Share

EP.8

last update Tanggal publikasi: 2026-06-06 01:06:12

“…ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยค่ะ” คนที่เพิ่งวางแกงจืดวุ้นเส้นลงบนโต๊ะอาหารเอ่ยปากขอบคุณคนตัวโตที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว

“เรื่อง?”

“เรื่องที่พี่ช่วยใจดีกับหม่อนและครอบครัวไงคะ เมื่อก่อนนะคะ ถ้าฝนตกฟ้าร้องแบบนี้ เคยอยู่กันอย่างสงบสุขซะที่ไหน ไปทางไหนฝนก็รั่วแหละ”

“ขนาดมุมไหนก็รั่วยับเยิบขนาดนั้นมนุษย์ป้ายังออกแนวขี้งกเฉยอ่ะนะ” คำพูดคำจาของคนตัวสูงทำคนตัวเล็กกว่ายิ้มกว้าง

“ก็ไม่อยากจะเม้าส์อ่ะนะ แต่จะว่าใช่ก็ใช่แหละ”

“อย่าบอกนะว่าโดนแบบนี้ประจำ”

“ก็ถ้าจ่ายช้าป้าแกก็จะมาโวยวายประมาณนี้ แต่ทุกทีแกก็ไม่ได้ไล่ออกหรอกนะ เหมือนแค่อยากมาทะเลาะกับแม่มากกว่า เถียงจนพอใจแกก็กลับนั่นแหละ ไม่เคยทำรุนแรงอะไร”

“แล้วคำว่าไม่รุนแรงของเธอมันเป็นแบบไหน แล้วไอ้การที่เขาใช้คำพูดเพื่อกระแทกแดกดันทำให้เจ็บใจนี่มันน่าหมั่นไส้ไหม” คำถามส่งผลให้คนฟังนั่งคอตกพร้อมกับกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ

นึกออกทันทีว่าความเป็นไปได้ มันน่าจะมาจากคำพูดประโยคไหน

ก็คงไม่พ้นที่ป้าเจ้าของที่แซะเธอแรงจัดเรื่องที่ครอบครัวพี่เคนไม่ต้อนรับเธอ เหตุผลเพราะเธอและเขามันต่างกันนั่นแหละ

“หรือเธอเป็นยัยชี ไม่เจ็บ ไม่รู้สึก”

“ก็แล้วถ้ารู้สึก แล้วหน้าอย่างหม่อนจะทำอะไรเขาได้”

“หลังมืออ่ะมีไว้ทำไม แค่บอกว่ามือลั่นมันก็ไม่ได้พูดยากเท่าไหร่เลยเหมือนกัน” คนฟังถึงกับห่อปาก กระพริบตาปริบๆ มองใบหน้าหล่อคมของคนเลือดเย็น

“พูดไม่ยาก แต่เดินเข้าคุกก็ไม่น่าจะยากเหมือนกันนะ”

“เธอนี่นะ ไม่ได้ดั่งใจเลย เธอคิดว่าไอ้การทำแค่นั้นมันจะทำให้เธอเข้าคุกเลยเหรอ”

“ก็ถ้าจะไม่ได้เข้าคุก มันก็คงมีเหตุผลและวิธีเดียวนั่นแหละค่ะ”

“วิธีที่ว่านี่คือ?”

“จีบพี่ตำรวจให้ใจอ่อนยอมไม่จับขังไง” ตอบออกไปพลางยิ้มเก๋ แตกต่างจากสีหน้าของคนฟังโดยสิ้นเชิง

“บรรลัยเถอะ ความคิดเธอโคตรบรรลัย”

“พี่ไบรท์แค่ไม่รู้อะไร หน้าแบบนี้พี่ๆ ตำรวจแซวบ่อยจะตาย หม่อนแค่ยิ้มให้ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ”

“เหรอ”

“ช่าย~ หน้าตาก็ไม่เท่าไหร่ แต่คุยด้วยแล้วติดใจ”

“เอากระจกไหม?”

