All Chapters of WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U: Chapter 11 - Chapter 20

48 Chapters

11📿 : ฉันจะหยุดสนใจเธอได้ยังไง

ฉันจะหยุดสนใจเธอได้ยังไง📿#อัศวิน“…” หึ๊ ยัยเด็กนี่ อัศวินยืนมองสิ่งที่พริบตาถือออกจากร้านกาแฟร้านนี้ ทั้งอาหารทั้งเครื่องดื่ม โอเคมันไม่ได้มากพอที่จะผลานเงินเขาได้ แต่ก็พอทำให้เขารู้ว่าพริบตา เด็กคนนี้ทำได้ทุกอย่างเพื่อครอบครัวจริงๆ และที่น่าแปลก.. ความรู้สึกของอัศวินที่มีต่อพริบตาในวันนี้และตอนนี้เดี๋ยวนี้ ไม่ได้รู้สึกว่าเธอเห็นแก่เงินหรือเห็นแก่กินเลยแม้แต่นิด เขากลับมองเห็นว่ามันเป็นสิ่งที่ดี ที่ลูกคนนึงจะทำให้พ่อแม่ได้“เรียบร้อยแล้ว” “ถือไหวไหม”“สบายมาก”“อืม ดี” ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วเดินนำหน้าโดยปล่อยให้พริบตาถือถุงที่ใหญ่พอสมควร เขาเหลือบมองท่าทีของเธอ หญิงสาวตัวเล็กไม่มีท่าทีหงุดหงิดใจหรือรำคานกับสิ่งที่อัศวินปล่อยให้เป็นไป และนั่น ทำให้เขา.. ยิ้มมุมปากออกมาอย่างประหลาดใจ เพราะทุกทีที่มีผู้หญิงเคียงข้าง เขาจะต้องเป็นคนดูแลพวกเธอทุกครั้งไป“ถึงละ” “..อืม งั้นฉันขอรออยู่หน้าห้องละกัน เข้าไปก็เกะกะนายเปล่าๆ”“เอางั้น?”“อื้ม” พูดจบก็วางถุงลงกับเก้าอี้พักหน้าห้องคนไข้ อัศวินเลยเข้าไปข้างในเพียงคนเดียวร่างบางนั่งเคาะนิ้วกับหน้าตักตัวเองได้ไม่นานเท่าไหร่ ประตูก็เปิดออก“ทำไม
last updateLast Updated : 2026-04-08
Read more

12📿 : บอกทีว่าเต็มใจ (NC)

บอกทีว่าเต็มใจ📿ราวกลับถูกมนต์ตราสะกดจิตใจ…ตึง! เสียงดันประตูกระแทกกำแพงดังลั่น ชายหนุ่มร่างสูงใช่เท้าดันมันปิด ฝ่ามือที่เอื้อมไปเปิดไฟหรี่ตามทางเดิน พร้อมกับนัวเนียร่างหญิงสาวอย่างหิวโหยแคว่ก!“อื้มมมมม~ แขนเล็กคล้องคออัศวินราวกับโหนเหล็กแข็ง ใบหน้าที่มึนเมาของทั้งสองส่งยิ้มให้แก่กันก่อนจะประกบริมฝีปากดูดเค้นอย่างรุนแรง วืดด~ และแล้วร่างเล็กก็ถูกอุ้มยกจนตัวลอย เธอเกาะต้นคอหนา แนบชิดเอนกายบดเบียด“ดูเก็บกดอยู่นะ~”“พูดมาก~” ฉันรู้สึกเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง เหล้าหมอนี่ดีจริงๆ ฤิทธิ์ของมันไม่ได้ทำให้ฉันเมาชนิดที่ต้องลงไปคุยกับคอห่าน~ คงเพราะฉันไม่ได้กินจนเยอะมากขนาดนั้น แต่มันก็พาใจฉันกล้าขึ้นเป็นทวีคูณ~ ที่จะทำเรื่องแบบ…แคว่ก! ฉีกมาฉีกกลับ ไม่โกง พริบตาจ้องมองใบหน้าที่สูงกว่าพร้อมกับกระชากเสื้อที่อีกฝ่ายสวมใส่จนเม็ดกระดุมกระเด็ดแปะที่เนินอกตัวเอง ฝ่ายชายปรายตามอง ปัดปลายผมที่ยาวปิดเนื้อหนังออกให้พ้นทางสายตา แล้วสบตายิ้มกริ่มให้หญิงสาว“จะเอาออก ยังไงดี?”“แค่หยิบก็พอมั้ง~”“ฉันว่ามันธรรมดาไป :)”พรึ่บ! ฉันถูกดันร่างให้นอนแผ่ลงบนเตียง หัวสมองฉันมันเต้นตุบๆพอๆกับหัวใจของฉัน แล้วใบ
last updateLast Updated : 2026-04-08
Read more

