All Chapters of Dangerous Love Game with Mr. Prosecutor: Chapter 1 - Chapter 10

The moment she felt the stranger’s cold skin, she immediately snuggled into his arms. Wala nang pakialam si Lexy kung sino man ang taong sumalo at kayakap niya ngayon. Ang mahalaga ay nahanap niya ang relief na kanina pa niya hinahanap. Napansin niyang itinutulak siya palayo ng estranghero, pero mahigpit ang kapit niya rito—parang ayaw na niya itong pakawalan. “Bitawan mo ’ko! Lumayo ka sa ’kin,” galit na sabi ng estranghero. Pero hindi bumitaw si Lexy. Sa halip, lalo pa niyang hinigpitan ang yakap. He tried a few times until he managed to grab the woman’s arms wrapped around him like a snake. The stranger was about to push Lexy out of his hotel room when the woman in his arms suddenly kissed him. Hindi inaasahan ng estranghero ang ginawa ni Lexy nang bigla niyang hablutin ang buhok nito at walang pag-aalinlangang angkinin ang labi nito. Sa una ay marahan—malambing—parang inaaral pa ang bawat galaw. Ngunit unti-unti itong naging mas mainit, mas mapang-angkin ang palitan ng hali

Bumaba ng sasakyan si Lexy. Hindi na siya nagpasama kay Raika kahit nag-insist itong samahan siya, at sinabihan na lang niya itong dumiretso sa opisina. Pababa na sana ng kotse si Raika. “Pero, President—” “Basta sundin mo na lang ang sinasabi ko sa ’yo. Mauna ka na sa opisina at asikasuhin ang paghahanap ng heart donor para kay Lilian,” mariin niyang utos. Wala nang nagawa si Raika kundi sumunod. Tumango siya. “Okay. Mag-iingat ka, President Black.” Pagkasabi nito, isinara ni Raika ang pinto, at mabilis na pinaandar ni Rey ang kotse papunta sa opisina. Nang mawala sa paningin ang sasakyan, tumalikod na si Lexy at naglakad palapit sa malaking kahoy na pintuan ng mansyon. Kakatok na sana siya nang biglang bumukas ang pinto. “President Black,” magalang na bati ng isang matandang lalaki—si Armando, isa sa mga tauhan ni Danilo. Bahagya lamang siyang tumango bilang tugon. Pumasok siya sa loob habang pinagbubuksan ni Armando. “Nasa greenhouse sila. Kanina pa hinihintay ang pagdati

Mahigit isang oras na ang lumipas simula nang maglaro si Lexy ng poker. Habang siya ay masaya at kalmadong naglalaro, ang mga kalaro naman niya sa mesa ay pinagpapawisan dahil sa matinding nerbyos at pagkadismaya sa tuwing natatalo. Paano ba naman—mula simula ay si Lexy lang ang nananalo. Wala ni isa sa kanila ang nagawang talunin ang babae. Lagi silang naiisahan ni Lexy. Nagsimulang magbulungan ang mga taong nanonood sa laro. “Ang sabi marunong lang siya. Bakit parang professional poker player na siya kung maglaro?” “Aba, malay ko! Kung ikaw nagtataka, paano pa ako?!” “Kanina lang confident na confident si Mr. Kensington pati ang mga kasama niya. Akala siguro nila mapagkakaisahan nila si President Black.” Hindi na maipinta ang mga mukha ng mga kalaro ni Lexy, habang siya naman ay parang wala lang sa kanya ang lahat—kinukurot-kurot pa niya ang baywang ng lalaking staff member. Habang masaya si Lexy, hindi rin maganda ang timpla ng mukha ng staff member dahil sa panghihipo sa ka

After a few seconds, Samuel’s expression shifted into annoyance. Itinayo niya si Lexy bago lumingon sa isa sa mga pulis na kasama niya.“Officer, ikaw na bahala sa isang ’yan. Baka kung ano pa ang magawa ko,” sabi niya.Nagulat si Lexy, pati na rin ang pulis na sumalo sa kanya.Bahagyang nainis si Lexy sa paraan ng pagtulak sa kanya ng lalaki papunta sa kasamahang pulis.“How barbaric,” she said with a pout.Lalong nainis si Samuel. “Sige na, dalhin niyo na sa presinto ang isang ’yan!” galit na utos niya.“Sandali lang, Officer,” agad na sabat ni Lexy. “Ang unfair naman na basta niyo na lang ako aarestuhin porke sinabi lang ng isa sa mga empleyado ng hotel ni Jonathan na kasabwat ako. As a matter of fact, I have a body cam with me to prove my innocence—and that I’m the victim here,” dagdag niya.Natigilan ang mga pulis, pati si Samuel na biglang sumeryoso ang mukha.“At pa’no ka naging biktima rito?” usisa ni Samuel.Nang makuha ni Lexy ang atensyon nito, napangisi siya. “Just check t

Iniangat ni Lexy ang hawak na binoculars at inilapit sa kanyang mga mata. Sinilip niya ang isang shipping cargo na naglalayag sa gitna ng dagat, papalapit sa pier. Tahimik lang siyang nagmamasid at naghihintay kasama sina Raika, Rey, at ang ilan niyang tauhan habang unti-unting lumalapit ang cargo. Makalipas ang halos kalahating oras, tuluyan nang huminto ang shipping cargo sa pier. Once the cargo arrived at its destination, the men inside opened the hatch. One by one, they started pushing out giant crates. What caught Lexy’s attention was the custom inspector—hindi man lang nito sinilip ang laman ng mga crates. Pinanood ni Lexy ang lahat through her binoculars. “It seems alam na ng custom inspector kung ano ang laman ng mga crates,” saad niya. “Ayon din ang tingin ko, President Black,” sang-ayon ni Rey. “Mukhang binayaran nila ng malaking halaga ang inspector.” “Halata naman,” dagdag ni Raika. “At hindi lang siya. I’m sure planado na nila lahat. Sinadya talaga nilang isabay sa