“บางคนเขาก็ชอบคนที่ใจไม่ใช่หน้าตาน้า~”

“กูจะบ้าตาย” ไบรอันส่ายหน้ารัวแทนคำตอบ แต่ก็เอาเถอะ เห็นเธอไม่ฟูมฟาย ไม่มีอาการจะเป็นจะตายเพราะความรักมันก็ดีแล้ว เพราะเขาไม่โอเคแน่ๆ ถ้าต้องจ้างเธอมาแล้วไม่ได้อะไรกลับคืนเหมือนแบกภาระไว้เปล่าๆ คนเราก็ต้องหวังผลประโยชน์ให้กับตัวเองด้วยกันทั้งนั้นแหละ เขาก็เหมือนกัน

“…เย็นนี้เธอต้องไปทำงานพร้อมฉัน ต้องไปส่งของให้กับลูกค้า”

“ได้ค่ะ ไปประมาณกี่โมงคะ”

“สามทุ่ม”

“แล้วกลับประมาณกี่โมงคะ” เธอเข้าใจและจำได้ว่า เวลาของเธอมันเป็นของเขาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่เธอต้องการรู้เพื่อปรับเวลาให้มันเหมาะสม

“ประมาณตีสองก็เสร็จ จากนั้นอาจจะมีดื่มต่อกับเฮียๆ จะเรียบร้อยก็คงตีสี่” ใบหม่อนรับฟังพร้อมกับพยักหน้ารับ

“ถ้าเธอง่วงก่อนฉันมีที่ให้เธอนอน ไม่ปล่อยให้อดหลับอดนอนหรอกน่า ไม่ได้ใจดำขนาดนั้น”

“โอเคค่ะ แล้วในวันที่ต้องทำงานพี่ไบรท์ตื่นมาทานอาหารเช้ากี่โมงคะ หม่อนจะได้ลุกมาเตรียมอาหารไว้ให้ล่วงหน้า”

“ไม่เป็นเวลา แต่เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา ฉันรอได้ หิวก็จะบอกเอง”

“ถ้าแบบนั้นก็โอเคเลยค่ะ ว่าแต่ที่บอกว่าไปส่งของ ไปส่งอะไรที่ไหนเหรอคะ”

“เดี๋ยวก็รู้เองแหละ”

“…ผิดกฎหมายไหม” เอ่ยถามเสียงอ่อน ทั้งกลัวว่าเขาจะโกรธและไม่พอใจ แต่เธอก็อยากรู้นี่นา ให้แบกรับความอยากรู้เอาไว้โดยไม่ถามอะไรออกไปเธอทนไม่ได้แน่

“ทำไม เธอกลัวฉันค้ายาหรือทำเรื่องผิดกฎหมายงั้นเหรอ”

“ก็หม่อนไม่อยากนอนคุกนี่นา ใช้ชีวิตยังไม่คุ้มเลยนะ ไหนจะพ่อ ไหนจะแม่ ไหนจะน้อง”

“ชีวิตเธอนี่มีคนให้ห่วงใยเยอะจังเลยนะ”

“คนในครอบครัวนี่คะ ก็มีกันแค่นี้นี่นา แต่หม่อนก็คงแค่คิดมากไปเองแหละ พี่คงไม่ทำอะไรหรือยุ่งเกี่ยวอะไรที่มันผิดกฎหมายอยู่แล้ว เพราะถ้าพี่ทำแบบนั้นคนที่รักพี่ก็คงต้องตักเตือนอยู่แล้วแหละ ถูกต้องไหมคะ”

“อะไรที่ทำให้เธอคิดแบบนั้น”

“คนเราถ้ารักกันถ้าเป็นห่วงกันก็ต้องตักเตือนในสิ่งที่อีกคนทำผิดอยู่แล้ว”

“เพราะโลกสวยแบบนี้หรือเปล่า ครอบครัวแฟนเธอเลยมีโอกาสเข้ามากีดกัน ทั้งที่ความเป็นจริง ถ้าผู้ชายคนนั้นมันรักเธอมากพอ มันต้องไม่แคร์สิว่าเธอจะรวยหรือจน ถ้ามันรักเธอมากพอ ต่อให้เธอเป็นขอทาน มันก็ต้องรักเธอและเอาเธออยู่ดี”