13📿 : เดินไหวนะ?

เดินไหวนะ?📿ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดร้าวไปทั้งตัว เหล้าของอัศวินเล่นฉันแล้ว~ ดวงตาเบิกโพล่งทันทีที่ได้สติ ภาพเมื่อคืนค่อยๆหลั่งไหลเข้ามาราวกับสายน้ำ …ให้ตายสิ “ทำอะไรลงไปเนี่ย>“อ๊าาา! อีพริบ!”“ไง”“…งะ ไง -///-“ ฉันหยิบผ้านวมที่คลุมตัวสูงจนแทบปิดคอ สายตาของอัศวินมองในสิ่งที่ฉันทำก่อนจะชี้นิ้วไปทางเยื้องปลายเตียง“ห้องน้ำ เดินไหวนะ?”“..วะ ไหว ..ไหวแหละ” “อืม” แล้วก็ยืนมองฉัน มือก็พับผ้าในมือไปด้วย พริบตาเลิ่กลั่ก เธอกระดากปากถ้าจะโบ้ยความผิดเรื่องเมื่อคืนให้อัศวินคนเดียวเต็มๆ แต่ไอ้การที่เจ้าตัวยืนมองฉันแบบนี้ฉันก็.. อายนะ “อย่ามองกันแบบนี้สิ”“ทำไม?”“ก็…”“ถ้าคิดมากเรื่องเมื่อคืน บอกเลยว่าที่ฉันมองเธอไม่ใช่เพราะเรื่องนั้น”“..อ้าว แล้ว ทำไมนายถึง”“แค่กำลังคิดว่าจะเอาชุดอะไรให้เธอใส่กลับบ้านได้โดยไม่โดนพ่อด่า”“จริงด้วย!” พริบตาดีดตัวแล้วรีบควานหาโทรศัพท์ ความเจ็บแปล๊บที่ส่วนนั้นทำเธอชะงักและงอตัว ก่อนจะเห็นคราบสีชมพูตรงที่ที่เธอนั่งทับ รอยเลือดที่แห้งไปแล้ว รั้งสายตาของพริบตาเอาไว้ชั่วขณะ“โทรกลับไปบอกหน่อยก็ดีว่าปลอดภัย เห็นโทรศัพท์ดังหลายรอบละ”“แล้วทำไมนายไม่บอ
last updateLast Updated : 2026-04-08
Read more

