Law In Love #นิติติดแกง

Law In Love #นิติติดแกง

last updateLast Updated : 2026-04-27
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
29Chapters
672views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“ต่อไปนี้มึงต้องไปอยู่กับกู ห้ามเอ่ยคำปฏิเสธใดๆทั้งสิ้น เพราะกูไม่คิดจะฟัง”

View More

Chapter 1

การพบกัน

「久遠さん!しっかり!」

ストレッチャーに載せられ、救急車へ運ばれる私は、腹部を襲う激しい痛みに、不安はますます募っていく。スマホの画面に付いた血の跡に構う余裕もなく、発信音を聞きながら、視界が少しずつ滲んでいく……足の間を伝わる生温い感覚、止めどなく流れているであろう体内から排出される血。それと対比して私の体温は下がって行く。救急車の中の医療スタッフの切迫した声が響く。

プツ……

電話が繋がった。

「……用件は?」

スマホから聞こえて来る冷たい声。夫の久遠湊の声だ。その声は落ち着き払っていて、私とは少しでも言葉を交わしたくないという感情がその声のトーンで読み取れる。

「湊……大変なの……私、血が、出て……赤ちゃんが……」

一瞬の静寂。答えが返って来ないその数秒は私にとって何よりも長く感じた。

「血……? 赤ちゃん?」

湊の声は“私が何を言っているのか全く分からない”といった雰囲気だ。そして大きな溜息が聞こえ、湊が冷たく言う。

「同じ手口を何度使うつもりだ?」

スマホの向こうからガヤガヤと声がしている。

「俺は忙しいんだ、君も知っているだろう? 君の芝居に付き合っている暇は無いんだよ」

私は涙を流しながら言う。

「違うの……本当に……!」

そこまで言って痛みが走る。言葉が切れてしまう。それでも伝えなくちゃいけないと思い、言う。

「今、救急車で……運んで貰ってて……」

その時だった。

「湊さん、誰と話してるの?」

スマホの向こうから女性の声がする。柔らかく甘えた口調、そしてその声の主を私は知っている。その声を聞いた瞬間、思わず息を呑み、心臓が強く跳ねる。

柔らかく甘えた口調、そしてその声……まさか、彼女……?

―——そんなはず、ない……

「くるみ……何でも無いんだ。大丈夫」

湊の言葉は重い一撃のように、私がずっと目を背けてきた予感を容赦なく裏づけた。

――くるみ……やはり、彼女だった。我が家の家政婦の娘の名前。

(湊は今、彼女と一緒に居る……どうして彼女と一緒に居るの?)

「ねぇ、湊さん、一緒に検査結果を聞きに行ってくれない?」

甘えるような声でそういう彼女に湊がふわっと笑うのがスマホ越しでも分かる。“何でも無いんだ”その一言を聞いただけでも分かる。私と話す時と彼女と話す時の声のトーンやその態度の違い。あんなに優しい声で話す湊は、私はもう何年も見ていない。

(でも、どうして……?湊は今……なぜ彼女と一緒にいるの?)

その疑問が、頭の中でグルグル回る。鼓動が激しくなり、息が苦しい。流産の危機に瀕しているから、鼓動が激しいのだと自分に言い聞かせる。私は震える体で息を吸い込み、血のついたスマホを握り締め、何度となく浮かんでは消える同じ質問を言葉にする。

「湊……何でくるみと……どうして……」

直後、スマホの向こうでアナウンスが流れる。

「愛沢くるみさん、妊婦検診でお待ちの愛沢さん、診察室三番へどうぞ~」

それが聞こえて来た次の瞬間にはプツッと通話が切れ、ツーツーツーと冷たい電子音が響いていた。

妊婦検診――

その言葉が私の心を引き裂く。

乾いた笑いが込み上げて来る。笑っている筈なのに涙が溢れて止まらない。もう手に力が入らなかった。手からスマホが滑り落ち、救急車の床にスマホが乾いた音を立てて、転がった。

(……そうだったのね)

