“แล้วแม่ลีน่า อะไรนั่นยังมาหาพี่อยู่เลย มันหมายความว่าไงคะ”“เธอมาแค่เรื่องงานน่ะ พี่ไม่ได้ยุ่งกับเธอแล้วจริง ๆ” ภัคพงศ์จำใจต้องโกหกเพื่อให้น้องสาวสบายใจ“ถ้าไหมจับได้ว่าพี่โกหก ไหมจะไม่ให้พี่ถูกเนื้อต้องตัวอีกเลย” น้องสาวรีบยื่นคำขาด“พี่ไม่โกหกหรอก ไหมจ๋า” สิ้นคำสัญชาตญาณดิบแปรเปลี่ยนเป็นเสียงเร่งเร้า มือบางผวากอดคอแกร่ง ดึงใบหน้าเขาลงมาจูบปากอย่างกระหาย ขณะที่สะโพกมนเด้งสวนรับแรงกระแทกกระทั้นอันหนักหน่วง ภัคพงศ์ก้มลงงับยอดอก อมส่วนปลายแล้วดูดเน้นจนเกิดเสียงดังจ๊วบ ปรานไหมบิดเร้าเรือนร่างส่ายสะบัดหน้าด้วยความรัญจวนใจถึงขีดสุดพายุสวาทโหมกระหน่ำจนถึงช่วงสุดท้าย ภัคพงศ์เร่งความเร็วโถมกระแทกอัดท่อนลำเข้าใส่ร่องรักเน้นๆ เป็นครั้งสุดท้ายอย่างรุนแรง ปรานไหมผวาเฮือกสุดตัว ร่างกายกระตุกเกร็ง ช่องทางรักตอดรัดสิ่งแปลกปลอมแน่นหนา สติรับรู้ขาดหายเป็นช่วงๆ มีเพียงความรู้สึกถึงสายธารอุ่นร้อนที่พุ่งฉีดโชยเข้ามากระทบผนังเนื้อด้านในจนร้อนวาบไปทั่วท้องน้อย หญิงสาวแตะขอบสวรรค์วิมานพร้อมกับเขาในทันทีสองร่างกอดก่ายตระกองกอดและดูดดื่มริมฝีปากกันอย่างเหนียวแน่นท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงหายใจหอบเหนื
Mehr lesen