All Chapters of By madness ภาวะคลั่งเมีย: Chapter 11 - Chapter 20

“ความเสียหาย? อะไรเสียหายครับ แล้วผมเกี่ยวอะไรด้วย” กาโตะสงสัยจนไม่สงสัยแล้วว่าเขาพูดถึงอะไรกันแน่? ไอ้โตะคนนี้ทำเรื่องอะไรไว้ตอนไหน ทำไมต้องชดใช้หนี้สิบสามล้านที่ไม่ได้ก่อ แล้วความเสียหายที่เขาย้ำนักหนาคืออะไร?! หน้าของกาโตะฉงนฉงายจนคิ้วยับย่นมาชนกันแล้ว อิงฟ้าเบะปากใส่พลางออดอ้อนออเซาะนายนั่นเต็มที่“อิงขอไปด้วยสิคะ อิงจะเป็นเด็กดี ช่วยงานพี่พีทุกอย่างเลย”“งั้นก็ถามกาโตะดูสิว่าอยากให้เธอไปด้วยรึเปล่า?”“ตะ...ตามใจคุณอิงฟ้าเถอะครับ”กาโตะเหลือบตาดูรอบโต๊ะและได้ข้อสรุปว่านางฟ้าผู้แสนอ่อนโยนมักจะมีลูกเป็นปีศาจ เพราะตลอดเวลาที่คุณหญิงปภาดาพูดคุยกับเขาอย่างอารี สายตาน่ากลัวระคนกระหายใคร่รู้ของเจ้านายคนใหม่ก็จับจ้องเขาทุกอิริยาบถ ไม่นับรวมสายตาแดงก่ำของยัยซาตานที่จ้องจะกินเลือดกินเนื้อเขาด้วย หล่อนหาเรื่องกาโตะตลอดมื้อเย็น โชคดีที่เขาเคยได้รับการอบรมเรื่องการใช้มีดและส้อมมาก่อน มื้ออาหารแบบฝรั่งเศสจึงจบลงได้สวยงาม อิงฟ้าจึงหยิบยกเรื่องฐานะ เงินทอง การศึกษาแล้วก็ความเป็นคุณหนูดาราขึ้นมาข่มแทน แต่กาโตะทำหูทวนลม ไ

 “นายมองฉันเสียจนเป็นแบบนี้ จะรับผิดชอบยังไง” พีรเทพเท้าแขนกับตัวรถ มุมปากยกยิ้มท้าทาย กาโตะลอบกลืนน้ำลาย ก่อนจะข่มใจหันไปทางอื่น แม่งเอ๊ย นั่นกระบอกตั๋วรถเมล์ชัดๆ“อ๊ะ เดี๋ยว จะทำอะไรครับ”“อยู่เฉยๆ เถอะน่าไอ้แว่นลามก” พีรเทพยิ้มมุมปาก ดันตัวหนุ่มแว่นให้นั่งพิงฝากระโปรงรถ กอบกุมแก้มก้นกลมกลึงแล้วโยกเอวเบาๆ ให้ลำหอกถูไถกัน กาโตะถึงกับหลุดเสียงครางอื้ออ้า เนื้อตัวสั่นสะท้านจนยืนทรงตัวแทบไม่อยู่ กาโตะนิ่งอึ้ง ตัวแข็งทื่อขณะถูกถลกกางเกงลงมา แก่นกายร้อนฉ่าดีดผึงออกมา“ใหญ่ดีนี่เจ้าแว่น แบบนี้จะแตกง่ายรึเปล่า”เสื้อเชิ้ตที่เขาใส่ถูกดึงออก มือร้อนผ่าวเคล้าคลึง ดูดหัวนมใส่ปากแล้วยังล้วงมือ ถูไถหัวลึงค์สีชมพูจนกาโตะร้องครางลั่นออกมา พีรเทพดูดหัวนมจนแก้มตอบพร้อมใช้อุ้งมือกำรอบลึงค์สีชมพูแล้วรูดขึ้นลงจนกาโตะร้องครางไม่เป็นศัพท์“ยะ...อย่า อย่าครับ อ๊ะ อ๊า”กาโตะพยายามดึงมือเขาออก แต่คนตัวใหญ่กว่าตรึงไว้ด้วยพละกำลัง จัดการชักว่าวให้อย่างเร่าร้อน มือใหญ่ชักท่อนเอ็นขึ้นๆ ลงๆ กาโตะจึ

