جميع فصول : الفصل -الفصل 5

“…เธอ” เสียงแหบพร่าดังออกมาจากปากของคนที่อยู่ภายในห้องเดียวกันส่งผลให้ใบหน้าสะสวยหันไปมองอัตโนมัติ ตากลมเบิกโพลงเมื่อเห็นว่าคนที่เธอช่วยเหลือฟื้นตัวขึ้นแล้ว ไม่ลังเลที่จะผละออกจากจอไอแพดตรงเข้าไปหาเขาทันที “คุณเป็นไงบ้างคะ” คนถูกถามตวัดสายตาขึ้นมองเล็กน้อยก่อนตอบออกไป“ดีขึ้นแล้ว แผลฉัน…”“ใส่ยาฆ่าเชื้อครบตามที่แพทย์สั่งเลยค่ะ ไข้ก็ลดแล้ว คุณหิวไหม”“หิว…” “งั้นรอแป๊บนะคะ เดี๋ยวฉันไปหาข้าวมาให้” ใบหม่อนผละตัวออกจากคนตัวสูงอีกครั้ง เดินไปถือชามพร้อมโจ๊กที่ซื้อมาตอนเช้าแล้วกลับเข้ามาในห้องตามเดิม“มีใครกลับมาถามหาฉันอีกไหม” ถามพร้อมกับหยุดสายตามองใบหน้าจิ้มลิ้มของคนที่กำลังเทโจ๊กจากถุงใบหน้าเรียวสวย หยุดสายตาคนมองได้แม้เธอจะอยู่ในลุคที่โคตรจะธรรมดาแต่ไหนก็ตาม“ก็นอกเหนือจากวันนั้นที่มีคนมาตามหาคุณในห้องน้ำ ก็มีผู้ชายอีกสองคนมาตามหา ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นพวกเดียวกันหรือเปล่าเลยไม่ได้บอกใครว่าคุณอยู่ที่นี่” “ฉันรักษาตัวอยู่กี่วัน” “สามวัน” ไบรอันสบตากับคนตอบพลางมองออกไปรอบๆ ห้อง เป็นบ้านไม้ธรรมดาแค่ในห้องสะอาดหน่อย ตกแต่งดีตามประสาผู้หญิง มีเครื่องปรับอากาศเก่าๆ ไม่มีห้องน้ำใน

“เมียมึงเหรอ?”“เฮีย!” ไบรอันชักสีหน้าใส่คนที่ใช้คำพูดคำจาไม่ค่อยจะรื่นหูก่อนจะปรายตาไปมองเจ้าของร่างบางที่นั่งหลังตรง กระพริบตาปริบๆ มองเขาและบรรดาเฮียๆ ที่กำลังจ้องมองเธออยู่เช่นเดียวกันเราพยายามปรับตัวเข้าหากันแล้ว พยายามทำตัวให้เป็นกันเอง แต่ใบหม่อนกลับมาทำสีหน้าเกร็งๆ อีกครั้งก็ตอนที่บรรดาเฮียๆ ของเขาบุกมาหาที่คอนโดนี่แหละ“หายไปสามวัน กูก็ห่วงแทบตาย ที่ไหนได้หิ้วผู้หญิงกลับมาด้วยเฉย มึงนี่มันจริงๆ เลย” อลันดึงสายตาออกมาจากหญิงของน้องแล้วหันมาจ้องหน้ามันแทน หลายวันมานี้ทั้งอลันและไคเลอร์แทบนั่งไม่ติดที่ ไบรอันโดนลอบทำร้ายในวันที่กำลังส่งของล็อตใหญ่ จะว่าประมาทไม่มีทางเป็นไปได้แน่ พวกเขาคิดไปในทางเดียวกัน งานนี้มีหนอนบ่อนไส้แน่นอน “น้องเจ็บตัวมานะเฮีย ไอ้พวกนั้นอย่างเหี้ย ขนมาเกือบร้อย” บอกพร้อมกับยกมือขึ้นลูบใบหน้า ต่อให้จะเคยดุดันไม่เกรงใจใครในสายตาใครก็ช่าง แต่กับเฮียสองคน ถ้าไอ้ไบรท์กล้าร้าย โดนเฮียสั่งอุ้มแน่นอน“อย่าเวอร์ให้มาก”“เนี่ย~ ก็เป็นซะแบบนี้ ถนัดคิดเองเออเองกันนักนี่ แล้วไบรท์จะอธิบายอะไรให้พวกเฮียฟังได้”“ถามจริง เสียงสองเสียงสามของมึงมันเคยใช้ได้ผลกับสาว เลยกะ