Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

The room became quiet again and the tension grew more dramatically with the silence.Mariing nakatitig kay Lexy ang may-edad na lalaki, sinusuri siya mula ulo hanggang paa bago marahas na nagsalita. "At sino ka naman?" tanong nito."Why don’t you take a guess?" nakangiting sabi niya.Hindi agad umimik ang matanda. Base sa igting ng kanyang mukha, halatang pilit niyang kinikilala kung sino ang babaeng nasa kanyang harapan.Ilang minuto ang lumipas sa ganoong katahimikan.Nakaramdam na ng pagkainip si Lexy kaya lumapit siya sa bakanteng upuan. Nang makita ito, agad na kumilos si Raika para i-adjust ang upuan para sa amo.Lexy sat down, her legs crossed. "Ang sabi nila noon, kamukha ko ang Dad ko. ‘Yung iba naman ang sabi ay ang Mom ko. Pero karamihan sa mga nakakakilala sa akin, sinasabing I took after my grandpa the most," kwento niya. "Know what, may narinig akong kwento noon kay Lolo. Marami siyang rival gangs na natalo at naagawan ng teritoryo. Pero alam mo kung anong pinakanagustuh

Sa bilis ng pangyayari ay hindi agad nakapag-react si Lexy. Pero sa sunod na paghampas ni Frederick sa kanyang ulo sa mesa, mabilis niyang iniharang ang kanyang kamay upang protektahan ang kanyang mukha.Dahil sa walang habas at lakas ng mga sumunod na patama, ramdam na ramdam ni Lexy ang tindi ng sakit na naging dahilan ng kanyang pagkahilo. Pakiramdam niya ay naalog ang kanyang utak.Raika and Harley’s faces both turned pale and distorted with rage; they couldn't bear to see their boss being tortured right in front of them. But they were helpless.All of Frederick’s men had guns pointed straight at them. The moment they moved to help Lexy, they would be shot dead. Left with no choice, they had to suppress their anger and pray that Lexy had a plan.Matapos ang ilang walang awang paghampas ay huminto rin si Frederick. Naiwang nanghihina at nanginginig ang buong katawan ni Lexy habang dumudugo ang gilid ng kanyang ulo.Hinila paitaas ni Frederick ang buhok ni Lexy upang iharap ang mukh

Hindi lamang ang Detective ang nagulat, kundi ang lahat ng tao sa loob ng silid. Kasama na roon si Samuel na kanina pa tahimik na nakikinig sa isang sulok.Sa pagkakataong ito, hindi na nakatiis si Samuel. Humakbang siya palapit sa mesa at pumasok na sa pag-iinteroga."Ms. Black, paano mo nasabing peke ang mga dokumentong ipinakita namin sa 'yo? May matibay ka ba na pruweba?" seryosong tanong ni Samuel, nakatitig nang mariin sa dalaga.Nag-angat ng tingin si Lexy. Walang bakas ng takot ang kanyang mga mata. "Wala akong matibay na ebidensyang hawak sa ngayon para patunayang peke 'yan. Pero base sa tanda ko, wala akong pinipirmahang kahit anong dokumento na nag-uugnay sa akin sa mga Oscor," paliwanag niya, matatag ang boses. "Ang totoo nga niyan, hindi ko naman kilala ang pamilyang Oscor kung hindi pa ito nabanggit sa akin ng assistant ko.""Kung totoo ang sinasabi mo, dadalhin namin ang assistant mo rito para magkaalaman," banta ni Samuel."Go ahead," maikli at simpleng sagot ni Lexy, w

Habang nakikinig ang buong silid, unti-unting nabubuo sa isip ng bawat isa ang lohika sa likod ng paliwanag ng abogado. Napasandal ang Detective sa kanyang upuan, habang si Hepe Ceasar naman ay napailing na lang nang bahagya sa malaking sablay ng kanyang tauhan."Base sa mga paliwanag mo... ang ibig mong sabihin, ang taong totoong nakipagkasundo at pumirma sa kontratang ito kasama si Arnold Oscor ay si Danilo Goldwick?" seryosong tanong ni Samuel.Tumango si Larson, may mapang-asar na ngiti sa mga labi. "I’m glad you’re quick-witted, Prosecutor Payne," sarkastikong papuri nito. "Dahil sa mga timeframe at taon na binanggit ko, imposibleng si Ms. Black ang may direktang koneksyon sa transaksyong iyon siyam na taon na ang nakalipas dahil estudyante pa siya ng mga panahon na ‘yon. Ginamit ang isang totoong lumang kontrata ng tiyuhin niya, at pina-forge ang pirma ni Lexy ngayon para siya ang sumalo ng kung sakaling magkabukingan."Natahimik ang lahat.Labis na napaisip nang malalim si Samue

Kinuha ni Isabelle ang folder na hawak ng abogado. Binuksan at agad na sinilip ang nilalaman. Sa sandaling mabasa niya ang nilalaman ng folder ay nagsimulang manginig ang mga kamay niya habang hawak ang folder. Nag-angat siya ng tingin at nakitang mariing nakatitig sa kanya si Larson. Pinapanood ang pabago-bagong ekspresyon ng kanyang mukha. Maya-maya ay nagbuka ng bibig si Larson at nagtanong na, ‘’natatandaan mo ba ang kontrata na ‘yan, Ms. Hammington?’’ Naglipat ang tingin ni Isabelle sa pagitan ng hawak niyang folder at sa mukha ni Larson. Napakagat sa labi si Isabelle. Alam niyang na-corner na siya ng abogado, pero sinubukan pa din niya na makalusot. ‘’Ngayon ko lang nakita ‘to. Saan naman nanggaling—’’ ‘’Mas mabuting umamin ka na lang ng maayos, kaysa pahirapan mo pa ‘ko, Ms. Hammington,’’ putol ni Larson. Nagpatuloy ito. ‘’Pero kung gusto mo talagang patagalin pa ‘to, wala namang problema sa ‘kin.’’ Sandaling natigilan si Isabelle sa narinig, tsaka niya dahan-dahang ikin