両脚の間に温かい感触が伝わり、体内の血液は止めどなく流れ出す。それに反して私の体温は少しずつ下がっていく。

なんて、滑稽なんだろう。

私が流産の危機に瀕している時。

私の夫は他の女の妊婦検診に付き添っている。

しかもその女は、私の家の家政婦の娘だ。

「久遠さん、点滴をしますよ」

医療スタッフがそう言い、私の腕に針を刺す。痛い筈のその感覚を私はもう無くしていた。

乾いた笑いが込み上げる。すぐに痛みが走って笑っていられなくなる。手が冷たくなっていき、感覚が無くなっていく。医師である自分でもこの状態が良くない事は分かっている。

(きっと、もう、ダメ、なのよね……)

意識が朦朧とする中で、私はもう二度と目覚めたくない、と心から思った。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
29 Chapters
การพบกัน
“วันนี้มึงไม่ว่างจริงเหรอ นี่กูก็ไม่ได้เจอหน้ามึงมาหลายวันแล้วนะเว้ย พวกเราไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนด้วยกันนานแล้วนะ” เชฟเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงน้อยใจขณะกำลังคุยกับอีกคนที่อยู่ปลายสาย‘กูเข้าใจมึงนะเชฟ แต่วันนี้กูไม่ว่างจริง ๆ ว่ะ กูมีนัดกับพี่ภาณุเอาไว้ล่วงหน้าหลายเดือนแล้ว ถ้าวันนี้กูเท มีหวังพี่ภาณุได้ให้กูนอนนอกบ้านแน่’ คิงที่อยู่อีกด้านเอ่ยออกมาอย่างลำบากใจ นาน ๆ ทีเพื่อนเขาจะมาชวนไปเที่ยว แต่มันดันตรงกับวันที่เขานัดกับพี่ภาณุเอาไว้ ไม่สามารถยกเลิกนัดพี่ภาณุได้ด้วยสิ“เออ กูเข้าใจแล้ว งั้นไว้วันหลังก็ได้ ครั้งหน้ามึงห้ามปฏิเสธนะ” เชฟเอ่ยอย่างเข้าใจ ในเมื่อคิงนัดกับพี่ภาณุก่อน เขาคงไม่อาจให้คิงยกเลิกนัดแฟนเพื่อไปเที่ยวกับตัวเองได้‘ขอบใจมากเชฟ มึงไปเลือกที่มาเลย ครั้งหน้ากูไปกับมึงแน่’‘คิงเมื่อไรจะไปสักที พี่รอนานแล้วนะ’‘ได้ครับพี่ภาณุ แค่นี้ก่อนนะมึง ขอบคุณที่เข้าใจกู’ตู๊ดดดด ๆเสียงวางสายดังขึ้นหลังจากที่อีกปลายสายนั้นมีเสียงเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เชฟถอนหายใจอย่างมาอย่างเบื่อหน่าย ในวันนี้ที่เขาต้องการที่จะเที่ยวนั้น ทุกคนต่างก็มีภาระไม่อาจไปเที่ยวด้วยกันกับเขาได้คิงก็มีนัดกับพี่ภาณ
Read more
ชวนไปอยู่ด้วย
“โอ๊ย...ปล่อยกูได้แล้วข้าวจ้าว”แกงเอ่ยออกมาอย่างหมดความอดทน เขาไม่คิดว่าเพื่อนตัวเองจะมีแรงรัดและลากเขามาได้ไกลขนาดนี้ แกงพยายามดิ้นยังไงก็ดิ้นไม่หลุดจากการกอดรัดของอีกฝ่าย“รับปากก่อนว่า จะไม่กลับไปหาเรื่องพี่คนนั้นอีก” ข้าวจ้าวไม่ยอมปล่อยมือเฉย ๆ เอ่ยบอกให้แกงรับปากก่อนจึงจะปล่อย“กูรับปาก มึงลากกูมาไกลขนาดนี้กูกลับไปคงเจอหน้ามันมั้ง” แกงเออออขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ โดนเพื่อนลากมาไกลขนาดนี้เขาคงไม่กลับไปหาเรื่องอีกฝ่ายให้ขายหน้าหรอก“มึงนี่นะแกง ชีวิตมึงตอนนี้ยังลำบากไม่พอหรือไง ยังมีหน้าจะไปมีเรื่องชกต่อยกับคนอื่นอีก ตัวมึงเองยังจะเอาตัวไม่รอดเลยตอนนี้ มึงต้องจำใส่หัวเอาไว้ได้แล้วนะว่า ตอนนี้พ่อมึงตัดขาดกับมึงแล้ว ไม่มีใครจะมาช่วยตามเก็บกวาดสิ่งที่มึงจะทำแล้ว”ทันทีที่ข้าวจ้าวปล่อยมือก็เดินไปอยู่ด้านหน้าแกงใช้มือจิ้มหน้าผากเจ้าเพื่อนตัวเองบ่นอย่างอารมณ์ไม่ดี ชีวิตตอนนี้ของแกงมันตกต่ำมากที่สุด เท่าที่ข้าวจ้าวจำได้ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมา โดนพ่อที่เป็นนายอำเภอตัดขาดเงินค่าเทอม ค่ากินอยู่ ค่าที่พักก็ไม่ส่งมาให้นี่เป็นหนึ่งในสาเหตุที่วันนี้ข้าวจ้าวมาเป็นเพื่อนแกงพาอีกฝ่ายไปสมัครงาน ไม่งั้นมี
Read more
นอนด้วยกัน
“ต่อไปนี้มึงก็อยู่ที่นี่ร่วมกับกู เดี๋ยวกูจะให้กุญแจห้องไว้” เชฟเปิดประตูห้องเดินนำหน้าแกงเข้ามาภายในห้องที่เหลือเพียงเขาแกงมองไปรอบ ๆ ห้องอย่างสนใจ แม้พ่อเขาจะค่อนข้างมีเงิน แต่แกงก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้เงินฟุ่มเฟือยแต่อย่างใด พอได้รู้ว่าตัวเองจะได้มาอยู่ห้องที่ดูดีแบบนี้เขาก็ค่อนข้างดีใจ แม้ตอนแรกจะยังไม่ค่อยเต็มใจที่จะมาอยู่นัก แต่พอเห็นสภาพห้องเขาจะทนอยู่กับมันให้ได้ละกันย้อนกลับไปตอนที่แกงยังโดนไอ้หน้าหล่อนี่เหยียบอก มันบอกข้อเสนอแกมบังคับที่ไม่อนุญาตให้แกงปฏิเสธให้เขาฟัง นอกจากจะได้มีที่อยู่โดยไม่ต้องจ่ายตังค์แล้วแกงยังได้ไปทำงานที่ร้านครัวต้นตำรับอีกด้วย ทำงานก็ได้เงินบ่งบอกเลยว่าอาหารที่เขาได้ทำนั้นต้องอร่อย จนคนที่อ้างตัวว่าเป็oเจ้าของร้านต้องมาชักชวนให้ไปทำงานถึงที่แม้ก่อนหน้านี้แกงจะโกรธเคืองที่อีกฝ่ายมาทำให้ตัวเองโดนไล่ออกจากห้อง แถมยังขโมยมือถือข้าวจ้าวไป แต่พอคิดว่าสิ่งที่อีกฝ่ายทำทั้งหมดก็เพื่อให้ตัวเองมาทำงานด้วย ความโกรธนั้นก็หายไป มีแต่ความภูมิใจที่อาหารที่ตัวเองทำสามารถมัดใจคนตรงหน้าได้นี่จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นอาชีพเชฟที่ดีของแกง และแกงก็ยังได้รู้ว่าไอ้หน้าหล่อน
Read more
นี่ห้องกู