14📿 : สร้างแลนด์มาร์ก

สร้างแลนด์มาร์ก?📿หลายวันผ่านไป..พริบตายังคงดำเนินชีวิตในแบบของเธอ วนลูบแบบเดิมซ้ำๆ ชะตากรรมที่ไม่อาจเปลี่ยนได้ ถึงบางสิ่งยังคงค้างคาในใจของเธอ แต่ต่อให้พูดไป.. ผลลัพท์ก็คือศูนย์ ตอนนี้ฉันยืนรอรถสองแถวเพื่อจะลองไปหางานอื่นเพิ่ม ศรัทธาของคนเรามีมากก็จริง แต่หลายคนก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับมันขนาดนั้น อาจจะจริงอย่างที่คนคนนั้นเคยสื่อกับฉัน.. อัศวิน ฉันส่ายหัวไล่ความคิดในห้วงภวังค์ทิ้งไป ตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวก็คือไม่ยุ่ง ถือว่าโชคยังเข้าข้างฉันที่เพื่อนเขาคนนั้นไม่กลับมาที่ตำหนักอีก.. 🎶~ เสียงโทรศัพท์เข้าอีกครั้ง หลังจากเสียงข้อความส่งหาฉันเมื่อวันก่อน อัศวิน.. เขายังไม่หยุดที่จะติดต่อฉัน “…ขอโทษนะ” ฉันปิดเครื่องแล้วเก็บมือถือใส่กระเป๋า อาจจะมีเรื่องงานหรือโอกาสดีๆมาให้ถ้าเกิดเขาสงสารเวทนาชีวิตฉันอะนะ พริบตาเดินขึ้นรถสองแถวและนั่งอยู่ในตำแหน่งในสุด สายตาเลื่อนมองกระเป๋า จิตใจคือกำลังมองโทรศัพท์มือถือผ่านกระเป๋าแบบนี้.. เลิกคิดเรื่องพวกนี้สักทีพริบ!บรื้นนนนน!! เอี๊ยดดด! เสี้ยววินาทีที่ได้ยินเสียงรถเร่งความเร็วอยู่ไม่ไกล รถที่ฉันนั่งอยู่ก็เบรกกระทันหัน ผู้คนที่โดยสารต่างพากันตกใจไม่ต่
last updateLast Updated : 2026-04-08
Read more

15📿 : ไม่ใช่ทุกคนที่อยากช่วย (NC)

ไม่ใช่ทุกคนที่อยากช่วย📿ฉันหันหลังมองอัศวินที่ยืนอยู่หน้าเวที เขาแค่พยักหน้าให้ฉันก่อนจะยืนกอดอกมองฉันไม่ละสายตา.. “…ฉันทำไม่ได้แน่เลยค่ะ:(““ได้สิคะ ไม่ได้ก็ต้องได้ค่ะ! นี่แค่ทุกคนในงานรู้ว่าคุณน้องเป็นคนที่คุณวินเลือกมานี่ ทุกคนจับตามองมากๆเลยนะคะ!”“…จับตามอง? ฉันเนี่ยนะคะ?”“ใช่ค่ะ! ก็รู้ๆกันอยู่ว่าคุณวินนะได้ฉายาว่าเสือ.. ทั้งแซ่บทั้งอร่อย ใครๆก็อยากจะลองกิน~ คุณวินกันทั้งนั้นแหละคะคุณน้องงง~ อีกอย่าง พี่ก็ไม่เคยเห็นคุณวินเขาจะแนะนำใครเป็นพิเศษเวลามีงานเดินแบบนะคะ คุณน้องอะ คนแรก”“….”“ถามตรงๆนะคะ… คุณน้องเป็นอะไรกับคุณวินเหรอ~”“…ก็ แค่รู้จักกันเฉยๆนะคะ”“หื้ม~ แต่เมื่อกี้พี่ว่าไม่ใช่นะ~”“จริงๆค่ะ …เขาคงสงสารเวทนาชีวิตฉันมั้งคะ… ก็เลยโยนงานให้ฉัน”“อ่า~ เป็นพ่อพระ ของลูกกวางน้อยสินะคะ”“….”“เริ่มอยากจะมีชีวิตที่น่าสงสารแล้วสิเนี่ย~” ฉันได้แต่ยิ้มแห้งๆให้กับพี่คนนี้ ก่อนจะปล่อยให้พี่เขาแต่งหน้า แก้ชุด แล้วก็..หมับ!“ อะ อะไรคะเนี่ย!” สองมือกอบกุมเนินอกฉันเต็มๆเลยนะสิ! ไม่ให้ตกใจได้ไงละ นี่ยังดีนะที่มีชุดสวมอยู่อะ! หลังเวทีนี่เขาทำอะไรกันแบบนี้ด้วยเหรอ!“พี่ไม่มั่นใจขนาดคุณ
last updateLast Updated : 2026-04-08
Read more

