All Chapters of สองพยัคฆ์ขย่มนางพญามังกร (3p) - [PWP] - [NC30+]: Chapter 31 - Chapter 38

ซู่จินก้าวเดินกลับมาในหอเทียนเซียน ทอดสายตาไปยังด้านขวาของหอเทียนเซียนแห่งนี้ มีป้ายวิญญาณของหยางไป๋ นางรับจอกน้ำจัณฑ์จากผู้ดูแลหอ“วันนี้หม่อมฉันหมี่ซู่จินมาหาพระองค์เป็นครั้งที่สอง หลังจากที่จิ้นเอ๋อร์ขึ้นครองราชย์ หม่อมฉันขอถวายหนึ่งจอกเพื่อเซ่นไหว้พระองค์” ซู่จินเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วสาดน้ำจัณฑ์ลงบนพื้น“ต้าหวางเพคะ หม่อมฉันสาบานต่อพระองค์ หม่อมฉันจะรวมสามแคว้นเป็นหนึ่งเดียวตามปณิธานของพระองค์ ขอให้หม่อมฉันและจิ้นเอ๋อร์ทำสำเร็จด้วยเพคะ” ซู่จินเอ่ยบอกเช่นนี้“ต้าหวางตราบใดหม่อมฉันยังอยู่ หม่อมฉันจะทำให้แคว้นเซี่ยรุ่งเรืองกว่าอดีตต้าหวางพระองค์ใด” ซู่จินเอ่ยบอกจบ นางใช้มือทั้งสองข้างขวาทับซ้ายก้มลงคุกเข่าถวายบังคมจรดพื้น แต่ทว่านางกลับรู้สึกว่าเหมือนมีอะไรผ่านหัวไป ทำให้นางเงยหน้าขึ้น ลูกธนูกำลังพุ่งมาที่นาง นางเบี่ยงตัวหลบลูกธนู ไม่นานนักนางก็ได้ยินเสียงเหล่าทหารกรูไปจับตัวคนร้าย องครักษ์เสื้อเกราะของอิ๋งเป่ยที่คอยคุ้มกันนางและหยางจิ้นวิ่งเข้ามาทันที“ไท่โฮ่ว ปลอดภัยหรือไม่พระเจ้าค่ะ” องครักษ์หนึ่งในหกเอ่ยถามนาง“ข้าไม่เป็นอะไร” ซู่จินเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทหารคนหนึ่งก้าวเดินเข้

สามเดือนต่อมาหลังจากซู่จินได้ให้กำเนิดบุตรชายนามว่าอิ๋งหัว เพราะอิ๋งหัวคนนี้มีใบหน้าคล้ายอิ๋งเป่ยเป็นยิ่งนัก มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นลูกของอิ๋งเป่ยส่วนเฟยหรงนำทัพไปกวาดชนเผ่ารอบข้างมาเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเซี่ย ทำให้แคว้นเซี่ยมีพื้นที่ใหญ่ขึ้น หานตงและฮกโซ่ร่างกฎหมายใหม่ขึ้นมาเพื่อครอบคลุมทั้งสามแคว้น อีกทั้งการค้าขายเป็นไปด้วยดี ผู้คนลืมตาอ้าปากได้มากขึ้น เพราะไม่ได้มีสงครามกับแคว้นต่างๆ ซู่จินเริ่มวางมือจากราชการงานเมือง ให้หยางจิ้นบริหารบ้านเมืองได้อย่างเต็มตัวเมื่อเดือนก่อนซู่จินได้ข่าวดีว่าถังเยว่ท้องแล้วสร้างความดีใจให้หยางจิ้นเป็นอันมากและในวันนี้เป็นวันเกิดของซู่จินที่ไม่ได้จัดมานานตั้งแต่ซู่จินขึ้นมาเป็นไท่โฮ่วเมื่อหลายปีก่อน แต่ปีนี้หยางจิ้นอยากจะจัดวันเกิดให้นางมาก นางจึงจำยอมเขาให้จัดงานวันเกิดซึ่งตรงกับวันสถาปนาแคว้นเซี่ย จึงจัดควบทั้งสองงาน อีกทั้งยังให้จิตรกรวาดภาพชัยภูมิทั้งสามแคว้น แล้วเขียนชื่อลงไป ซึ่งนำรูปวางบนลานหน้าเฉินฉางกงตรงกลาง โดยด้านข้างเป็นโต๊ะยกพื้นของขุนนางชั้นผู้ใหญ่สิบคนซ้ายขวา และหวางเย่ทั้งสามนั่งบนพื้นยกสูง ตรงกลางซ้ายขวาในสุดเป็นที่นั่งของซู่จิน ห