“ไอ้หมอนี่มันขี้เซาจริง ๆ คิดว่าจะต้องตื่นมาเพราะเสียงตกใจของมันซะอีก กลายเป็นว่ามันหลับสนิทไม่ตื่นมาเลย”เชฟที่ตื่นแล้วเท้าแขนหันหน้าจ้องมองใบหน้าแกงที่หลับสนิท ไม่รู้ตัวเลยว่าบนเตียงมีคนอื่นนอนอยู่ด้วย“พอดู ๆ ไป ตอนหลับก็หล่อเหมือนกันนะไอ้นี่ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าปากมันจะหมาขนาดนั้น” เชฟมองใบหน้าแกงแล้วก็เอ่ยคนเดียวด้วยรอยยิ้ม ถ้าใครได้มาเห็นใบหน้าแกงตอนหลับคงจะเคลิ้มหลงมันแน่ๆ ช่างต่างกับตอนที่มันลืมตาลิบลับเลยเวลานอนโดยไม่รู้ตัวเชฟก็นอนตะแคงข้างมองใบหน้าของแกงอย่างไม่ละสายตา ภายใต้แสงแดดยามเช้าอ่อนๆ ที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง แสงนั้นกระทบลงบนใบหน้าของแกงที่ค่อยๆ ขยับตัวเล็กน้อยใกล้ที่จะตื่น เปลือกตาขยับก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้นมาอย่างงุนงงสิ่งแรกที่แกงเห็นคือเพดานสีขาวสะอาดที่แปลกตา ความงงงวยสะท้อนอยู่ภายในดวงตาที่ยังลืมไม่สนิทเมื่อเห็นห้องที่ไม่คุ้นชิน ก่อนที่แกงจะนึกขึ้นมาได้ว่า ตัวเองนั้นโดนไล่ออกมาจากห้องเก่า และได้ย้ายมาอยู่ห้องของคนที่เชฟแล้ว“อะ อื้มมม” แกงบิดตัวอย่างขี้เกียจพยายามลืมตาตื่นให้เต็มที่ในครั้งแรกต้องยอมรับเลยว่าเตียงนอนในห้องนี้นั้นเหมือนเตียงดูดวิญญาณ เพี
Read more
เดิมพัน
ต่อจากนั้นแกงก็ยังคงทำหน้าที่ล้างจานของตัวเองอย่างดีต่อไป ทุกวันแกงจะกลับบ้านพร้อมกับมือที่เปื่อยยุ่ย แต่ถึงมือเขาจะเป็นแบบนี้แกงก็ไม่ย่อท้อแต่อย่างใด ทุกครั้งเวลาที่เขาจะล้างจานแกงก็จะได้เห็นเชฟแต่ละคนที่มีหน้าที่แตกต่างกันทำในสิ่งที่ตัวเองถนัดมองเมนูอาหารมากมายที่ถูกทำเสิร์ฟลูกค้าอย่างพิถีพิถัน ยิ่งมองแกงก็ยิ่งมีกำลังใจฮึดสู้ต่อไปอย่างไม่ยอมแพ้ แม้แกงจะได้ทำหน้าที่เพียงคนล้างจาน แต่เขาคิดว่าสักวันตัวเองจะต้องเป็นอย่างเชฟเหล่านั้นที่กำลังรังสรรค์เมนูมากมายเพื่อให้คนกินมีความสุขส่วนชีวิตของแกงและเชฟนั้น นอกจากเจอกันที่บ้านตอนนอน ตลอดเวลาที่อยู่ที่ร้านอาหาร พวกเขาก็แทบไม่เคยคุยกันเลย ทำเหมือนคนที่ไม่รู้จักกันแต่อย่างใด แม้เขาจะเริ่มทักทายอีกฝ่ายก่อนก็ตาม แต่สิ่งที่แกงได้รับก็คือความเงียบในช่วงนี้แกงเองก็ค่อย ๆ ยอมรับสิ่งที่ใหญ่โตของเชฟได้สักที หลังจากเห็นมันมาหลายครั้ง แม้จะใหญ่แต่พอเห็นมันทุกวัน ความเขินที่เคยมีมันก็หายไปเปลี่ยนเป็นความเคยชินที่แปลกประหลาดแกงยืนอยู่ท่ามกลางครัวที่วุ่นวาย แต่เขากลับรู้สึกเหมือนยืนอยู่ในสถานที่ที่เงียบสงัดไปทั่วทุกมุม ในตอนแรกที่เขาเข้ามาทำงานที่ร้า