16📿 : หนีได้หนีไป

หนีได้หนีไป 📿 “คุณน้องคะ!!!” “คะ ค่ะ!” “ดันนมถึงภาคใต้หรือไงคะ ทำไมมันนานจังละ” “สะ..เสร็จแล้วค่ะ” ฉันรีบเช็คความเรียบร้อยของตัวเองอีกครั้งหน้ากระจกแล้วรีบออกมานอกห้อง “หื้ออ? ใช้ปากใส่ซิลิโคนหรือไงคะ ซีดกว่าตอนที่เข้าไปในห้องอีกอะ” “……” พริบตาไม่พูดอะไร เธอก้มหน้าเลี่ยง ก่อนจะถูกเชยคางขึ้นแล้วเติมลิปสติกสีที่สดกว่าเดิม ถูกปัดแก้มด้วยกลิตเตอร์ ก่อนจะถูกฉีดน้ำแร่ใส่หน้าเพื่อเช็ตเครื่องสำอางค์ “โอ้โห้! พอเปียกแบบนี้ก็เซ็กซี่เยี่ยวราดเหมือนกันนะคุณน้องงง~ ใช่ไหมคะคุณวิน~” “….” คุณวิน.. ฉันหันไปมองด้านข้างก็เห็นว่าอัศวินยืนอยู่จริงๆ เขามองฉันและไม่พูดอะไร “ฝากด้วย” แล้วพูดสั้นๆ “….” “สบายใจได้เลยค่ะ~ สำหรับคุณวิน~ พี่จัดให้แจ่มๆไม่เสียชื่อคุณวินแน่น๊อนนนน~” พริบตานิ่งตั้งแต่ออกมาจากห้องลองชุด อัศวินที่จับจ้องมองเธอตลอดเวลาก็เหมือนจะเข้าใจสถานการณ์และกำลังจะเข้ามาคุยกับเธอ “เออ.. พี่คะ!” “…..” ร่างสูงชะงัก พริบตาเดินเมินเขาไปหาหญิงสาวประเภทสองคนที่ดูแลเธอ “คือชุดมัน.. จะไม่หลุดใช่ไหมคะ” “ไม่หลุดค่ะ เชื่อใจพี่ได้เลยค่ะ” “..ค่ะ” “เอาละ เอ่อ… ไม่มีอะไรมาก คุณน้องแค่เดิน
last updateLast Updated : 2026-04-08
Read more

17📿 : ที่ทำเพื่อนฉันเข้าไอซียู

ที่ทำเพื่อนฉันเข้าไอซียู 📿 หลายวันต่อมา… “ได้ข่าวว่าโดนสาวหักหน้า? ฝีมือตกนะมึงอะ” “…ไอ้ธีคาบอะไรมาบอกมึง” “พ่อหนุ่มนักรัก~ ถูกสาวที่หมายตาสบั้นความสัมพันธ์อย่างไม่มีชิ้นดีเพราะว่า~ …ดันไปกินตับเขากลางงานวันก่อน~ ..น่าสมเพชวะมึงอะ” “เดี๋ยวได้แดกรองเท้าแทนน้ำเต้าหู้” นักรบที่นั่งล้อเลียนในห้องของโทน หัวเราะราวกับสะใจ ทำเอาคนบนเตียงยิ้มตามและอยากซ้ำเติม “จู๋ไม่แข็ง น้องมันเลยทิ้งว่างั้น~” “จู๋กูแข็งเว้ย ตีปากมึงแตกจะลองไหมละ!” “เฮอะ! มันขึ้นวะ” >นักรบ “เปิดช่องข่าวให้กูหน่อย..” เสียงอ่อนแรงของโทนพูด นักรบหยิบรีโมทกดเปลี่ยนช่องไปช้าๆจนไปถึงช่องที่ทำข่าวงานเดินแบบวันนี้ โทนดูซูบลงกว่าทุกวัน “นี่ไง สมน้ำหน้ามึง” โทนที่มองการรายงานข่าวงานเดินแบบสดุดตากับนางแบบที่กำลังถูกกล้องจับ ใบหน้าของเธอทำให้โทนนึกถึงใครไม่ได้นอกจาก “…นี่มัน” อัศวินหันมองโทน “..รู้จัก?” “เออ.. เป็นลูกสาวของตำหนักที่กูไป” “…..” “..ที่ให้น้ำมนต์ปลุกเสกมา ไอ้.. ผีนั่นเลยไม่มาวนเวียนกับกู” “…..” “น้ำมนต์ ที่มึงขอกูนั่นแหละ” โทนขยับตัวนิดหน่อยด้วยความอ่อนล้าและนอนมองข่าวไปเรื่อยๆ อัศวินและนักรบมองหน้า
last updateLast Updated : 2026-04-08
Read more

