Masukและอันดาก็ใช้เวลาตรวจประมาณ 30 นาที หมอสาวคนนี้ใจดีพูดดีจนเธอหายกังวล แล้วก็รู้ว่าไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้
“เสร็จแล้วนะคะ” “ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ” “ค่ะ พยาบาลคะ พาคนไข้ออกจากห้องด้วยค่ะ” “เอ่อ...หมอคะ คือหนูอยากเข้าห้องน้ำก่อนได้ไหมคะ” “ได้ค่ะ ตรงไปขวามือนะคะ จะมีห้องน้ำ” “ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” แล้วอันดาก็รีบออกจากห้องตรวจไปทันที ตอนนี้คิดได้แค่ว่าเธอต้องรีบหาทางหนี แม้ต้องหนีทางไหนก็ตาม ขอแค่ไม่ได้ไปกับแม่เลี้ยงอย่างดวงก็พอ ตุ๊บ! แล้วในตอนที่กำลังรีบไป ก็ดันไปเดินชนเข้ากับใครบางคนพอดี จนทั้งคู่ที่ต่างตกใจ ก็รีบหันมองหน้ากัน ร่างบางเงยขึ้นมองและเป็นจังหวะที่คนตัวโตก้มหน้าลงมามอง ทั้งคู่ได้สบตากันพอดี ไม่รู้เพราะความบังเอิญหรืออะไร เขาคือหมอหนุ่มคนนั้น คนที่เข้ามาในห้องตรวจ สายตาคมดุจเหยี่ยว ยังคงจ้องมองเธออย่างไม่ลดละ จนเธอที่ตกตะลึงในความหล่อของเขาตั้งแต่แรก ก้มหน้าลงไม่กล้าสบตา “เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” แล้วเสียงทุ้มหล่อก็ถามขึ้น ผู้หญิงคนนี้ คนที่เขาเอาแต่นึกถึง จนออกเวรมาได้สักพักแล้วก็ยังไม่กลับ “ปะ...เปล่าค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ” อันดายิ่งรู้สึกตื่นกลัว ด้วยความที่อยากหนีไปจากตรงนี้ เมื่อตั้งสติได้อีกครั้ง เธอก็รีบร้อน เดินตรงไปหาทางออก “คนไข้ครับ จะไปไหน” หมอหนุ่มรีบคว้าแขนเรียวนั้นไว้ เมื่อเห็นท่าทางนั้นของเธอ “เอ่อ จะไปเข้าห้องน้ำค่ะ” อันดาตอบเสียงสั่น “ห้องน้ำอยู่ทางโน้นนะครับ ถ้าไปทางนี้จะเป็นห้องพักหมอ” “เหรอคะ แล้วทางออกละคะ มีทางออกตรงไหนบ้าง” “ออกไปทางที่เข้ามาครับ เดี๋ยวพยาบาลจะพาออกไป” “ทางนี้ออกไม่ได้เหรอคะ” อันดาถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “ออกได้ แต่เป็นที่จอดรถของหมอ” “ที่จอดรถของหมอเหรอคะ” “คนไข้เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” “ปะ...