All Chapters of คุณหนูตัวปลอม: Chapter 171 - Chapter 180

"เปิดกายาของเจ้า!" เขาสั่งเสียงกร้าว "จงแสดงให้ฟ้าดินและเหล่าสาวกได้เห็นความบริสุทธิ์ของเตาหลอมศักดิ์สิทธิ์!"เขาจับขานางให้แยกออก เปิด 'เตาหลอม' ของนางให้ทุกคนได้ดู เผยกลีบเนื้อสาวสีชมพูฉ่ำงดงามราวกับดอกกุหลาบ เหล่าสาวกยิ่งกลัดมันหนักขึ้น"จงดูนี่! นี่คือ 'ประตูหยิน' อันศักดิ์สิทธิ์ที่จะให้กำเนิดยาอมตะ!"เขาชี้ไปยังกลีบสวาทของนาง พร้อมบอกกระบวนการวิธีหลอมยาที่เขาอุปโลกน์ขึ้น "ข้าจะใช้ 'แท่งหยก' ของข้า ซึ่งเป็นตัวแทนของพลังหยางแห่งฟ้าดิน สอดประสานเข้าไปในเตาหลอมนี้ และเมื่อพลังหยินและหยางหลอมรวมกันถึงขีดสุด ยาเม็ดทองคำก็จะถือกำเนิดขึ้น!""ไม่...ไม่..." ฮูหยินจ้าวส่ายหน้าอย่างรับไม่ได้ นางอยากจะวิ่งขึ้นไปเอาผ้าห่มคลุมกายให้ลูกสาวใจจะขาด"ใจเย็นๆ ฮูหยิน!" นายท่านจ้าวกระซิบเสียงแข็ง บีบแขนนางแน่นขึ้น "มองเสีย! นี่คือด่านเคราะห์ของนาง! คือบททดสอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เพื่อให้นางบรรลุเซียน! เราในฐานะพ่อแม่ต้องสนับสนุนนาง! อย่าได้ทำลายหนทางสู่ความเป็นอมตะของลูกด้วยอารมณ์ชั่ววูบ!"คำพูดของสามีสะกดให้นางนิ่งงัน...ด่านเคราะห์... บททดสอบ... เพื่อบรรลุเซียน...ฮูหยินจ้าวมองภาพบุตรสาวที่กำลังจะถูกย่ำ

บทที่ 6 เตาหลอมสาธารณะหลังพิธีบูชายัญกลางฟ้าดินสิ้นสุดลง ชื่อเสียงของสำนักจินตันและ "เตาหลอมศักดิ์สิทธิ์" ก็โด่งดังไปทั่วทั้งแผ่นดิน เหล่าขุนนางและพ่อค้ามหาเศรษฐีต่างหลั่งไหลกันมาที่สำนัก หวังจะได้ยลโฉมยาอายุวัฒนะที่มีชีวิตด้วยตาตนเองฉางเฟิงนั่งอยู่บนบัลลังก์สูงสุดในโถงพิธี ประกาศแก่เหล่าผู้มีอันจะกินที่มาเข้าพบด้วยน้ำเสียงอันทรงอำนาจ"พวกท่านทั้งหลาย... การหลอมยาเม็ดทองคำได้เข้าสู่ขั้นที่ยากที่สุดแล้ว"เขาหยุดนิ่ง กวาดสายตามองประกายความโลภในดวงตาของทุกคน ก่อนจะกล่าวต่อ "การบำเพ็ญเพียรในขั้นสูงนั้น ต้องละทิ้งความยึดมั่นถือมั่นทางกายโดยสิ้นเชิง เตาหลอมศักดิ์สิทธิ์เพียงอย่างเดียวไม่สามารถบรรลุได้ จำเป็นต้องอาศัย 'การถ่ายเทพลังปราณ' จาก 'ผู้บำเพ็ญเพียรที่ได้รับเลือก' เพื่อเร่งกระบวนการหลอมรวมให้สมบูรณ์"คำว่า "ผู้บำเพ็ญเพียรที่ได้รับเลือก" ทำให้เหล่าเศรษฐีและขุนนางหูผึ่งขึ้นมาทันที"และแน่นอน การใหญ่นี้ย่อมต้องอาศัยปัจจัยในการสร้างเสริมบารมีให้แก่สำนัก ผู้ใดที่บริจาคทรัพย์สินเพื่อค้ำจุนฟ้าดินและเส้นทางแห่งเต๋ามากที่สุด... ผู้นั้นคือผู้ที่ได้รับเลือกให้เข้าร่วมในขั้นตอนที่สำคัญที่สุดในก

