Semua Bab By madness ภาวะคลั่งเมีย: Bab 21 - Bab 30

“อา...”“โคตรกามเลยนะเจ้าแว่น” ร่างกำยำหัวเราะหึๆ พลางเอาท่อนหอกฟาดแก้มนุ่มเบาๆ ก่อนจะหยิบประแจไปทำงานที่กาโตะทำค้างไว้“ไหนคุณสัญญากับผมแล้วไงครับว่าจะกลับไปพัก”“ฉันรับปากอะไรนายตอนไหน จู่ๆ นายก็ขอโม้กฉันเอง”“อะไรกัน” กาโตะหน้าจ๋อย ผิดกับคนตัวใหญ่ที่ผิวปากอารมณ์ดี โล่งสบาย“ข้อดีของการขาหักก็คือฉันมีเวลาอยู่กับรถได้ทั้งวัน แต่ข้อเสียน่ะมีเยอะมาก”เขาลากเสียงเน้นคำว่า ‘มาก’ ยาวเป็นหางว่าวกาโตะก็เข้าใจล่ะนะเพราะเขาจะลุกจะยืนก็ต้องคว้าไม้ค้ำยัน ดูทุลักทุเลไปหมด งานซ่อมก็เลยไปไม่ถึงไหน เขายังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ ใส่รองเท้าสลิปเปอร์ ที่เอวล่ำๆ มีกระเป๋าเครื่องช่างคาดเอว ก้มๆ เงยๆ ดูเครื่องยนต์ของรถสุดที่รัก ดูไม่เข้ากันกับมาดคุณชายสักเท่าไหร่ นายพีรเทพเหมาะกับแจ๊กเกตหนังสีดำ แว่นกันแดดเท่ๆ แล้วก็รถสปอร์ตเปิดประทุนมากกว่า แต่กาโตะก็แอบขำที่เขาระบายสีไม้ค้ำยันเป็นลายพรางทหาร รู้เลยว่าว่างมากจริงๆ แต่เจ้านายของเขาไม่ขำด้วย ดวงตาคมกริบของไอ้คุณชายมีแต่ความหงุดหงิดฉุ

โอ๊ะ... กาโตะสะดุ้ง            เขาจับได้แล้ว กาโตะรู้สึกหน้าร้อนวูบขึ้นมาและเบือนหน้าหนีไปทางอื่น พยายามอย่างยิ่งที่จะแสดงให้พีรเทพเห็นว่าเรื่องใส่หรือไม่ใส่แว่นไม่ใช่เรื่องใหญ่โต ให้ตายสิ! ทำไมถึงจับผิดกันเก่งนัก สมองหอยทากของเขาคิดคำแก้ตัวไม่ทันแล้ว            “คุณรู้ได้ยังไงว่าผมไม่จำเป็นต้องใส่?” กาโตะถามเพื่อประวิงเวลา            “ก็เพราะว่าเวลาที่นายมอง สายตาของนายไม่เคยมองผ่านแว่นเลยน่ะสิ และเมื่อกี้นี้นายก็หยิบของส่งให้ฉันได้ถูกโดยไม่ต้องใส่แว่น”โอ้! พระเจ้าทรงช่วยลูกช้างด้วย กูจะตอบยังไงดี นายพีรเทพยังล้อเลียนเขาด้วยรอยยิ้มขี้เล่น ลักยิ้มตรงแก้มเป็นรอยบุ๋มชัดเจน เขาดูสะใจสุดๆ ที่ทำให้กาโตะขมวดคิ้วได้ กาโตะชะงักนิ่งแล้วก้มหน้ามุดออกไป เพราะไม่อยากถูกคาดคั้นอีก            “เดี๋ยวนี้เขาใส่คอน

