جميع فصول : الفصل -الفصل 20

“ต่อไปนี้แกงจะขึ้นมาเป็นเชฟที่คุมหน้าเตาทำอาหาร ด้วยรางวัลชนะเลิศที่แกงเพิ่งได้รับมาสด ๆ ร้อน ๆ หวังว่าทุกคนจะร่วมยินดี และทำงานร่วมกับแกงอย่างเต็มที่นะครับ และเนื่องในโอกาสฉลองรางวัลชนะเลิศ รวมถึงการเลื่อนตำแหน่งของเชฟคนใหม่ วันนี้ทุกคนกินกันให้เต็มที่ ทุกอย่างฟรีครับ!”เสียงปรบมือดังสนั่นไปทั่วร้านอาหาร พร้อมเสียงแสดงความยินดีจากเหล่าพนักงาน“ยินดีด้วยนะครับ เชฟแกง!”“ต่อไปนี้ พวกเราจะได้ทำงานร่วมกันมากขึ้นแล้วนะครับ!”แกงที่ยืนอยู่ข้างเชฟยิ้มกว้างจนแก้มแทบปริ ดวงตาทอประกายแห่งความสุขขณะรับคำยินดีจากทุกคน ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนที่เขาไม่ชอบหน้า หรือเคยกลั่นแกล้งตัวเอง แกงก็ยิ้มรับหมด ในช่วงเวลานี้ความลำบากที่เคยได้รับจางหายไปกับสายลมทันทีที่รู้ว่าแกงคว้าแชมป์ เชฟก็เหมาร้านอาหารแห่งหนึ่งอย่างไม่ลังเล นัดรวมตัวทีมงานทั้งหมดของร้านเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะของอีกฝ่าย และถือโอกาสประกาศข่าวสำคัญเรื่องการเลื่อนตำแหน่งการตัดสินใจครั้งนี้ของเชฟไม่ใช่เพราะความลำเอียงหรืออคติใด ๆ แต่เป็นเพราะฝีมือของแกงได้รับการพิสูจน์แล้วว่า คู่ควรกับตำแหน่งนี้โดยไร้ข้อกังขาเหตุที่เชฟระมัดระวังแบบนี้ก็เพราะว่าไม่

“งั้นเรามาเริ่มกันเลยนะคะ ไม่ทราบว่าหลังจากที่ชนะการแข่งขันในวันนั้นไปแล้วชีวิตเปลี่ยนไปยังไงบ้างคะ” พิธีกรสาวจ่อไมค์สัมภาษณ์แชมป์หนุ่มตรงหน้า“ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากหรอกครับ แค่ได้เลื่อนขั้นขึ้นนิดหน่อยครับ” แกงยิ้มบาง ๆ พลางเกาหัวเบา ๆ อย่างเก้อเขิน สายตาลอบมองกล้องที่จ่ออยู่ตรงหน้า“คุณได้แชมป์การแข่งขันมา ฉันเชื่อว่าต้องมีร้านอาหารหลายร้านอยากเชิญคุณไปร่วมงานแน่ ทำไมคุณแกงถึงเลือกที่จะทำที่ร้านเดิมล่ะคะ” พิธีกรสาวถามต่อ พลางยื่นไมค์เข้าใกล้“อาจจะเป็นเพราะผมชอบร้านนี้ไปแล้ว” แกงตอบก่อนจะแอบเหลือบไปมองใครบางคนที่ยืนกอดอกอยู่ด้านหลังกล้อง ใบหน้าของเชฟยังคงเรียบนิ่งเหมือนเคย แต่สายตาที่จ้องมาให้ความรู้สึกเหมือนจะบอกว่า“อย่าพูดอะไรแปลก ๆ ล่ะ”“แล้วได้อะไรจากการแข่งขันครั้งนี้บ้างคะ” พิธีกรหัวเราะเบา ๆ เมื่อมองตามสายตาเชฟแกงไป ก่อนจะเอียงคอถามต่อ“ก็ได้ประสบการณ์เยอะเลยครับ ทั้งเรื่องของแรงกดดัน การแข่งขัน และ...” แกงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มออกมา เขาหยุด