“เนี่ย~ แล้วก็พูดให้เศร้า”

“หึ! เศร้าเพราะโดนผู้ชายเท เศร้าเพราะมันรักเธอไม่มากพอน่ะเหรอ”

“เศร้าที่เมื่อกี้เผลอเปรียบตัวเองเป็นขอทานต่างหากล่ะ” เอ่ยออกมาพร้อมกับฉีกยิ้มจนตายี๋

พอแล้วแหละ พอแล้วกับการปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับความเศร้าและความผิดหวังแบบนั้น เศร้าไปมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา ยอมรับความจริง อยู่ในโลกของความเป็นจริงแบบนี้ดีกว่า

“เอ่อ แล้วเวลาอยู่ต่อหน้าเฮียๆ หม่อนต้องรับบทคู่หมั้นด้วยไหม”

“เธอเก่งอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ รู้จักสังเกต เดาสถานการณ์เอา อันไหนที่ทำและคิดว่ามันดีต่อฉันเธอก็ทำไปเลย”

“หม่อนจัดให้ค่ะ” ขยิบตาเบาๆ ใส่คนตัวสูงกว่า ตาฝาดหรือเปล่านะที่เห็นว่าคนที่เผลอมองเธอก่อนแล้วหูแดงขึ้นมาเฉย แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เรื่องแค่นั้นมันไม่สามารถระบุอะไรได้หรอก ต่อให้เขาจะหูแดง แต่หน้าหล่อๆ ก็บึ้งตึงใส่เธออยู่ดี

@เวลา 21:00 น.

ไบรอันก้าวขาออกมาจากห้องนอนส่วนตัว เผลอชะงักเล็กน้อยเมื่อพบว่าคนที่นัดหมายกันไว้สามทุ่มนั่งรอเขาอยู่ก่อนแล้ว

แว๊บหนึ่งที่ดวงตาคมกริบไล่มองการแต่งตัวของคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า

“แต่งตัวอะไร”

“แต่งตัวเพื่อไปทำงานไงคะ”

“นี่คือชุดไปทำงาน?”

“ใช่ค่ะ จะไปอวดความสดใส”

“อวดใคร?” โดนถามกลับจนใบหน้าของคนฟังร้อนวูบ เลือกชุดตั้งนาน พกความมั่นใจว่าเกินร้อยแล้วแท้ๆ แต่โดนมองจนความมั่นใจหดหาย

“อวด…เฮียของพี่ไบรท์มั้ง”

“มันมีเมียแล้ว”

“เรียกใครว่ามัน” ตกใจมาก ตอนอยู่ต่อหน้าเฮียๆ เขาพูดจาน่ารักมากเลยนี่นา

“อย่ามาเสียงแข็งใส่ เดี๋ยวจะโดน”

************************

วิ่งค่ะ วิ่งๆ วิ่งไปฟ้องเฮียลันกับเฮียเลอร์ พี่ไบรท์เรียกเฮียว่ามัน งานนี้ต้องฟ้อง เอาให้หนัก 555555

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คุณคู่หมั้นเป็นมาเฟีย   EP.30

