ข้าเป็นเด็กจากดินแดนอันไกลโพ้น ด้วยเพราะมีดวงตามีประกายสีแดงแวววาว ทำให้ถูกรังเกียจว่าเป็นตัวอัปมงคล พ่อแม่ขายข้าให้แก่พ่อค้าทาส และผู้ที่ประมูลซื้อตัวข้าได้ก็คือฉินจื่อหยาง ประมุขสกุลฉิน ขุนนางใหญ่แห่งเมืองหลวง ข้าตกเป็นสมบัติของฉินจื่อหยาง นายท่านผู้เป็นชายฉกรรจ์สูงสง่า รูปงามและน่าเกรงขาม บรรดาศักดิ์ใหญ่โตและได้รับยกย่องว่าเป็นผู้มีลายสือศิลป์หาผู้ใดเทียบ ซึ่งถือเป็นพรสวรรค์สำคัญของการเป็นขุนนางราชสำนัก สกุลฉินเป็นตระกูลขุนนางเก่าแก่แห่งเมืองหลวง เป็นตระกูลที่แม้ไม่อาจเทียบชั้นราชวงศ์ แต่ก็ทรงอำนาจพอจะทำให้เหล่าขุนนางทั้งหลายต้องยำเกรงฉินจื่อหยาง ประมุขตระกูล ท่านยังหนุ่มแน่น อายุเพียงสามสิบต้นๆ แต่กลับมีวุฒิภาวะและอำนาจเหนือกว่าบุรุษในวัยเดียวกัน ท่านรับราชการตั้งแต่อายุยี่สิบและไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งขุนนางชั้นสูงอย่างรวดเร็ว นอกจากปัญญาเฉียบแหลมแล้ว ท่านยังเป็นที่เลื่องลือในเรื่องลายสือศิลป์ ความสามารถที่ทำให้ท่านได้รับความไว้วางพระทัยจากฮ่องเต้ท่านมีภรรยาเพียงหนึ่งเดียว ฮูหยินหลิวนางเป็นสตรีที่บิดามารดาจัดหาให้ เป็นสตรีผู้เพียบพร้อมในทุกด้าน ทั้งกิริยามารยา
Read more