“ไม่ยักรู้ว่าเพลย์บอยชื่อกระฉ่อนอย่างคุณจะมีปัญหาเรื่องผู้หญิง?”“ไม่ใช่แค่ผู้หญิง ผู้ชายก็ด้วย คนพวกนั้นเข้ามาวุ่นวายกับฉันเองต่างหาก ฉันไม่เคยรู้สึกดีใจหรอกนะที่พวกผู้หญิงคลั่งไคล้เหมือนตัวฉันเป็นซุป’ ตาร์ พอขาหักแบบนี้ก็เพิ่งจะได้อยู่เงียบๆ อย่างสงบล่ะนะ”จ้า! พ่อคนหลงตัวเอง... กาโตะขยับปากแต่ไม่ได้ออกเสียง นี่ถ้าเขารู้ว่ากาโตะทำหน้าเบ้ใส่ เขาจะต้องโกรธแน่ๆมันแน่อยู่แล้ว... พีรเทพเห็นเจ้าแว่นทำหน้าเบ้เต็มตา แต่เขาไม่โกรธหรอก การเกิดมาเป็นคนหน้าตาดีก็เป็นวิบากกรรมอย่างหนึ่ง เพราะความเป็นส่วนตัวของเขาถูกยึดหายไปเกลี้ยง แรกๆ ก็น่าพอใจอยู่หรอกที่มีสาวเข้ามารุมล้อมมากมาย แต่หลังหลังมันชักจะเยอะจนน่ารำคาญ พวกผู้ชายรุกใส่จนน่ากลัว พวกผู้หญิงก็เอาแต่กรี๊ดใส่หน้าเขาเหมือนคนบ้า บางคนวิ่งไล่ตามหลังรถเป็นกิโล ถึงขนาดปีนกำแพงเข้ามาถ่ายรูปตอนเขาอาบน้ำก็เคยมีคนทำมาแล้วด้วยซ้ำ ทุกวันนี้เลยต้องมียามรักษาการณ์เป็นกองทัพคอยดูแลความสงบเรียบร้อยทั้งที่บ้านและที่ทำงาน เพิ่งจะมีเจ้านี่เป็นคนแรกที่เจอเขาแล้วไม่กรี๊ดกร๊าดแหกปากหรือทำหน้าจือปากจือตาเหมือ

บทที่ 7 บังคับจิตใจ  “เราควรจะสะสางหนี้กันตอนนี้เลยดีกว่า” น้ำเสียงของเขาแหบห้าวขณะโน้มลงมากระซิบที่ข้างหู แล้วดันร่างกาโตะเอนหลังลงบนฝากระโปรงรถสปอร์ตคันหนึ่ง “ได้เวลาชดใช้หนี้ของนายแล้ว กาโตะ”“ยะ..ยังไม่จบอีกเรอะ ผะ...ผมติดหนี้อะไร โธ่! อธิบายให้ผมเข้าใจหน่อยจะได้ไหม”“นายเป็นหนี้ชีวิตฉัน... สิ่งที่นายต้องรับผิดชอบก็คือทำให้ฉันหายเบื่อจนกว่าจะกลับไปขับรถได้เหมือนเดิม”“หนี้ชีวิต?”อีหยังวะ... กาโตะตัวเย็นเฉียบไปทั้งร่างเมื่อมือหยาบกระด้างลูบไล้ กดคลึงเรียวขาสั่นระริกอย่างนุ่มนวลราวกับจะนวดตอบแทนให้ แต่กาโตะตื่นตระหนกเกินกว่าจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ดวงตายิ่งเบิกกว้างเมื่อเห็นกางเกงชั้นในของตัวเองรูดลงมาอยู่ที่เข่า เสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ย โอย ขึ้นง่ายจังว้อยกาโตะร้องครางเมื่อถูกจับสองขาให้แยกกว้าง ตรึงไว้แล้วก้มลงดูดเลียลำหอกของเขาอย่างเอร็ดอร่อย ท่อนเอ็นก็พองขยายขนาดอยู่ในอุ้งปากอุ่นๆจ๊วบบ... จ๊วบบ...

ตอนที่กำลังจะคิดออกนั่นเอง กาโตะก็รู้สึกว่ามีมืออุ่นๆ แตะแก้มอ่อนโยน ก่อนจะไถลล้วงเข้าไปในเสื้อนอนตัวใหญ่โคร่ง ผ้าห่มอุ่นๆ ถูกดึงออกไปแล้วมีร่างบึกบึนของใครบางคนเข้ามาห่มร่างของเขาแทน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของแชมพูจากเส้นผมเปียกชื้นลองมาต้องจมูก ด้วยความที่ยังไม่อยากตื่น กาโตะจึงพลิกตัวหนีแล้วบ่นพึมพำอย่างง่วงงุน ใครแกล้งอ่ะเนี่ย...“ลุกขึ้นไปอาบน้ำได้แล้วไอ้ขี้เซา”            “ขอนอนอีกห้านาทีนะครับแม่” กาโตะครางงึมงำ รู้สึกสบายเนื้อสบายตัวอย่างบอกไม่ถูกเมื่อมีมือใหญ่ๆ ลูบแผ่วเบาไปมาช้าๆ อย่างหนักหน่วง แต่แล้วนิ้วแกร่งของใครบางคนเชยคางของเขาขึ้น บดจูบช้าๆ แต่ร้อนแรงจนร่างของกาโตะอุ่นขึ้น            “อือ...” กาโตะส่ายหน้าหนีแล้วเหยียดตัวเหมือนแมวขี้เกียจ ก่อนจะรู้สึกถึงแขนกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามข้างหนึ่งโอบเอวอยู่ ลมหายใจอุ่นเป่ารดซอกคอ มือร้อนผ่าวกำลังลูบไล้เนื้อตัวของเขาทุกสัดส่วน      &