All Chapters of สองพยัคฆ์ขย่มนางพญามังกร (3p) - [PWP] - [NC30+]: Chapter 1 - Chapter 10

อิ๋งเป่ยก้าวเดินเข้ามาในกระโจมหลังใหญ่หลังจากที่ประชุมกับเหล่าแม่ทัพทั้งแปดคน วันนี้เขาได้บุกเมืองซัวฉางซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านของแคว้นหาน หลังจากประชุมเสร็จเขาจึงเข้ามาอาบน้ำช้ำระร่างกายก่อนที่จะนอน มองไปยังหญิงสาวสองคนที่อยู่นอกกระโจม พวกนางมีสภาพเปลือยเปล่าปล่อยผมสยายยาวจนถึงก้นงาม อีกทั้งยังประทินโฉมสีอ่อนหวาน การที่พวกนางเปลือยเปล่า เพื่อไม่ให้พวกนางนำอาวุธแฝงเข้ามาตามเสื้อผ้าและเครื่องประดับพวกนางเหล่านี้เป็นสิ่งที่เจ้าเมืองมอบให้เขาหลังพ่ายศึกในครั้งนี้ เขานั่งลงบนตั่งนั่งมองนางด้วยสีหน้าเรียบเฉย มองนางก็เหมือนหญิงสาวทั่วไปที่เขาพบเจอ อาจเป็นเพราะนั้นมีนางในใจอยู่แล้ว และนางผู้นั้นก็สูงเกินกว่าที่เขาจะไขว้ขว้าถึงเขาจะมีตำแหน่งเป็นแม่ทัพใหญ่ในใต้หล้าก็ตามทีหญิงสาวหนึ่งในสองนั่งคุกเข่ามองใบหน้าหล่อเหล่าของเขา เหมือนกับรูปปั่นแกะสลักงดงามในแบบฉบับชายชาตรี นางมองเขาอย่างพึงพอใจ และรินเหล้าดอกท้อจากกาเหล้าใส่จอกเงิน ส่งให้เขา เขารับจอกเหล้ามาดื่มกิน“พวกเจ้าชื่ออะไร” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ข้าชื่อหมิ่นวาเจ้าค่ะ ใต้เท้า” หญิงสาวที่ชื่อว่าหมิ่นวาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและ

หลังจากที่หยางไป๋สวรรคตไปเจ็ดวันเว่ยจวงหวางโฮ่วก็จัดการทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างหมดจดทุกสิ่งอย่างที่ควรจะเป็น พร้อมกับงานสถาปนาต้าหวางพระองค์ใหม่ นางเองก็ทำอะไรได้ไม่มาก หรือไม่มีปากเสียงเลยก็ว่าได้ เพราะนางไม่รู้จักเหล่าขุนนางในราชสำนักมากนัก เนื่องด้วยนางไม่ได้วางเส้นสายเอาไว้ พระราชโองการแต่งตั้งฉบับเดียวจะไปต่อกรกับเว่ยจวงได้อย่างไร นางคิดเรื่องนี้มาเจ็ดวันแล้วว่าจะหาทางพูดคุยกับเหล่าขุนนางเช่นไรที่จะเอนเอียงมาฝั่งนาง ขณะที่พวกเขาอยู่ฝั่งของเว่ยจวงกันหมด ด้วยลูกชายของนางเป็นไท่จื่อ ถือว่าเป็นต้าหวางคนต่อไป“หมี่ฟูเหริน เจ็ดวันแล้วเว่ยหวางโฮ่วไม่เรียกฟูเหรินเข้าเฝ้าเช่นผิงเฟยคนอื่น ฟูเหรินว่ามันแปลกหรือไม่” มายาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแปลกใจ“ตอนที่ต้าหวางยังมีพระชนม์ชีพอยู่ เว่ยจวงชังน้ำหน้าข้าอยู่แล้ว พอต้าหวางจากไป คิดหรือว่านางจะมาสนใจไยดีข้า ไม่แน่ว่านางอาจจะหาทางส่งข้าไปอยู่กับต้าหวางก็ได้” หมี่ซู่จินเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“แค่ฟูเหรินนำพระราชโองการออกมา เหล่าขุนนางก็พร้อมแต่งตั้งหยางจิ้นหวางเย่เป็นต้าหวาง” หลินหลังเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“แค่กระดาษม้วนเดียว จะมีความหมายอะไร

สารถีบังคับรถม้าได้สักระยะ พวกนางเองก็งีบหลับไปทั้งหมด เพราะหนทางไปสุสานหลวงยาวไกลกว่าจะถึงสุสานหลวงก็ยามเย็น แต่ทว่าพวกนางทั้งคันรถต้องตื่นขึ้น เป็นเพราะลูกธนูพุ่งตรงมาอย่างไร้ทิศทาง ยกเว้นหยางจิ้นที่หลับอยู่เช่นเดิม“ว้าย!!!...”เสียงร้องของมายาดังขึ้น ขณะที่ลูกธนูพุ่งมาปักรถม้าทะลุเข้ารถม้าเฉียดหน้าของนาง และพวกนางรอบทิศ“จิ้นเอ๋อร์ตื่น” หมี่ซู่จินเอ่ยเรียกหยางจิ้นด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก และใช้มือเขย่าเขาให้ตื่น เขาจึงตื่นขึ้นมาโดยทันที“เหนียงชิน เกิดอะไรขึ้น” หยางจิ้นเอ่ยถาม ขณะที่ลูกธนูพุ่งมาตรงหน้าของเขา ซู่จินพลักหยางจิ้นให้ออกห่าง ธนูพุ่งมาใส่ขอบหน้าต่างของรถม้าทันที“ทำเช่นไรดีเพคะ” หลินหลังเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว ขณะที่สารถีโดนลูกธนูยิงและตายในทันที อีกทั้งม้ายังตื่นและวิ่งตรงไปอย่างไร้ทิศทาง ทำให้ทุกคนในรถม้าต่างหวาดกลัว เช่นเดียวกับซู่จิน ที่เห็นว่ารถม้าวิ่งมุ่งตรงไปทางหน้าผา“ทุกคนโดดออกจากรถม้า” หมี่ซู่จินเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ซู่จินผลักหยางจิ้นออกจากรถม้าเป็นคนแรก ทำให้เขากระแทกลงบนหญ้าโดยไม่บาดเจ็บมากนัก ตามด้วยซู่จินและนางกำนัลสาวของนางทั้งสองคนที่กระโดดลงจาก