เปล่านะคะ ไม่มีอะไรค่ะ” “แต่ผมว่ามีนะ จะให้ตามญาติให้หรือเปล่า” หมอหนุ่มก็หรี่ตาถามอย่างจับผิด “มะ ไม่นะคะ ไม่เรียกนะคะ” “แต่คนไข้เหมือน...” “หนูไม่เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะหมอ หนูแค่อยากออกไปจากที่นี่ ออกไปทางอื่นที่ไม่ใช่ทางที่เข้ามา” นึกได้ถึงจุดประสงค์ที่ตัวเองต้องมาในวันนี้ เธอก็ต้องรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาอีกครั้ง ถ้าวันนี้ผลตรวจออกว่าเธอยังบริสุทธิ์อยู่ เธอก็คงถูกส่งตัวไปที่บ่อนในทันที และยิ่งถ้าเป็นแบบนั้น เธอก็จะไม่มีทางหนีได้เลย ดูจากแววตาของเธอในตอนนี้ มันสั่นไหว จนทำให้เขารู้สึกสงสารและเห็นใจ และยิ่งท่าทางตื่นกลัวนั้นของเธอ เขาเองก็รู้สึกไม่สบายใจ “แต่ดูคนไข้จะไม่ปกตินะครับ” “เอ่อ...หนู” แล้วเธอก็ไม่รู้จะบอกยังไงดี ถ้าบอกไปก็ไม่รู้ว่าหมอหนุ่มคนนี้จะช่วยเหลือไหม “เป็นอะไร” แววตาคมคู่นั้นก็จ้องไปที่ใบหน้าสวย อย่างไม่ลดละ เขาต้องการคำตอบจากเธอ ในเรื่องที่เขาได้ยินมาเหมือนกัน “ฮึก ๆ” และในตอนนั้นด้วยความกล้ำกลืน อันดาก็ร้องไห้ออกมา ด้วยความรู้สึกที่อึดอัด ตอนนี้ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว นาทีนี้ต้องร้องขอให้ใครสักคนช่วย หนทางรอดคงมีแค่นี้ “เป็นอะไรหรือเปล่า” เมื่อเห็นเธอร้องไห้เขาก็ถามอย่างเป็นห่วง “ชะ...ช่วยหนูด้วยค่ะหมอ ช่วยหนูด้วย ฮึก ๆ” อันดาแทบพูดไม่รู้เรื่อง ตอนนี้มันมีแต่ความรู้สึก ที่หวาดกลัวและไม่กล้าเผชิญหน้ากับแม่เลี้ยงอย่างดวง “ใจเย็น ๆ หยุดร้องไห้ แล้วก็บอกมาว่าคนไข้เป็นอะไร” เมื่อเห็นเธอร้องขอมาแบบนี้ เขาเองก็ถึงกับตกใจ “หนะ...หนู กำลังจะถูกส่งตัวไปที่บ่อน ฮึก ๆ แม่เลี้ยงหนูจะเอาตัวหนูไปให้เสี่ยเจ้าของบ่อน” “...” หมอหนุ่มที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งเห็นใจเธอ ได้ฟังจากปากเธอแล้ว มันเลวร้ายกว่าตอนที่เขาได้ยิน จากสองคนนั้นอีก ไม่ควรมีใครมีชีวิตที่โชคร้ายแบบนี้ “นะคะหมอ ช่วยหนูด้วยนะคะ หนูจะตอบแทนบุญคุณทุกอย่างเลยถ้าหนูรอดพ้นไปได้ หนูไม่อยากไปจริง ๆ หนูไม่อยากขายตัว” แล้วเธอก็ร้องไห้ออกมาจนสะอึกสะอื้น เรื่องแบบนี้มันเลวร้ายมากเกินไป สำหรับเธอที่ต้องเจอ “หยุดร้องไห้ก่อนนะ” “ชะ...ช่วยหนูด้วยนะคะ ฮึก ๆ” “โอเค หยุดร้องไห้ได้แล้ว” “ฮึก ๆ” ยิ่งได้ยินแบบนั้นเธอก็ยิ่งร้องไห้มากกว่าเดิม “ถ้าไม่หยุดร้องจะไม่ช่วยจริง ๆ ด้วย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง “...” แล้วเธอก็ชงักไปเมื่อเขาพูดมาแบบนี้ หมายถึงว่าหมอคนนี้จะช่วยเธอจริง ๆ ใช่ไหม “เรื่องราวมันเป็นยังไง เล่ามาให้หมด” หลังจากที่เห็นใจเธอมาก ๆ ก็พาเข้าไปนั่งคุยต่อที่ห้องตรวจ หมอหนุ่มก็จ้องใบหน้าสวย และถามถึงข้อเท็จจริง เกี่ยวกับเรื่องราวที่เธอเจออยู่ “คะ...