Read more
ไม่ชอบเห็นคนจีบกัน
“แล้วนี่มึงจะลุกขึ้นจากตัวกูได้ยัง จะนั่งหน้าแดงแบบนี้ไปถึงไหน” เชฟเอ่ยแซวด้วยรอยยิ้ม ขณะที่แกงยังคงนั่งนิ่งอยู่บนตัวเขา ราวกับถูกตรึงเอาไว้“กะ...กูก็ว่าจะลุกอยู่ ไม่ต้องบอกหรอก” แกงรีบเด้งตัวขึ้นยืนแทบจะทันทีที่ถูกทัก แต่พอเผลอสบตากับร่างตรงหน้าก็ต้องชะงักไป ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นอีกระดับ เมื่อเห็นสิ่งที่ ‘ตั้งตรง’ เป็นหลักฐานชัดเจนถึงสภาพของเชฟ ปกติเขาเห็นอะไรแบบนี้ก็ไม่ได้คิดมาก แต่วันนี้ทำไมรู้สึกแปลก ๆ ก็ไม่รู้เชฟเห็นแกงจ้องเขาไม่ละสายตาก็หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอนตัวขยับนิด ๆ อย่างจงใจ“มองไม่ละสายตาแบบนี้อยากได้อะไรก็บอกกูได้นะ” เสียงทุ้มติดเจ้าเล่ห์ ทำให้แกงสะดุ้งเฮือก รู้ตัวอีกทีหน้าก็ร้อนฉ่าไปหมด“ไอ้บ้า!” แกงรีบหันหลังเตรียมหนีเข้าห้องไปให้พ้นจากสถานการณ์สุดวิกฤติ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าหนี เชฟก็รวบตัวเขาเข้ามาสวมกอดจากด้านหลังแน่น“เดี๋ยว...ก่อนจะไป เรื่องเมื่อคืนกูขอโทษด้วย ที่เผลอพูดจาแรง ๆ ไป” น้ำเสียงจริงจังผิดไปจากทุกที เชฟกอดแกงแนบแน่นเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกผิดแกงชะงักไปนิด ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ“อึก...กูรู้แล้ว เรื่องเมื่อวานกูหายโกรธแล้ว” แกงในตอนนี้หายโกรธเรื่องวานไปแล้ว
Read more
อย่าทำหน้าแบบนั้น
“ทำไมวันนี้แกงมันตื่นสายจังวะ” เชฟมองไปยังประตูห้องของแกงด้วยสายตาครุ่นคิดเมื่อคืนเขากลับดึก กว่าจะถึงห้องทั้งห้องก็มืดไปแล้ว เพราะไม่อยากปลุกคนที่นอนหลับให้ตื่นเขาจึงเลือกที่จะนอนนอกห้อง แต่นี่ก็ใกล้ที่จะสายแล้ว แกงก็ยังไม่ออกมาจากภายในห้องสักที ทั้งที่ปกติอีกฝ่ายจะเป็นคนที่ตื่นเร็วเพื่อมาทำอาหารเช้าให้เชฟยังไม่ทันที่เขาจะได้เคาะเรียก ประตูก็เปิดออกพร้อมกับร่างของคนที่เพิ่งตื่นเดินออกมาด้วยท่าทางงัวเงีย“นี่มึงรอกินข้าวเช้าอยู่เหรอ โทษที พอดีกูตื่นสาย เดี๋ยวจะรีบไปทำให้เดี๋ยวนี้แหละ” แกงที่เพิ่งเดินออกจากห้องถึงกับชะงักเมื่อเห็นเชฟนั่งรออยู่ที่โต๊ะกินข้าว