หมี่ซู่จินทอดสายตาหยางจิ้นที่เดินเข้าไปยังกระโจมหลังขนาดใหญ่ ซึ่งกระโจมหลังนั้นพึ่งทำแล้วเสร็จเมื่อวันวานนางจึงเข้าไปในกระโจมของอิ๋งเป่ย ทอดสายตามองกระโจมที่เรียบง่ายตามวิสัยของเขาที่ชอบสมถะ ไม่ฟุ้งเฟ้อในยามศึกสงครามและกลียุคเช่นนี้“ดื่มน้ำชาก่อน” อิ๋งเป่ยบอกนาง นางนั่งลงบนตั่งยกสูง และรับถ้วยน้ำชาร้อนกรุ่นของเขาจากมือ และดื่มทันที เขานั่งลงบนฟูกนั่งพร้อมกับเฟยหรง“ท่านแม่ทัพอิ๋งเป่ย ตั้งแต่ที่ข้าเข้าวัง ข้าก็ไม่ได้พบเจอท่านอีกเลย ตอนนี้ข้าอยู่ในจวนสกุลหมี่ เพลาที่ข้ามีปัญหาข้าจะมาหาท่านเป็นคนแรก ท่านเองก็ช่วยข้าแก้ปัญหาให้ข้าทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม” นางเอ่ยบอกแล้ววางถ้วยน้ำชาลงบนโต๊ะสี่เหลี่ยมตัวเล็กที่อยู่บนตั่ง“เมื่อหลายวันก่อนหยางเล่อกงจู่ ส่งพระราชสาส์นมาถึงกระหม่อมว่าต้าหวางประชวรหนัก ฟูเหรินมีภัย กระหม่อมรู้สึกแปลกใจ จึงส่งเฟยหรงไปดูวังหลวง” อิ๋งเป่ยเอ่ยบอก“เว่ยจวงมีตำแหน่งเป็นไท่โฮ่วแล้ว นางคิดจะกำจัดข้าให้พ้นหูพ้นตา แต่นางไม่รู้ว่าข้าถือพระราชโองการฉบับสุดท้ายของต้าหวางองค์ก่อนอยู่” ซู่จินเอ่ยบอกเช่นนี้ ทำให้พวกเขาหันมามองใบหน้ากันทันที“พระราชโองการฉบับสุดท้ายห

หมี่ซู่จินมาอยู่กับอิ๋งเป่ยได้เกือบหนึ่งอาทิตย์ อิ๋งเป่ยจัดกองกำลังส่วนหนึ่งดูแลนางและหยางจิ้นเพื่อความปลอดภัยของผู้สูงศักดิ์แห่งแคว้นเซี่ย อีกทั้งเขายังจัดการเสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่มตลอดจนเครื่องหัวและเครื่องประทินโฉม เขารู้ว่าหมี่ซู่จินเป็นคนรักสวยรักงาม และเป็นคนละเอียดลออ ส่วนเฟยหรงก็คอยลาดตระเวนรอบค่าย เขาคิดว่าเว่ยจวงไท่โฮ่วคงระแคะระคายเรื่องหมี่ซู่จินที่นางมาอยู่ที่นี่ เพราะเมื่อสามวันก่อน เขาเห็นว่ากองโจรเข้ามาโจมตีอยู่สองครั้ง และพวกเขาก็สังหารจนหมดสิ้น ไม่เหลือแม้แต่คนเดียวที่จะไปรายงานเจ้านายของพวกมันช่วงสามสี่วันมา อิ๋งเป่ยให้เฟยหรงเฝ้าดูนางไม่ได้ขาด บางครั้งอิ๋งเป่ยก็มาดูนางด้วยตัวเอง และมาพูดคุยอย่างมิตรสหายไม่มีฉันชู้สาว ถึงเขาจะคิดกับนางเกิดกว่าเจ้านายและข้ารับใช้ค่ำคืนวันนี้ช่างหนาวเย็นจนจับหัวใจ เพราะด้านนอกหิมะกำลังตกหนัก แต่ทว่าหมี่ซู่จินคิดอยากอาบน้ำชำระร่างกายด้วยวันนี้ นางออกไปขี่ม้ากับหยางจิ้น เพราะวันนี้เป็นวันเกิดของเขา นางไม่มีของขวัญให้ นางจึงพาเขาไปที่หน้าผา พร้อมกับอิ๋งเป่ยและเฟยหรง เพื่อดูแว่นแคว้นที่บุตรชายของนางจะได้ปกครองในไม่ช้า และนางคิดต่ออีกว่าจะ