ค่ะ” แล้วอันดาก็เริ่มเล่าเรื่องราวความโชคร้ายของตัวเอง ที่ต้องเผชิญอยู่ตอนนี้ให้คนตรงหน้าฟังตั้งแต่ต้นจนจบ เริ่มตั้งแต่เด็กแล้วที่มีชีวิตลำบากแบบนี้ เมื่อไม่มีแม่ และพ่อแต่งงานใหม่ ความเป็นครอบครัวก็พังทลายลง นั่นคือจุดเริ่มต้นของความโชคร้ายของชีวิต ตอนนี้มีแต่ความกล้ำกลืน ความสุขในชีวิตเป็นยังไงยังไม่เคยรู้ ยิ่งได้รู้แบบนี้ หมอหนุ่มก็มองเธอด้วยความรู้สึกที่เห็นใจ ก็ไม่คิดเลยว่าชีวิตคน ๆ หนึ่ง จะโชคร้ายได้ขนาดนี้ณ ประเทศฝรั่งเศส“โห สวยมากเลยค่ะเฮีย” ดวงตากลมโตมองผ่านหน้าต่างบานใหญ่ไปเบื้องหน้า ที่มีหิมะตกจนทุกพื้นที่ขาวโพน ด้วยรอยยิ้มที่สดใสวันนี้เขาและเธอมาพักกันที่โรงแรมชื่อดัง แพลนช่วงนี้คือเที่ยวฝรั่งเศส เสร็จแล้วก็ไปประเทศอื่นต่อ ซึ่งเวลาของทั้งคู่ก็ยาวนานถึง 2 สัปดาห์“ชอบไหม” เขาที่เห็นเธอยิ้มดีใจแบบนั้นก็รู้สึก มีความสุขขึ้นมา แม้มันจะเป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เขาก็ดีใจที่ได้ทำอะไรเพื่อเธอบ้าง“ชอบมากเลยค่ะ ไม่คิดเลยว่าที่นี่จะสวยขนาดนี้ บรรยากาศก็โรแมนติกมาก”“หึ เฮียจะพาหนูมาทุกปีเลยดีไหม”“ไม่ดีค่ะ อากาศมันหนาวเกินไป”“ก็หนาวไง บรรยากาศสำหรับคู่รัก” แล้วเขาก็เดินเข้ามาประชิดตัวเธอจากด้านหลัง“เฮีย อย่าพึ่งนะคะหนูขอดื่มด่ำบรรยากาศก่อน” เมื่อรู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ ที่เป่าลงมารดที่ต้นคอ อันดาก็ถึงกับสยิว“ก็มันหนาว เฮียก็แค่อยากจะกอดเอง”“กอดเฉย ๆ ค่ะมือไม่ต้องล้วงเข้ามาเสื้อหนู” เพราะในตอนนั้น มือหนาที่เย็นเจี๊ยบก็เลื้อย เข้าไปภายในเสื้อ“ก็อากาศมันดี เฮียก็แค่อยากมีช่วงเวลาดี ๆ กับหนู”“เกินไปแล้วค่ะ ห่างสองวันเองไม่เป็นไรหรอกมั้ง”“เป็นสิ หนูก็รู้ว่าเฮียต้องการหนูขนาดไหน”“
3 ปีต่อมางานแต่งงานสุดยิ่งใหญ่อลังการถูกจัดขึ้นที่โรงแรมชื่อดัง ผู้คนมากมายต่างมาแสดงความยินดีให้กับความรักของทั้งคู่ตามข้อตกลงที่กันต์เคยให้ไว้ ทันทีที่เธอเรียนจบยังไม่ทันได้รับปริญญาด้วยซ้ำ เขาก็ขอเธอแต่งงานทันที เพราะอยากอยู่ด้วยกันในฐานะสามีภรรยามากกว่าอันดาในชุดเจ้าสาว สีขาวฟูฟ่อง สไตล์เจ้าหญิงที่เธอชอบ กำลังหมุนตัวซ้ายขวาเพื่อดูตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ เกิดมาในชีวิตนี้ไม่นึกเลยว่าจะโชคดีและได้มีโมเมนต์ดี ๆ อะไรแบบนี้ด้วย ทุกอย่างที่เขาทำให้ มันเกินความฝันมากกว่าที่เธอฝัน“แกสวยมาก