جميع فصول : الفصل -الفصل 10

และอันดาก็ใช้เวลาตรวจประมาณ 30 นาที หมอสาวคนนี้ใจดีพูดดีจนเธอหายกังวล แล้วก็รู้ว่าไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้“เสร็จแล้วนะคะ”“ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ”“ค่ะ พยาบาลคะ พาคนไข้ออกจากห้องด้วยค่ะ”“เอ่อ...หมอคะ คือหนูอยากเข้าห้องน้ำก่อนได้ไหมคะ”“ได้ค่ะ ตรงไปขวามือนะคะ จะมีห้องน้ำ”“ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”แล้วอันดาก็รีบออกจากห้องตรวจไปทันที ตอนนี้คิดได้แค่ว่าเธอต้องรีบหาทางหนี แม้ต้องหนีทางไหนก็ตาม ขอแค่ไม่ได้ไปกับแม่เลี้ยงอย่างดวงก็พอตุ๊บ!แล้วในตอนที่กำลังรีบไป ก็ดันไปเดินชนเข้ากับใครบางคนพอดี จนทั้งคู่ที่ต่างตกใจ ก็รีบหันมองหน้ากันร่างบางเงยขึ้นมองและเป็นจังหวะที่คนตัวโตก้มหน้าลงมามอง ทั้งคู่ได้สบตากันพอดี ไม่รู้เพราะความบังเอิญหรืออะไร เขาคือหมอหนุ่มคนนั้น คนที่เข้ามาในห้องตรวจ สายตาคมดุจเหยี่ยว ยังคงจ้องมองเธออย่างไม่ลดละ จนเธอที่ตกตะลึงในความหล่อของเขาตั้งแต่แรก ก้มหน้าลงไม่กล้าสบตา“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” แล้วเสียงทุ้มหล่อก็ถามขึ้น ผู้หญิงคนนี้ คนที่เขาเอาแต่นึกถึง จนออกเวรมาได้สักพักแล้วก็ยังไม่กลับ“ปะ...เปล่าค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ” อันดายิ่งรู้สึกตื่นกลัว ด้วยความที่อยากหนีไปจากตรงนี้ เมื่อ

อันดาเดินเข้ามาภายในห้องนอน ที่เจ้าของอนุญาตให้เธอเข้ามาพักที่นี่ ทุกอย่างดูหรูหราและราคาแพงไปหมด จนเธอรู้สึกเกรงใจ แทบไม่กล้าหยิบจับอะไรเลยเขาดีกับเธอมาก จนไม่รู้เลยว่าจะตอบแทนบุญคุณยังไง แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าเขาจะให้เธออยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหนด้านหมอหนุ่ม ที่เห็นแบบนี้ก็รู้สึกพึงพอใจมาก เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมถึงอยากให้อภิสิทธิ์กับเธอมากขนาดนี้ ทั้งที่ชีวิตของเขามีผู้หญิงตั้งเยอะตั้งแยะ แต่ก็ไม่เคยให้ความสำคัญกับใคร ถึงขั้นช่วยเหลือแล้วพามาอยู่ด้วยแบบนี้เมื่อจัดของที่มีติดตัวมาเพียงเล็กน้อยเสร็จแล้ว อันดาที่ไม่ค่อยอยู่นิ่งได้ ก็ออกมาหาดูอะไรในครัว เผื่อจะทำกับข้าวไว้ให้ผู้มีพระคุณกินได้“มีแต่เครื่องดื่ม?” เธอก็พึมพำพร้อมกับถอนหายใจ สงสัยเขาไม่เคยทำกับข้าวแน่เลย และเธอที่ชอบทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจ ก็รู้สึกเสียดายขึ้นมา ยิ่งเห็นห้องครัวที่ครบครันแบบนี้ ยิ่งรู้สึกอยากทำอาหารมากขึ้นไปอีก“หาอะไร” หมอหนุ่มที่เดินออกมาพอดี ก็ต้องแปลกใจที่เห็นคนตัวบาง กำลังห้วนอยู่กับตู้เย็นในครัวของเขา“เอ่อ...หนูว่าจะทำกับข้าวให้คุณกินค่ะ แต่ดูแล้วไม่มีอะไรเลย”“ไม่ต้องทำให้เสียเวลาหรอก เธออย

ณ มาเก๊า ประเทศจีนหมอหนุ่มเดินทางด้วยเครื่องบินส่วนตัว หลังจากที่ผ่าตัดเสร็จ เขาก็ต้องมาที่มาเก๊าต่อ เพราะนี่ก็เป็นอีกหนึ่งธุรกิจของครอบครัว ซึ่ง หมอธนัชชัย อัคราคินน์ พ่อเขาก็เป็นหุ้นส่วนด้วย โดยก็มีน้องชายอย่าง เจ้าสัวธวัช อัคราคินน์ เป็นคนดูแลกิจการที่นี่เป็นส่วนใหญ่ และมีน้องชายลูกพี่ลูกน้อง อีก 2 คน อย่าง นนท์ ชินกร และ นายน์ กิติกร เป็นคนบริหารงานตอนนี้ซึ่งเขาเองเป็นหมอ เลยไม่ได้ยุ่งกับธุรกิจกาสิโนสีเทา พวกนี้เท่าไหร่ แค่มีส่วนร่วมบริหารด้วย แต่ไม่ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวมากมายอะไร ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของน้องชายทั้งสองดูแล ที่ดูแล้วตอนนี้ กิจการก็เจริญรุ่งเรืองมาก ส่วนเขาก็มาห้วนอยู่กับโรงพยาบาล ที่เปิดสาขาที่นี่ด้วย ซึ่งตอนนี้ก็เจริญรุ่งเรืองไม่แพ้กัน“ไงมึง กูนึกว่าจะมาตั้งแต่เมื่อวาน” เมื่อเห็นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องเดินเข้ามาในห้องทำงาน คนเป็นน้องชายอย่าง นนท์ ชินกร ก็รีบทักขึ้นทันที ความจริงพวกเขาสองคนอายุห่างกันแค่ปีเดียว ก็เลยสนิทกันมาก“กูติดธุระนิดหน่อย ก็เลยมาวันนี้”“ติดธุระหรือติดเด็ก”“ติดเด็ก” ด้วยที่ในหัว เขาคิดถึงแต่เรื่องเธอ มันก็เลยหลุดปากออกมาอย่างลืมตัว“ห่ะ มึงนี่