18📿 : ยิ่งเธอพูดยิ่งมีอารมณ์

ยิ่งเธอพูดยิ่งมีอารมณ์วะ 📿 ร่างบางถูกฉุดกระชากให้เดินตามก่อนจะมาจบอยู่ที่หน้าห้องไอซียูที่มีนักรบนั่งอยู่ก่อนหน้า “…..?” นักรบเงยหน้ามอง ไม่เข้าใจเท่าไหร่ว่าทำไมพริบตาถึงมาอยู่ตรงนี้ตอนนี้ “แหกตาดูซะ นี่ผลงานครอบครัวเธอ!” “..เห้ยๆ อะไรกันวะ?” “ยัยนี่แหละ เจ้าของน้ำมนต์บ้าบออะไรนั่น” นักรบเลิ่กคิ้วมองก่อนจะหันมาหาฉัน “…เธอ?” “…เอ่อ คือ” “บ้านยัยนี่เปิดตำหนัก แล้วก็เป็นที่ที่ไอ้โทนได้น้ำมนต์มาไง” “…..” “..หึ๊ หลอกลวงจนได้เรื่อง” “นี่! ถ้านายไม่เชื่อก็อย่าเหมารวมได้ไหม ของจริงก็มีเยอะแยะไป” “ใช่! แต่ความจริงคือโลกมันเหี้ยจนเราไม่รู้ว่าอันไหนจริงอันไหนปลอมต่างหาก” “…..” “เหมือนที่มันโง่” อัศวินชี้เข้าไปในห้องไอซียู คุณคิดว่าฉันควรรู้สึกยังไงละ โดนลากมาอยู่ตรงนี้ สถานการณ์แบบนี้ที่มีผู้ชายสองคนยืนมองฉันราวกับฉันเป็นผู้ต้องหาร้ายแรงข้ามชาติ ฉันไม่มีคำไหนกล้าเถียงออกมาสักคำ.. ก็รู้สึกไม่ดีอยู่แล้ว พอมาเจอเรื่องแบบนี้… พริบตาเม้มปาก กำมือแน่น เธอกังวลกับอีกหลายๆเรื่องที่จะเกิด แต่สิ่งเดียวที่ฉันทำได้ตอนนี้ “..นายอยากให้ฉัน ช่วยอะไรไหม” “ช่วย? ช่วยอะไร? จ่ายค่ารักษา?” “….
last updateLast Updated : 2026-04-08
Read more

