สองพยัคฆ์ขย่มนางพญามังกร (3p) - [PWP] - [NC30+]

สองพยัคฆ์ขย่มนางพญามังกร (3p) - [PWP] - [NC30+]

last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Por:  ณ ธาราCompleto
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
38Capítulos
2.1Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

หมี่ซู่จิน นางเป็นหญิงงามล่มเมือง ความงามเป็นที่หมายปองของเจ้าแคว้น แต่ทว่านางต้องระหกระเหินออกจากแคว้น นางได้รับความช่วยเหลือจากแม่ทัพแคว้นเซี่ย การที่นางได้พบเจอเขาในครั้งนั้น ทำให้มีผัวถึงสองคนในคราวเดียวกัน

Ver mais

Capítulo 1

บทที่ 1 กามกิจ [NC30+] - [3P] 🔥 🔥 🔥

"آسفة يا آنسة ياسمين، لقد فاتك أفضل وقت لإجراء العملية..."

ظلت ياسمين واقفة متجمدة وهي تمسك بورقة التحليل التي تؤكد إصابتها بسرطان الرحم. بعد صمت طويل، اتصلت بسكرتير عمر، كريم الزهري.

رنّ الهاتف طويلًا قبل أن يُجيب أخيرًا، بنبرة لا مبالية كعادته:

"سيدتي، هل لديكِ أمر ما؟"

قبضت ياسمين أصابعها المرتجفة وقالت:

"أين عمر؟ أريد التحدث معه."

أجاب كريم:

"السيد عمر مشغول الآن ولا يستطيع الرد."

قالت بصوت متوسل:

"هل يمكنك أن تجعله يرد عليّ للحظة فقط...؟"

لكن قبل أن يكمل كريم كلامه، سمعت ياسمين من الطرف الآخر صوتًا ناعمًا:

"عمر، ما المفاجأة التي تخبئها لي حتى تتصرف بهذه السرية؟"

ثم جاءها صوت عميق مألوف حتى النخاع، لكنه كان يحمل حنانًا لم تنله هي أبدًا:

"ارفعي رأسك."

وفي اللحظة التالية، أنهى كريم المكالمة بلا تردد.

وفي الوقت ذاته...

بوم——

دوّى انفجار من جهة الميناء، فرفعت ياسمين رأسها بوجه شاحب.

ارتفعت في السماء المقابلة ألعاب نارية متلألئة، تتشابك ألوانها الزاهية في ليلٍ أزرق قاتم، فتبدو بجمالها كما في الأساطير.

أمام باب المستشفى، كان الناس يتحدثون بصخب:

"سمعتم؟ هذه الألعاب النارية التي أطلقها السيد عمر الراسني من شركة الأفق الأزرق لعيد ميلاد حبيبته، كلفته أكثر من مليوني دولار في ليلة واحدة!"

"إنها ليلى السويدي! حاصلة على دكتوراه من معهد كاليفورنيا للتكنولوجيا، نخبة تتنافس عليها أكبر الشركات المحلية، ذكية وجميلة ومن عائلة مرموقة، وحبيبها وسيم وقوي النفوذ!"

"ليس غريبًا أن يحبها السيد عمر الراسني إلى هذا الحد، حبيبة كهذه تُعتبر فخرًا له!"

ظلت ياسمين تحدق طويلاً في تلك الألعاب النارية الباذخة، ثم ارتخت قبضتها ليسقط ورق التحليل من يدها إلى الأرض.

استدارت ورحلت.

في ساعات الفجر الأولى، عاد عمر إلى المنزل، فوجد ياسمين جالسة في غرفة المعيشة دون أن تشعل أي ضوء.

رفع الرجل يده وأشعل المصباح، قطّب حاجبيه وقال:

"لماذا لم تنامي بعد؟"

رفعت ياسمين عينيها إليه، كان يحمل سترته على ذراعه، وعيناه السوداوان العميقتان تحدقان بها ببرود معتاد.

كانت تظن يومًا أن طبعه بارد بالفطرة، لكنها أدركت اليوم أن ذلك الجليد الذي ينام إلى جوارها ما هو إلا جمرة متقدة في قلب شخص آخر.

قالت بصوت خافت:

"لم أستطع النوم... ذهبت اليوم إلى المستشفى."

