All Chapters of ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน : Chapter 61 - Chapter 70

อีกด้าน “ลงมือได้” เสียงทุ้มเอ่ยสั่งผ่านหูฟังส่วนตัว ได้ยินแบบนั้น‘ใบบัว’ หญิงสาวที่ถูกจ้างให้มาทำภารกิจนี้โดยเฉพาะก็เริ่มลงมือ ร่างสวยสมส่วนเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างเช่นทุกคน ตามปกติโดยไม่มีใครสงสัย แม้กีะทั่งเนวินและเหล่าบอดี้การ์ดที่ยืนเฝ้ารินลดาอยู่หน้าห้องน้ำ แกร๊ก~ ทันทีที่ใบบัวเดินเข้าไปด้านในห้องน้ำของห้าง แม่บ้านที่ถูกจ้างเอาไว้เช่นกันก็เดินตามเข้าไป ก่อนจะติดป้ายทำความสะอาดเอาไว้ด้านหน้าประตู ทำให้ไม่มีใครหลังจากนั้นเข้าไปต่อ พอทุกอย่างเป็นไปตามแผน แม่ล้านก็ไปหลบอยู่ในห้องน้ำ ซ่า~เสียงใบบัวแสร้งยืนล้างมือ จนกระทั่งสั่งเกตุเห็นร่างเล็กของรินลดาเดินออกมาจากห้องน้ำ คนตัวเล็กล้างมือข้างเธอโดยไม่สงสัยอะไร พอเข้าทางแบบนั้น ใบบัวก็รีบหันไปวานอะไรบางอย่างจากเธอ “เอ่อ ขอโทษนะคะ พอดีเสื้อด้านหลังของฉันมันจะหลุดน่ะค่ะ คุณช่วยเข้าไปมัดให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ” รินลดาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะสังเกตุเห็นชุดเดรสที่ถูกมัดเอาไว้ด้านหลังคล้ายกำลังจะหลุดจริงๆของคนตรงหน้าก็รีบตอบกลับมาอย่างไว“ได้สิคะ“ แค่ช่วยมัดเสื้อเอง เธอไม่คิดอะไรอยู่แล้ว ”เข้าไปในห้องน้ำได้ไหมคะ พอดีฉันกลัวโป๊” “ได้ค่ะ^^”

“หึ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน มันจะได้สนุกหน่อย!” “ในเมื่อมันกล้าทำแบบนี้ ก็ปล่อยให้ถึงทีฉันบ้าง” โอริเวอร์หันมาพูดกระแทกใส่หน้ารินลดา แม้เธอจะไม่รู้เรื่องอะไรก็ตาม แต่เพราะเธอเป็นคนของมัน เขาถึงได้พาลโกรธไปด้วย “อ๊ะ! ปะปล่อยแขนฉันนะ!” เธอร้องออกมา ทันทีที่โดนบีบแขน ความรู้สึกกลัวเริ่มพุ่งสูงขึ้น ตอนนี้โอริเวอร์ไม่ต่างอะไรจากคนบ้าเลยสักนิด! หมอนี่มันบ้าไปแล้ว! “โทรหามัน! บอกให้มันมาที่นี่! ถ้ามันไม่มามา ฉันจะจับนังนี่ทำเมียซะ!” เสียงดังลั่นสั่งออกไป ทำเอารินลดาหัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มอีกครั้ง หัวใจสั่นไหวเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมา ”ครับนาย“”อึก“ คนตัวเล็กกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองของเธอนึกถึงแต่หน้าของธารินทร์ ตอนนี้เธอรู้สึกกลัวเหลือเกิน กลัวจนอยากให้เขารีบมาช่วยตัวเองให้ไวมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ อีกฝั่ง ”มันโทรมาแล้วครับ“ ”มันบอกให้เจ้านายไปที่นั่นคนเดียว“ ลีโอเดินเข้ามาในห้องทำงานของธารินทร์ก่อนจะเอ่ยรายงาน ธารินทร์หมุนควงแก้ววิสกี้ในมือเล็กน้อย ดวงตาจ้องเขม็งเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ....ในที่สุด มันก็ติดต่อมาแบบที่เขาคาดเอาไว้ ไม่ว่าโอริเวอร์จะต้องการอะไร เขาจะไม่มีวันทำให

@เพ้นท์เฮ้าส์ ตึก ตึก แขนแกร่งค่อยๆวางร่างเล็กลงบนเตียงนอนอย่างแผ่วเบา รินลดาหลับไหลมาตลอดตามทาง เธอดูเหนื่อยมาก แถมตัวก็ดูรุมๆเหมือนจะเป็นไข้ ธารินทร์จึงไม่อยากปลุก เขาอุ้มเธอมาถึงในห้องนอนแต่หญิงสาวก็ไม่มีท่าทีว่าจะตื่น “ฉันขอโทษ” เขาเอ่ยบอกเธอเบาๆสายตาจับจ้องไปยังเจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะเดินกลับออกมาด้านนอก เขาตัดสินใจสั่งให้ลีโอแวะส่งที่เพ้นเฮ้าส์แทนที่จะไปส่งที่คอนโดเพราะที่นี่อยู่ใกล้กว่า และที่สำคัญ....เพ้นท์เฮาส์สิบกว่าชั้นทั้งหมดนี่ใหญ่กว่าคอนโดหลายเท่าและความปลอดภัยมีเยอะมากกว่า เพราะลูกน้องของเขาส่วนใหญ่ก็อาศัยอยู่ที่นี่ “ให้ผมเรียกหมอให้ไหมครับ“ ลีโอที่ยังคงเฝ้าอยู่เอ่ยถาม “ไม่ต้อง” “เดี๋ยวฉันจัดการเอง” เสียงทุ้มตอบกลับ ก่อนจะเดินตรงดิ่งไปยังห้องครัว เปิดประตูชั้นวางของเหนือหัวออก คว้าเอาขวดวิสกี้ราคาแพงออกมาเทใส่แก้วสีใสในมืออย่างช้าๆ วันนี้ธารินทร์ต้องการเหล้าซัดเข้มๆเพื่อดึงสติของตัวเองกลับมา หลังจากที่วันนี้เหิดเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่ ที่มันไม่ควรจะเกิดขึ้นเลย “ครับ” “เรื่องกล้องวงจรปิด เราได้ข้อมูลมาแล้วนะครับ” “ใบบัวเป็นคนช่วยมันลักพาตัวรินล

