All Chapters of SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]: Chapter 181 - Chapter 190

HECTOR VALDERAMA'S POV "Kazriel!!" i growled when he suddenly jumped in the pool. Halos liparin ko na ang distansya ko mula sa pool sa sobrang bilis ng takbo ko. Without a second thought, i jumped in and wrapped my arms around his body. Then swim into the surface. "What do you think you're doing?" tanong ko sa kanya nang makaahon na kami. Maya-maya pa ay lumabas si Shania, lumapit siya sa amin at lumuhod sa tabi ko. Pareho kaming nakatingin kay Kazriel, halos hindi na ito makatingin sa amin. Hindi niya alam kung saan siya haharap sa kakaiwas sa aming mga matang nakatutok sa kanya. "Kazriel..." Shania called his name with a warning tone. Ilang sandali lang ay tuluyan na itong humarap sa amin. Mariin ang pagkakadikit ng kanyang mga labi at unti-unting namumula ang mga mata. "I-I'm s-sorry," he said, sudden burst out crying. Nagkatinginan kaming dalawa ni Shania ng bigla itong yumakap sa kanya. At sa bawat segundong lumilipas ay palakas nang palakas ang iyak niya. "My

VIRELLE OLIVIA'S POV Tumalim ang tingin ko sa kanya at malakas siyang itinulak papalayo sa 'kin. "How can you say those words to me after agreeing to a marriage with someone else, Kazriel?!" I could hear the anger and hurt in my own voice. Pero hindi siya natinag. Sa halip... Bahagyang nagbago ang ekspresyon ng mukha niya. Hindi siya ngumisi. Pero kapansin-pansin ang pagkinang ng mga mata niya. Para bang mas natutuwa pa siya sa sinabi ko kaysa sa mag-alala. "What marriage, Virelle?" tanong niya, playfully. Para bang wala siyang ideya kung ano ang sinasabi ko. "What—" Muli niyang iniangat ang kamay niya, tila aabutin ang pisngi ko. Pero agad ko iyong tinabig papalayo bago pa man makalapit sa akin. "Don't touch me! And i'm talking about your marriage with Valentine!" sigaw ko. At doon tuluyan nang nabasag ang pagpipigil ko. "You agreed to marry her!" Nanginginig ang boses ko. "And now.... you were sitting there, flirting with another woman in front of me,

VIRELLE OLIVIA'S POV Hindi ko pa rin lubos maisip na isang gabi lang ang lumipas mula nang sabihin ni Kazriel sa harap ng dalawang pamilya na ako ang gusto niyang pakasalan. Mas lalong hindi ko alam kung paano ko haharapin ang Daddy ko. My father is known as a strict person. Intimidating and protective. At higit sa lahat... he had always treated me like I was made of glass. Spoiled ako sa kanya, kahit hindi niya iyon aaminin. Kaya nang sabihin kong may pupunta sa bahay ngayong umaga para humingi ng pahintulot na pakasalan ako... ay hindi na ako nagulat nang makita kong halos buong umaga siyang nakaupo sa living room. "Virelle," napalingon ako kay Mommy. "Yes, Mom?" "Are you sure about this?" Huminga ako nang malalim. "Yes." Ngumiti siya nang bahagya. "Then don't be afraid." Bago pa ako makasagot ay narinig namin ang tunog ng sasakyang huminto sa labas. Napatingin ako sa bintana at nakita kong pumarada ang isang itim na sasakyan sa garahe. At ilang segundo lang

KAZRIEL HECTOR VALDERAMA'S POV I never thought wedding preparations could be this exhausting. Not because of the wedding itself.But because Virelle had somehow decided that every single detail had to be perfect. Mula sa mga bulaklak na gagamitin, invitations at guests. Even the stupid little ribbons attached to every invitation card must be perfect. And somehow, I didn't mind. Because I was doing all of it with her. At gusto kong maging masaya siya sa araw ng aming kasal kaya siniguro ko na rin na magiging maayos ang lahat. "Careful." I reached for the stack of invitation cards in her hands before she could drop them. "I've got it," reklamo niya at inirapan pa nga ako. "You almost dropped them, Babe..." "Almost. Hindi ibig sabihin nahulog na." Aniya. I smirked. She shook her head and continued walking beside me. Today, we were personally delivering invitations to some of our friends and acquaintances. Virelle insisted that we should hand them over ourselves instead of simp

KAZRIEL HECTOR VALDERAMA'S POV "BAKIT MO AKO GINAGANITO, VALDERAMA?!!!" Umalingawngaw ang sigaw ni Marvin sa buong silid. Hindi ako gumalaw. Nananatili lamang akong nakaupo sa isang malamig na silyang bakal habang pinagmamasdan ang mga tauhan ko. Tahimik. Kalmado. At higit sa lahat...wala akong nararamdaman na kahit katiting na awa sa lalaking nasa harapan ko. Si Marvin Lacsama. Ang lalaking ilang taon nang ginagamit ang isang bagay mula sa nakaraan ni Virelle upang takutin at kontrolin siya. Mga litrato. Mga litrato na kinuha niya noong panahong wala sa tamang ulirat si Virelle, dahil sa dr*ga na kanyang inihalo sa inumin nito—sa isang event. Mga litrato na ginamit niya para i-blackmail ang isang babae na wala namang kasalanan at ginawa sa kanya. At sa loob ng maraming taon...tahimik siyang namuhay habang hawak niya ang lihim na iyon. Hanggang ngayon. "Akala mo ba makakaligtas ka mula sa 'kin?" "Ano bang sinasabi mo? Wala akong atraso sa'yo, put*ngina