ألقى عمر سترته على الأريكة بلا مبالاة وسأل:

"وماذا قال الطبيب؟"

كانت ياسمين قد اشتكت منذ فترة من ألم في أسفل بطنها، وقد وعدها أن يرافقها للفحص، لكنه كان يؤجل دائمًا.

مرة بحجة عقد بملايين، ومرة بمشكلة معقدة في مشروع.

حتى البارحة وعدها أن يذهب معها إلى المستشفى، لكنه علم أن ليلى أخفت عنه عيد ميلادها، فسارع للحاق بها ولم يسعفه الوقت إلا لإطلاق الألعاب النارية.

أما ياسمين، فلم يجد وقتًا لها.

خفضت رأسها وقالت بهدوء:

" لا شيء يُذكر، مجرد أن أنتظر قليلًا وكل شيء سيكون بخير... لكن لماذا عدت إلى البيت اليوم؟"

توقف عمر لثوان، ثم اقترب منها.

ضمها إلى صدره، أنفاسه الحارة تتردد على عنقها، وصوته مبحوح:

"هذه الأيام هي فترة إباضتك."

وأضاف ببرود:

"لقد طلبتِ مني واتفقنا أن نكون معًا في هذه الأيام من كل شهر، حتى ننجب وريثًا لعائلة الراسني. أم أنك نسيتِ؟"

كانت رائحة عطر نسائي تفوح منه بوضوح، كرصاصة مزقت ما تبقى من كرامة ياسمين التي كانت تتشبث بها.

لم يكن مخطئًا؛ ثلاث سنوات من الزواج وهو بارد معها، لا يقترب منها إلا استجابة لإلحاح الحاجة الراسني بضرورة إنجاب وريث لعائلة الراسني.

تاهت ياسمين في أفكارها: طفل؟ لم يعد ممكناً.

كان طبعها دائمًا هادئًا وخاضعًا، لكنها هذه الليلة لم تعد قادرة على الاحتمال.

قالت بحدة:

"عمر، ألا تخشى أن تغار حبيبتك إذا جئت لتنام معي؟"

كانت عيناها تلمعان في الظلام، كحيوان صغير أظهر أنيابه أخيرًا.

تأملها عمر، ورأى جديتها، فبردت نظراته شيئًا فشيئًا.

ثم ابتسم ابتسامة باهتة لا تصل إلى عينيه وقال:

"ولماذا أخاف؟ نحن متزوجان سرًا، وأنتِ من تعيشين في الظل."

وتابع ببرود:

