Semua Bab เจ้านาย... อย่าแรด! |PLAYBOY|: Bab 71 - Bab 80

เจ้านายเหยียบเบรกค่อยๆ ชะลอจอดหน้าตึกคณะบริหารหลังจากบิดเร่งมาตลอดการเดินทางซึ่งใช้เวลาไปเกือบหนึ่งชั่วโมง สอดสายตามองออกไปนอกกระจกรถมองเห็นอิ๋วกำลังนั่งเล่นมือถืออยู่บนเก้าอี้ม้านั่งก็รู้สึกโล่งอกหลังจากหนักอึ้งคิดไปต่างๆ นานาและพลอยหงุดหงิดมาหลายนาที เป่าลมออกปากระบายความอึดอัด รู้สึกโล่งขึ้นมากเ

เวลาของคนอื่นกับเวลาของเขาคงจะไม่เท่ากันแน่ๆ คนทั่วไปนับหนึ่งนาทีเท่ากับหกสิบวินาที หนึ่งชั่วโมงมีหกสิบนาที แต่ของเขาอาจจะเป็นหนึ่งนาทีเท่ากับหนึ่งร้อยยี่สิบวินาที หนึ่งชั่วโมงมีหนึ่งร้อยยี่สิบนาที เพราะว่ามันโคตรนาน!!! ขณะนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนสามนาที แต่เจ้านายกลับยังนอนกะพริบตาปริบมองเพดาน ก่ายมือ

"สรุปหาอะไรอะ บอกมาพวกกูจะได้ช่วยหา" เวลาลุกขึ้นเดินมายืนข้างร่างสูง ขยับสาบเสื้อมาปิดเรือนร่างแล้วกอดอกทับอีกชั้น เงยหน้าถามคนที่ตัวสูงกว่ามาก รอคำตอบจนไอด้ามาหยุดยืนข้างกันหลังผ่านไปห้านาทีก็ยังไม่ได้รับคำตอบ สรุปจะเอาไงกันแน่วะเนี่ยไอ้เพื่อนบ้า โดนหมาบ้าตัวไหนกัดเข้าถึงได้เปลี่ยนเป็นคนละคนแบบน

หนุ่มหล่อเบือนหน้าหนี เป่าลมออกปากดึงมือขึ้นมาเท้าเอวทอดสายตามองออกไปยังทะเลเบื้องหน้าสุดลูกหูลูกตา สูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อข่มอารมณ์โทสะและความร้อนรุ่มที่มันสุมอยู่ในร่างกายของเขาจนแทบระเบิดออกมาเป็นลาวาร้อนเหมือนภูเขาไฟระเบิด ทำไมต้องร้อนรน ทำไมต้องหงุดหงิด ทำไมต้องโมโห และทำไมอีกหลายๆ คำถามที่ผุดข

เขามีไหวพริบ รู้จักพลิกแพลงสถานการณ์และมองผู้หญิงค่อนข้างออกว่าต้องการอะไร เพียงแค่สบตาก็เห็นไปถึงเนื้อล่างแล้ว แต่ก็น่าแปลกที่บางทีก็อยากจะมองข้ามอะไรๆ ไป เมินเหมือนไม่มีอะไร อย่างการเมินเฉยกับใครบางคน ดวงตาคมปัดมองไปทั่วลานตรงหน้าที่มีผู้คนพลุกพล่านเดินสวนกันค่อนข้างหนาตา จำได้ว่าก่อนจะลงจากรถเพิ