กลิ่นแดดยามเช้าตรู่อ่อน ๆ สาดผ่านม่านของห้องนอนเข้ามาส่องเข้าที่ใบหน้าคนสองคนที่นอนแก้ผ้าอยู่บนเตียงนอน แกงกะพริบตาช้า ๆ เมื่อเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นเบา ๆ ข้างเตียง ขยับตัวอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะหันไปมองร่างของเชฟที่ยังนอนหลับสนิทอยู่ข้าง ๆใบหน้าของอีกฝ่ายดูผ่อนคลายกว่าทุกวัน คิ้วที่มักจะขมวดกันแน่นเพราะความเครียดจากงานเริ่มคลายออก ใบหน้าหล่อที่เวลานอนเหมือนเทพบุตรนี้ตื่นเช้ามามองกี่ครั้งแกงก็ไม่เคยเบื่อเกิดมาแกงไม่เคยคิดเลยว่า จะมีวันที่ตัวเองตื่นมามองหน้าคนอื่นตอนหลับอย่างหลงใหลแบบนี้มาก่อน แต่ก็ช่วยไม่ได้เพราะใบหน้าหล่อข้าง ๆ นี่คือแฟนหนุ่มของเขาเอง ใครจะไม่ภูมิใจหรือหลงบ้างที่มีแฟนทั้งหล่อและสมบูรณ์พร้อมไปซะทุกอย่าง“ใบหน้าหล่อของมึงนี่มองตอนเช้ากี่ครั้งก็ไม่เคยเบื่อเลยนะ รู้ตัวไหมไอ้เชฟ…” แกงมองเชฟที่หลับสนิทแล้วกระซิบบอกกับตัวเองเสียงเบากลัวคนที่หลับจะตื่นพร้อมรอยยิ้มเอ็นดูแกงขยับตัวเบา ๆ พยายามไม่ให้รบกวนการนอนของเชฟ ลุกขึ้นออกจากเตียงนอนได้แกงก็ต้องไปหาเสื้อผ้าสบาย ๆ ใส่ก่อน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการชอบนอนแก้ผ้าของ

แดดยามบ่ายลอดผ่านม่านทอแสงลงบนเตียงที่ยับยู่ยี่จากกิจกรรมตอนเช้า หลังจากที่ในครัวพวกเขาพากันปลดปล่อยไปสามน้ำ เชฟก็พาแกงเข้ามาต่อในห้องนอนจนสภาพเตียงยับยู่ยี่ไปหมด เสียงลมหายใจของทั้งสองคนผ่อนคลายลงหลังจากได้หยุดพักหายใจ เสียงลมหายใจของทั้งคู่ดังขึ้นสลับจังหวะกันอย่างลงตัวแกงนอนเอนแผ่นหลังแนบอกอีกฝ่าย แขนของเชฟโอบรอบเอวเขาไว้อย่างอ่อนโยน ปลายนิ้วลูบแผ่วเบาไปตามผิวเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยร่องรอยจาง ๆ จากแรงรักเมื่อไม่นานมานี้“เชฟ…” เสียงของแกงเรียกชื่ออีกฝ่ายเบา ๆ“ว่าไง” เชฟขานรับในลำคอ นิ้วที่ลูบแผ่นหลังยังไม่หยุดเคลื่อนไหว“พอหยุดซัมเมอร์มึงมีแพลนอะไรไหม ถ้าไม่มีกลับบ้านกับกูไหม...ไปเจอพ่อกับแม่กูหน่อย พวกท่านอยากเจอว่าที่ลูกเขยน่ะ” แกงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองอีกฝ่าย เอ่ยออกไปด้วยใบหน้าที่แดง เพราะการที่จะพาอีกฝ่ายไปพบครอบครัวก็หมายความว่า ความสัมพันธ์ของพวกเขานั้นขยับขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งแล้วเชฟนิ่งไปทันที ร่างกายที่แนบชิดกันทำให้แกงรับรู้ถึงการเต้นของหัวใจอีกฝ่ายที่จู่ ๆ ก็เต้นถี่รัวขึ้นอย่างชัดเจน

หลังจากพยุงพ่อตาที่เมาจนแทบทรงตัวไม่อยู่ส่งถึงห้องแม่ยายเรียบร้อย เชฟก็ยืนถอนหายใจหน้าประตูห้องอยู่ครู่หนึ่ง ความเหนื่อยล้ากับความเมาเบา ๆ ทำให้สมองเขาเบลอ แต่หัวใจกลับเต้นแรงขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล เพราะในตอนนี้เขาได้ผ่านด่านพ่อตาสักทีตอนที่เดินผ่านหน้าห้องของแกงเขาสังเกตว่า ไฟในห้องแกงยังสว่างอยู่ แสงลอดออกมาตามช่องประตูทำให้ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัวอย่างไม่อาจห้ามได้“ในเมื่อพ่อตาอนุญาตให้คบกันแล้ว คืนนี้…แอ้มลูกชายพ่อตาสักหน่อยคงไม่ว่าอะไรหรอก”รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นมุมปาก เชฟหันหลังกลับมาเคาะประตูเบา ๆ สองที และเมื่อแกงเปิดประตูออกมายังไม่ทันจะได้เอ่ยปากถามอะไร ร่างสูงก็โน้มตัวเข้ามาจูบริมฝีปากบางทันทีริมฝีปากของเชฟเร่าร้อน หนักแน่น และเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอย่างที่แกงไม่เคยสัมผัสมาก่อน เชฟค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้า ดันให้แกงถอยเข้าไปในห้องทีละก้าว ทีละก้าว จนเขาเข้ามาภายในห้องอีกฝ่าย เชฟปิดประตูด้วยขาอย่างแนบเนียน ใช้มือที่ว่างลงกลอนประตูเขาค่อย ๆ ผลักดันแกงให้ถอยไปจนขาชิดกับขอบเตียง โดยที่ริมฝีปากยังไม่ยอมผละจากกัน จนแกงหอบห