All Chapters of คุณหนูตัวปลอม: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 16 เปิดใจทันใดนั้น ประตูไม้เก่าๆ หลังกระท่อมก็ถูกผลักเปิดออกช้าๆ ชายชราและหญิงชราคู่หนึ่งที่หลังโก่งงอและมีใบหน้าเต็มไปด้วยรอยตีนกา โผล่หน้าออกมาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ทั้งคู่รีบพุ่งตัวลงหมอบกราบแทบเท้าของแม่ทัพผู้เกรียงไกร"ท่านใต้เท้า... ได้โปรดเมตตาด้วยเถิดเจ้าค่ะ!" หญิงชราผู้เป็นมารดาร่ำไห้จนตัวโยน "เสี่ยวหนิงลูกสาวข้าเพียงแต่กลับมาพักรักษาตัว นางกำลังตั้งครรภ์ลูกของท่าน... นางปกป้องสายเลือดของท่านด้วยชีวิต! ได้โปรดอย่าฆ่าอาหมิงเลยเจ้าค่ะ เขาคือที่พึ่งเดียวของพวกเรา!""ใช่ขอรับท่านแม่ทัพ..." ชายชราเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ "นางบอกพวกเราเสมอว่าท่านคือชายที่นางรักและเทิดทูนที่สุด... นางยอมทนลำบากในป่าเขาก็เพื่อมิให้ใครมาทำร้ายบุตรของท่านในท้องนี้ได้!"เอี้ยนฟงนิ่งงันประดุจถูกสายฟ้าฟาด เขามองใบหน้าของอาหมิงที่มีเค้าโครงคล้ายเสี่ยวหนิงอย่างชัดเจน ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมองใบหน้าของเสี่ยวหนิงที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาและความหวาดกลัว... ความจริงพุ่งเข้าชนอกเขาอย่างจัง"เสี่ยวหนิง... ข้า... ข้าขอโทษ..." แม่ทัพผู้เกรียงไกรถึงกับทรุดเข่าลงข้างแคร่ มือที่หยาบกร้านสั่นระริกยามที่เอื้อมไปสัมผัสหน

บทส่งท้ายแม่ทัพเอี้ยนฟงนำขบวนม้าอันยิ่งใหญ่พาเสี่ยวหนิงและครอบครัวของนางกลับสู่จวนแม่ทัพ พิธีแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ ยิ่งใหญ่กว่าครั้งใดๆเสียงกลองศึกที่เคยดังก้องในสนามรบ บัดนี้ถูกเปลี่ยนเป็นเสียงกลองมงคลดังกึกก้องไปทั่วทั้งพระนคร ขบวนม้าอันเกรียงไกรของแม่ทัพเอี้ยนฟง เคลื่อนตัวผ่านถนนสายหลักอย่างช้าๆ ทว่าสง่างาม ท่านแม่ทัพในชุดเกราะเต็ยยศสีดำขลิบทอง ควบอาชาสีนิลเคียงคู่ไปกับรถม้าหรูหราที่ประดับประดาด้วยผ้าไหมแดงมงคลชั้นเลิศภายในรถม้านั้นคือเสี่ยวหนิง ใบหน้าที่เคยอมทุกข์บัดนี้ผุดผ่องด้วยความสุขและรัศมีแห่งมารดาที่กำลังอุ้มท้องทายาทสืบสกุล ข้างกายนางมีบิดามารดาผู้แก่ชราและอาหมิงน้องชายที่ได้รับชุดใหม่เอี่ยมอ่อง นั่งยิ้มร่าอย่างภาคภูมิใจบิดาและมารดาของเสี่ยวหนิงยังคงนั่งตัวเกร็งด้วยความอัศจรรย์ใจในวาสนาที่ผลิบานอย่างไม่คาดฝัน ทว่าในความยินดีนั้นกลับแฝงไปด้วยความฉงนที่ติดค้างอยู่ในอกมาตลอดทาง"หนิงเอ๋อร์... พ่อกับแม่ยังอดแปลกใจไม่ได้" บิดาของนางเอ่ยขึ้นพลางลูบแขนเสื้อผ้าไหมเนื้อดี "เหตุใดคุณหนูฉินฮวาเฟยผู้สูงศักดิ์ ถึงได้ดั้นด้นไปถึงหมู่บ้านหุบเขาเมฆาที่กันดารและห่างไกลเช่นนั้

"ข้ากระหายน้ำมากขอรับ...""กระหายน้ำ? ดูสิ กระโปรงของข้าเปื้อนคราบโคลนจากตัวเจ้า ชั่วช้านัก! เจ้าสมควรตายด้วยเสียด้วยซ้ำ!" ลี่ฮวาตวาดลั่น แต่เขาก็ไม่ตอบโต้ เพียงแต่ก้มหน้ายอมรับชะตากรรมส่วนเหมยลี่ ธิดาคนที่สาม นางเดินตามหลังมาพร้อมกับหนังสือเล่มโปรด นางเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่กลับทำเป็นไม่สนใจ ขอทานจึงพยายามยื่นมือออกไป"คุณหนู... ได้โปรด... ขอน้ำสักอึก""อย่ามาแตะต้องข้า" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา และมองมือสกปรกด้วยความรังเกียจ "ความทุกข์ของเจ้าไม่เกี่ยวกับข้า"นางเดินเลี่ยงไปอีกทางราวกับขอทานผู้นั้นเป็นเพียงก้อนกรวดข้างทางสุดท้ายจางถิงถิง ธิดาคนเล็ก เดินผ่านมาพร้อมกับเสี่ยวฮวา สาวใช้คนสนิท นางเห็นขอทานนอนซมอยู่ข้างกำแพง มีร่องรอยบาดแผลจากการถูกทุบตี"คุณหนู..." เสียงแหบแห้งของเขาเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา "ขอน้ำสักอึกได้หรือไม่... ข้ากระหายเหลือเกิน คุณหนู... ได้โปรด... ขอน้ำสักอึกได้หรือไม่... ข้ากระหายเหลือเกิน..."ถิงถิงชะงักฝีเท้า นางไม่เคยเห็นใครที่ดูน่าสงสารและสิ้นหวังถึงเพียงนี้มาก่อน นางรีบค้นถุงผ้าของตนเอง แต่สิ่งที่นางมีคือเงินทอง ไม่ใช่น้ำดื่ม"คุณหนูเจ้าคะ อย่าได้วิสาสะกับค