ๆ เลยอัน ถ้าฉันไม่นั่งเฝ้าแกนะ ฉันต้องจำไม่ได้แน่ ๆ เลยว่าเป็นแก” น้ำตาลที่อยู่ด้วยในทุกช่วงเวลาของชีวิต ตอนนี้ก็เช่นกันตั้งแต่อันดาตกลงแต่งงานกับกันต์ น้ำตาลก็คอยช่วยเหลือเธอทุกอย่าง ตั้งแต่ช่วยเลือกนั่นเลือกนี่ เพราะด้วยที่ก็ไม่ค่อยรู้อะไรเหมือนกัน“แกก็เวอร์เกินไปแล้ว” ถึงแม้จะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่เธอที่มองตัวเองผ่านกระจก ก็รู้สึกว่าตัวเองสวยมากขึ้นจริง ๆ“ใกล้ถึงกำหนดการแล้ว แกพร้อมหรือยังฉันตื่นเต้นแทน”“ฉันยังไม่พร้อมได้ไหม คนเยอะมากเลย”“ไม่พร้อมก็ต้องพร้อมจ้ะ ยัยเจ้าสาว”“เสร็จงานฉันแล้วก็งาน
หลังจากพิธีกรพูดจบ หมอธนัชชัย หัวเรือใหญ่ของบริษัท ‘อัคราคินน์’ และบริษัทในเครือ พร้อมกับลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอย่างหมอกันต์ ก็ขึ้นกล่าวคำขอบคุณแก่ลูกค้าผู้มีเกียรติ และพนักงานทุกคน“ผมต้องขอขอบคุณทุกคนที่ให้เกียรติมาในงานวันนี้ ทางผมเองและครอบครัว รู้สึกยินดีมากที่ได้เจอทุกท่าน การดำเนินธุรกิจของเรา ตอนนี้ครบ 30 ปี เทียบเท่ากับอายุลูกชาย ผมกับธนัช สร้างทุกอย่างด้วยความยากลำบาก เพื่อหวังว่าจะมีวันนี้ วันที่เราประสบความสำเร็จพร้อมกับทุกท่าน ผมขอบคุณและแสดงความยินดีจากใจครับ”แล้วเสียงปรบมือของผู้คนมากมายก็ดังขึ้น เหล่าเซเล็บไฮโซ ก็ต่างพากันสนใจที่หมอหนุ่ม ที่ทั้งหล่อและเพอร์เฟค จนต่างคนก็ต่าง อยากยกลูกสาวใส่พานไปถวายให้“วันนี้ผมก็ตั้งใจมาประกาศวางมือทุกอย่าง ตอนนี้ร่างกายผมกลับมาหายดีเกือบปกติ และผมก็อยากใช้ชีวิตบั้นปลาย ด้วยความสุขให้สมวัย เลยตัดสินใจว่าจะยกทุกอย่าง ให้ลูกชายได้ดูแลด้วยตัวเองทั้งหมดครับ” พูดจบก็หันมายิ้มให้ลูกชาย ด้วยความรู้สึกที่ภูมิใจ“ขอบคุณนะครับป๊า”“แบบนี้สาว ๆ คงต่อแถวรอคิวกันยาวเลยนะคะ” ด้านพิธีกรบนเวทีก็เอ่ยแซว จนเสียงหัวเราะและปรบมือดังไปทั่วทั้งงาน เพราะแต่ล
ณ โรงแรมชื่อดังวันนี้เป็นงานจัดเลี้ยงของบริษัท ‘อัคราคินน์’ และบริษัทในเครือหญิงสาวแสนสวยในชุดเดรสสีขาว ประดับไปด้วยเพชรน้ำงามทั้งตัว วันนี้เธอสวยสง่า ดูดีทุกมิติ ดวงตากลมโต ชำเรืองมองเขาเป็นนัย ๆ ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงพาเธอมางานใหญ่ขนาดนี้ ทั้งยังเป็นงานของครอบครัวเขาที่มาร่วมกันตอนนี้อันดามีเพียงความรู้สึกประหม่า และไม่มั่นใจ แม้เขาจะหาช่างแต่งหน้าทำผม พร้อมกับชุดสวย ๆ เหล่านี้มาประดับบนกายเธอ แต่ด้วยความรู้สึกที่ไม่คู่ควร มันก็ทำให้เธอยังไม่กล้าสู้หน้าใครอยู่ดี“เป็นอะไรครับ” เขาที่เห็นสีหน้าแบบนั้นของเธอ ก็พอจะเดาได้แล้วว่าเธอคิดอะไรอยู่“หนูว่า...”