Semua Bab เจ้านาย... อย่าแรด! |PLAYBOY|: Bab 81 - Bab 90

หลุดจากร้านชานมได้คิดว่าจะได้เดตตามลำพังกับว่าที่คู่หมั้น แต่ก็ยังมีเงาสูงใหญ่คอยตามรังควานไม่ห่าง ตามติดเหมือนเป็นเจ้ากรรมนายเวรเจ้าที่ขี้หวงทั้งที่เป็นแค่น้องชายว่าที่คู่หมั้น อิ๋วถอนหายใจอย่างรู้สึกอึดอัด เงยหน้ามองใบหน้าจิ้มลิ้มของตัวเองผ่านเงาสะท้อนบนกระจกตรงหน้า พรั่งพรูลมหายใจออกมา ทั้งสงสัย

บรื้น~ เอี๊ยด!!! รถหรูดัดแปลงสำหรับแข่งความเร็วโดยเฉพาะวิ่งนำเข้าเส้นชัยพร้อมกับควันท่อรถที่ตลบคลุ้ง แรงเสียดสีเกิดเสียงดังเอี๊ยดผสานกับเสียงโฮ่ร้องจากบนอัฒจันทร์ดังขึ้นราวกับนัดหมายกันไว้ ก่อนระลอกฝุ่นใหม่จะตลบโชยเป็นวงกว้างพร้อมกันนั้นเฟอร์รารี่สีสดก็เข้ามาเบรกจ่อท้ายอย่างหวุดหวิด เท้าหนักภายใต

เริ่มเห็นเค้าเลือนรางว่าจะคุยกันไม่รู้เรื่องแล้ว "กินไปนิดเดียว ไม่มาวว" ยกมือทำท่าประกอบ ยืนยันเสียงหนักแน่นสบตาคนในจอผ่านความพร่ามัว สูดน้ำมูกแรงๆ ชักจะเริ่มหงุดหงิดเพราะหายใจไม่ออก 'เฮียอยู่ห้องเหรอ แล้วโทรหาหนูทำไมคะ' เจ้านายบึนปากทำหน้าเศร้าสลดลง ปล่อยให้น้ำหูน้ำตาไหลอาบหน้า หยดแมะๆ บนหมอ

หน้าท้องแบนราบอยู่ตำแหน่งเดียวกับใบหน้าคมเข้ม ปลายจมูกกดจมกับเสื้อนักศึกษาอยู่หลายครั้ง กลิ่นหอมๆ ที่ทำให้รู้สึกใจเต้นแรง อยากรวบร่างเล็กเข้ามากอด อยากซุกหน้าสูดดม ลากจมูกขึ้นไปซุกกับร่องอกและดูดกินยอดถันสีชมพูหวานที่จำได้ขึ้นใจ แต่ก็ได้แค่อยากและจินตนาการเพราะมือมันขยับไม่ขึ้น เจ้าหล่อนขยับไปมาช้า

ร่างสูงเข้าห้องมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ฉีกกว้างกว่าเดิม ทักทายผู้เป็นแม่ที่เดินจัดข้าวของในห้องคอนโดหรูอย่างทุกครั้งที่มา ก่อนจะแยกตัวเลี้ยวเข้ามาในครัววางของบนโต๊ะกลาง เข้ามาหาว่าที่คู่หมั้นสาวตัวน้อยที่กำลังยืนอยู่หน้าเตาทำอาหาร "ทำอะไรอยู่ กลิ่นหอมออกไปถึงหน้าคอนโดเลยเชียว" "หนูทำบัวลอยไข่หวานสูตรม