Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

“Good evening din sa ‘yo, Ms. Black,” bati ni Sarah kay Lexy.Kahit labag sa loob, pinili na lamang ni Sarah na lunukin ang galit sa kanyang puso. Mahigit tatlong taon na ang lumipas pero mas lalong gumanda at naging elegante si Lexy. Envy gnawed at Sarah; despite her superior social standing and riches, she felt completely outclassed by Lexy’s undeniable beauty, resilience, and wit. Ngumiti lang muli si Lexy at hindi na kumibo. Namayani muli ang katahimikan sa pagitan nila.Maya-maya ay may tumawag kay Vincent—isa sa mga kasosyo sa negosyo ng mga Vandolf. Lumingon si Vincent kay Sarah. “Maiiwan ko muna kayo rito ni Lexy sandali. May kakausapin lang ako,” paalam nito.Nabahala si Sarah. Ayaw niyang maiwan kasama si Lexy!Humigpit ang hawak niya sa braso ni Vincent. “Pu-pwedeng sumama na lang ako sa ‘yo, Vincent?” mabilis niyang hiling.Nagpalipat-lipat ang tingin ni Vincent sa dalawang babae. “Huwag kang mag-alala, saglit lang naman ako. At saka, safe ka naman kay Lexy dahil sobrang

Matapos magsalita, ibinalik na ni Sarah ang mikropono sa house staff. Maingat siyang inalalayan ni Vincent pababa ng hagdan, na lalong nagpaingay sa bulungan ng mga bisita. Napailing na lang si Fuego sa nasaksihan bago sumunod sa pagbaba, kasunod ang iba pang miyembro ng pamilya Martini.Mabilis ding nabaon sa limot ang mga tsismis nang magsimula ang espesyal na pagtatanghal ng isang tanyag na opera singer, na sinundan naman ng violin concerto ng isang sikat na dayuhang biyolinista. Hindi pa man natatapos ang ikalawang pagtatanghal, biglang nakaramdam ng matinding pagkaburyo si Lexy. Hindi niya napigilang mapahikab.Tumayo siya at naglakad upang hanapin ang banyo. Dahil hindi kabisado ang lugar, nagtanong siya sa malapit na house staff. Matapos pasalamatan ang staff, agad siyang naglakad patungo sa direksyong itinuro nito. Habang naglalakad, nahagip ng gilid ng kanyang mata ang pamilyar na pigura ni Fuego—tumayo ito at tila nagpaalam sandali sa mga kasama para umalis. Tahimik na pinag

Maligalig na lumapit si Ivy kay Fuego, todo kembot ang balakang. “Old Mr. Martini! Alam ko kung kanino galing ‘yang bagay na ‘yan na tinatawag mong basura!” sigaw niya.Sinadya talaga ni Ivy na lakasan ang boses para marinig ng lahat. Kaya pagkarinig pa lang ng mga bisita, sabay-sabay silang napalingon sa kanya. Bakas sa mukha ng mga tao ang pagka-chismosa—kanino nga ba galing ang regalong ikinagalit ni Fuego?Pagkalapit ni Ivy, isa-isa niyang binati ang mga miyembro ng Martini family. Feeling close. Si Fuego ang huli niyang binati. “Happy birthday,” sabi niya, may pilit na ngiti.Nakakunot pa rin ang noo ng matanda. “Kilala mo ba talaga kung kanino galing ang basura na ‘yon?” tanong ni Fuego, malamig ang tono.Mabilis na tumango si Ivy. “Oo naman, Old Mr. Martini. Bakit naman ako magsisinungaling?” sagot niya, taas-noo.“Kung gano’n, Ms. Goldwick, sino? Kanino galing ang bagay na ‘yan?” usisa ni Sarah, nakasimangot.“I’m pretty sure you’ll be shocked to find out who’s it from, Ms

"Good thing you still remembered, my dear cousin," Lexy said emotionlessly.Binuksan niya ang isang maliit na kahon upang ibunyag ang isang napakagandang vintage fountain pen. Sa paningin ng karamihan sa mga bisita, mukha lamang itong ordinaryong panulat. Subalit para sa mga may matalas na mata sa mga antigo at pambihirang koleksyon, agad nitong napukaw ang kanilang interes—lalo na si Fuego, na kilala bilang isang masigasig na antique collector.Tumaas ang kilay ni Sarah habang nakatitig sa ballpen na tila walang kuwenta para sa kanya. "Ano naman ang espesyal sa fountain pen na 'yan? Hindi ba’t ordinaryong—""Sarah!" saway ni Fuego sa kanyang apo.Agad na napatikom ang bibig ni Sarah. Nais pa sana niyang magmatigas, ngunit tinapunan siya ng kanyang Lolo ng isang makahulugang tingin.Dahan-dahang lumapit si Fuego kay Lexy. Humingi muna siya ng pahintulot na masuri ito nang malapitan, na maluwag naman ding pinagbigyan ng dalaga. Gamit ang kanyang mga metikolosong mata, maingat na pinag

‘’Wh-what do you mean?’’ Ivy asked, completely confused.‘’Tumaas ang value ng geode dahil sa ginawa mo,’’ si Peter na ang sumagot sa kalituhan ni Ivy.Kumunot ang noo ni Ivy. ‘’Tumaas?’’ ulit niya. ‘’Paanong tataas ang value niyan? Tingnan mo nga nang maigi, nabasag at nahati sa dalawa 'yung bato!’’Peter sighed at how truly stupid and blind Ivy was. He was even wondering if Ivy was genuinely Lexy’s cousin.‘‘Ms. Goldwick, look closely,’’ Peter said, walking over to Lexy. He picked up the other half of the split geode to show everyone. ‘’Tingnan mo, Ms. Goldwick, maganda ang pagkakahati. Despite your clumsiness which led to such an accident, it actually took an unexpected turn,’’ he explained.‘’Hindi ko pa rin maintindihan,’’ pagmamatigas pa rin ni Ivy.Napairap na lang si Peter. Hindi siya makapaniwala sa kababawan ng pag-unawa ni Ivy. He could not help but pinch the bridge of his nose to ease the frustration building inside him.Huminga siya nang malalim at nagpaliwanag muli. ‘’Ka