พอคิดขึ้นได้ว่าเขายังไม่ได้เตรียมอาหารเช้าเลยก็เข้าใจทันทีว่า ทำไมเชฟถึงยังอยู่ที่นี่“เดี๋ยว! นี่มือมึงไปโดนอะไรมา” เชฟขมวดคิ้วมองมือขวาของแกงที่ถูกพันผ้าพันแผลไว้แน่น ก่อนจะคว้าแขนอีกฝ่ายมาดูอย่างไม่รอคำตอบ“ฮึ่ม! ก็เมื่อวานใครทำจานแตกจนกูต้องมาเก็บ ถ้าไม่ใช่มึง ต้องขอบคุณมึงเลยที่ทำให้กูได้แผลมา” แกงพอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาก็โกรธเชฟเอ่ยออกไปอย่างประชดประชัน“กูขอโทษ กูทำไม่คิดเอง” เชฟขมวดคิ้วแน่นมองมือของแกงด้วยความสับสน แต่สุดท
Read more
สนามรบในครัวNC
หลังจากผ่านจูบอันดุเดือดมา แกงก็พิงขอบเคาน์เตอร์หายใจอย่างหนักหน่วง พยายามสูดลมหายใจเข้าปอดให้มากเท่าที่จะทำได้ มือเกาะขอบเคาน์เตอร์แน่นราวกับต้องการพยุงตัวเองไม่ให้ล้มลง หัวใจเต้นกระหน่ำจนแทบจะทะลุออกมานอกอก สายตาจ้องมองใบหน้าเจ้าเล่ห์ที่กำลังยิ้มอย่างพึงพอใจกับผลงานที่พึ่งได้กระทำไปเชฟยืนอยู่ตรงหน้าแววตาของเขามองร่างแกงที่กำลังหายใจแรงอย่างหยาดเยิ้มด้วยความต้องการที่ปิดไม่มิด ริมฝีปากที่เพิ่งจูบเขาเมื่อครู่ยังคงฉ่ำวาวมีรสหวานอยู่เต็มปาก สายตาที่จ้องมองแฝงไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ทำให้แกงหายใจไม่ทั่วท้อง“หน้าแดงขนาดนี้… กำลังคิดว่า ต่อจากนี้พวกเราจะทำอะไรต่อไปเหรอ” เสียงทุ้มต่ำกระซิบเบา ๆ แต่แฝงไปด้วยแรงเสน่ห์ที่ทำให้แกงขนลุกซู่ไปทั่วทั้งร่าง“กูไม่ได้คิดอะไร...” แกงเบือนหน้าหนีพยายามจะขยับหนี แต่เชฟคว้าข้อมือเขาไว้ก่อนดึงร่างของเขาให้เข้ามาใกล้จนแทบแนบชิด“โกหก...ร่างกายนายมันซื่อสัตย์กว่าปากเยอะ” เชฟยิ้มมุมปากปลายนิ้วของเชฟลากผ่านสันกรามของแกง ก่อนจะไล้ลงมาที่ซอกคอ เลื่อนลงผ่านช่วงกลางตัวอย่างแผ่วเบา แต่กลับทำให้ร่างของแกงสะดุ้งเหมือนไฟช็อต เพราะปลายนิ้วนั้นไปหยุดอยู่ที่จุดต่ำกว
Read more
ต่อไปนี้มึงคือแฟนกู
“อะ อ๊า หื้มม มันไปเรียนแล้วเหรอ?” แกงตื่นขึ้นมาในยามเช้าตรู่อย่างกระปรี้กระเปร่า หลังจากบิดตัวและหันไปมองข้างเตียงที่ว่างเปล่า แกงก็เอ่ยออกมาอย่างผิดหวัง ไม่ใช่ว่าเขาหวังอะไร เพียงแต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะไปเรียนเร็วแบบนี้เมื่อคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน แกงก็หน้าแดงขึ้นทันที เมื่อวานเขาโดนเจ้าเชฟบ้านั่นเล่นพาทัวร์ไปทั่วห้องตลอดทั้งวัน