ตอนที่ 4การนอนพักกลางวันที่ถูกช่วงชิง นางนิลมณีเดินตามลูกชายออกมาจนถึงริมสระว่ายน้ำ นางยืนเงียบ ๆ จนกระทั่งเด็กรับใช้เอาเบียร์มาวางให้ลูกชายแล้วถอยออกไป “เรื่องที่คุณปู่พูดมาแม่ว่ามันก็จริงนะ” วาทีหันไปมองคนที่เดินมานั่งข้าง ๆ แล้วถอนหายใจ “ผมอยากทำงาน” บอกก่อนจะยกเบียร์ขึ้นดื่ม “เอาอย่างนี้ไหม แกก็ทำงานไป ส่วนหน้าที่หาเมียให้แก แม่จะจัดการเอง” นางนิลมณีพยักหน้าให้ลูกชายเล็กน้อย เป็นการย้ำว่าเขาไม่มีทางเลือก เพราะที่พูดมานี้ แม้จะพูดเหมือนขอความเห็น แต่ก็ไม่ได้ขอความเห็นแต่เป็นการบอกให้รู้เท่านั้น “แม่อย่าไปบ้าจี้ตามคุณปู่นักเลยครับ ท่านแค่ว่างหรือไม่ก็แค่ได้แรงกระตุ้นจากพี่เรย์เท่านั้น ไม่นานท่านคงลืม ส่วนเรื่องพินัยกรรมจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ผมคิดว่าไม่จริงหรอกปู่ปั่นไปอย่างนั้นเอง” พูดออกไปทั้งที่เขาเองก็ไม่แน่ใจ ด้วยความที่ค่อนข้างสนิทกับคนเป็นปู่เขารู้จักนิสัยท่านเป็นอย่างดี คือดีก็ดีใจหายถ้าร้ายก็ร้ายได้อย่างไม่น่าเชื่อ ทว่าถึงอย่างนั้นก็ไม่อยากให้คนเป็นแม่คิดมาก เขาอาจต้องใช้เวลาคิดสักหน่อยว่าจะแก้เผ็ดคนเป็นปู่คืนยังไง
Terakhir Diperbarui : 2026-05-20
Masuk
