All Chapters of เฟยอี้หนิงเกิดใหม่พร้อมระบบช่วยเหลือ: Chapter 171 - Chapter 180

ขณะที่เวลากำลังล่วงเลยไป เฟินแล้วเฟินเล่า เด็กสาวผู้ซึ่งยืนสงบนิ่งมานานกว่าหนึ่งวันร่างกายเริ่มมีการเคลื่อนไหวปลายนิ้วทิ้งข้างตัวขยับไหวเล็กน้อย ก่อนนัยน์ตาเหม่อลอยจะปรากฏประกายความมีชีวิตชีวาเฟยอี้หนิงกะพริบตาสองสามครั้งให้สมองคืนสติ ขณะเดียวกันภาพตรงหน้าก็ค่อย ๆ เด่นชัดขึ้น“หนิงหนิงฟื้นแล้ว! หนิงหนิงได้สติแล้ว!!” กงเหยาเย่กระโดดโลดเต้นดีใจเฟยอี้หนิงเงยหน้ามองตามเสียง มุมปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน ดวงตาสะท้อนภาพกงเหยาเย่โบกมืออยู่ข้างบนก่อนจะหันมองคนข้างกายอีกฝ่าย“รีบขึ้นมาสิ เวลาเหลือไม่มากแล้ว”แม้สติจะยังกลับมาไม่เต็มสิบส่วน ทว่าหลังได้ยินคำพูดของเขาฝีเท้าของนางก็เริ่มเคลื่อนไหวเฟยอี้หนิงก้าวผ่านขั้นหกร้อยขึ้นไปเรื่อย ๆ ราวสายลมพัดผ่าน แล้วไม่นานก็ก้าวผ่านขั้นที่หลิวเย่หานไปถึงแปดร้อยเก้าร้อยฝีเท้าเฟยอี้หนิงยังคงมั่นคงหนักแน่น กระทั่งเดินทางมาถึงขั้นที่เก้าร้อยความเร็วการวิ่งพลันลดน้อยลงจนสังเกตได้เฟยอี้หนิงหยุดฝีเท้าสูดหายใจเข้าปอดยาวอีกเพียงหนึ่งร้อยเก้าเท่านั้นนางก็จะสามารถขึ้นไปถึงขั้นที่หนึ่งพันเด็กสาวคิดพลางก้าวขึ้นไปช้า ๆ อย่างมั่นคง ท่ามกลางสายตาประหลาดใจ ต

“การจะแยกว่าใครจะได้เป็นศิษย์สายนอกหรือสายในนั้นขึ้นอยู่กับความบริสุทธิ์ของพลังวิญญาณ ส่วนตรวจสอบอย่างไรนั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้พวกเจ้าจะรู้เอง วันนี้พักผ่อนให้สบายพรุ่งนี้ยามเฉิน (07-00.08.59 น.) ให้มารวมตัวกันที่ลานกว้างอย่าสายแม้แต่เฟินเดียวไม่อย่างนั้นจะถูกลงโทษ”“....”“เข้าใจแล้วใช่ไหม?”เด็กหลายคนมองหน้ากันแล้วหันมองหลี่กุ้ยฉี“เข้าใจแล้วขอรับ/เจ้าค่ะ”“ในเมื่อเข้าใจแล้วพวกเจ้าก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน ส่วนเจ้าตามอาจารย์มา”“ตามไปทำไมหรือเจ้าคะ” กงเหยาเย่กะพริบตาปริบ ๆ มอง“จะอะไรเสียอีก ข้ารับเจ้าเป็นศิษย์แล้วย่อมพาเจ้าไปรู้จักบรรดาศิษย์พี่ของเจ้า รวมถึงพาเจ้าไปพักยังห้องพักของเจ้า”“อาจารย์ไม่ได้บอกว่าศิษย์ใหม่ต้องพักที่นี่หรือ?”หลี่กุ้ยฉีอยากเคาะศีรษะศิษย์คนใหม่ของตนเสียจริง เหตุใดศิษย์ผู้นี้ของนางถึงได้ไม่มีไหวพริบถึงเพียงนี้“เหยาเหยาความหมายของอาจารย์คือ คนที่ถูกรับเป็นศิษย์สายตรงแล้วไม่จำเป็นต้องมานอนที่ห้องพักศิษย์ใหม่”“อย่างนั้นเหยาเหยาก็ต้องห่างกับหนิงหนิงหรือ”“เหยาเหยาเข้าใจถูกแล้ว”“แต่เหยาเหยาไม่อยาก”เฟยอี้หนิงยิ้มอ่อนใจ ยกมือลูบหัวกงเหยาเย่ “ปกติก็ออกจะซุกซนเหตุใดตอนนี้

