Todos os capítulos de เสน่หามาเฟียเถื่อน: Capítulo 31 - Capítulo 40

ไกอาจึงพยักหน้าให้ชายหนุ่มเบาๆ เพื่อเป็นการตอบกลับ ไหนๆ ก็มาถึงขึ้นนี้แล้ว เธอลองดูสักครั้งคงไม่เสียหายอะไรหรอกมั้ง อีกทั้งเธอยังรู้สึกเห็นใจชายหนุ่มด้วยมือแกร่งเลื่อนไปจับมือของไกอามาสัมผัสตัวตนใหญ่กลางกายของตัวเองผ่านกางเกงว่ายน้ำสีดำของเขา หญิงสาวรู้สึกได้ถึงความแข็งตัวดั่งหินผาภายใต้กางเกงของเขา วินเซนต์เคลื่อนมือไปจับขอบกางเกงว่ายน้ำของตัวเอง แล้วดึงรั้งลงไปกองไว้ใต้พ่วงไข่นุ่มไกอาสัมผัสกับผิวเนื้อนุ่มลื่นมือ แต่ด้านในของมันกลับแข็งได้อย่างไม่น่าเชื่อ หญิงสาวกำรอบแท่งลำลึงค์ใหญ่ จากนั้นมือเล็กถลกหนังหุ้มปลายหัวหยักลงช้าๆ“อืออ” เสียงทุ้มครางต่ำอยู่ในลำคอ แค่โดนมือบางรูดแก่นกายใหญ่ลง เขายังรู้สึกเสียวซ่านได้มากขนาดนี้“รูดขึ้นรูดลงเร็วๆ”เมื่อได้ยินดังนั้น ไกอาขยับมือเล็กชักรูดแก่นกายใหญ่ขึ้นลงเร็วขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าสวยคมซุกอยู่ตรงอกแกร่งที่โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาเล็กน้อย วงแขนแกร่งกอดรัดเอวบางของร่างอรชรเอาไว้จนแนบชิดกายกำยำมือเล็กขยับจังหวะถี่รัวมากขึ้น ในคราแรกเธอยังคงเงอะงะอยู่ แต่เมื่อผ่านไปสักพัก หญิงสาวก็เริ่มจับจังหวะได้ไกอากลัวว่าชายหนุ่มจะไม่พอใจกับความไม่ประสีประสาของเธอ

ไกอายอมทำทุกอย่างตามที่ชายหนุ่มนำพาเธอไป เธอนั่งลงตรงกลางระหว่างเรียวขาแกร่ง ใบหน้าสวยสดลงต่ำมาจนถึงตัวตนของเขา เธอลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างตะลึง เนื่องจากไกอาได้เห็นแท่งลำลึงค์ใหญ่ที่ใหญ่โตและมีเส้นเลือดปูดโปนไปทั้งลำเอ็นได้อย่างชัดเจน มันทั้งใหญ่โตและดูน่ากลัวมากเหลือเกิน เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสิ่งนี้จะเข้าไปในตัวของเธอได้“อ้าปากกว้างๆ แล้วอมมันเข้าไป” เสียงทุ้มออกคำสั่ง ทำให้หญิงสาวชะงักและหลุดจากภวังค์ความคิดเรียวปากสวยอ้าปากพร้อมกับมือบางเลื่อนไปกอบกุมแท่งใหญ่เอาไว้ เธอถลกหนังหุ้มลงและลิ้นเล็กแลบออกมาเลียปากหัวหยักสีแดงก่ำช้าๆ แม้นจะไม่มีประสบการณ์ แต่เธอก็ใช้สัญญาณนำพา“อือออ” เสียงทุ้มครางกระเส่าอย่างพึงพอใจ เขาหลับตาพริ้มดื่มด่ำกับกามอารมณ์ปากเล็กอ้าอมครอบแก่นกายใหญ่ลงไปช้าๆ ความนุ่มนิ่ม เปียกชื้นภายในอุ้งปากเล็ก ยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดีไกอาใช้ปากรูดชักแท่งเอ็นใหญ่แทนการใช้มือ เหมือนกับที่เธอทำในตอนที่เธอกับเขาอยู่ในสระว่ายน้ำ ความใหญ่โตของชายหนุ่มมันทำให้ปากเล็กรู้สึกอึดอัดและคับแน่นภายในปากหญิงสาวดูดตรงปากหัวหยักแรงๆ มือบางขยับรูดตรงโคนท่อนเอ็น

ชายหญิงถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน วินเซนต์ปล่อยเรียวขาสวยที่เคยจับตรึงไว้ให้เป็นอิสระ ร่างกำยำเปลือยเปล่านั่งหอบหายใจแรงอยู่ระหว่างกลางของเรียวขาสวย ซึ่งหญิงสาวใต้ร่างก็หอบหายใจแรงไม่ต่างกับชายหนุ่ม“อยากลุกขึ้นไปล้างตัวหน่อยไหม” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า“คือ…ลุกไม่ไหวแล้วค่ะ” ไกอาผงกหัวขึ้นมามองชายหนุ่มพลางตอบกลับอย่างอ่อนล้า“งั้นนอนกันเถอะครับ” พูดจบ เอวหนาดึงรั้งแก่นกายใหญ่ออกมาจากรูลึก น้ำกามสีขาวขุ่นไหลตามออกมาบางส่วนและเปื้อนที่นอนนุ่ม แต่เขาก็ไม่ได้สนใจมันเลยสักนิด วินเซนต์แอบสังเกตเห็นลาวาสีขาวขุ่นมีสีแดงปนออกมาด้วยเล็กน้อยชายหนุ่มดึงรั้งร่างเล็กที่นอนหันหัวไปทางปลายเตียงในคราแรกให้ขึ้นมานอนทางหัวเตียงตามปกติ เขาทิ้งตัวนอนลงพร้อมกับหญิงสาว มือแกร่งสอดเข้าไปใต้ลำคอระหงพลางรั้งร่างเล็กเปลือยเปล่ามากอดรัดเอาไว้ใบหน้าสวยสดซบลงอยู่บนอกแกร่งที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แต่มันกลับทำให้กลิ่นกายของชายหนุ่มชัดเจนมากขึ้น ดวงตากลมโตปิดเปลือกตาลงด้วยความเหนื่อยล้ามือแกร่งอีกข้างคว้าผ้าห่มผืนใหญ่มาปกปิดร่างกายของเขาและเธอเอาไว้ เป็นครั้งแรกที่เขานอนกับผู้หญิงหลังจากที่มีเพศสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งก

“ดื่มหน่อยไหมคะท่าน” เสียงหวานของเล็ตตี้เอ่ยถามต่ออย่างออดอ้อน“อือ” วินเซนต์พยักหน้าให้เธอเบาๆ ใบหน้าของเขานิ่งเรียบราวกับภาพวาดและไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมาเล็ตตี้หันไปหยิบแก้วไวน์ที่ว่างพร้อมกับหยิบขวดไวน์แดงมารินของเหลวสีแดงใส่แก้วให้ชายหนุ่ม เธอยื่นแก้วไวน์ให้เขา วินเซนต์รับแก้วไปถือเอาไว้ ก่อนที่มือบางจะหยิบแก้วของตัวเองมาและยกขึ้นมาเพื่อที่จะชนแก้วกับชายหนุ่ม“ชนค่ะ”วินเซนต์เอนกายไปกับพนักพิงและชนแก้วกับเล็ตตี้ แก้วไวน์กระทบกันจนเกิดเสียงดัง วินเซนต์กับหญิงสาวยกแก้วขึ้นมากระดกเบาๆ พร้อมกัน เล็ตตี้หันไปวางแก้วไวน์ไว้บนโต๊ะเล็กข้างโซฟา“เดี๋ยวเล็ตตี้ช่วยให้หายเหนื่อยนะคะ”เสียงหวานเอ่ย ในขณะที่มือบางเริ่มเลื่อนไปลูบไล้แผงอกแกร่งผ่านเสื้อเชิ้ต เธอปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเขาออกทีละเม็ด เรียวขาสวยเกยขึ้นมาบนตักแกร่งและบดเบียดเข้าหาชายหนุ่มมือเล็กเริ่มลูบไล้เข้าไปใต้เสื้อเชิ้ตที่เธอปลดกระดุมออกหมดทุกเม็ดของเขา เธอสัมผัสกับแผงอกแกร่งและกล้ามเนื้อหน้าท้องแน่น หญิงสาวพยายามปลุกเร้าอารมณ์ชายหนุ่มเธอเลื่อนมือเล็กไล่ลงต่ำไปหาขอบกางเกง ก่อนที่จะใช้นิ้วปลดตะขอกางเกงของชายหนุ่มอย่างชำนาญ แก่นกา

“มีอะไรหรือเปล่า” รุสโซเอ่ยถามสาวใช้พลางมองไปที่ถาดอาหารในมือของเธอ“คือท่านไม่ชอบอาหารร้านนี้ค่ะ” สาวใช้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“ไม่ชอบเหรอ? แต่ร้านนี้เป็นร้านประจำของนายท่านนะ”“ใช่ค่ะ” สาวใช้น้ำตาคลอ“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจัดการเอง”“ค่ะคุณรุสโซ” สาวใช้ก้มศีรษะให้รุสโซหนึ่งครั้ง จากนั้นสาวใช้ถือถาดอาหารเดินไปจากหน้าห้องทำงานของวินเซนต์ทันทีรุสโซถอนหายใจเบาๆ ก่อนที่มือหนาจะเปิดประตูห้องทำงานแง้มพร้อมกับชะโงกหน้าเข้าไปเล็กน้อย เขาเห็นวินเซนต์กำลังนั่งหน้าเคร่งเครียดอยู่ตรงโต๊ะทำงาน“ขออนุญาตครับนาย” คนสนิทเอ่ย“อือ เข้ามา” วินเซนต์ตอบกลับ รุสโซจึงเข้ามาในห้องและหันไปปิดประตูในสนิท จากนั้นคนสนิทก้าวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะของเจ้านายต่อ“คือ…ผมจะถามว่า นายอยากจะไปทานอาหารที่ร้านอาหารไหมครับ ออกไปผ่อนคลายจากงานสักนิดนะครับ”สิ้นเสียงบอดี้การ์ดคนสนิท มาเฟียหนุ่มวางแฟ้มเอกสารลงพร้อมกับช้อนสายตาขึ้นมามองรุสโซด้วยใบหน้าที่นิ่งเรียบอยู่ชั่วครู่ วินเซนต์คิดตามคำพูดของลูกน้อง เขาอาจจะหมกตัวอยู่แต่ในห้องทำงาน จึงรู้สึกหงุดหงิดไปหมดทุกเรื่องแบบนี้“เออ” เสียงทุ้มของวินเซนต์ตอบกลับ มือแกร่งป