    “หม่อนไม่ได้รับสายนะ ตัดสายทิ้งไปแล้ว หม่อนไม่รู้ว่าหม่อนทำอะไรให้พี่ไบรท์รู้สึกไม่โอเค” ใบหม่อนเดินมาหยุดตรงหน้าคนที่วางหูจากใครก็ไม่รู้ที่เขาคุยแล้วทำหน้ามีความสุข จากนั้นเธอก็มองเขายืนดูดบุหรี่จนเขากลับเข้ามาในห้องถึงรีบเข้าไปอธิบาย ไม่รู้ว่าเขามีอิทธิพลต่อใจเธอแค่ไหน แต่เธอไม่ชอบความรู้สึกในตอนที่เขาหันหลังให้เธอเลย ในใจอยากจะเดินเข้าไปคุยตั้งแต่ตอนแรก แต่ก็กลัวว่ามันจะเป็นการรบกวนเลยทำได้เพียงอดทน ต่อให้ภายในใจมันจะรู้สึกกระวนกระวายแค่ไหนก็ตาม“ทำไมไม่รับสายล่ะ” ยิ่งได้ยินคำถาม สบตาคนที่เพิ่งจะออดอ้อนเธอมาหมาดๆ หัวใจเจ้ากรรมก็ยิ่งเต้นแผ่วลงเขาทำเหมือนลืม ทำเหมือนไม่รู้สึก ทำเหมือนตอนนั้นเขาแค่อารมณ์ดีเลยพูดหยอดแต่เป็นเธอที่คิดไปเองทุกอย่างเลย“ถ้าไม่ชอบก็บอกกันดีๆ ได้ไหมคะ อย่าเป็นแบบนี้ได้ไหม” น้ำเสียงของคนบอกสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด ยิ่งเขาไม่สบตาเธอนานๆ ทำเหมือนรำคาญทั้งที่ก่อนหน้านี้เรายังดีกันอยู่เลยมันก็ยิ่งทำให้เธอไม่สบายใจ เธอควรอธิบายแบบไหน บอกเขาว่าความรู้สึกของเธอมันเปลี่ยนไปแล้ว ไม่ได้อยากเจอคนคนนั้น ไม่ได้อยากคุย ไม่ได้คาดหวัง เธอพร้อมที่จะบล็อกเขาคนนั้นหากมันทำใ

  • คุณคู่หมั้นเป็นมาเฟีย   EP.29

    “ไม่คุยเรื่องนี้แล้วดีกว่า ไม่อยากเห็นเด็กน้อยทำหน้างอ” ใบหม่อนสบตากับเจ้าของคำพูด รอยยิ้มเล็กๆ แต้มขึ้นบนแก้มขาวเนียนอย่างไม่รู้ตัว“พี่ไบรท์บอกได้นะคะว่าอยากให้หม่อนทำอะไร แบบไหน”“ทำไมอ่ะ ถ้าพี่ให้ทำอะไรเธอก็จะตามใจพี่ จะทำให้พี่ทุกอย่างเลย?” คนถูกถามกดใบหน้ารับทันที “หม่อนไม่อยากให้เราทะเลาะกัน ไม่อยากให้เราไม่เข้าใจกัน ถ้าเป็นไปได้ก็อยากอยู่ด้วยกันแบบสันติมากกว่า” มุมปากหนาผุดรอยยิ้มบางๆ เพราะแบบนี้หรือเปล่าเขาเลยมีความคิดที่จะส่งเธอให้เฮียเลอร์ เพราะเธอก็มีมุมที่น่ารักแบบนั้นใช่ไหม แต่ก็มีบางครั้งที่ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทำไมเขาถึงอยากเก็บเธอไว้ใกล้ตัว ทั้งที่ก็รู้ว่าการทำแบบนั้นมันจะเกิดปัญหา แต่บ้าฉิบหายที่อยากจะลอง“ได้นะ ถ้าเธอเป็นเด็กดี เชื่อฟังพี่ พี่ใจดีกับเธอ อยู่กับเธอแบบสันติแน่นอน” “เป็นเด็กดีอยู่แล้ว”“ก็ให้มันดีตลอดไป”“แล้วถ้าดีตลอด พี่ก็จะใจดีด้วยตลอดเลยใช่ไหม” “แน่นอน เด็กดีต้องได้รางวัล แล้วอยากได้รางวัลไหม” ไบรอันใช้นิ้วเขี่ยแก้มใส ท่าทางออดอ้อน เอาอกเอาใจเก่งยิ่งกระตุ้นให้ใจดวงน้อยมันเต้นแรง “อยากได้~”“ท้าทายพี่แล้วนะ พี่ไม่อยอกนะ พี่จะเอาจริงๆ” คนฟัง

