All Chapters of SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]: Chapter 161 - Chapter 170

HECTOR VALDERAMA'S POV "Mom...stop overreacting. Naayos na namin ni Shania ang problema. Wala kaming naging misunderstanding," agap ko ng makita ko kung paanong nanlaki ang mga mata ni Mommy. Binanggit ko kasi sa kanya ang pagyakap sa akin ni Felicia sa labas ng boutique. "Why did you even let Felicia hugged you in the first place?" nakapamewang niyang tanong, parehong nakataas ang kilay habang nakatayo sa harapan ko. Maya-maya pa ay nakita kong umupo si Daddy sa sofa sa may likuran ni Mommy. I looked at him, asking for help but he only shrugged his arms..like it's his way of telling me that there's nothing he can do. Huminga ako nang malalim bago magsimula magpaliwanag. "I was talking to that on the phone. Pero nang naramdaman ko na may yumakap sa akin ay ibinaba ko naman ang tawag at inalis ang mga brasong nakapulupot sa baywang ko. Hindi ko rin naman inasahan na nandoon si Felicia," nanghihinang paliwanag ko. Kitang-kita ko ang pagkunot ng noo ni Mommy. Hanggang sa kumalm

HECTOR VALDERAMA'S POV I finally escaped. "Bilis! Hawakan n'yo!" "Hoy! Huwag n'yong pakawalan!" Napailing ako habang pilit na inaalis ang mga kamay nina Aurielle, Caelan, at Mirae na nakasabit pa rin sa akin ilang minuto na ang nakalipas. "Seriously?" reklamo ko. "Seriously," sagot ni Aurielle habang nakahalukipkip. "Mom finally has a daughter to spoil. Tiisin mo." "She's my girlfriend." "Exactly." Ngumisi si Caelan. "Kaya nga hinihiram lang." "I don't remember agreeing to that." "Too bad because you can't do something to stop mom," Napailing na lang ako. Hindi na ako nakipagtalo pa. Alam kong walang mananalo sa tatlo kapag nagsanib-puwersa ang mga ito. Kaya matapos silang iwan sa sala ng beach house...ay tahimik akong lumabas. Hinayaan kong tangayin ng malamig na hangin ang init ng hapon. Agad kong narinig ang bawat paghampas ng alon sa dalampasigan. The sea stretched endlessly before me. Kulay ginta ang buhangin. And the sun was beginning to desc

SHANIA'S POV Hindi ko pa rin mapigilang mapangiti sa tuwing naaalala ko kung paano siya inasar ng mga kapatid niya. Kung paano siya pinagdamutan ng mommy niya sa tuwing lalapit siya sa akin. At kung paano niya ako hinabol sa tabing-dagat na parang wala siyang pakialam kung mabasa man ang mamahalin niyang suit. Napailing ako. "Baliw..." mahina kong bulong sa sarili ko. Pero sa totoo lang... Hindi ko na yata kayang isipin ang buhay ko nang wala siya. Pagkatapos ng maikling bakasyon... Bumalik na ulit ako sa trabaho. Mahinahon ang tugtog ng instrumental music sa loob ng boutique. Hindi rin ganoon karami ang customer ngayon kaya nakakahinga kaming lahat. "Shania." Napalingon ako kay Mae. "Pwede mo bang i-check itong bagong stocks?" "Sure." Ngumiti ako at agad na lumapit sa kanya. Makalipas ang halos isang oras...natapos ko rin ang pag-aayos ng mga bagong dating na dresses. Eksaktong ilalagay ko na sana ang isa sa mga iyon sa rack nang marinig ko ang pagbukas ng glass door

HECTOR VALDERAMA'S POVHindi ko na maalala kung ilang traffic light na ang dinaanan ko. Hindi ko rin alam kung paano ako nakapagmaneho nang maayos dahil sa sobrang gulo ng isipan ko. Naghali-halo na lahat at hindi kona matiyak pa kung alin ang dapat kong pakinggan."Imposible siyang magbuntis."Paulit-ulit na umiikot ang mga salitang iyon sa utak ko."F*ck..." Kung totoo nga iyon? Bakit hindi sinabi sa akin ni Shania? Hindi ko naman siya huhusgahan, hindi lo siya iiwan kung iyon ang inaakala niya.Huminga ako nang malalim at mas lalo pang binilisan ang pagpapatakbo ng kotse. At makalipas pa ang ilang sandali ay naiparada ko na ang kotse ko sa tapat ng bahay ni Shania.Muli akong bumuntong-hininga bago binuksan ang pinto sa tabi ko at bumaba sa kotse. Pagkatapos ay wala na akong sinayang na oras at naglakad na papalapit sa pintuan.May spare keys ako, ibinigay niya iyon sa akin.Marahan kong ipinasok ang susi at itinulak pabukas ang pintuan."Shania?" mahina kong tawag.Walang sumagot

SHANIA'S POV Malamig. Iyon ang unang bagay na naramdaman ko nang bumungad sa akin ang hangin ng Baguio. Hindi katulad ng init sa Maynila. Dito...bawat hangin na tatama sa'yo ay presko at mabango pa ang paligid. Bawat ihip ng hangin ay parang kayang tanggalin ang lahat ng pagod na matagal nang naiipon sa dibdib. Napangiti ako. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Hector habang magkatabi kaming naglalakad sa sementadong daan. Sa magkabilang gilid namin...nag-uunahan ang makukulay na bulaklak na namumukadkad. May pula. Dilaw. Lila. Pink. At puti. Para bang may pintor na maingat na nagkulay sa buong paligid. Sa di-kalayuan ay tanaw rin ang mga pine trees na marahang sumasayaw kasabay ng malamig na hangin. Napabuntong-hininga ako. "Ang ganda..." mahina kong bulong. Napalingon sa akin si Hector. "Mas maganda ka." Napatawa ako. "Corny talaga," "Ano?" "Pwede bang bawasan mo iyang mga linyahan mo? Hindi kasi bagay sa'yo..." asik ko at pinaningkitan niya ako ng mata. "But