Todos los capítulos de ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน : Capítulo 91 - Capítulo 100

ตอนที่ 91. เผด็จการ “อยากให้ฉันเลิกยุ่งกับผู้หญิงคนนั้น?” มาเฟียหนุ่มถามทวน เขาเลิ่กคิ้วขึ้นสูงข้างหนึ่ง สีหนาดูเรียบเฉยเสียจนพบรักแอบรู้สึกสะดุ้ง “ค่ะ”“ฉันเอง....ก็ไม่สบายใจหรอกนะคะถ้าสามีของฉันจะมีผู้หญิงคนอื่นอยู่ในชีวิต” เธอพูดออกไปตามที่สิ่งที่ตัวเองคิดว่ามันจะได้ผล แต่พบรักหารู้ไม่ว่าการพูดแบบนี้ออกไป มันไม่ต่างอะไรจากกระตุกหนวดเสือเลยสักนิด “ทำไมฉันต้องสนใจเรื่องนั้นด้วย” “คะ?” “ฉันจำเป็นต้องสนใจเมียที่ฉันไม่ต้องการอย่างเธอด้วยจริงๆน่ะเหรอ?” มาถึงขั้นนี้ธารินทร์ก็ไม่จำเป็นต้องเก็บทรงเพื่อรอดูอะไรอีกต่อไป เขารู้หมดแล้วว่าสัญญาการแต่งงานมันไม่ได้ถูกระบุไว้ในพินัยกรรมเลยสักนิด หากทนายพบธรไม่แก้มัน! เขาก็ไม่จำเป็นต้องแต่งงานกับคนตรงหน้าเสียด้วยซ้ำ “คะคุณ....!“ พบรักได้ยินแบบนั้นก็เม้มปากแน่น เริ่มรู้สึกกลัวจนตัวสั่น ตอบกลับเขาออกไปไม่ถูก พอได้เห็นธารินทร์ในโหมดนี้ ความรู้สึกที่กลัวอีกฝ่ายจะรู้แผนการทั้งหมดแล่นขึ้นสูง ”เธอจะสนใจเรื่องนั้นทำไม เราไม่ได้รักกันจริงๆสักหน่อย“ ”ถ้าฉันแต่งงานเสร็จแล้วได้รับมรดกเมื่อไหร่ ฉันจะหย่ากับเธอทันที“ ”เพราะฉนั้น....อย่าได้คิดเข้ามาล้ำ

ตอนที่ 92.. แทงใจดำด้านนอก รินลดาหยุดชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูห้องทำงานของธารินทร์อัตโนมัติ เธอได้ยินทุกประโยคที่บุคคลด้านในพูดคุยกัน และนั่นมันไม่ต่างอะไรจากถ้อยคำที่มีเอาไว้แทงใจดำของเธอ หญิงสาวสะอึกค้าง พูดอะไรไม่ออก หัวใจเจ็บจี๊ดๆ ยามได้ยินเรื่องราวที่ว่าภายในอีกสองวัน ธารินทร์กำลังจะแต่งงาน....และผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือพี่สาวต่างมารดาของเธอ ที่เธอเองก็ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า แต่เท่านั้นมันก็มากพอที่จะทำให้รินลดารู้สึกเจ็บ“มีอะไรหรือเปล่าครับ?” ลีโอที่ยืนอยู่ข้างหลังเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าหญิงสาวชะงักไป“ฉันลืมล้างมือน่ะ” รินลดาตอบกลับสั้นๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปจากตรงนี้ ซึ่งลีโอที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ได้แต่เดินตามหญิงสาวออกไปตามคำสั่งของเจ้านายที่กำชับเอาไว้หมายมั่นว่าห้ามปล่อยให้เธอพ้นสายตาเป็นอันขาด!อีกด้าน ”ฉันไม่ได้คิดจะอยู่กับผู้หญิงคนนั้นอยู่แล้ว“ ธารินทร์ตอบกลับเพื่อนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เขาไม่ได้สนใจท่าทางตื่นเต้นดีใจของเจสันเลยสักนิด เพราะถึงอย่างไร ไอ้งานแต่งบ้านั่นมันก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการทำอยู่ดี “ทำไมวะ แกต้องเพราะมีเหตุผลงั้นเหรอ?“

ตอนที่ 94. หมางเมิน วันต่อมา @เพ้นท์เฮ้าส์ ”......“ ดวงตากลมเหลือบสายตาไปมองร่างสวยที่นั่งทานข้าวอยู่ฝั่งตรงข้าม ตั้งแต่เมื่อวานที่บังเอิญได้เจอกับพบรัก รินลดาก็เปลี่ยนไป หญิงสาวใช้ชีวิตอยู่ในความเงียบสนิท ไม่แม้แต่จะปริปากพูดกับเขา ในใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยความขมขืน ยามนึกขึ้นได้ว่าการแต่งงานของธารินทร์กำลังใกล้เข้ามาทุกที และนั่น.....มันทำให้เธอไม่รู้สึกต่างอะไรจากคนที่กำลังจะตกไปเป็นเมียน้อยของเขาเมื่อวาน....ทันทีที่เธอได้เห็นพี่สาวต่างมารดาของตัวเองเป็นครั้งแรก มันก็ยิ่งตอกย้ำปมในวัยเด็กของเธอ ว่าที่ผ่านมานั้นอีกคนมีชีวิตที่ดีมากแค่ไหน ผิดกับเธอ ที่กว่าจะใช้ชีวิตผ่านมาในสลัมนั้นมันไม่ได้ง่ายเลยสักวัน “เธอจะเงียบอีกนานไหม“ เสียงแกร่งดังขึ้น ดวงตากลมโตจึงเหลือบไปมองคนที่กำลังนั่งทานอาหารเช้ากับเธออยู่ฝั่งตรงข้าม ด้วยแววตาไร้ความรู้สึกจนหัวใจดวงโตของเขากระตุก เขามองเห็นความเศร้าในแววตาของรินลดา....เกินกว่าที่จะปล่อยผ่านมันไปได้ ”เธอเป็นอะไร“ เขาถามคำถามโง่ๆออกไป ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองเป็นคนทำให้รอยยิ้มของเธอหายไปจากใบหน้า ธารินทร์ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาควรรู้สึกเช่นไร วันพ