“หนูเป็นแฟนเฮีย หนูมากับเฮียไม่มีอะไรต้องกลัว”“แต่...”“ไม่มีแต่ รีบเข้าไปข้างในกันเถอะ ญาติผู้ใหญ่เฮียมากันหมดแล้วมั้ง” มือหนาจับมือเรียวเบา ๆ กำลังจะพาเข้าไปในงาน“เดี๋ยวก่อนค่ะ”“หืม”“หนูเหมาะกับงานนี้จริง ๆ ใช่ไหมคะ” หญิงสาวถามเสียงสั่นอันดารู้สึกกังวลตั้งแต่ตอนที่เธอเริ่มแต่งหน้าแล้ว ยิ่งได้ยินช่างแต่งหน้าคุยกัน เรื่องงานจัดเลี้ยงแบบนี้ ส่วนมากคนที่มีฐานะเดียวกัน ก็จะมาจับคู่ให้คนที่เหมาะสมกันในงานแบบนี้ ซึ่งเธอที
เตียงนอนราคาแพง ภายในห้องนอนใหญ่ ขยับโยกกระแทกกับผนัง เสียงดังตึงตังสั่นสะเทือนไปทั่วช่วงเวลาของคู่รักหนุ่มสาว ริเริ่มขึ้นตั้งแต่ออกมาจากห้องน้ำ แกนกายขนาดใหญ่ยาวกระแทก เข้าออกในร่องรักอย่างหนักหน่วง เสียงครางหวานดังอืออึ่ง ด้วยความรู้สึกที่สุขสม คนตัวบางที่โดนกระแทกอยู่ ใบหน้าเหยเกด้วยความเสียวซ่านผ่านไปแล้วกว่าสองเดือน ที่ทั้งคู่ไม่มีความสัมพันธ์กัน มาถึงวันนี้แผลเธอหายเป็นปกติ เป็นวันที่เขารอคอยมาตลอด ถึงแม้จะมีความต้องการ แต่เพราะไม่อยากทรมานเธอเกินไป ความอดทนของเขาเลยมีมาถึงวันนี้ มันก็ยิ่งเกิดความต้องการที่มากล้น ทั้งคู่ต่างโยกขย่มเติมเต็มความคิดถึง ให้กันและกัน ด้วยความรู้สึกที่โหยหา“ที่รัก อื้มมม”“หนูเสียว อื้มม”“ซี้ดดดด เฮียรักหนูนะ”“อื้อออ หนูก็รักเฮียค่ะ”จุ๊บบบ จ๊วบบบ“แบบนี้ดีไหมครับ ที่รักชอบไหม” ร่างหนากระแทกแกนกายใหญ่ ใส่เธอไม่ยั้งด้วยความเร็วรัว“ซี้ดดดดด ดีมากเลยค่ะ”อันดาเปลี่ยนขยับขึ้นไป อยู่ด้านบนของคนตัวโต แบบไม่รู้สึกเคอะเขิน มือเรียวก็จับแท่งเอ็นใหญ่นั้นมาใส่ในร่องสวยจนมิดลำ พร้อมกับเป็นคนเริ่มขยับ ให้เขาด้วยตัวเอง สายตาที่ยั่วยวนคู่นั้น ก็มองเขาอย่างไม่ล
หลังจากที่พักรักษาตัวจนหายดี วันนี้ก็เป็นวันที่อันดาจะออกจากโรงพยาบาลได้ตั้งแต่พักรักษาตัว เธอก็มีหมอประจำตัวมาดูแลอย่างใกล้ชิด หมอกันต์ไม่เคยห่างไปไหน เขาหายไปแค่ตอนผ่าตัด แล้วทุกตอนเย็นก็จะมานอนเฝ้าเธอ จนทำให้เธอรู้สึกซาบซึ้งใจ แล้วก็มีแต่ความรักที่เพิ่มมากขึ้นให้เขา“วันนี้แกก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วใช่ไหม” น้ำตาลที่มาเยี่ยมอันดาเกือบทุกวัน ก็ถามขึ้นด้วยความดีใจ“ใช่ วันนี้แหละ”“นี่แหละนะ มีหมอส่วนตัวดูแลเป็นอย่างดี ในที่สุดก็หายดีสักที ฉันละอิจฉา”“แล้วแกจะอิจฉาอะไรฉันน้ำตาล หมอคนนั้นก็เฝ้าแกไม่ห่างไม่ใช่หรือไง นี่แกก็มาเยี่ยมฉันเกือบทุกวัน ก็เห็นเขาตามมาอยู่ทุกวัน” เมื่อนึกไปถึงหมอหนุ่มคนนั้น อันดาก็รู้สึกดีใจ ที่มีคนดี ๆ เข้ามาในชีวิตเพื่อนรักสักที“ไม่ใช่สักหน่อย แกหยุดพูดเลยนะอัน ฉันอยากให้เขาตามมาที่ไหน ตามติดฉันแจ ต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ”“แกก็ลองเปิดใจสิ เผื่อเขาจะดีจริง ๆ ก็ได้ แต่ฉันดูออกนะ ฉันว่าเขาเป็นคนดีแน่นอน”“แกคิดผิดแล้วอัน ฉันไม่พูดกับแกแล้ว ฉันกลับก่อนดีกว่าเดี๋ยวรถติด”“โอเค ขอบใจแกมากนะที่มาเยี่ยม”แล้วสองสาวเพื่อนรักก็กอดร่ำลา ก่อนจะแยกย้ายกันก๊อก ก๊อก ก๊อกอันด
หลังจากที่สองสาวคุยกันเสร็จแล้วก็ถึงเวลาแยกย้าย โดยหมอหนุ่มที่ทำธุระเสร็จพอดีก็เดินกลับมาหา“เครื่องดื่มกับขนมอร่อยมากเลย ขอบคุณมากนะคะหมอกันต์” “ไม่เป็นไร คุยกันเสร็จแล้วเหรอ”“เสร็จแล้วค่ะ” อันดาตอบพร้อมกับยิ้มให้ ก็ไม่คิดว่าเขาจะดีกับเธอและเอื้อเฟื้อไปถึงน้ำตาลขนาดนี้“งั้น น้ำตาลขอตัวกลับก่อนน
“อือ” หมอหนุ่มที่รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติบนร่างกาย ก็เอามือปัดออกเบา ๆ“เอ่อ คุณอยู่นิ่ง ๆ ก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูเช็ดตัวให้ ตอนนี้ตัวคุณร้อนมาก”แล้วเธอก็เช็ดตัวให้เขาอย่างแผ่วเบา ใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำรัว อย่างตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็น“ขอบใจนะ” มือหนาก็จับมือเธอไว้ ทั้งที่ยังหลับตาอยู่“คะ...ค่ะ” มืออีกข้างก็
“เป็นยังไงบ้าง อยู่แต่ห้องตั้งหลายวันเบื่อไหม”“ก็นิดหน่อยค่ะ” ความจริงก็ไม่นิดหรอก เพราะเธอก็รู้สึกเบื่อมาก ๆ อยู่แต่ห้องไม่ได้ทำอะไรเลย ซึ่งปกติคนที่ทำงานแบบเธอมักจะอยู่นิ่งไม่ค่อยได้ นึกแล้วก็คิดถึงงานพิเศษที่ร้านอาหารของโรงแรมขึ้นมา อุตส่าห์ได้ทำงานที่นั่นแล้วแท้ ๆ คิดแล้วก็รู้สึกเสียดาย“แล้วอ
อันดา Talkแล้วก็เป็นกิจวัตรประจำวันที่หญิงสาวตื่นตั้งแต่เช้า แล้วเธอก็ตั้งใจว่าจะเก็บกวาดทำความสะอาดห้องให้เขา เพราะไม่อยากอยู่แบบนิ่งดูดาย แล้วเพื่อไม่ให้ตัวเองต้องคิดอะไรมากแต่เมื่อออกจากห้องนอนมาก็ต้องแปลกใจ เมื่อเห็นมีอุปกรณ์ทำความสะอาดวางไว้อยู่กลางห้องโถง แล้วก็ต้องตกใจที่เห็นแม่บ้านสองคน ก