บทพิเศษ 2เข้าวังหลวงหลังจากวันที่นางและเขา ได้กลับมาเจอกันที่จวนของสกุลหมี่ อิ๋งเป่ยไปมาหาสู่จวนสกุลหมี่เพื่อคุยเรื่องการศึกซึ่งเป็นข้ออ้าง สิ่งสำคัญต้องการมาหาซู่จิน จนซู่จินใจอ่อนยอมพบเขา และพูดคุยกันถูกคอ ทำให้อิ๋งเป่ยและซู่จินได้ลอบไปมาหาสู่กันตามลำพังโดยไม่ให้ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายล่วงรู้ เพราะว่าธรรมเนียมของแคว้นเซี่ยจะพบชายก่อนออกเรือนไม่ได้ และเตี่ยของนางเท่านั้นที่มีสิทธิ์ในตัวนางว่าจะให้นางออกเรือนเมื่อไหร่ และคู่ครองของนางควรเป็นใครแค่คิดหรือว่าหมี่เซี่ยะของเตี่ยนางจะไม่รู้ หมี่เซี่ยะรู้มาตลอดว่าอิ๋งเป่ยรักชอบพอซู่จินมาเนิ่นนาน แต่เขาเงียบเอาไว้ เพราะอยากให้นางบอกด้วยตัวเอง จนแล้วจนรอดนางก็ไม่เคยเอ่ยบอกเรื่องนี้กับเขา นางเองก็รู้ว่าหมี่เซี่ยะทราบในเรื่องนี้ แต่เขาไม่เอ่ยถามนางแม้แต่ครั้งเดียวเช่นกันซู่จินมาเที่ยวเทศกาลซีซีที่จัดขึ้นในทุกๆ ปีชาวเมืองออกมาท่องเที่ยวกันมากโดยเพราะหนุ่มสาวที่แต่งงานแล้ว และยังไม่ได้แต่ง นางเห็นว่าหญิงสาวและชายหนุ่มต่างลอยโคมไฟสีขาวเขียนอวยพร และอธิษฐาน ส่วนมากให้ความรักยืนยงและสมหวังในความรักต่อชายหรือหญิงอันเป็นที่รักด้านหอคณิกา หญิงสาวยืนเรี

บทพิเศษ 4นางพญาร้อนรักหลังจากนางได้คืนอำนาจทั้งหมดให้หยางจิ้นปกครองแคว้นเซี่ยอย่างมั่นคงและผาสุกตามที่นางหวังไว้ นางกลับมาอยู่วังหลัง จนเข้าปีที่สามนางก็ให้กำเนิดลูกแฝดที่เกิดจากเฟยหรงพวกเขาทั้งสองเป็นชายหญิง ใบหน้างดงามถอดแบบซู่จินและมีเค้าโครงหน้าเหมือนเฟยหรง บุตรทั้งสี่ของนางรวมไปถึงหยางจิ้นนางก็รักเท่าเทียมกัน นางทำสิ่งใดก็แบ่งเท่าๆ กัน นางไม่เคยรักใครมากกว่าหรือน้อยกว่าเลย ทำให้พวกเขาทั้งสี่รักกันมากพอสมควร อีกทั้งบุตรทั้งสี่คนไม่เคยทำให้นางเป็นกังวลใจแม้แต่ครั้งเดียวถึงนางจะอยู่วังหลังไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองแล้ว เหล่าขุนนางยังมาขอคำปรึกษากับนางอยู่ดี เช่นเดียวกับหยางจิ้นถึงเขาจะปกครองเอง อันไหนที่ใหญ่เกินความสามารถที่จะตัดสินใจโดยลำพัง เขาก็ยังขอคำชี้แนะจากนางในหลายๆ เรื่อง จนนางแทบอยากจะย้ายตำหนักออกไปอยู่นอกเมือง นางยังเคยบอกกับเฟยหรงและอิ๋งเป่ยว่า พวกเหล่าขุนนางจะทำให้นางแก่ขึ้นอีกสิบปีเกิดเป็นหมี่ซู่จินนี่ลำบากจริงๆ“เจ้าคิดอะไรอยู่หรือ คิดอยากจะมีลูกอีกคนอีกหรือไม่” อิ๋งเป่ยเอ่ยถามนางด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาข้างริมหูของนาง ขณะที่นางนอนอยู่ตรงกลางระหว่างเขาและเฟยหรง ส่วนนางน