All Chapters of WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U: Chapter 31 - Chapter 40

ฉันพูดหรือยังว่าฉันเกลียดเธอ 📿 ร้านโจ๊ก ความวุ่นวายยามค่ำคืนทำให้พริบตาเผลอยิ้มกับความคุ้นชิน เธอหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ ร่างสูงทำไม่ต่างกัน “ไม่กลัวอ้วน?” “กลัวอ้วนกับกลัวหิวตาย ฉันเลือกอย่างหลังดีกว่า” ฉันหยิบช้อนในกล่องใส่ช้อนขึ้นมาและเช็ดมันด้วยทิชชู่ แล้วยื่นให้อัศวิน เขาคงดูโดดเด่นมากในตอนนี้ สาวๆถึงได้พากันแอบมองเขาแทบตลอดทางแม้แต่โต๊ะด้านหลัง “ฮอตใช่เล่นนะ” “ธรรมดา ฉันหล่อ” ท่าทางพูดหน้านิ่งแบบนี้ทำเอาน่าหมั่นไส้สุดๆ ทั้งฉันและเขาต่างพากันนิ่ง บรรยากาศรอบๆถึงจะดูคึกคักแต่ไม่ใช่กับเราสองคน แต่ก็ไม่ได้เศร้าอะไรแบบนั้นนะ เป็นอารมณ์ที่คิดทบทวนให้รอบหลายวันที่ผ่านมา มันดูเป็นเรื่องน่ารำคานใช่ไหม ถ้าจะคอยไม่มั่นใจแทบตลอดเวลาที่ตำหนักปิด แค่มันก็รู้สึกดีที่จะไม่ต้องทำให้ใครเดือดร้อน ความรู้สึกผสมปนเปกันไปหมด ขอเวลาฉันเถียงกับตัวเองสักแปบ ตอนนี้มีแค่ความรู้สึกเดียวที่โดดเด่นและแน่ชัดที่สุดในตอนนี้ คือฉันชอบผู้ชายตรงหน้าเข้าแล้วเต็มๆ แล้วอาจจะเสียใจกับผลลัพท์ที่ตามมาก็ได้ถ้าเขาไม่สนใจฉัน…. การภาวนา มันหมายความว่ามันมีโอกาสจะเป็นจริงใช่ไหม? ถ้าฉันภาวนาซ้ำๆทุกวันเรื่องของเพื่อนเข

ฉันทำแผลเก่งนะ📿“ฉันคงไม่ได้คำตอบที่อยากจะได้สินะ” ยิ่งฉันพูดแบบนี้ อัศวินก็ยิ่งไม่ตอบ เออ! ไม่ตอบก็ไม่ต้องตอบ ไม่อยากรู้แล้ว ชิ๊! “..ไหนๆก็ออกมาแล้ว วันนี้ฉันขอไปหาพ่อกับแม่ได้ไหม”“จะอยู่นานหรือเปล่า”“นายมีงานเหรอ”“เปล่า ถามเฉยๆ”“สักพักแหละ… ทำไมอะ? หรือว่าฉันต้องไปทำอะไร? ที่ไหน? หรือเปล่า?”“ไม่เป็นไร ไปหาพ่อแม่เธอก่อน เดี๋ยวค่อยว่ากันที่คอนโด”“…อ่าๆ” ช่วงหลังฉันออกมาทำงานกับอัศวินตั้งแต่เช้าตรู่ยันมืดดึก เมื่อวานก็ไม่ได้กลับบ้านด้วย ก็เลยต้องเข้ามาวันนี้หน่อย ฉันไม่อยากให้คนที่บ้านไม่สบายใจ เดี๋ยวจะคิดว่าฉันหอบผ้าหอบผ่อนไปอยู่กับผู้ชายไม่นานเท่าไหร่ รถหรูก็จอดเทียบหน้าประตูบ้านที่อดีตเคยมีตำหนักอยู่ด้านใน สายตาของพริบตามองอัศวิน เธอรู้ว่าเจ้าตัวจะต้องมองหาตำหนักแน่ๆ ก่อนจะหลบสายตาแล้วก้าวลงจากรถปึง!“นายไม่รอในรถเหรอ?”“มาถึงทั้งที ถ้าฉันรออยู่ในรถแม่เธอได้เดินมาหาฉันแน่”“….”“มันน่าเกลียด” ฉันพยักหน้า ตัวสูงของอัศวินเดินตามหลังฉัน เสียงกุญแจถูกไขที่รั้วทำให้คนที่อยู่ด้านในชะโงกหัวออกมาก่อนจะรีบเดินมาต้อนรับ“รีบเดินอะไรขนาดนั้นละแม่” แต่แม่ฉันเมินฉัน! เดินผ่านฉันราวกับฉ

