เฟยอี้หนิงเกิดใหม่พร้อมระบบช่วยเหลือ의 모든 챕터: 챕터 211 - 챕터 219

ว่าแล้วร่างตรงหน้าก็พุ่งเข้ามาประชิดด้วยการพุ่งเพียงครั้งเดียว ฝ่ามือซึ่งเต็มไปด้วยกรงเล็บวาดขึ้นสูงแล้วเหวี่ยงลงมาดาบในมือถูกยกขึ้นสกัดเกิดเสียงเพล้ง !! ของการปะทะกันหญิงสาวใช้แรงดันอีกฝ่ายให้ถอยห่างแล้วเป็นฝ่ายพุ่งเข้าใส่การต่อสู้ครั้งนี้ดุเดือดกว่าก่อนหน้านี้เป็นอย่างมาก พร้อมกับพลังปราณที่ถูกผลาญไปก่อนหน้าเริ่มปรากฏให้เห็นกำลังที่อ่อนลงส่งผลให้รับการโจมตีของศัตรูได้ไม่มั่นคง ทุกการปะทะแรงกดดันจากการโจมตีของอีกฝ่ายจึงสามารถกดดันเฟยอี้หนิงให้ก้าวถอยหลังอสูรร้ายเห็นคู่ต่อสู้เริ่มอ่อนแรงมุมปากพลันเหยียดยิ้มร้าย การโจมตีครั้งต่อมาเน้นหนักและรุนแรงมากขึ้นกว่าเดิม“ฮ่า ฮ่า เจ้าอ่อนแรงลงแล้วสินะ กำลังของเจ้าเริ่มจะทนไม่ไหวแล้วสินะ” น้ำเสียงได้ใจพ่นออกมาจากปากซึ่งเต็มไปด้วยฟันแหลมคมพร้อมกับการโจมตีที่บ้าระห่ำขึ้นกว่าก่อนหน้าดาบปะทะกรงเล็บที่รัวเข้าใส่ไม่ยั้งกดดันเฟยอี้หนิงให้ถอยร่นแผ่นหลังติดค่ายกล“เจ้าตายเสียเถอะเพื่อที่ข้าจะได้หลุดพ้นจากสถานที่แห่งนี้!!!”จิตสังหารพุ่งขึ้นสูง ฝ่ามือง้างขึ้นเหนือศีรษะ หลังตวัดฝ่ามือลงมาสัตว์อสูรก็ไม่ได้ปล่อยให้หญิงสาวมีเวลาพักหายใจ มันหมุนกายฟาดหาง

น้ำเสียงหยิ่งยโสทั้งยังกดดันให้ยอมจำนวน เฟยอี้หนิงเงยหน้ามองอสูรร้ายสูงเกือบสิบจั้ง นัยน์ตาไร้ซึ่งความกลัว“ดีในเมื่อเจ้ามาหาที่ตายถึงที่ ข้าก็จะตอบสนองความต้องการนั้นให้!!”เฟยอี้หนิงพุ่งตัวขึ้นประชันหน้าอีกฝ่ายมุมปากเผยยิ้มสนุกสนาน“สัตว์ร้ายเข้ามาเลย วันนี้ข้าจะสั่งสอนให้เจ้ารู้สำนึก”“สามหาว! มนุษย์ตัวเล็ก ๆ ริอาจพูดจาท้าทายข้า!!”“ท้าทายหรือไม่ ลองดูก็รู้แล้ว มังกรน้อยออกมา!!”ก่อนหน้านี้ไม่ได้ใช้ความสามารถของมังกรน้อยเพราะมันพึ่งฟักออกจากไข่ได้ไม่นานไม่สะดวกนำออกมาให้คนภายนอกดู แต่ตอนนี้มังกรน้อยของนางโตเต็มวัยผ่านช่วงเด็กมาแล้ว ย่อมไม่กลัวคนมาตามล่าสังหารเพื่อครอบครองมัน“มังกรน้อยจัดการอีกฝ่ายเลย!!”มังกรตัวสูงใหญ่ยาวเกือบร้อยจั้ง ปีกทั้งสองยามแผ่ขยายออกมีความกว้างมากกว่าสองลี้ สะบัดปีกเพียงครั้งเดียวก็สร้างคลื่นลมสะเทือนไปทั่วบริเวณปากกว้างอ้าคำรามกึกก้องกดข่มอสูรระดับกายาสวรรค์ได้อย่างง่ายได้“ปะ...เป็นไปได้อย่างไร สายเลือดบรรพกาลเหตุใดถึง...” นัยน์ตาหยิ่งยโสสั่นไหว โน้มตัวลงด้วยความสั่นกลัว“เป็นอย่างไร รู้จักกลัวแล้วใช่ไหม” สองมือเท้าสะเอวเชิดหน้าถือดีพร้อมเอ่ยปากสั่งการส