 “วิ้วว คนนี้ของโคตรดีเลยนะพี่” วารุณกลั้วหัวเราะ มองกาโตะที่กำลังถูกลูบคลำเนื้อตัว พีรเทพรั้งตัวกาโตะให้หันหน้ามาเผชิญหน้ากับวารุณ ว่าแล้วก็เคล้นคลึงสะโพกกลมกลึงอย่างตื่นเต้น หัวนมและรูก้นสีชมพูหวานที่เขาหวงแหนไม่เคยให้ใครดู กลับถูกจ้องมองจนไม่มีความลับหลงเหลืออีก“สีชมพูสวยเชียวนะ สดใหม่เสียจริง”วารุณชมเปาะ เลียริมฝีปากและกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก ส่วนพีรเทพชักรูดแก่นกายของเขาไม่หยุด กาโตะไม่แน่ใจว่าrพีรเทพดูดนิ้วตัวเองทำไม แต่วินาทีต่อมาเขาก็แยกเรียวขาของกาโตะออกกว้าง ก่อนจะสอดนิ้วชุ่มๆ นิ้วนั้นเข้าไปในรูฟิตแน่น สอดเข้าไปช้าๆ“อื้ออ... อ๊า” กาโตะเหยียดกายพลางกระตุกเสียว ทำให้พีรเทพรู้สึกถึงแรงที่บีบรัดปลายนิ้วร้อนๆ แน่น ทำเอาอุทานไม่หยุด รูฉ่ำหวานถูกสอดนิ้วดังแจะๆ พีรเทพชักนิ้วเข้าออก น้ำหนักของมือและปลายนิ้วที่แตะสัมผัสย้ำๆ ตรงรูสีชมพูบริสุทธิ์ทำให้กาโตะไม่อาจควบคุมตัวเอง ร้องครางซาบซ่าน“หัวนมโด่ขนาดนี้น่าสงสารจริง ไอ้จ้อนของนายน้ำแตกไม่หยุดเชียว หึๆ”กาโตะผวาเฮือก แอ่นร่างจนสุดตัวแต่เข

“ท่าทางยังไม่เคย พี่ก็เบามือหน่อยสิ”            “เจ้านี่ก็คือคนที่ฉันเล่าให้ฟังไงล่ะ กว่าเจ้าแว่นคนนี้จะฮุบเหยื่อก็ช้าไปตั้งสองสามเดือน” เขาตอบอย่างไม่ค่อยจะสนใจอธิบายนัก แต่สองพี่น้องก็ซุบซิบแล้วหันมามองหน้ากาโตะพร้อมๆ กัน กาโตะทำอะไรไม่ถูกก็ได้แต่ตัวแข็ง นิ้วแข็งแรงของไอ้คุณพีสอดเข้าไปจนสุดแล้วเริ่มแยงถี่ๆ รูเสียวก็กระเด้งรับ ตอดหนึบหนับจนกาโตะครางสยิว แก้มก้นขาวอวบเป็นพูน่ารัก            “ดูทำหน้าทำตา โคตรยั่วเลย”            “อ๊ะ งื้ออ... คุณพีครับ... อื้ออ”            นิ้วแกร่งกระแทกหนักหน่วงขึ้น การต่อต้านที่ดีที่สุดก็คือทำได้เพียงกลั้นเสียงร้องครางน่าอายไว้ นั่นจึงยิ่งทำให้ถูกแกล้งหนักขึ้น ถึงขนาดที่ว่าเขาต้องงับเสื้อไว้เพื่อจะได้ไม่ร้องออกมาอีก     

บทที่ 5 ตอกไข่  “เอ้า! เอาแต่ซึมเป็นส้วมอยู่นั่นแหละ รีบๆ มาช่วยทำงานเข้าสิ”คุณชายดุด้วยสายตาขุ่นเขียวเป็นรอบที่ห้าสิบตั้งแต่วารุณขี่บิ๊กไบค์ออกไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน สองมือคล่องแคล่วน่ามองของพีรเทพซ่อมนั่นซ่อมนี่ไม่ได้หยุดจนเนื้อตัวเปื้อนคราบน้ำมันมอมแมม ความรักรถชนิดสุดลิ่มทิ่มประตูของเขาเรียกได้ว่าแทบจะซึมเข้าไปในสายเลือด ไม่มีรถยี่ห้อไหนที่เขาไม่มี ทำให้อาคารจอดรถหลังนี้แน่นเอี๊ยดแทบจะจอดซ้อนคัน เขามีรถเยอะมาก อยู่ในหลายประเทศทั้งที่ภูเก็ต ลอนดอน อเมริกา รวมๆ ก็น่าจะสองสามร้อยคัน ตั้งแต่โรสลอยซ์ เบนท์ลีย์ ออดี้ บีเอ็ม แม้แต่รถเก่าหายากในตำนานอย่างตระกูลจี๊ปรุ่นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นายพีรเทพก็มีไว้ในครอบครองจนที่นี่แทบจะกลายเป็นพิพิธภัณฑ์แล้ว“ช่วยหยิบไขควงให้หน่อยสิ อยู่แถวๆ นั้นนั่นแหละเจ้าหมอนวด”            “ผมเป็นนักกายภาพบำบัดนะ ไม่ใช่หมอนวด ตกลงแล้วคุณจะอธิบายได้แล้วรึยัง ว่าผมไปทำอะไรให้คุณเดือดร้อนตอน