“เป็นยังไงบ้าง อยู่แต่ห้องตั้งหลายวันเบื่อไหม”“ก็นิดหน่อยค่ะ” ความจริงก็ไม่นิดหรอก เพราะเธอก็รู้สึกเบื่อมาก ๆ อยู่แต่ห้องไม่ได้ทำอะไรเลย ซึ่งปกติคนที่ทำงานแบบเธอมักจะอยู่นิ่งไม่ค่อยได้ นึกแล้วก็คิดถึงงานพิเศษที่ร้านอาหารของโรงแรมขึ้นมา อุตส่าห์ได้ทำงานที่นั่นแล้วแท้ ๆ คิดแล้วก็รู้สึกเสียดาย“แล้วอยากทำอะไรหรือเปล่า”“หนูไม่รู้ค่ะ”“เธออยากเรียนต่อหรือเปล่า”“...” เรียนต่อ? นี่คือสิ่งที่เธอใฝ่ฝันมากที่สุดในชีวิต อยากเรียน อยากมีอนาคตที่ดี อยากออกจากวงจรนี้ ไม่อยากจมปลักอยู่กับชีวิตที่ลำบากแบบที่เป็นอยู่“ว่ายังไง อยากเรียนต่อหรือเปล่า”“เอ่อ...”“หื้ม”“หนูว่าชีวิตหนูยังอันตรายอยู่ คงไม่พร้อมที่จะ...”“ตราบใดที่เธอยังอยู่กับฉัน อย่ากังวลอะไร” หมอหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง“...” ก็ได้แต่กลัวถ้าน้าดวงตามตัวเธอเจอ ต้องแย่มากแน่ ๆ“ตอนนี้เธออายุ 19 ย่าง 20 เป็นวัยที่ต้องเรียนมหาลัย เธอไม่เสียดายโอกาสเหรอ”“เสียดายค่ะ เสียดายมาก หนูอยากเรียนต่อ อยากมีอนาคตที่ดี แต่ด้วยที่ฐานะทางบ้านจนมาก ก็เลยต้องมีความเป็นอยู่แบบนี้” เธอตอบด้วยความรู้สึกที่กล้ำกลืน ทุกอย่างมันจุกในอกไปหมด อย่าว่าแต่เล

หลังจากที่สองสาวคุยกันเสร็จแล้วก็ถึงเวลาแยกย้าย โดยหมอหนุ่มที่ทำธุระเสร็จพอดีก็เดินกลับมาหา“เครื่องดื่มกับขนมอร่อยมากเลย ขอบคุณมากนะคะหมอกันต์” “ไม่เป็นไร คุยกันเสร็จแล้วเหรอ”“เสร็จแล้วค่ะ” อันดาตอบพร้อมกับยิ้มให้ ก็ไม่คิดว่าเขาจะดีกับเธอและเอื้อเฟื้อไปถึงน้ำตาลขนาดนี้“งั้น น้ำตาลขอตัวกลับก่อนนะคะ”“พักอยู่แถวไหนล่ะ อยู่แถวนี้ไหม”“ไม่ค่ะ ตอนนี้พักอยู่ที่บ้านญาติ ก็ไกลจากที่นี่อยู่” ซึ่งตอนที่ยังไม่ได้ทำงานหาเงินเอง น้ำตาลก็ต้องอาศัยอยู่กับญาติ ที่อยู่ที่นี่ไปก่อน ถ้าได้ทำงานพิเศษแล้ว ก็ค่อยขยับขยายออกไปอยู่คนเดียว“งั้นแกรีบกลับเถอะเดี๋ยวจะค่ำก่อน”“โอเค เอาไว้ฉันออกไปอยู่หอคนเดียว แล้วฉันจะบอกแกนะ”“โอเค”“หนูขอตัวก่อนนะคะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ” น้ำตาลก็ยกมือไหว้อีกครั้ง หมอกันต์คนนี้ ดูใจดีและไว้ใจได้ ก็คงเป็นโชคดีของเพื่อนเธอ ที่ได้เจอคนดีแบบนี้มาช่วยเหลือหมอหนุ่มก็พยักหน้าให้อย่างคนใจดี ดูแล้วเด็กสองคนนี้ ใส่ซื่อไม่มีพิษภัยอะไรเหมือนกันเลย ก็ไม่แปลกใจที่คบกันได้สองสาวก็โบกมือลากัน ก่อนน้ำตาลจะเดินออกไป“ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ ที่อุตส่าห์เลี้ยงเราสองคนวันนี้”“ไม่เป็นไร แค่นี้เอง”