“ในเมื่อไม่มีแล้วอย่างนั้นเจ้า” หลี่กุ้ยฉีชี้มือไปยังศิษย์หน้าสุดฝั่งขวามือ “ออกมาตรวจสอบพลังปราณเป็นคนแรกแล้วคนถัดไปค่อยก้าวขึ้นมาเรียงไปเรื่อยจนกว่าจะครบทุกคน”คนถูกเรียกตัวเป็นคนแรกหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะรู้สึกประหม่าจนมือซึ่งกำเข้าหากันชื้นเหงื่อเขาสูดหายใจเข้าปอดยาวแล้วก้าวขึ้นมาข้างหน้า“วางมือของลงบนหินแล้วถ่ายเทพลังปราณเข้าไป”“ขอรับ”เขาตอบรับแล้วทำตามคำแนะนำก้อนหินสีน้ำเงินเข้มพลันเปล่งแสงขึ้นมาจากด้านล่าง บรรดาศิษย์ใหม่ที่เห็นดังนั้นต่างก็พากันส่งเสียงออกมาอย่างตื่นตะลึงเพราะเป็นการทดสอบที่เห็นเป็นครั้งแรกจึงไม่แปลกที่จะทำให้พวกเขาประหลาดใจ ซึ่งแตกต่างจากศิษย์พี่ทั้งหลาย พวกเขาส่วนใหญ่ทำเพียงแค่ยืนมองเฉย ๆ เท่านั้น“ระดับสี่ศิษย์สายนอก”หลังได้ยินประกาศสีหน้าประหม่าของเขาพลันเผยความรู้สึกผิดหวัง คอตกหันหลังเดินกลับเข้าไปในแถวเช่นเดิม“อย่าได้เสียใจไป ใช่ว่าเจ้าจะไม่มีโอกาสกลายเป็นศิษย์สายใน”คนที่เพิ่งตรวจสอบความบริสุทธิ์ของพลังปราณและบรรดาศิษย์ใหม่ที่ยังไม่ได้รับการตรวจสอบหูผึ่งหันมองหลี่กุ้ยฉีทันที“หลังจากนี้ขอแค่พวกเจ้าพยายามทำให้พลังปราณของตนเองบริสุทธิ์มากขึ้นถึงตอน

เหล่าศิษย์ร่วมสำนักต่างฮือฮากับสิ่งที่เห็น พวกเขาไม่คิดเลยว่าในบรรดาศิษย์ใหม่จะมีคนที่มีจิตวิญญาณวิหคน้ำแข็งรวมอยู่ด้วยเป็นที่รู้กันดีกว่าคนที่เกิดมาพร้อมจิตวิญญาณของสัตว์วิญญาณนั้นหายากมาก เมื่อมีมันเส้นทางการฝึกปราณนั้นเรียกได้ว่าราบรื่นจนกว่าจะถึงขั้นเทพจุติและไม่ใช่เพียงแค่ศิษย์ในสำนักเท่านั้นที่ตื่นเต้นกับปรากฏการณ์ที่เห็น อาจารย์ทั้งหลายเองก็แทบจะอดใจพุ่งลงมาทำความรู้จักกับกงเหยาเย่ไม่ได้“เหอะ ๆ ไม่คิดเลยว่าครั้งนี้เหล่าหลี่จะคว้าตัวศิษย์ชั้นยอดมาไว้ในมือ”อาจารย์ทั้งหลายต่างรู้สึกเสียดายอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว ส่วนหลี่กุ้ยฉีที่ไม่คิดว่าคนที่ตนคว้ามาเป็นศิษย์ตั้งแต่แรกจะเป็นสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ถึงขั้นเก็บกดความรู้สึกปลื้มปีติเอาไว้ไม่อยู่หัวเราะลั่นออกมา“เยี่ยมมากศิษย์ข้าครั้งนี้เจ้าเป็นหน้าเป็นตาให้อาจารย์แล้ว!! หยวนจื่อ!”“ขอรับ!!”คนถูกเรียกมาปรากฏตัวตรงหน้าอาจารย์ทันทีแม้จะยังรู้สึกตกตะลึงไม่หาย แต่เพราะปฏิกิริยาของร่างเร็วกว่าสมองเขาจึงสามารถตอบรับคำเรียกขานของอาจารย์ได้ทันที“พาศิษย์น้องของเจ้าขึ้นไปยืนรออาจารย์ด้านบน”“ขอรับ!”หยวนจื่อรับคำ ก้าวเข้ามาหากงเหยาเย่ด้วยสีหน้า

“เดี๋ยวก่อนอันผิงเจ้าอย่าได้รีบร้อนอยากรับศิษย์สิ” อีกฝ่ายกล่าวจบแล้วก็หันมายิ้มแย้มส่งให้เฟยอี้หนิง “ศิษย์ตัวน้อยหากเจ้ายินดีมาเป็นศิษย์ข้าละก็ ไม่ว่าจะเป็นสวนพืชวิญญาณหรือโอสถชั้นเลิศข้าจะยกให้เจ้าทั้งหมด”“เหวินโหยวตาแก่หน้าตาย เจ้าห้ามข้าแต่กลับเป็นเจ้าที่รีบร้อนออกปากหลอกล่อให้คนมากราบตนเป็นศิษย์”“พวกเจ้าทั้งสองหลบไปเลย...” ชายชราอีกคนแหวกคนทั้งสองออกแล้วก้าวมายืนตรงหน้าเฟยอี้หนิง “ศิษย์ตัวน้อยอย่าได้ไปฟังตาแก่สองคนนี้พูดจากเลอะเลือน หากเจ้าใฝ่หาในพลังข้าสามารถมอบให้ข้าได้ ในสำนักศึกษานี้มีใครไม่รู้บ้างว่าเป็นนักหลอมโอสถระดับจิตกำเนิดปล่อยวางหนึ่งเดียวของสำนัก หากเจ้าคิดจะกราบอาจารย์สักคนเลือกข้าแล้วเจ้าจะไม่ผิดหวัง”ทันทีที่อีกฝ่ายเอ่ยปากพูดออกมาสีหน้าของอาจารย์สองคนก่อนหน้าพลันเผยความไม่พอใจออกมาทันที แต่เพราะรู้ว่าความสามารถของตนเมื่อเทียบกับอีกฝ่ายแล้วด้อยกว่าจริง ๆ จึงได้แต่เก็บความไม่พอใจนี้เอาไว้‘ระบบระดับจิตกำเนิดปล่อยวางคืออะไร? หรือจะสูงกว่าระดับกำเนิดจิตที่ข้าต้องก้าวขึ้นไป’‘ระดับจิตกำเนิดปล่อยวาง คือระดับที่สามของการฝึกปราณขั้นจิตสัมบูรณ์ เมื่อผู้ฝึกปราณก้าวมาถึงฝึ