  • คุณคู่หมั้นเป็นมาเฟีย   EP.28

    ไอ้ที่บอกว่าอาบน้ำด้วยกันแล้วเผลอคิดว่าทุกอย่างมันจะจบแค่นั้น ไม่มีอยู่จริง ทันทีที่ทั้งคู่กลับมาถึงคอนโดมิเนียมหรู ไบรอันจู่โจมคนตัวเล็กทันที ถ้าเธอจะแสดงออกว่าแคร์เขาขนาดนี้มันก็ไม่มีอะไรให้ต้องเก็บมาคิดมากแล้ว ที่เฮียๆ เคยพูดว่าใบหม่อนไม่เหมือนใคร เพราะเธอไม่ได้ชอบ หรือสนใจเขาเหมือนผู้หญิงคนอื่น แต่ดูจากทรงและสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว เหมือนว่าทุกอย่างมันจะไม่ได้เป็นแบบนั้นอีกต่อไปทำดีด้วยหน่อยใจก็เหลวไม่เป็นท่า เอาเข้าจริงเขาเจอแบบเธอมาเยอะมาก มันก็ขึ้นอยู่ที่ว่าเขาจะควบคุมทุกอย่างเอาไว้ยังไง “พะ..พี่ไบรท์~” แก้มเนียนทั้งสองข้างถูกฝ่ามือหนาประคองเอาไว้ นิ้วยาวเหยียดลูบไล้กลีบปากสวยในตอนแรกก่อนจะผละออก ตามด้วยริมฝีปากร้อนที่ประกบลงมาทาบทับอย่างรวดเร็วหัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำ ริมฝีปากร้อนที่บดขยี้กลีบปากนุ่มสลับกับการสอดปลายลิ้นเข้าในโพรงปาก ตวัดปลายลิ้นเกี่ยวพันกันและกันจนมวลสมองมันขาวโพลน ไหนจะกลิ่นน้ำหอมราคาแพงจากกายของผู้ชายคนแรก ความหวั่นไหวมันยิ่งก่อตัวมากขึ้นทวีคูณรสสัมผัสและรอยจูบที่ดูดดื่มขึ้นทุกวินาทีส่งผลให้ใบหม่อนหลงใหลถึงขั้นเกาะเกี่ยวบ่าแกร่งเอาไว้แน่น ไบรอันขยับร

  • คุณคู่หมั้นเป็นมาเฟีย   EP.27

    “ถ้าจะสิงร่างกันขนาดนั้นนะ ยืมห้องกูไหม” ไคเลอร์เอ่ยถาม ปรายตามองหน้าหล่อๆ ของไบรอันก่อนจะมองเลยไปยังด้านหลังที่ต้องพูดแบบนั้นเพราะผู้หญิงที่ไบรอันพามาด้วยเอาแต่แอบอยู่ด้านหลังของมันหลังจากที่เธอยกมือไหว้เขา “แวะมาคุยงานแป๊บเดียวเฮีย”“จะคุยก็ไปนั่งดีๆ บอกเมียมึงด้วย”“เมียที่ไหนวะเฮีย เลอะเทอะ!” ตอบกลับพร้อมกับชักสีหน้าใส่ มีอย่างที่ไหนมาพูดจาพล่อยๆ เดี๋ยวก็กลายเป็นการให้ความหวังเด็กมันอีกคนอย่างไอ้ไบรท์ชอบทำร้ายความรู้สึกของคนอื่นซะที่ไหนกันล่ะ ถ้ารู้สึกเกลียดก็คือเกลียดเลย แต่ถ้าไม่เกลียด ก็ไม่เคยทำร้ายใครเช่นกัน ปากร้ายแหละ แต่รู้ว่าควรดีกับใคร! “ไปนั่งรอที่โซฟาก่อน พี่คุยงานกับเฮียเลอร์แป๊บ” หันไปบอกคนที่อยู่ทางด้านหลัง อาจจะเป็นเพราะว่าตัวเขาบดบังตัวเธอซะมิด เฮียเลอร์เลยอาจจะไม่เห็นว่าใบหม่อนกลัวเฮียมันมากแค่ไหน“ขะ..ขอกลับไปรอที่รถได้ไหมคะ”“ไม่ได้ บอกให้รอตรงนี้ก็คือรอ” พูดเสียงดุขึ้นมาจนคนที่ตั้งท่าจะต่อต้านทำคอตก จากนั้นก็ยอมพยักหน้ารับแต่โดยดี ใบหม่อนเดินไปหย่อนตัวที่โซฟา เพราะไม่กล้าสบตากับเจ้าของห้อง ก็เลยเลือกที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่นเพราะเลี่ยงการสบตาแทน“

