ล้วงเอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดปากตนเองเพราะกินเสร็จพอดี มองร่างบางที่ยังคงเขี่ยขนมไปมาใบหน้าบูดบึ้งจากความกังวลใจ ซูอันเพ่ยกอดอกจ้องหญิงสาว นางมีข้อแลกเปลี่ยนอันใดกับเขาขนาดที่กล้านำมันมาใช้เพื่อยกเลิกสมรสพระราชทานเช่นนี้ จะใช่เรื่องที่เขาคิดเอาไว้หรือไม่ เรื่องวันก่อนเกี่ยวกับความสามารถของนางเขาได้รับรู้แล้ว ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ที่มาที่ไปว่านางรู้เรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร การยกเลิกสมรสพระราชทาน จะบอกว่ายากก็ยากจริงๆแต่ก็ไม่มีทางที่จะทำมิได้"เจ้ารู้หรือไม่ สมรสพระราชทานมิใช่ว่าจะยกเลิก ก็ยกเลิกได้ตามใจชอบ แต่ถึงอย่างนั้นก็มิใช่ว่าจะมะ.......""ท่านแม่ทัพอยู่ในร้านหรือไม่ขอรับ"เสียงผู้ช่วยของชายหนุ่มที่อยู่ด้านนอกเอ่ยขัดก่อนที่ชายห
last updateÚltima atualização : 2026-04-02
Ler mais

ตอนที่ 40 เจ้ารีบหนีไปให้ไกล

"เฟิงเหยา เฟิงเหยาลูกแม่ใช่หรือไม่"เยี่ยนถิงมารดาของร่างนี้นางจำได้ดี นางส่งเสียงเรียกบุตรสาวอยู่บนรถม้า จูเฟิงเหยาจึงได้ขึ้นไปหานางในรถม้าเพื่อจะได้คุยกัน จังหวะนั้นนางกลับถูกสวมกอดแน่น เยี่ยนถิงหลั่งน้ำตาเมื่อรู้ว่าบุตรสาวยังปลอดภัยดี"ดีเหลือเกินที่เจ้าไม่เป็นอันใด""ข้ามิเป็นอันใดเจ้าค่ะ"จูเฟิงเหยาเอ่ยตอบ เพราะเช่นไร มารดาผู้นี้ก็รักร่างนี้มากๆ แต่ท่าทีของจูเฟิงเหยาที่เปลี่ยนไปทำให้ผู้เป็นมารดาประหลาดใจ"เหยาเออร์ของแม่หายดีแล้วหรือ เจ้าหายดีแล้ว ฮือๆ ดีเหลือเกิน"เยี่ยนถิงโผล่เข้ากอดนางอีกครั้ง จนหญิงสาวต้องผงะออกเล็กน้อยด้วยความไม่คุ้นชิน เยี่ยนถิงล้วงเอาเงินในถุงเสื้อออกมาจำนวนหนึ่งยื่นให้หญิงสาว จูเฟิงเหยาเปิดถุงผ้าออกมาพบว่าเป็นเหรียญภู่ทองทั้งหมด เงินจำนวนนี้มากพอที่จะทำให้นางอยู่รอดไปหลายปีเลยทีเดียว"อันใดกันเจ้าคะ"หญิงสาวเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ"เหยาเออร์ลูกแม่นับว่ายังพอมีปาฏิหาริย์ โชคดีที่เจ้าหายดีแม่ดีใจยิ่งหนัก เจ้าฟังแม่ให้ดี เจ้ารีบหนีไปจากเมืองหลวงซะ ใช้เงินนี้จ้างรถม้าเดินทางไปที่อำเภอเทียนจิน ไปหาคนที่มีนางว่าจูฮุ่ยหมิง เขาคือท่านลุงของเจ้า ที่นั้นคนของตระกูลเจ
last updateÚltima atualização : 2026-04-02
Ler mais
ANTERIOR
1234569
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status