ตอนที่ 74. ในรถ NC+++หลายวันต่อมา @บนรถ “อะอ๊ะ! คุณธาม”“อื้อ ฉันเสียวค่ะ” มือเล็กจิกลงไปบนบ่าแกร่ง ก่อนจะกรีดร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น ภายในรถสปอร์ตหรูที่มีธารินทร์เป็นคนขับ ถูกปรับเบาะคนที่นั่งข้างๆคนขับให้เอนลงไปพร้อมนอน ขาข้างหนึ่งของหญิงสาวถูกยกขึ้น กระโปรงขาสั้นถูกถลกขึ้นจนเห็นขาอ่อน ด้านในมีมือแกร่งกำลังสอดนิ้วใส่เข้าไปในร่องสวยของเธอ พร้อมกับขยับเข้าออก สร้าวความเสียวกระสันแก่ร่างเล็กได้เป็นอย่างมาก “อื้อ~” ปากหนาก้มลงไปจูบปากเล็ก ธารินทร์ที่นั่งอยู่เบาะคนขับโน้มตัวไปหานางบำเรอของตัวเอง ก่อนจะเพิ่มนิ้วใส่เข้าไปเป็นสองนิ้ว เพราะเขารู้สึกว่าแค่นิ้วเดียวมันยังไม่พอ “อะอ๊ะ ฉะฉันจะเสร็จ อึก” รินลดากรีดร้องออกมาพร้อมกับปลดปล่อยความเสร็จสมออกไปน้ำสีใสไหลเปรอะเปื้อนนิ้วแกร่งจากภายใน ธารินทร์ดึงเธอขึ้นมาจากเบาะนั่ง ก่อนจะขยับหลังนั่งพิงไปยังเบาะคนขับ พร้อมกับควักเอาลูกชายสุดที่รักของตัวเองออกมาจากใต้กางเกงในสภาพที่ตื่นตัวเต็มที่ ตอนนี้....เขาโคตรจะมีอารมณ์“ถึงตาเธอแล้ว” ปากหนาหันไปเอ่ยบอก พร้อมกับดึงแขนเล็กให้เธอหันตัวมาหาเขา รินลดากลืนน้ำลายลงคอเล็กน้อย เมื่อเห็นความใหญ่โ

“แล้วผู้หญิงอีกคนของคุณล่ะ“ ”เธอโอเคหรือเปล่าที่รู้ว่าคุณกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น“ พบธรตัดสินใจนำเรื่องนี้ขึ้นมาพูด เขารู้มาจากคุณหญิงเกสร แม้จะไม่มั่นใจในข้อมูลนัก แต่ตามสิ่งที่ณภัทรบอกมา ธารินทร์เคยพาผู้หญิงคนนั้นไปออกงานด้วยครั้งหนึ่ง นั่นก็หมายความว่าเธออาจจะมีความสำคัญกับเขามากว่าที่คนอื่นๆคิด ธารินทร์ได้ยินอย่างนั้น ดวงตาก็แปรเปลี่ยนเป็นนิ่งสนิทอีกครั้ง เขาไม่แปลกใจที่อีกฝ่ายจะรู้เรื่องของรินลดา.....แต่แค่ไม่ชอบที่พบธรยกเอาเรื่องของเธอมาเป็นข้อต่อรองกับเขาแบบนี้ ”คุณต้องการอะไรกันแน่คุณพบธร?“ ”ให้ผมยกเลิกงานแต่งกับลูกสาวของคุณ เพื่อที่โรงพยาบาลจะได้ตกไปอยู่ในมือของผู้หญิงคนนั้นงั้นเหรอ” ธารินทร์เลือกที่จะไม่พูดอ้อมค้อมอีกต่อไป เขาเอ่ยเข้าเรื่องและพร้อมพุ่งชนในสิ่งที่ตัวเองต้องการมานาน “......ผมไม่ได้หมายถึงแบบนั้น” ทนายพบธรหัวใจกระตุก ดวงตาที่ธารินทร์มองมายังเขา มันไม่ต่างอะไรกับสายตาของเหยี่ยว....ที่รู้ทุกอย่าง หรือว่า..... “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าคุณกับผู้หญิงคนนั้นทำอะไรแม่ของฉัน” ในที่สุด....ธารินทร์ก็ทนเก็บความรู้สึกอัดอั้นตันใจเอาไว้ไม่ไหว ใ