ตอนที่ 97. เปลี่ยนตัวเจ้าสาว “ในฐานะที่คุณเป็นทนาย....คิดว่าเราควรจะทำยังไง ถ้างานแต่งไม่เกิดขึ้นในวันนี้ ฉันก็จะไม่มีสิทธิ์ในการรับโรงพยาบาลตามที่พินัยกรรมระบุเอาไว้” ปากหนาเอ่ยถามออกไปด้วยความนิ่งเงียบมากเกินกว่าที่จะเป็น พบธรรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ที่ธารินทร์ดูจะไม่ได้เดือนร้อนใจอะไรนัก หากงานแต่งวันนี้ไม่ได้ถูกจัดขึ้นมา “ผมว่าคุณขายสิทธิ์รับมรดกไปให้คุณหญิงเกสรเถอะครับ เพราะถึงยังไงคุณก็ไม่ได้อยากได้โรงพยาขาลนั่นอยู่แล้ว พ่อของคุณ....เขาไม่เคยแม้แต่จะทำหน้าที่เป็นพ่อเลยสักครั้ง คุณอยากบริหารโรงพยาบาลต่อจากท่านจริงๆเหรอ“ ธารินทร์แสยะยิ้มหลังจากได้ยินถ้อยคำอันแสนเห็นแก่ตัวของทนายพบธร ถ้าพ่อของเขามันเลว คนตรงหน้านี้ก็คงเลวไม่ต่างกันสินะ เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทั้งสองถึงไปสนิทกันได้ ถ้าให้พูดตามจริง....พ่อของเขากับทนายพบธรก็มีนิสันคลเสยกันอยู่ โดยเฉพาะเรื่องการทิ้งลูกของตัวเองไปอย่างไม่สนใจใยดี “สำหรับคุณ....ทุกอย่างมันดูง่ายไปหมดเลยนะ”“คิดจะใส่อะไรไปในพินัยกรรม ก็ใส่ลงไปได้ง่ายๆ แต่พอถึงวันที่การแต่งงานจะเกิดขึ้นจริง กลับพยายามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ตัวเองเสียเปรียบ” “คนแบบคุณควรเร

ตอนที่ 99. คุณไม่ใช่พ่อฉัน หญิงสาวพยายามสะกดทุกความรู้สึกเอาไว้ในใจ เธอยอมปล่อยให้ทุกคนบงการชีวิตอย่างไรก็ได้ เพียงหวังว่าวันหนึ่ง... เธอจะมีโอกาสหลุดพ้นไปจากวังวนบ้านี่เสียที“เจ้าสาวแต่งตัวเสร็จแล้วค่ะ”“โชคดีนะคะที่น้องผิวดีอยู่แล้ว แต่งไม่นานก็เสร็จ สวยมากเลยค่ะ”เสียงช่างแต่งหน้าเอ่ยชม โดยไม่ระแคะระคายสักนิดว่าบรรยากาศรอบตัวกำลังดิ่งลึกสู่ความมาคุ ธารินทร์ลุกขึ้นยืนก่อนจะปัดมือสั่งให้ช่างออกไป ส่งผลให้ตอนนี้ภายในห้องเหลือเพียงเขา รินลดา พบธร และพบรักเท่านั้นรินลดายืนจ้องหน้าบิดาที่เพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรกในชีวิตด้วยสายตานิ่งสนิท แววตาคู่นั้นสั่นไหวทว่าไร้ซึ่งความผูกพัน ยินดียินร้ายหรือโหยหา ผิดกับพบรักที่ได้แต่ยืนอึ้ง ตกตะลึงจนพูดยังพูดไม่ออก สองมือเย็นเฉียบเมื่อคาดไม่ถึงว่า ‘ผู้หญิงของธารินทร์’ จะกลายมาเป็นน้องสาวต่างมารดาของเธอเองความจริงข้อนี้... เธอไม่เคยสงสัยมาก่อนเลย“ถึงว่า... ทำไมวันนั้นฉันถึงรู้สึกคุ้นหน้าคุณมากๆ เลย” พบรักเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของคนที่ตัวเองเพิ่งได้รู้ว่าเป็นน้องสาว เธอไม่รู้ว่าตนเองควรรู้สึกอย่างไร ที่ผ่านมาพบรักคุ้นชินกับการที่ตัวเองเป็นลูกคนเดียวมาโ