ฉันชอบเธอจริงๆวะ~ 📿กึก~ พรวดดด!“อ๊าา~” นอกจากจะสอดใส่เอ็นประจำตัวเข้ามาในร่างกายฉันแล้ว อัศวินยังรั้งตัวฉันให้ขึ้นไปนั่งคร่อมตัวเขาทันทีเลยด้วย ริมฝีปากที่งับดูดเนินนมราวกับว่า ยิ่งดูดเท่าไหร่ร่างกายฉันอาจจะผลิตน้ำนมออกมาราวกับคนท้อง ลิ้นเปียกนวดเต้าฉันจนรู้สึกเคลิ้มสบาย เอ็นใหญ่ที่แทงฉันอยู่ก็ค่อยๆดัน และหยุดตามประสา“ร่อนหน่อย~ ฉันอยากให้เธอเป็นคนทำ~ อ่า~” สายตาของฉัน มองเรือนร่างที่แสนจะกำยำ และสวยงามในแบบผู้ชาย เงาเหงื่อตามตัวเหมือนชนวนที่ทำให้ฉันปลดล็อคตัวเองพึ่บๆๆๆๆๆ~ พึ่บๆๆๆๆๆๆ~“อั่กส์!”“อ๊า~” ถ้ำชื้นของฉันผลิตน้ำหล่อลื่นออกมามากพอจนรู้สึกว่ามันเปียกออกมายันผ้าปูที่นอน ยิ่งอัศวินเด้งรับเอวฉันร่างกายฉันกลับพุ่งพล่านราวกับน้ำเดือดพริบตาซอยสะโพกเข้าหาเอ็นผงาดของอัศวินซ้ำๆ มือเล็กบีบเค้นนมตัวเองแล้วไล้มือสูงในท่ารวบผมก่อนจะสยายมันเพื่อปลดปล่อยความยาว ท่ามกลางสายตาของอัศวินที่ดูพอใจกับท่าทางของหญิงสาว“ปล่อยไม่กั๊กเลยนะ อ่า~”“ชอบหรือเปล่าละ~”“เหอะ~ ไม่ชอบก็บ้าเล่า~” พรึบ! ร่างกายฉันถูกเหวี่ยงนอนกับเตียง เรียวขาถูกยกพาดบ่าส่วนขาอีกข้างก็ถูกอัศวินคร่อมทับตั่บๆๆๆๆๆ~ ตั่บๆๆ