"بما أنكِ اخترتِ أن تكوني الدور الثانوي، فلا يحق لكِ المطالبة بالكثير."‬
Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
38 Capítulos
บทที่ 1 กามกิจ [NC30+] - [3P] 🔥 🔥 🔥
อิ๋งเป่ยก้าวเดินเข้ามาในกระโจมหลังใหญ่หลังจากที่ประชุมกับเหล่าแม่ทัพทั้งแปดคน วันนี้เขาได้บุกเมืองซัวฉางซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านของแคว้นหาน หลังจากประชุมเสร็จเขาจึงเข้ามาอาบน้ำช้ำระร่างกายก่อนที่จะนอน มองไปยังหญิงสาวสองคนที่อยู่นอกกระโจม พวกนางมีสภาพเปลือยเปล่าปล่อยผมสยายยาวจนถึงก้นงาม อีกทั้งยังประทินโฉมสีอ่อนหวาน การที่พวกนางเปลือยเปล่า เพื่อไม่ให้พวกนางนำอาวุธแฝงเข้ามาตามเสื้อผ้าและเครื่องประดับพวกนางเหล่านี้เป็นสิ่งที่เจ้าเมืองมอบให้เขาหลังพ่ายศึกในครั้งนี้ เขานั่งลงบนตั่งนั่งมองนางด้วยสีหน้าเรียบเฉย มองนางก็เหมือนหญิงสาวทั่วไปที่เขาพบเจอ อาจเป็นเพราะนั้นมีนางในใจอยู่แล้ว และนางผู้นั้นก็สูงเกินกว่าที่เขาจะไขว้ขว้าถึงเขาจะมีตำแหน่งเป็นแม่ทัพใหญ่ในใต้หล้าก็ตามทีหญิงสาวหนึ่งในสองนั่งคุกเข่ามองใบหน้าหล่อเหล่าของเขา เหมือนกับรูปปั่นแกะสลักงดงามในแบบฉบับชายชาตรี นางมองเขาอย่างพึงพอใจ และรินเหล้าดอกท้อจากกาเหล้าใส่จอกเงิน ส่งให้เขา เขารับจอกเหล้ามาดื่มกิน“พวกเจ้าชื่ออะไร” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ข้าชื่อหมิ่นวาเจ้าค่ะ ใต้เท้า” หญิงสาวที่ชื่อว่าหมิ่นวาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและ
last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Ler mais
บทที่ 2 โองการลับ
หญิงสาวสามคน และเด็กชายวัยสิบขวบอีกหนึ่งคนวิ่งเข้ามาหน้าเฉินฉางกง ตำหนักของต้าหวางแคว้นเซี่ย นามว่า หยางไป๋ ซึ่งหยางไป๋ต้าหวางป่วยมาสามวันแล้วไม่มีท่าทีที่จะหายจากการป่วยแต่อย่างใด ขนาดหมอที่เก่งที่สุดในใต้หล้าได้แต่ประคองชีวิตวันต่อวัน เพราะไม่มียาที่จะรักษาหายขาด ทำให้ขุนนางในราชสำนักต่างวิตกกังวลยิ่งนักหญิงสาวนามว่าหมี่ซู่จินมาถึงหน้าตำหนัก ทหารหลายคนต่างขวางนางเอาไว้ทันที ทำให้นางกำนัลของซู่จินเกิดไม่พอใจ“เจ้ารู้ไม่ใช่หรือว่าหญิงตรงหน้าเจ้าเป็นใคร” หลินหลังนางกำนัลของซู่จินเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“หมี่ฟูเหริน เว่ยหวางโฮ่วมีรับสั่งไม่ให้พระนางเข้าเฝ้าต้าหวาง” ทหารเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเกรงใจหมี่ซู่จิน เพราะรู้ว่าซู่จินเป็นที่โปรดปรานของหยางไป๋ต้าหวางเป็นอันมาก (ฟูเหริน ตำแหน่งพระภรรยาชั้นสูงในองค์จักรพรรดิช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ฐานะสูงศักดิ์ เป็นรองเพียงจักรพรรดินี หรือหวางโฮ่ว)“ข้าเห็นว่าผิงเฟยและหวางเย่คนอื่นๆ เข้าไปถวายการรับใช้ต้าหวาง ทำไมต้องยกเว้นหมี่ฟูเหรินที่เป็นรองแต่เพียงหวางโฮ่ว” เซียวมายานางกำนัลของซู่จินเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ (ผิงเฟย แปลว่า พระสนม)“เว่ยจวง เจ้า