แม้ตอนนี้ตนจะเชื่อใจหลิวเย่หานแล้วแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะชอบให้อีกฝ่ายมาข้องเกี่ยวกับบุตรสาวของตนไม่หยุด ทั้งสองคนโตกันมากแล้ว งานแต่งก็ยังไม่ถูกจัดขึ้นการที่ชายหญิงไปไหนมาไหนด้วยกันเช่นนี้ใช่เรื่องสมควรไม่เหมยซีคล้ายเข้าใจเจตนาในคำของสามี ปล่อยมือลูกน้อยหันมาตบไหล่สามีเบา ๆ “ท่านพี่ทำหน้าให้มันดี ๆ หน่อย ถ้าท่านกังวลเรื่องข่าวลือไม่ดีก็แค่สอบถามความรู้สึกของเด็กทั้งสอง ถ้าพวกเขาเห็นด้วยก็จัดงานแต่งเสีย”“น้องหญิง..เจ้า!”“ท่านแม่ที่พูดหมายความเช่นไรหรือเจ้าคะ”“จะหมายความเช่นไรอีก พ่อเจ้าก็แค่กังวลกลัวว่าลูกสาวจะขายไม่ออก เพราะเอาแต่ตัวติดกับคุณชายหลิว” เฟยหลานเอ่ยขึ้นมาบ้าง มองพี่ชายตนก็ได้แต่รู้สึกขำหนิงเอ๋อร์ไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว ตอนนี้นางโตแล้ว อีกทั้งความสามารถยังไม่เป็นรองใคร จะยังมีใครกล้าปฏิเสธหลานสาวตัวน้อยของตนอีกหรือ ไม่เพียงพวกเขาไม่คิดปฏิเสธต่อให้นางจะมีข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์ครุมเครือกับคุณชายหลิว ด้วยระดับความสามารถของนางไม่ว่าตระกูลใดก็คงไม่คิดปฏิเสธ“ท่านลุงท่านไม่ต้องกังวล ข้ากับหนิงเอ๋อร์ไม่เคยทำเรื่องไม่ควร พวกเราเพียงฝึกปราณร่วมกันเท่านั้นหากท่านยังกังวลข้าจะกลั

“ทุกท่านตามจริงแล้วข้าไม่จำเป็นต้องออกมาอธิบายถึงตัวตนของข้า แต่ในเมื่อพวกท่านให้ความสนใจเป็นอย่างมาก ซ้ำยังคาดเดาตัวตนของข้าไปต่าง ๆ นานา อย่างนั้นแล้วข้าจะบอกความจริงให้ฟัง”“...”เสียงพูดคุยตรงหน้าเงียบสงัด ทุกสายตาจับจ้องมาที่คนผู้เดียว“ข้าเฟยอี้หนิงบุตรสตรีเพียงคนเดียวของตระกูลเฟย หาได้เป็นบุตรบุญธรรมอย่างที่พวกท่านคาดเดาไม่ ส่วนเรื่องความเหมาะสมของข้ากับหลิวเย่หานก็ใช่เรื่องที่พวกท่านจะตัดสินตามความพอใจของตน แต่ในเมื่อพวกท่านอยากรู้ข้าก็จะแสดงให้เป็นที่ประจักษ์”ฉับพลันพลังงานมหาศาลพลันทะลักออกมาจากร่างกายเฟยอี้หนิง พลังนี้มากพอทำให้คนผู้คนโดยรอบหายใจไม่ออกได้อย่างง่ายดายชาวบ้านที่มามุงดูเรื่องสนุก รวมถึงผู้ฝึกปราณมากมายที่ต้องการมาดูผู้ฝึกปราณระดับกายาสวรรค์ที่อายุน้อยที่สุด หลังได้รับแรงกดดันจากพลังอันเหนือกว่าใบหน้าพลันซีดเซียว“ระ...ดับจิตสัมบูรณ์ สตรีผู้นี้มีระดับฝึกปราณระดับสูงสุดของขั้นจิตสัมบูรณ์!!”“ว่าอย่างไรนะ ระดับจิตสัมบูรณ์อย่างนั้นหรือ!!”ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมาสถานการณ์ตรงหน้าพลันวุ่นวายขึ้นมาทันที“มิน่าเล่าท่านผู้เฒ่าถึงยอมให้มีงานแต่งนี้เกิดขึ้น ทั้งสองคนไ

เมื่อเห็นว่าเฟยอี้หนิงไม่ต่อต้านซ้ำยังบดเบียดกายเข้าหาจึงละเลงลิ้นลงบนหน้าอกมอมเมาภรรยาไม่ให้มีโอกาสคืนสติฝ่ามือหนาวนเวียนอยู่บริเวณหน้าอกไม่นานนัก ก่อนจะไล่ลงไปสัมผัสความหอมหวานกลางกาย“อึก...เย่หาน..” น้ำเสียงแหบพร่าดังขึ้นข้างหู ครั้นดึงสายตามอง ดวงตาก็สบเข้ากับนัยน์ตาหวานหยาดเยิ้มที่จ้องมองมา“ภรรยา ข้าจะทำให้ดี” กล่าวปลอบประโลมคนรักที่จู่ ๆ ก็ตัวสั่น จากนั้นโน้มหน้าเข้าหาขบเม้มใบหู แลบลิ้นเลียวนไปมา ดึงความสนใจของนางกลับมาข้างบนในขณะที่ฝ่ามือหนาสอดผ่านเสื้อผ้าไปด้านใน ปลายนิ้วหนาก็สัมผัสส่วนอ่อนไหวเบา ๆ หยอกเล่นตรงนั้นพอให้หายเหงาแล้วค่อยสอดนิ้วเข้าไปสัมผัสความอบอุ่นข้างใน“อื้อออ ยะ...เย่หานน” เฟยอี้หนิงครางกระเส่าข้างหู บดเบียดร่างกายเล็กเข้าหาสามีมากขึ้นหลิวเย่หานสัมผัสได้ถึงความต้องการของภรรยาที่ไม่ต่างจากตน ปลายนิ้วที่พึ่งแทรกผ่านความอ่อนนุ่มพลันขยับเข้าออกเบา ๆ ก่อนจะเพิ่มปลายนิ้วเข้าไปอีกหนึ่งบรรจงขยายช่องทางรักของภรรยาเขาที่ไม่ช่ำชองขยับเงอะงะอยู่บ้างถึงกระนั้นก็ไม่ได้ติดขัดจนทำให้เสียอารมณ์ กลับกันท่าทางที่ไม่คุ้นชินนี้ของเขากลับกระตุ้นเฟยอี้หนิงได้มากอย่างไม่น่าเชื่