All Chapters of คุณหนูตัวปลอม: Chapter 91 - Chapter 100

บทที่ 11 ร้อนสวาท บิดามารดาของหลี่เฟยเอี้ยนต่างเต็มไปด้วยความทุกข์ใจนับตั้งแต่ได้ยินข่าวบุตรสาวถูกแม่ทัพหนานอิงสงจับกุม หลี่เอี้ยน ผู้เป็นบิดาเคร่งขรึม ทว่าภายในใจนั้นร้อนรุ่มไม่ต่างจากฮูหยินผู้เป็นมารดา การที่บุตรสาวของเขาตกอยู่ในเงื้อมมือของศัตรูทางการเมืองนั้นเป็นภัยใหญ่หลวง หลี่เอี้ยนเป็นผู้มีอำนาจสำคัญในราชสำนัก และเป็นผู้สนับสนุนให้ฮ่องเต้น้อยวัยห้าขวบขึ้นครองราชย์ ทำให้เขากลายเป็นคู่ขัดแย้งกับหนานอิงสง ผู้ซึ่งมีอำนาจทหารและบารมีมหาศาลในนครอิสระทางใต้ "จะทำอย่างไรดีเจ้าคะท่านพี่ เราไปขอร้องไทเฮาดีหรือไม่" ฮูหยินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หวังจะพึ่งพาอำนาจในราชสำนักเพื่อช่วยบุตรสาว "เรื่องนี้ปล่อยให้ข้าจัดการเองดูก่อน" หลี่เอี้ยนตอบเสียงเรียบ แต่แฝงด้วยความกังวลลึกๆ "แต่จดหมายเจรจาที่เราพยายามส่งไป แม่ทัพหนานอิงสงก็มิได้ตอบกลับ คนของท่านที่เดินทางไปขอพบก็ถูกไล่ตะเพิดกลับมา แล้วท่านจะทำอย่างไรต่อไป" "เขาคิดใช้เฟยเอ๋อร์เป็นข้อต่อรองกับข้า" หลี่เอี้ยนเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ทว่าฮูหยินกลับสะอึกสะอื้นอย่างควบคุมไม่ได้ ความหวาดหวั่นต

“อืมม... พ่อเจ้ากำลังเดินทางมาพบข้าด้วยตัวเอง ข้าควรจะให้เขาเข้าพบดีมั้ยนะ” “ฮึ่มม!!” หลี่เฟยเอี้ยนจำใจเป็นคนเริ่มก่อน บรรจงดูดเลีย ทำโอษฐกามปรนเปรอ นางขยับข้อมือรูดขึ้นรูดลงเร็วๆ ปากก็อมดูดส่วนยอดหยักไว้ ใช้ลิ้นตวัดไล้รัวๆ แค่นั้นร่างแข็งแกร่งก็กระตุกเฮือกด้วยความเสียว ขยับเอวสอบกระเเทกเอวถี่ขึ้น “ซี้ดดด โอ้วว... คุณหนูเฟยเอี้ยน ขยับลิ้นเร็วๆ อีกนิด” “อ่อกก... อ่อกก...” ร่างบางรับแท่งหยกใหญ่ยาวเข้ามาอมๆ ดูดกลืนแล้วเลียจากบนลงล่าง ล่างขึ้นบน ปิดท้ายด้วยการอมส่วนหัวหยักบานแล้วดูดเต็มแรง จ๊วบบบ จ๊วบบบ จ๊วบบบ “ซี้ดดด อา... เป็นไง แท่งหยกของข้ารสเลิศมากล่ะสิ ดูดไม่ปล่อยเชียว เสี่ยวอิ๋ง มาดูดต่อซิ” “เจ้าค่ะ” หลี่เฟยเอี้ยนคายแท่งหยกออก แล้วประคองใส่ปากเสี่ยวอิ๋ง ร่างกำยำเด้าสะโพก สอดท่อนเนื้อเข้าปากเสี่ยวอิ๋ง พลางเอื้อมมือมาบีบหัวนมของหลี่เฟยเอี้ยน ดึงไปดึงมาแล้วเขี่ยถี่ๆ ลิ้นของเสี่ยวอิ๋งตวัดระรัวตรงส่วนหยักบานนั้น แล้วก็งับ ดูดกลืนเข้าไปในอุ้งปาก ตอดแรงๆ จ๊วบบ จ๊วบบ จ๊วบบ... “ซี้ดดด อู้ววว... มีเด็กสาวๆ ให้ปี