last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Ler mais
บทที่ 3 กระดาษม้วนเดียว
หลังจากที่หยางไป๋สวรรคตไปเจ็ดวันเว่ยจวงหวางโฮ่วก็จัดการทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างหมดจดทุกสิ่งอย่างที่ควรจะเป็น พร้อมกับงานสถาปนาต้าหวางพระองค์ใหม่ นางเองก็ทำอะไรได้ไม่มาก หรือไม่มีปากเสียงเลยก็ว่าได้ เพราะนางไม่รู้จักเหล่าขุนนางในราชสำนักมากนัก เนื่องด้วยนางไม่ได้วางเส้นสายเอาไว้ พระราชโองการแต่งตั้งฉบับเดียวจะไปต่อกรกับเว่ยจวงได้อย่างไร นางคิดเรื่องนี้มาเจ็ดวันแล้วว่าจะหาทางพูดคุยกับเหล่าขุนนางเช่นไรที่จะเอนเอียงมาฝั่งนาง ขณะที่พวกเขาอยู่ฝั่งของเว่ยจวงกันหมด ด้วยลูกชายของนางเป็นไท่จื่อ ถือว่าเป็นต้าหวางคนต่อไป“หมี่ฟูเหริน เจ็ดวันแล้วเว่ยหวางโฮ่วไม่เรียกฟูเหรินเข้าเฝ้าเช่นผิงเฟยคนอื่น ฟูเหรินว่ามันแปลกหรือไม่” มายาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแปลกใจ“ตอนที่ต้าหวางยังมีพระชนม์ชีพอยู่ เว่ยจวงชังน้ำหน้าข้าอยู่แล้ว พอต้าหวางจากไป คิดหรือว่านางจะมาสนใจไยดีข้า ไม่แน่ว่านางอาจจะหาทางส่งข้าไปอยู่กับต้าหวางก็ได้” หมี่ซู่จินเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“แค่ฟูเหรินนำพระราชโองการออกมา เหล่าขุนนางก็พร้อมแต่งตั้งหยางจิ้นหวางเย่เป็นต้าหวาง” หลินหลังเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“แค่กระดาษม้วนเดียว จะมีความหมายอะไร
last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Ler mais
บทที่ 4 หมดหนทาง
สามวันต่อมาหมี่ซู่จินได้แต่อยู่ในตำหนัก มีทหารล้อมหน้าล้อมหลังตำหนักเต็มไปหมด โดยมีทหารแบ่งออกเป็นสามรอบสับเปลี่ยนกัน ราวกับว่ากลัวนางจะหนีไปจากแคว้นเซี่ย ส่วนข่าวที่หลินหลังส่งออกไปยังไม่ได้รับการติดต่อกลับมา นางคิดว่าอิ๋งเป่ยคงยังไม่รู้เรื่องราวภายในแคว้นเซี่ยเป็นแน่ย่างเข้าวันที่สี่เว่ยจวงมีรับสั่งให้นาง และหยางจิ้นไปยังสุสานหลวงของหยางไป๋ต้าหวางที่นอกเมืองหลวงที่ได้สร้างตั้งแต่ต้นยุคสมัยของหยางไป๋ นางพร้อมกับหยางจิ้น รวมไปถึงนางกำนัลคนสนิททั้งสองต้องไปเฝ้าศพ อีกนัยหนึ่งคือไปอยู่กับหยางไป๋ในปรโลก“ทูลเชิญฟูเหรินขึ้นรถม้า” เสียงของนายกองต้านเอ่ยบอกหมี่ซู่จินด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย และผายมือให้นางขึ้นไปยังรถม้า“ไม่มีบ่าวรับใช้ไปกับฟูเหรินหรือ” มายาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจังเพราะนางติดตามซู่จินเพียงสองคน โดยมีนางและหลินหลัง“หวางโฮ่วสั่งให้ฟูเหรินมีเพียงพวกเจ้าเท่านั้น” นายกองผู้นี้เอ่ยบอก“กว่าจะไปถึงสุสานหลวงก็มืดค่ำแล้ว เราไปกันเถิดจิ้นเอ๋อร์” ซู่จินเอ่ยบอกเรียบเฉยและขึ้นรถม้าไปพร้อมกับหยางจิ้นทันที มายาและหลินหลังชักสีหน้าใส่นายกองผู้นี้อีกครั้ง“โธ่! จะตายกันอยู่แล้วยังไม่เจียมตัว