“กางขาอีกนิดสิขอรับ ขอดู ห หน่อย”“อ๊ะ... อืมม...” เด็กสาวแรกแย้มยืนพิงกำแพงให้ขอทานตวัดลิ้นเลียหัวนมสีชมพูหวานเบาๆ คุณหนูผู้สูงศักดิ์แก้มแดงซ่านไปหมด“อ้าขาขอรับ แบะอ้ากว้างๆ ไว้เลย”“ท...ทำไม”“ท่านรับปากจะมอบน้ำรักให้ข้ามิใช่หรือ ข้าจะสอดนิ้วเพื่อกระตุ้นให้น้ำรักไหลออกมา ข้าจะได้ดูดเลียคลายกระหาย”“น้ำรักที่ท่านขอ ก็คือน้ำ ห หรือเจ้าคะ”“ถูกต้อง เอาล่ะคุณหนู ถ่างขาให้ข้า”“เจ้าค่ะ” ถิงถิงไม่กล้าขัดขืน ยอมทำตามที่เจ้าขอทานเอ่ยสั่ง กระโปรงตัวสวยถลกร่นไปกองที่เอว เรียวขางามสล้างค่อยๆ อ้าขาออก อวดโหนกนูนสาวเป็นร่องอูมเหมือนดอกไม้คลี่บาน มีรอยเปียกเป็นคราบ“ห สวย โดนบีบหัวนมแค่นี้ก็แฉะแล้วเหรอ”มือหยาบกร้านสกปรกจับเรียวขางามอ้าออก จากนั้นก็ใช้นิ้วโป้งกดๆ แยงรูและกระตุ้นเม็ดเสียวไปพร้อมกัน ถิงถิงสะดุ้งสุดตัว พยายามดิ้นแต่แรงกดกระตุ้นทำให้หมดแรงลงไปเรื่อยๆ ทำได้แค่ยืนแอ่นสะโพกให้ขอทานบดๆ แหย่ๆ“อ๊ะ อ๊า อ๊าาา... อร๊าง”ถิงถิงหายใจแรงขึ้นและรู้สึกว่าตัวเองกำลังแฉะฉ่ำ ส่วนขอทานหายใจหอบแฮ่กขณะยื่นนิ้วไปเขี่ยร่องสาว เอานิ้วถูไถไปมาแล้วจิ้มหลุบเข้าไปในร่องหลืบ“น้ำออกง่ายดี แหย่นิดเดียวก็แฉะพร้

“จะต้องทำอย่างไรเจ้าคะ มันถึงจะหาย”“ต้องให้ข้าปี้ ห สอด ค กระแทกรูแรงๆ จนกว่าน้ำกามจะแตกขอรับ”หัวบากบานเหมือนดอกเห็ดเขี่ยขึ้นเขี่ยลง จุ่มแหย่แล้วดึงออก คุณหนูก็สั่นเสียวจนสะอื้น เอวส่ายไปมาอย่างอ้อนวอน คิดอะไรไม่ออกเลย หัวสมองมันปั่นป่วนไปหมด รู้แค่ว่ารู้จักคำว่ากระหายอย่างถ่องแท้แล้ว มันทรมาน มันกระวนกระวาย อยากจะเสพสังวาสโดยไม่สนว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร“ข้าเข้าใจแล้วว่าเหตุใดท่านจึงร้องขอน้ำรักจากข้า” ถิงถิงยื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้าที่มีหนวดเคราของอาเหยา การสัมผัสนี้ไม่ใช่การให้ทาน แต่เป็นการเชื่อมโยงระหว่างสองดวงวิญญาณที่ต่างกันสุดขั้ว การสัมผัสที่อ่อนโยนของนางเป็นการยอมรับในตัวตนของเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข“เช่นนั้นท่านก็เร่งคลายกระหายตามที่ท่านว่าเถิด”“คุณหนู? อย่านะเจ้าคะ” เสี่ยวฮวาได้ยินบทสนทนา นางจะหันมาห้ามปรามแต่ก็ไม่ทันเสียแล้วสวบบ...ท่อนเอ็นอวบใหญ่สอดใส่เข้ามาได้แค่ส่วนหัว มันก็ตึงแน่นไปหมดแล้ว รูสวาทคับแน่นมาก กลีบสาวปลิ้นตอดรัดจนเขาครางกระเส่า ร่างกำยำตรึงสะโพกคุณหนูวัยขบเผาะไว้แล้วออกแรงเย่อ ดันเข้าไปจนมิดด้าม“อูวว ทั้งแน่นทั้งตอด สุดยอดเลย”“อึ่ก...ข... ขยับเบาๆ นะเจ้าคะ