“ซี้ดด อา โอวว คุณหนูเสียวมั้ย” “เสียวเจ้าค่ะ อ๊าาาา” มือแกร่งจับเรียวขาของนางยกขึ้นสูงแล้วกระแทกเข้าไปไม่ยั้ง หลี่เฟยเอี้ยนต้องปิดปากตัวเองไว้ กลั้นเสียงครางไว้ให้ได้ “อูย... หอยจะแหกแล้ว อึ่กก... อ๊า... แฮ่กก... แฮ่กก... น้ำจะแตก แตกแล้วเจ้าค่ะ” “ซี้ดดด อา... มันส์มาก ตอดแน่นสุดๆ อู้ววว ไม่ไหวแล้ว” พรวด!! น้ำสีขาวขุ่นพุ่งฉีดเข้าไปในร่องของเด็กสาวเต็มเหนี่ยว สติของนางลอยละล่อง ความรู้สึกหฤหรรษ์แบบนี้นี่แหละที่นางไม่อาจต้านทานได้เลย “อา แตกแล้ว อูวว” “อา... น้ำกามร้อนๆ แตกใส่หอยคุณหนู” รูหอยขมิบรับน้ำกามที่พุ่งเข้ามา ปล่อยน้ำหวานแตกกระจาย เขากระเด้าซ้ำอีกครั้งสองครั้งเพราะยังติดพัน ไม่ยอมถอนแท่งหยกอวบใหญ่ออก “อูวว ซี้ดด แน่นชะมัด ติดเป้งเลย” กลีบร่องตอดดูดลึงค์หงึกๆ เขาจึงรีบชักท่อนเนื้อออกก่อนจะแตก จับร่างเสี่ยวอิ๋งพลิกหันกลับมาแล้วสอดแท่งหยกเข้าไปในปาก กระเด้าเนิบนาบ จังหวะนั้นเองพวกนางทั้งสองก็น้ำแตกเช่นกัน พรวดดด พรวดด พรวดด “ซี้ดดดดด อา... อู้วว...” “เสี่ยวอิ๋งอ

“ท่านหนานคิดจะหนุนหลังข้าหรือ” “ข้าย่อมสนับสนุนท่านพ่อตา” หลี่เอี้ยนคิดชั่งน้ำหนัก ในเมื่อไม้กลายเป็นเรือ หลี่เฟยเอี้ยนตกเป็นของแม่ทัพหนานอิงสงแล้ว อีกทั้งหลินฝู่วางอำนาจบาตรใหญ่ รีดไถราษฎร เบียดบังเงินในท้องพระคลังมาเป็นของตัวมานานหลายปี หากคิดจะจัดการก็จำเป็นต้องได้รับแรงหนุนมากพอ “เป็นอันตกลง อาศัยจังหวะที่เมืองเอ้อโจวอยู่ในกำมือของท่าน ข้าจะกลับไปจับกุมหลินฝู่มาสำเร็จโทษ” หลี่เอี้ยนตอบรับ ยอมร่วมมือกับแม่ทัพหนุ่มเพื่อกำจัดกังฉิน“แต่ข้าต้องแน่ใจก่อนว่าเฟยเอ๋อร์สุขสบายได้” “นางเฉียบแหลม ดุดันคู่ควรเป็นฮูหยินของแม่ทัพอย่างข้ายิ่งนัก” หลี่เอี้ยนหัวเราะฮ่า วางใจยอมยกบุตรสาวให้ โดยตกลงนัดแนะว่าจะจัดงานวิวาห์อย่างสมเกียรติหลังจากประหารหลินฝู่แล้ว หลี่เอี้ยนเฟยถูกคุมตัวอยู่หลังม่าน นิ่งฟังสองฝ่ายเจรจา เมื่อหนานอิงสงให้คนมาเชิญนางเข้าพบบิดา หลี่เอี้ยนเฟยเหลือบตามองหนานอิงสง แต่มิได้พูดอะไร “ท่านพ่อ...” “เฟยเอ๋อร์ สบายดีหรือไม่ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า พ่อได้ยินว่าเจ้ากัดลิ้นตัวเองจนบาดเจ็บหนัก” “มิได้เจ้าค่ะ

ณ ศาลาหลังน้อยซึ่งตั้งอยู่ริมสระน้ำแข็งสะท้อนเงาจันทร์ เด็กหญิงนั่งอยู่บนม้าหิน นางอยู่ในชุดสีขาวสะอาด ผ้าคลุมไหล่ปักลายเมฆห่มร่างนางไว้ ดวงตาดำขลับของนางทอดมองหิมะที่ตกกระทบบนฝ่ามือ ก่อนจะสะอึกสะอื้น"หิมะแรกของปีนี้งดงามนัก..." เด็กหญิงพึมพำแผ่วเบา "ท่านแม่... หากท่านยังอยู่ ท่านคงชอบมันมากเช่นกัน"เสียงฝีเท้าเบาราวขนนกดังขึ้นจากเบื้องหลัง ก่อนที่บุคคลผู้มาใหม่จะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"คุณหนูกำลังคิดถึงฮูหยินอีกแล้วหรือเจ้าคะ"จูหมิง สาวใช้คนสนิทของฮูหยินผู้ล่วงลับ นางเป็นคนยิ้มแย้ม ใบหน้าแจ่มใส พูดจาฉาดฉาน คอยอยู่ข้างไป๋เสวี่ยและไป๋จิ้นหรงเป็นอย่างดี นางร่ำไห้เสียใจต่อการจากไปของนายหญิงอยู่นาน และเลือกที่จะไม่จากไปเหมือนสาวใช้คนอื่นๆ นางจูหมิงยืนยันว่าฮูหยินกำชับนางก่อนสิ้นใจว่าขอให้นางอยู่ดูแลนายท่านและคุณหนูแทนนางจูหมิงเดินเข้ามานั่งข้างไป๋เสวี่ย มือเรียวงามลูบศีรษะของเด็กสาวอย่างแผ่วเบา "ท่านเป็นเด็กดี ฮูหยินกำลังชื่นชมท่านอยู่เป็นแน่"“ข้าอยากรู้ ท่านแม่อยู่บนสวรรค์มีความสุขดีหรือไม่”"แน่นอนเจ้าค่ะ ถึงแม้ว่าฮูหยินจะด่วนจากไป แต่รับรองว่าสวรรค์จะต้องต้อนรับฮูหยินอย่างอบอุ่น