last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Ler mais
บทที่ 5 ข้าอยู่กับเจ้าตรงนี้
สารถีบังคับรถม้าได้สักระยะ พวกนางเองก็งีบหลับไปทั้งหมด เพราะหนทางไปสุสานหลวงยาวไกลกว่าจะถึงสุสานหลวงก็ยามเย็น แต่ทว่าพวกนางทั้งคันรถต้องตื่นขึ้น เป็นเพราะลูกธนูพุ่งตรงมาอย่างไร้ทิศทาง ยกเว้นหยางจิ้นที่หลับอยู่เช่นเดิม“ว้าย!!!...”เสียงร้องของมายาดังขึ้น ขณะที่ลูกธนูพุ่งมาปักรถม้าทะลุเข้ารถม้าเฉียดหน้าของนาง และพวกนางรอบทิศ“จิ้นเอ๋อร์ตื่น” หมี่ซู่จินเอ่ยเรียกหยางจิ้นด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก และใช้มือเขย่าเขาให้ตื่น เขาจึงตื่นขึ้นมาโดยทันที“เหนียงชิน เกิดอะไรขึ้น” หยางจิ้นเอ่ยถาม ขณะที่ลูกธนูพุ่งมาตรงหน้าของเขา ซู่จินพลักหยางจิ้นให้ออกห่าง ธนูพุ่งมาใส่ขอบหน้าต่างของรถม้าทันที“ทำเช่นไรดีเพคะ” หลินหลังเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว ขณะที่สารถีโดนลูกธนูยิงและตายในทันที อีกทั้งม้ายังตื่นและวิ่งตรงไปอย่างไร้ทิศทาง ทำให้ทุกคนในรถม้าต่างหวาดกลัว เช่นเดียวกับซู่จิน ที่เห็นว่ารถม้าวิ่งมุ่งตรงไปทางหน้าผา“ทุกคนโดดออกจากรถม้า” หมี่ซู่จินเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ซู่จินผลักหยางจิ้นออกจากรถม้าเป็นคนแรก ทำให้เขากระแทกลงบนหญ้าโดยไม่บาดเจ็บมากนัก ตามด้วยซู่จินและนางกำนัลสาวของนางทั้งสองคนที่กระโดดลงจาก
last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Ler mais
บทที่ 6 แม่ทัพมาแล้ว!!!
จู่ๆ ทหารผู้หนึ่งขี่ม้าตรงมา พร้อมใช้กระบองฟาดเหล่าทหารที่กรูเข้ามาหากลุ่มของหมี่ซู่จินราวกับสายฟ้าฟาด ทหารแคว้นเซี่ยเหล่านั้นนอนกลิ้งระเนระนาดและบาดเจ็บปางตายจากแรงกระบองที่ทุบลงมา ชิงชางเห็นว่าผู้ใดที่กล้ามาขวางเขาทำให้เขาตกใจอย่างมาก“แม่ทัพเฟยหรง!” ชิงชางอุทานด้วยความตกใจ หมี่ซู่จินรู้สึกดีใจที่เป็นเขาเข้ามาช่วยนาง นางคิดว่าสาส์นของนางคงถึงมือของอิ๋งเป่ย และอิ๋งเป่ยคงส่งเขามาช่วยนาง“หมี่ฟูเหริน พระนางคือฟูเหรินของต้าหวาง พวกเจ้ากล้าทำร้ายนางได้อย่างไร ใครบงการพวกเจ้า เว่ยหวางโฮ่วสั่งให้ทำเช่นนี้หรือ พูด!” เฟยหรงเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดัน ชิงชางคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว อีกทั้งทหารของเขาถูกทหารของเฟยหรงล้อมเอาไว้“เรียนใต้เท้า หวางโฮ่วมีรับสั่งให้นำหมี่ฟูเหรินไปอยู่สุสานหลวงกับต้าหวางตามพระราชโองการฉบับสุดท้าย” ชิงชางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวเป็นอันมาก เพราะว่าเฟยหรงเป็นคนสนิทของอิ๋งเป่ยทัพใหญ่ควบคุมทหารนับแสนนาย“กลับไปบอกหวางโฮ่วว่า หมี่ฟูเหรินสิ้นพระชนม์กับไปกระแสน้ำแล้ว อีกทั้งยังหาพระศพไม่เจอ พร้อมด้วยหวางเย่และนางกำนัลทั้งสอง ถ้าพวกเจ้าไม่พูดตามนี้ ข้าจะเก็บครอบครัวขอ