  • คุณคู่หมั้นเป็นมาเฟีย   EP.26

    แก้มแดงนี่แปลว่าอะไร หวั่นไหวหรือว่ามีใจ? ไบรอันครุ่นคิดพลางกระตุกยิ้ม หึ! นี่เป็นเพียงความคิดในหัวก็เท่านั้น ไม่พูด ไม่ถาม หากเธอที่ได้อยู่ใกล้เขาแล้วไม่รู้สึกอะไรเลย นั่นต่างหากล่ะที่เรียกว่าแปลกของจริงไบรอันทิ้งสายตามองถนนเบื้องหน้า บนใบหน้าหล่อเหลายังคงมีรอยยิ้มเล็กๆ ที่บ่งบอกถึงความพอใจและสบายใจอย่างบอกไม่ถูก“เราไม่ได้จะกลับกันเลยเหรอคะ” คนที่ตั้งใจเบี่ยงเบนเรื่องที่กำลังคุยกันหันมองทิวทัศน์ด้านซ้ายมือ เพราะนี่มันเป็นคนละเส้นทางกับที่ต้องกลับคอนโด“มีธุระที่ต้องไปทำนิดหน่อย”“อ๋อ โอเคค่ะ”“จะไม่ถามหน่อยเหรอว่าไปทำธุระที่ไหน”“ก็มันเป็นธุระของพี่หรือเปล่าคะ พี่จะพาไปไหนหรือทำอะไรมันก็ต้องได้อยู่แล้ว หรือยังไงเอ่ย” ในตอนที่ไบรอันหันมามองสบตา ถึงได้เริ่มรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ลางสังหรณ์กำลังบอกเธอว่ามันต้องมีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นอย่างแน่นอนอย่าบอกนะว่าต้องเจอกันอีกแล้ว เจอกันกับเขาคนนั้นที่เธอยังกลัวจนจำฝังใจ! “ลืมบอกน่ะว่าธุระที่ต้องไปทำ คือการไปคุยกับเฮียเลอร์”“เฮียเลอร์..อีกแล้วเหรอ”“ทำไมต้องกลัวเฮียมันขนาดนั้น จริงๆ เฮียมันไม่ได้ร้ายกาจอะไรหรอก”“เกือบจะจับหม่อนโยนลงทะเลไปเป

  • คุณคู่หมั้นเป็นมาเฟีย   EP.25

    “พ่อ..แม่” เสียงสดใสทักทายคนในบ้านทันทีที่ก้าวเข้ามาในเขตรั้วของบ้านหลังใหญ่ซึ่งใบหม่อนมองว่ามันเป็นความประทับใจเล็กๆ ของคนที่หาให้พ่อแม่อยู่ได้แม้เบื้องหลังมันจะไม่สวยหรูเท่าไหร่ แต่เธอก็มองว่ามันเป็นงานที่สุจริต ไม่มีอะไรให้ต้องอาย“หม่อน..มาได้ไงลูก” พ่อขี้เมาที่รักลูกสาวที่สุดฉีกยิ้มกว้าง จากนั้นก็เดินโซซัดโซเซเข้ามาหา ถึงตัวปุ๊บ กลิ่นเหล้าหึ่งปั๊บเลยเช่นกัน“หู้ยพ่อ! สุราเมระยะ เบาได้เบานะคะ”“ใช่แบบนั้นที่ไหนกันล่ะ สุราเมระยะ จิบๆ เป็นระยะต่างหากล่ะ” ความช่างตอบกลับส่งผลให้ใบหม่อนยิ้มกว้าง จากนั้นก็รีบสอดแขนขาวๆ เข้าไปกอดกายหนา ต่อให้กลิ่นเหล้าบนตัวพ่อจะรุนแรงแค่ไหน พ่อก็คือพ่ออยู่ดี“คิดถึงจังเลยค่ะ หนูคิดถึงพ่อน้า”“ดูสิแม่ ลูกสาวเรานี่นะ โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงก็ยังอ้อนพ่อให้พ่อโอ๋อยู่เลย”“หูยพ่ออ่ะ หนูกอดเพราะคิดถึงนะ ไม่ได้ร้องไห้ให้โอ๋เลย”“ฮ่าๆ” พ่อเปล่งเสียงหัวเราะดังลั่น แม่ที่นั่งมองอยู่ก็อมยิ้มไปตามๆ กัน“วันนี้ว่างเหรอลูก ทำไมกลับบ้านได้ล่ะ”“ว่างค่ะแม่ วันนี้หนูจะมากินข้าวที่บ้าน คิดถึงขนมจีนน้ำยาฝีมือแม่อ่ะ ใส่ผักเยอะๆ น้ำยาข้นๆ หนูซื้อตีนไก่มาด้วยน้า~ น้ำยาขนมจีนต้