19📿 : ขอบคุณที่สอนนะคะคุณลุง

ขอบคุณที่สอนนะคะ คุณลุง📿ฟุ่บ! ขายาวๆของอัศวินก้าวถึงห้องก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันที รองเท้าก็ไม่ถอด เสื้อคลุมที่ใส่อยู่ยังไม่ถูกปลดด้วยซ้ำ นอนลงไปได้ยังไง.. เห็นแล้วอึดอัดแทนพริบตาปิดประตูเดินเข้ามาใกล้ๆร่างสูงที่นอนทันทีโดยไม่สนอะไร แล้วใช้มือเขี่ยไหล่หนา“..นี่ ถอดเสื้อก่อนไหม รองเท้าอีก อึดอัดตายนอนแบบนี้”“ถอดให้หน่อยดิ”“ห๊ะ?”“ถอดให้หน่อย นี่แหละจ๊อบเธอ” “…แค่ถอดเสื้อ ใช่ไหม?”“อยากถอดมากกว่าเสื้อก็ได้ แล้วแต่เธอเลย” ชายหนุ่มพูดทั้งที่ยังหลับตาอยู่ แต่ด้วยท่าทางที่ดูอ่อนล้าจริงๆของเขา ทำให้พริบตาเลือกที่จะปลดเสื้อคลุมของอัศวินออก“..เพราะกลัวนายขาดอากาศหายใจตายนะถึงทำให้อะ”“อืม” แต่อัศวินก็ไม่คิดว่าพริบตาจะถอดรองเท้าให้เขาด้วย ถึงท่าทางจะทำไปงั้นๆจะได้จบของพริบตา ก็ทำให้อัศวินจ้องมองร่างบางอยู่ขณะนึง“..มีความฝันไหม”“…ไม่นอนแล้ว?”“ถามก็ตอบ”“มีสิ ใครๆก็มีฝันกันทั้งนั้นแหละ” ชายหนุ่มนิ่งไปก่อนจะดันตัวขึ้นมา ปลดถอดเสื้อที่สวมอยู่จนพริบตาตกใจถอยหลังไปติดกำแพง“!!!!”“…ถ้าฉันจะทำอะไร ฉันไม่เสียเวลามานั่งถอดแบบนี้หรอก”“ก็ ฉันไม่เชื่อใจนายอะ!” อัศวินมองร่างบางก่อนจะพลิกตัวนอนค
last updateLast Updated : 2026-04-08
Read more

20📿 : เดี๋ยวจะโดนตบปาก!

เดี๋ยวจะโดนตบปาก!📿“ไหนตกลงว่าแค่หน้าปากซอยไง” อัศวินขับรถเข้ามาในซอยหลังจากที่ระหว่างทางเขารับปากว่าจะไม่เข้ามา“…”“นี่!” “ถึงพอดี”“…นายนี่มัน” สายตาของเขามองเข้าไปที่บ้านฉัน แม่ฉันนั่งอยู่หน้าบ้านแถมยังเลื่อนมือถือไปมา “ทำไมไม่ไปพักผ่อนนะ” แต่สายตาของผู้เป็นแม่ก็หันมาเห็นรถหรูพอดีแล้วเดินมาเกาะที่หน้ารั้ว“..ขอบคุณที่มาส่ง นายก็รีบกลับเถอะ”“ไม่ให้ฉันแนะนำตัว?”“..แนะนำทำไม?”“เผื่อคราวหน้าเธอกลับบ้านดึก แม่เธอจะได้ไม่เป็นห่วง” เอาจริงๆไหม บางทีฉันก็ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไรนะ ทั้งที่เรื่องทั้งหมดมัน… คือเขาควรที่จะโมโหฉันเรื่องเพื่อนของเขา ฉันไม่เถียงนะว่าฉันรู้สึกได้กับความรู้สึกนั้นของเขา แต่ว่า.. บางที เขาก็ดู.. อยากจะรู้จักฉันมากกว่าเดิม“….ถามตรงๆเลยนะ นายทำเหมือนอยากจะรู้จักฉันมากแบบนี้เพื่ออะไร?”“ก็กันไว้ เพื่อเธอไม่ยอมรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดกับเพื่อนฉัน”“…..”“ฉันจะได้เอาเรื่องได้ง่ายหน่อย”“…แค่นี้ใช่ไหมที่หวังจากฉัน?”“ไม่ใช่”“….” อัศวินไม่ตอบ ก่อนจะปลดสายเบลล์แล้วลงจากรถ!พริบตารีบปลดเบลล์ตามแล้วรีบลงจากรถตามไปติดๆ“สวัสดีครับ”“อัศวิน! นายนี่!” แม่ฉันมองเขาตั้ง
last updateLast Updated : 2026-04-08
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status