last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Ler mais
บทที่ 7 เป็นห่วงข้าเสมอ
หมี่ซู่จินทอดสายตาหยางจิ้นที่เดินเข้าไปยังกระโจมหลังขนาดใหญ่ ซึ่งกระโจมหลังนั้นพึ่งทำแล้วเสร็จเมื่อวันวานนางจึงเข้าไปในกระโจมของอิ๋งเป่ย ทอดสายตามองกระโจมที่เรียบง่ายตามวิสัยของเขาที่ชอบสมถะ ไม่ฟุ้งเฟ้อในยามศึกสงครามและกลียุคเช่นนี้“ดื่มน้ำชาก่อน” อิ๋งเป่ยบอกนาง นางนั่งลงบนตั่งยกสูง และรับถ้วยน้ำชาร้อนกรุ่นของเขาจากมือ และดื่มทันที เขานั่งลงบนฟูกนั่งพร้อมกับเฟยหรง“ท่านแม่ทัพอิ๋งเป่ย ตั้งแต่ที่ข้าเข้าวัง ข้าก็ไม่ได้พบเจอท่านอีกเลย ตอนนี้ข้าอยู่ในจวนสกุลหมี่ เพลาที่ข้ามีปัญหาข้าจะมาหาท่านเป็นคนแรก ท่านเองก็ช่วยข้าแก้ปัญหาให้ข้าทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม” นางเอ่ยบอกแล้ววางถ้วยน้ำชาลงบนโต๊ะสี่เหลี่ยมตัวเล็กที่อยู่บนตั่ง“เมื่อหลายวันก่อนหยางเล่อกงจู่ ส่งพระราชสาส์นมาถึงกระหม่อมว่าต้าหวางประชวรหนัก ฟูเหรินมีภัย กระหม่อมรู้สึกแปลกใจ จึงส่งเฟยหรงไปดูวังหลวง” อิ๋งเป่ยเอ่ยบอก“เว่ยจวงมีตำแหน่งเป็นไท่โฮ่วแล้ว นางคิดจะกำจัดข้าให้พ้นหูพ้นตา แต่นางไม่รู้ว่าข้าถือพระราชโองการฉบับสุดท้ายของต้าหวางองค์ก่อนอยู่” ซู่จินเอ่ยบอกเช่นนี้ ทำให้พวกเขาหันมามองใบหน้ากันทันที“พระราชโองการฉบับสุดท้ายห
last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Ler mais
บทที่ 8 หาแนวร่วม
ภายในแคว้นเซี่ยที่ยิ่งใหญ่ บัดนี้ผู้คนน้อยลงบางตาแทบจะเป็นเมืองร้าง เนื่องด้วยภาษีขึ้นมาเป็นสองเท่าจากภาษีเดิม อีกทั้งทหารข่มเหงราษฎรให้จ่ายภาษีสูงขึ้น เพื่อเข้าท้องพระคลัง เพราะหยางหลี่ต้าหวางจะสร้างตำหนักใหม่ให้กับเมิงหรูปาจื่อ อดีตของนางเป็นอี๋เหนียงของจางอวี้โหว หยางหลี่ต้องใจจึงนำมาเป็นฟูเหริน ซึ่งจางอวี้โหวขัดรับสั่งไม่ได้ ถึงต้องยกนางให้ (อี๋เหนียง แปลว่า เมียน้อย)เมื่อทางการต้องการส่วยภาษีมากขึ้น ก็ต้องขู่บังคับ อีกทั้งขุนนางส่วนหนึ่งรับการกระทำเช่นนี้ไม่ได้ พวกเขาก็ถูกตัดหัว หรือไม่ก็โดนห้าม้าแยกร่าง ด้วยขันคำสั่งต้าหวาง การกระทำเช่นนี้สร้างความไม่พอใจให้ขุนนางชั้นผู้ใหญ่และผู้น้อยส่วนมากภายในท้องพระโรงของแคว้นเซี่ย ขุนนางยืนรอหยางหลี่ต้าหวางจะออกว่าราชการทุกวัน โดยส่วนใหญ่อดีตต้าหวางจะออกว่าราชการในยามเฉิน ถ้าช้าหน่อยก็ไม่เกินยามซื่อ แต่หยางหลี่ต้าหวางจะออกว่าราชการในยามอู่ บางครั้งก็ไม่ออกว่าราชการติดต่อกันสามวัน ผู้ใดจะถวายฎีกาต้องรอ ถ้าไม่รอก็มอบให้เว่ยจวงไท่โฮ่วเป็นคนรับเรื่อง (ยามเฉิน คือเวลา 07.00-08.59 / ยามซื่อ คือเวลา 09.00-10.59 / ยามอู่ 11.00-12.59)ทุกสิ่งทุกอย
last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Ler mais
บทที่ 9 หยิบผ้าให้ข้าหน่อย ^^