  • คุณคู่หมั้นเป็นมาเฟีย   EP.7

    @หลายวันต่อมา ใบหม่อนพยายามปรับตัวทุกอย่าง เพื่อให้อยู่ที่นี่ได้โดยไม่มีปัญหา ไบรอันย้ำว่าเธอต้องสวย ต้องมีเสน่ห์ ต้องดูดีทุกเวลา คนที่ไม่ถึงกับละเลยตัวเอง แต่เวลาปกติก็ไม่ได้แต่งอะไรมากนักเลยย้อนกลับมาเปลี่ยนตัวเองใหม่ ดูแลตัวเองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ตอนนี้เวลาที่มองหน้าตัวเองผ่านกระจกใส มีแว๊บหน

  • คุณคู่หมั้นเป็นมาเฟีย   EP.6

    “เป็นคนบอกเลิก แต่มานั่งคอตกซะเอง แบบนี้มันดูไม่ใช่เธอเลยนะ” “พี่ไบรท์…” ใบหม่อนเงยหน้ามองคนที่เดินออกมาจากห้องนอนแล้วพูดขึ้นลอยๆ แบบไม่มองหน้าเธอ เดินผ่านหน้าแล้วหย่อนสะโพกลงบนโซฟาตัวที่อยู่ตรงกันข้าม ขายาวตวัดขึ้นไขว้ห้าง ก่อนจะทิ้งสายตาไว้ที่ใบหน้าของเธอ“รู้ได้ไงคะว่าหม่อนบอกเลิก พี่แอบฟังงั

  • คุณคู่หมั้นเป็นมาเฟีย   EP.5

    ครืด~ เสียงข้อความดังขึ้นทำลายความเงียบ ส่งผลให้เจ้าของเครื่องหันกลับไปมองทันที ไวเท่าความคิดไม่ลังเลเลยที่จะเปิดอ่านข้อความปริศนาที่ถูกส่งเข้ามา ความรู้สึกจุกหน่วงในอกกระแทกเข้าใส่อย่างจังเมื่อเห็นรูปภาพพร้อมข้อความระบุอยู่บนนั้น หน้าชาจนไม่รู้สึกอะไรเลยไปชั่วขณะ สุดท้ายวันนี้ก็มาถึงจริงๆ สักที

  • คุณคู่หมั้นเป็นมาเฟีย   EP.4

    “เมียมึงเหรอ?”“เฮีย!” ไบรอันชักสีหน้าใส่คนที่ใช้คำพูดคำจาไม่ค่อยจะรื่นหูก่อนจะปรายตาไปมองเจ้าของร่างบางที่นั่งหลังตรง กระพริบตาปริบๆ มองเขาและบรรดาเฮียๆ ที่กำลังจ้องมองเธออยู่เช่นเดียวกันเราพยายามปรับตัวเข้าหากันแล้ว พยายามทำตัวให้เป็นกันเอง แต่ใบหม่อนกลับมาทำสีหน้าเกร็งๆ อีกครั้งก็ตอนที่บรรดาเฮี

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status