แถมยังเป็นครั้งแรกที่เขาทำเรื่องแบบนั้น เขาไม่เคยคิดเลยว่า ครั้งแรกของตัวเองจะหนักหน่วงขนาดนี้ แต่แทนที่จะรู้สึกเหนื่อย เขากลับรู้สึกเต็มไปด้วยพลัง อาจเป็นเพราะหลังจากกิจกรรมอันหนักหน่วงพวกเขาก็หลับยาวไปเลย“เออ รีบไปเรียนก็ดี จะได้ไม่ต้องเจอหน้ากันให้อึดอัดเปล่า ๆ” แกงพูดออกมาเสียงเบา ไม่รู้ทำไมพอตื่นมาแล้วไม่เห็นเชฟนอนอยู่ด้วยกัน ความรู้สึกในใจมันแปลกเหมือนมีมดไต่ไปทั่วหัวใจจนคันยุบยิบไปหมดแต่อีกใจหนึ่งเขาก็รู้สึกโล่งใจเหมือนกันที่ตื่นมาแล้วไม่เจอหน้าเชฟ เพราะเรื่องเมื่อวานทำให้แกงไม่แน่ใจว่า จะมองหน้าเชฟติดหรือเปล่า แม้เขาจะรู้ดีว่า มันเป็นแค่ความรู้สึกชั่ววูบที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่การที่พวกเขาทำเรื่องแบบนั้นโดยที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน ก็ทำให้แ
Read more
นอนนอกห้องอีกแล้ว
“หา! นี่มึงเป็นแฟนเชฟคณะนิติจริง ๆ เหรอวะ?!” ข้าวจ้าวอุทานเสียงดังด้วยความตกใจ เขาแทบไม่อยากเชื่อว่า แค่ไม่เจอหน้าเพื่อนไม่กี่วัน เพื่อนตัวดีที่โสดมาตลอดชีวิตอย่างแกงจะมีแฟนเป็นถึงเทพบุตรคณะนิติศาสตร์!“ชู่ว์! มึงจะเสียงดังทำไม อยากให้คนทั้งมหา’ลัยรู้หรือไงว่ากูมีแฟนแล้ว?” แกงรีบปรามเพื่อนที่ดูจะตื่นเต้นยิ่งกว่าตัวเองเสียอีก“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่า คนอย่างเชฟจะมาคบกับมึงได้! นี่มึงรู้ไหมว่า แฟนมึงโคตรยิ่งใหญ่ขนาดไหน?” ข้าวจ้าวถามพลางจ้องหน้าเพื่อนอย่างเหลือเชื่อ“ยิ่งใหญ่บ้าบออะไร ก็แค่เป็นเจ้าของร้านอาหารเอง มึงเวอร์ไปแล้วไอ้จ้าว” แกงกลอกตาใส่เพื่อนที่ทำท่าเหมือนเชฟเป็นลูกเศรษฐีมีเงินเป็นพันล้านอย่างนั้นแหละ“นี่มึงยังไม่รู้จริง ๆ เหรอว่า แฟนมึงหรือคนที่ให้มึงไปอยู่ห้องด้วยคือใครกันแน่?” ข้าวจ้าวมองหน้าแกงที่ดูงุนงงอย่างหมดคำจะพูด“ทำไมวะ? ไอ้เชฟมันเป็นลูกเศรษฐีหรือไง?” แกงเลิกคิ้วถามขำ ๆ“กูล่ะปวดหัวกับมึงจริง ๆ นี่มึงไปอยู่ห้องเขา แต่ไม่คิดจะหาข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเขาเลยเหรอวะ?” ข้าวจ้าวยกมือกุมขมับ ไม่อยากเชื่อว่า เพื่อนสนิทของเขาจะไร้เดียงสาขนาดนี้ข้าวจ้าวจำได้ว่า ตอนแรกที่รู้ว่าเ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status