หมี่ซู่จินมาอยู่กับอิ๋งเป่ยได้เกือบหนึ่งอาทิตย์ อิ๋งเป่ยจัดกองกำลังส่วนหนึ่งดูแลนางและหยางจิ้นเพื่อความปลอดภัยของผู้สูงศักดิ์แห่งแคว้นเซี่ย อีกทั้งเขายังจัดการเสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่มตลอดจนเครื่องหัวและเครื่องประทินโฉม เขารู้ว่าหมี่ซู่จินเป็นคนรักสวยรักงาม และเป็นคนละเอียดลออ ส่วนเฟยหรงก็คอยลาดตระเวนรอบค่าย เขาคิดว่าเว่ยจวงไท่โฮ่วคงระแคะระคายเรื่องหมี่ซู่จินที่นางมาอยู่ที่นี่ เพราะเมื่อสามวันก่อน เขาเห็นว่ากองโจรเข้ามาโจมตีอยู่สองครั้ง และพวกเขาก็สังหารจนหมดสิ้น ไม่เหลือแม้แต่คนเดียวที่จะไปรายงานเจ้านายของพวกมันช่วงสามสี่วันมา อิ๋งเป่ยให้เฟยหรงเฝ้าดูนางไม่ได้ขาด บางครั้งอิ๋งเป่ยก็มาดูนางด้วยตัวเอง และมาพูดคุยอย่างมิตรสหายไม่มีฉันชู้สาว ถึงเขาจะคิดกับนางเกิดกว่าเจ้านายและข้ารับใช้ค่ำคืนวันนี้ช่างหนาวเย็นจนจับหัวใจ เพราะด้านนอกหิมะกำลังตกหนัก แต่ทว่าหมี่ซู่จินคิดอยากอาบน้ำชำระร่างกายด้วยวันนี้ นางออกไปขี่ม้ากับหยางจิ้น เพราะวันนี้เป็นวันเกิดของเขา นางไม่มีของขวัญให้ นางจึงพาเขาไปที่หน้าผา พร้อมกับอิ๋งเป่ยและเฟยหรง เพื่อดูแว่นแคว้นที่บุตรชายของนางจะได้ปกครองในไม่ช้า และนางคิดต่ออีกว่าจะ
last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Ler mais
บทที่ 10 เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น [NC25+] 🔥 🔥 🔥
“หมี่ฟูเหริน” เขาเอ่ยเรียกนางด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ถ้าเจ้าไม่ต้องการข้า ทำไมเจ้าถึงไม่ยอมแต่งงานกับคนที่เหนียงชินของเจ้าเลือกให้เมื่อสามปีก่อน” นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขากลับเงียบไปอีกครั้ง“อิ๋งเป่ยข้ารู้เจตนาเจ้ามาโดยตลอดว่า เจ้าอยากแต่งงานกับข้า แต่เพราะข้าโดนเตี่ยบังคับให้เข้าวัง เพื่อสร้างฐานอำนาจและความมั่นคงให้สกุลหมี่” นางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง มองใบหน้าของเขาที่นิ่งเฉยไม่เอ่ยสิ่งใดออกมาสักคำ นางจึงหันหลังมองไปตั่งเตียงที่ปูด้วยหนังหมีขาวหลายตัว และเย็บเป็นแผ่นเดียว“ข้าจะนอนแล้ว เจ้าก็ออกไปเถิด” นางเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วนางก้าวเดินนวยนาดไปยังตั่งเตียงเพียงสองก้าว ทำให้นางต้องหยุดก้าวเดินเพราะมือหนาและอ้อมกอดแสนอบอุ่นโอบกอดนางเอาไว้จากด้านหลัง นางจับมือหนาของเขาทั้งสองข้างที่โอบกอดนางแทบแน่นยิ่งขึ้น นางจึงจับมือหนาเขาออก แล้วหันกลับมาทั้งตัว เขาก้มลงจูบริมฝีปากของนางอย่างดุดัน และแนบแน่นทำให้นางเปิดริมฝีปากรับริมฝีปากที่จูบลงมา มือเรียวทั้งสองข้างโอบคอของเขาเอาไว้ให้จูบได้ถนัดยิ่งขึ้น และดูดดื่มเร่าร้อนสอดสิ้นเข้าไปในโพรงปากของกันและกันราวกับหาสิ่งใดอยู่ นางไม่ได้สัมผั
last updateÚltima atualização : 2026-04-17
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status