หรงเยว่นอนหอบหายใจอย่างรวยริน ร่างกายของนางสั่นเทิ้มอย่างควบคุมไม่ได้ ช่องท้องปวดหนึบไปหมด และความเจ็บแสบตรงหว่างขาก็รุนแรงจนแทบจะหมดสติ...“คนถัดไป... เชิญร่วมบ่มเพาะเตาหลอม”นักพรตประกาศเรียก นางยังไม่ทันได้ปรับลมหายใจจากความรุนแรงของชายคนที่สอง ร่างกายของนางยังคงสั่นสะท้านและเจ็บปวดรวดร้าว แต่เงาร่างของชายคนที่สามก็ทาบทับลงมาแล้วเขาเป็นชายวัยกลางคน รูปร่างผอมเกร็ง และมีแววตาเจ้าเล่ห์ เขาไม่ขึ้นมาคร่อมร่างนางจากด้านหน้าเหมือนสองคนแรก แต่กลับเดินอ้อมไปด้านข้างของแท่นบูชา มองสำรวจร่างของนางที่ถูกขึงพืดไว้ด้วยสายตาประหลาดราวกับกำลังพิจารณาสินค้า"หึ... สองคนแรกชำเราเจ้าจนหอยช้ำไปหมดแล้วสินะ" เขากล่าวเย้ยหยัน ก่อนจะหันไปสั่งนักพรตที่คุมพิธี "แก้โซ่ที่ข้อมือของนางออก"นักพรตทำตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว โซ่มัดข้อมือของหรงเยว่ถูกปลดออก ทำให้นางพอจะมีอิสระที่จะขยับแขนได้บ้าง แต่ก่อนที่นางจะได้ทำอะไร ชายคนที่สามก็ออกคำสั่งต่อไป"หันหลัง...แล้วโก้งโค้งซะ!"คำสั่งนั้นหยาบคายและไร้ซึ่งการให้เกียรติใดๆ หรงเยว่นอนนิ่งด้วยความสับสนและหวาดกลัว นางไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไรเมื่อเห็นนางไม่ขยับ เขาก็แสดง

บทที่ 7 ถ่ายเทพลังปราณทุกวันของนางคือการบำเพ็ญเพียร ทุกราตรีคือการถ่ายเทพลังปราณ บุรุษแปลกหน้าในอาภรณ์หรูหรามากหน้าหลายตา ทั้งแก่ ทั้งหนุ่ม ทั้งอ้วน ทั้งผอม... ทุกคนต่างเข้ามา "หลอมยา" ในร่างกายของนางด้วย 'แท่งหยก' ของตนเอง พวกเขากระทำกับนางเป็นเพียงภาชนะที่ใช้สนองตัณหาภายใต้หน้ากากของพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์นางจำยอมด้วยความเข้าใจว่าเป็น "หน้าที่ศักดิ์สิทธิ์" ร่างกายของนางกลายเป็นสมบัติสาธารณะของสำนักจินตัน นางเรียนรู้ที่จะทำตามคำสั่ง และกลืน "พลังหยาง" ที่ถูกปลดปล่อยเข้ามาในกายของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า“อ๊ะ... อา... อา...”ในคืนหนึ่ง หลังจากที่ขุนนางชราผู้หนึ่งเพิ่งถ่ายเทพลังปราณ และจากไปทิ้งนางให้นอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงเพียงลำพัง หรงเยว่มองหยดน้ำตาของตัวเองที่ไหลลงบนผ้าปูที่นอน...ทำไมกันนะ...หากนี่คือการบำเพ็ญเพียร แล้วทำไมนางถึงยังร้องไห้? หากนี่คือหนทางสู่การเป็นเซียน แล้วทำไมนางถึงรู้สึกว่างเปล่าและแตกสลายเช่นนี้?“ความซาบซ่านคือไฟศักดิ์สิทธิ์ที่ชำระล้าง... จงละทิ้งความละอายทางโลก" นางพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะบังคับจิตใจให้เชื่อว่านี่คือการบำเพ็ญเพียรที่ยากที่สุด และความทุกข์คือการ

บทที่ 8 ชำระล้างเทียบเชิญพิเศษถูกส่งออกไปยังเหล่าขุนนางและพ่อค้ามหาเศรษฐีทุกคนที่เคยเข้าร่วมพิธีถ่ายทอดพลัง ข้อความในเทียบเชิญนั้นสั้นกระชับแต่ทรงพลัง"ถึงเวลาแห่งการหลอมรวมขั้นสูงสุด...ณ ห้องหลอมยาในคืนเดือนดับ"เทียบเชิญนั้นลงนามด้วยตราประทับของเจ้าสำนักค่ำคืนนั้น เหล่าสาวกโสมมที่ร่วมบ่มเพาะนางทุกคนถูกเรียกตัวมารวมกันในห้องหลอมยา อันเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ที่ใช้สำหรับพิธีกรรมหมู่ ทุกคนต่างกระสันอยากจะเปิดเปลือยความใคร่ของตนแก่เตาหลอมเช่นนาง บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและตัณหา"ฮ่าๆๆ คืนนี้ข้าจะต้องเป็นคนแรกให้ได้!" ขุนนางร่างท้วมคนเดิมกล่าวอย่างไม่เกรงใจใคร"หึ! เจ้าได้ลิ้มลองเป็นคนแรกไปแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้ต้องถึงตาข้าบ้าง!" นายทหารร่างกำยำโต้กลับ ทุกคนต่างรำพึงรำพันถึงรสซาบซ่านที่ได้รับขณะปล่อยพลังหยาง"เนื้อนางช่างนุ่มนวลนัก...""ใช่...และยังตอดรัดได้ดีเยี่ยม...""ข้าอยากจะลองท่าใหม่ๆ กับนางในคืนนี้..."เสียงพูดคุยอันน่ารังเกียจดังระงมไปทั่วห้องโถง ทุกคนต่างรอคอยการมาของ "เครื่องสังเวย" อย่างใจจดใจจ่อเมื่อทุกคนมากันครบ ประตูเหล็กบานใหญ่ของห้องหลอมยาก็เปิดออกช้าๆจ้าวหรง