Semua Bab เจ้านาย... อย่าแรด! |PLAYBOY|: Bab 61 - Bab 70

ดวงตากลมละห้อยจ้องหน้าจอมือถือที่กำลังต่อสายหาใครบางคนที่อยู่ตึกข้างกัน เงยหน้าขึ้นมาสอดสายตามองเข้าไปข้างในตึกสูงหลายครั้งแต่ก็ไม่มีวี่แววของคนที่กำลังโทรหาเลย เจ้านายหายหน้าไปตั้งแต่วันนั้นจนช่วงปิดเทอมจบลงแล้วเธอก็ยังไม่ได้เจอเขาอีกเลย โทรหาพูดไม่เกินสิบประโยคเขาก็ตัดสายทิ้งเหมือนรำคาญ แถมข้อคว

เป็นอีกครั้งที่ต้องเบือนหน้าหนีถอนหายใจ ก้อนเนื้อในอกมันสั่นระรัว ความรู้สึกปวดหนึบหนักหน่วงหมุนวนอยู่ใจกลางหนุ่มปลุกปั่นหนอนหงอยให้ผงาดตื่นกลายร่างเป็นมังกรใหญ่อวดเบ่งความใหญ่โตเป็นลำเด่นดันกางเกงยีนออกมาจนน่าเกลียด "ขึ้นรถ" สูดหายใจลึกๆ ออกคำสั่งเสียงเรียบรีบเดินไปยังสปอร์ตหรูอ้อมไปข้างฝั่งคนขับ

โยนเสื้อตัวบางกับบราเล็กทิ้ง จ้องมองหน้าอกเกินขนาดตัวยอดถันแข็งชันสีหวานด้วยความหลงใหล "สวย~" ไม่รู้ห่างหายสิ่งสวยงามของเด็กตรงหน้ามานานแค่ไหนแล้วร่างกายถึงได้โหยหามันขนาดนี้ เขากำลังหลง หลงร่างกายนี้แทบคลั่ง เจ้านายเงยหน้าขึ้นมาสบกับดวงตากลมโตไหวหวั่น กลีบปากอิ่มบวมเจ่อชัดเจนเม้มเข้าหากันอย่างประ

'น้องสาวจริงเปล่าคะ หนูไม่เคยรู้เลยว่าพี่เจ้านายมีน้องสาวด้วย' "ไม่จริงครับ บางครั้งก็น้องสาวบางครั้งก็พี่น้องท้องชนกัน แล้วแต่เวลาครับ" มันเป็นเรื่องที่น่าพูดไหมล่ะ! ทำไมก็ไม่รู้ ฟังแล้วรู้สึกแปลกๆ ถ้าผู้หญิงคนนั้นเห็นเธอกับเขาอยู่ด้วยกันงั้นก็แสดงว่าต้องเห็นหน้าเธอด้วยสิ แล้วแบบนี้เขาจะบอกว่าเป็

. . หลังเลิกเรียนมีนัดรวมตัวเด็กปีหนึ่งทุกสาขาที่ลานหน้าคณะบริหาร ทำให้อิ๋วที่เพิ่งลงมาจากตึกเรียนจำต้องมารวมตัวพร้อมกับเพื่อนคนอื่นด้วย ใบหน้าจิ้มลิ้มออกอาการค่อนข้างงอแงเพราะยังรู้สึกปวดหน่วงท้องน้อยเป็นช่วงๆ เคยเกิดคำถามว่าทำไมผู้หญิงต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้ด้วย ช่วงเป็นวันนั้นของเดือนก็มักจะถามก