เปิดใจให้ฉันแล้วใช่ไหม📿สภาพผู้ชายตัวสูงๆ หน้าตาดีๆ เดินหน้าซีดหมดสภาพลงมาจากเครื่องเล่นทำให้ฉันยกมือปิดปากขำตั้งแต่เดินตามหลังเขามา ตัวสูงแท้ๆดันกลัวความสูง ตรรกะฉันไม่ผิดปกติเนอะ ปกติคนตัวสูงๆก็จะได้เห็นวิวจากที่สูงอยู่แล้ว นี่แค่สูงเลยยอดต้นไม้ไปนิดเดียวเอง ทำเป็นหน้าซีดพรึ่บ! แขนยาวๆของอัศวินเท้ายันกับต้นไม้ ท่าทางเหมือนอยากจะอ้วกเต็มแก่ แต่แค่มันไม่มีอะไรจะให้พุ่งออกมาก็แค่นั้น“นี่ พอแค่นี้ก็ได้นะ ฉันไม่ล้อนายหรอก^^”“ไม่”คิกๆ~ พริบตายืนขำอยู่ไม่ไกล อัศวินหายใจทางปากก่อนจะกลับมาฮึด มาดชายหนุ่มดูมีกะตังค์สวมสิงทันที ก่อนจะก้าวขาฉับๆไปที่บอร์ด และมองหาเครื่องเล่นชิ้นต่อไป ฉันเองก็เเอบคิดนะว่าเขาจะเลือกอันไหน แต่อันนึงที่ฉันมั่นใจเลยว่าเขาไม่เอานั่นคือ ‘เฮอร์ริเคน’“ล่องแก่ง”“ห๊ะ?”“ทำไม? กลัวได้โชว์หน้าสดหรือไง?” เนี่ย! คำพูดนี้โครตหยามกันเลย! เห็นฉันตอนหน้าสดก็ออกจะบ่อยทำมาเป็นเกทับ “ไม่กลัวสักนิด! สดก็สดดิ!” เหมือนคู่รักที่กำลังเดิมพันอะไรกันสักอย่าง ในสายตาคนที่มองมาคงคิดแบบนั้น อัศวินจับมือพริบตาแล้วลากไปยังทิศทางของเครื่องเล่น วันนี้เหมือนวันที่ปลดปล่อยทุกสิ่งทุกอย่างใน

ถ้านี่จะเป็นรักแท้ของแก📿“ไงค่ำคืนรักอันแสนหวานฉ่ำ”“ฉ่ำเลย ฉ่ำระเบียงห้องกูเลยเนี่ย==^” อัศวินทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาใหญ่ สงสัยเหนื่อยหนักจากเมื่อคืน สายตามองกันแบบเหยียดสุดๆแต่ไม่มีผลกับฉันหรอกนะ“ใช่ ฉ่ำแฟ้บเลยละ”“…งั้นแสดงว่าไอ้เสียงน้ำเมื่อคืนนี้ไม่ใช่ฝนตก?”“เออ เที่ยงคืนยังให้กูขัดพื้นระเบียงอยู่เลย” อัศวินตอบสงครามที่นั่งจิบกาแฟอย่างสง่า นี่ถ้าเก้าอี้เขามีแง่งเหล็กแหลมๆหรือลวดลายสวยๆนะ จะบอกว่าเป็นราชานั่งจิบกาแฟยามเช้าและพูดคุยกับลูกน้องฝีมือดีตอนเช้าตรู่นี่ก็เชื่อแหละ พักหลังๆพี่ใหญ่คนนี้ดูสุขุมและโตจนไม่มีใครกล้าเข้าหา โดยเฉพาะฉัน… เขาดูเป็นผู้ใหญ่ซะจนฉันไม่กล้าพูดติดตลกด้วย“ก็ใครใช้ให้ทำกระถางต้นไม้ตกละ”“…..” ดวงตาของอัศวินมองฉันแรงมาก ก็นะ เป็นแฟนกันวันแรกแต่โดนใช้ทำขนาดนี้จะงอนฉันก็ไม่แปลกหรอก^^*“นายต้องคิดว่ามันคือการใช้เวลาร่วมกันสิ”“แต่ฉันอยากใช้เวลาร่วมกันแบบอื่น”“:)” สงครามที่จิบกาแฟรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้เหมือนจะสำลักก่อนยิ้ม“…อันนั้นมันเมื่อไหร่ก็ได้”“อืม กูเห็นด้วย… ถ้าระเบียงมึงสะอาด ตรงนั้นมันก็ได้อยู่นะ”“นี่ ทำไมต้องให้ท้ายกันด้วยละ;(““เธอไม่รู้อะไร..”“…