Alle Kapitel von HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG): Kapitel 21 – Kapitel 30

Quinn Scarlett Laurent’s POV“Parang andoon na sila,” sabi ni Diane habang nakatingin sa itaas.Sinundan ko ng tingin ang tinitingnan niya at doon ko nga nakita ang ilan pa naming mga kagrupo na nakatambay na sa maliit na espasyong inilaan para sa amin sa dulo ng hallway sa second floor. May ilan nang nakaupo sa mga bangko habang ang iba nama’y nakatayo lang sa gilid, tila hindi rin malaman kung saan lulugar sa sikip ng puwesto.“Tara na,” sabi ni Miza at siya na ring unang naglakad.Tahimik kaming sumunod sa kanya. Habang paakyat kami ng hagdan ay mas lalo kong naramdaman ang init ng paligid. Wala pa man kami sa puwesto ay parang gusto ko nang umupo agad at magpahinga.Pagdating namin sa taas ay agad kong nakita kung gaano kaliit ang espasyong sinasabi nila. Isang mahabang mesa, ilang magkakatabing bangko, at bukas na bahagi ng hallway na dinadaanan ng mga estudyante. Sa pinakadulo pa talaga ito, malapit sa hagdan, kaya maya’t maya ay may mga batang umaakyat, bumababa, nagsisigawan,

Quinn Scarlett Laurent’s POVTahimik lang ang umaga sa library maliban sa mahihinang tunog ng pag-click ng mouse ni Sir Sebastian at sa boses ng mga gurong naririnig ko mula sa laptop niya. Nasa may front desk ako, kunwari’y abalang nag-aayos ng ilang borrower’s slips, pero sa totoo lang ay kalahati ng atensyon ko ay nasa conference niyang hindi ko naman talaga dapat pinapakinggan.“Good morning, Doc Chase.”Halos mapatingin agad ako sa laptop niya nang marinig ko iyon.Doc Chase?Hindi ko man kita nang maayos ang screen mula sa puwesto ko, narinig ko naman kung paano siya tawagin ng mga kausap niya. Maya-maya pa ay nagsalita ulit ang isa.“Can you share your input on that, Doc Sebastian Chase Salvatore?”Para akong biglang natauhan.Ph.D?Napatitig ako sa likod niya habang kalmado lamang itong nakikinig sa usapan, paminsan-minsan ay nagsasalita sa mababa at malinaw nitong boses. Kahit online conference lang iyon ay halatang nirerespeto siya ng mga kausap niya. Hindi siya iyong basta

Quinn Scarlett Laurent’s POVHindi pa man tuluyang nawawala ang hiya ko sa nangyari kanina ay natapos na rin ang break time. Tahimik akong naupo sa may front desk ng library, pilit inaayos ang mukha ko na para bang wala lang ang lahat.Ngunit sa tuwing naaalala ko ang bahagyang pagngisi ni Sir Sebastian habang hawak ang canned soda na ibinigay ko, gusto ko na namang ibaon ang sarili ko sa lupa.Makalipas ang ilang minuto ay bumukas ang pinto ng office niya.Agad akong napatingin.Lumabas si Sir Sebastian dala ang kanyang laptop bag, habang sa isang kamay naman ay hawak niya ang laptop mismo. Mukhang handa na siya para sa susunod naming klase. Maayos pa rin ang ayos niya, parang hindi man lang naapektuhan ng init, conference, at ng kung anu-anong gumugulo sa isip ko.“Let’s go,” sabi niya.Mabilis akong napatayo. “Yes, Sir.”Akmang susunod na sana ako nang muli niya akong binalingan.“Do you have your laptop with you?” tanong niya.Napakurap ako. “Po?”“Laptop,” ulit niya. “Did you bri

Quinn Scarlett Laurent’s POVNatapos din ang pagre-record ko ng scores nang hindi na muling nagkakamali. Pagkatapos no’n ay agad ding nagsibalikan sa kani-kanilang upuan ang mga estudyante habang si Sir Sebastian naman ay tahimik na inayos ang mga papel sa ibabaw ng mesa.Akala ko ay tuloy-tuloy na ang normal naming paglipat sa mga susunod na klase, ngunit pagkapasok namin sa panibagong section ay may isang estudyanteng lumapit agad kay Sir Chase.“Sir, pinapatawag daw po kayo sa Acad Office. May biglaang meeting po,” sabi nito.Bahagyang nag-angat ng tingin si Sir Sebastian. “Now?”“Yes, Sir. Urgent daw po.”Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong kinabahan sa narinig ko.Tiningnan niya ang oras sa wall clock, saka ibinaba ang hawak niyang test papers sa teacher’s table. Tahimik lang ang buong klase habang pinagmamasdan siya.“Class,” sabi niya, at agad namang natahimik ang lahat. “Before I leave, let me introduce someone to you properly.”Biglang naging alerto ang buong section.

Quinn Scarlett Laurent’s POVMabilis lang ding lumipas ang huling klase namin bago mag-lunch break. Halos puro summative lang din ang ginawa ng section, kaya matapos makolekta ni Sir Sebastian ang lahat ng test papers ay agad na rin kaming lumabas ng silid.Tahimik lang akong sumunod sa kanya habang hawak ko ang ilan sa mga test papers at siya naman ang may dala ng mas makapal na stack. Hindi na rin kami masyadong nag-usap habang naglalakad pabalik sa Acad Office, marahil ay dahil parehong pagod na rin kami sa sunod-sunod na assessment.Pagkapasok namin sa Acad Office ay agad kong nakita ang tatlo kong kaibigan.Nandoon sina Diane, Shane, at Miza, pati na rin ang ilan pa naming mga kaklase. Abala ang mga ito sa pakikipag-usap sa kani-kanilang coordinating teachers habang ang iba nama’y nakatayo lang sa gilid at tila nakikinig sa mga bilin sa kanila.Si Diane ay nakasandal sa gilid ng mesa habang tumatango-tango sa sinasabi ng kanyang CT. Si Shane naman ay may hawak na folder at mukhan