《Init ng Sandali(SPG/R-18)》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

Alice POV Ilog🔞 Kasalukuyan kong inaayos ang mga papel sa harap ko,tapos ko nang basahin at ayusin.Ilagay ko lahat sa bag, ngunit napahinto ako ng biglang mag-ring ang phone ko sa tabi ko—at si Adan ang tumatawag.Napakunot naman ang noo ko,dahil magkasama lang kami kanina—walang tatlong oras.Ano kaya ang sasabihin nito at napatawag pa sa ganitong oras?Dinampot ko at sinagot."baby, lumabas ka muna.May pupuntahan tayo."bungad niya agad sa kabilang linya."ano?sa ganitong oras?"inilayo ko ang phone ko sa tainga ko at tiningnan ang oras sa screen.Nakita kong alas onse na nang gabi."please baby,kahit ngayon lang."pakiusap niya.Napabuga muna ako ng hangin bago ako pumayag.Isinabit ko muna ang bag ko at lumabas na sa aking silid.Siguro ,tulog na si mama sa kabilang silid.Maingat at magaan akong maglakad at hindi ko maiwasan ang hindi kabahan habang papalabas ako lalo't dadaanan ko pa ang silid ni mama.Para akong magnanakaw sa lagay kong ito.Malapit na ako sa pinto,apat na hakbang,

Adan/Gabriel POv Pagbabalik ni Gabriel "sir Gab—nakahanda na po ang helicopter."bungad ng tauhan kong nagtatago sa likod ng puno.Malapit nang lumabas ang araw,kaya kailangan na naming umalis agad.At mamayang tanghali na magaganap na meeting ng mga shareholders na pinatawag ng magaling kong tiyuhin.Ito na ang tamang araw para harapin ko na siya.Pagbayarin sa mga kasalanan niya'ng patong- patong. Kahahatid ko lang sa minamahal kong babae sa bahay nila.Masayang-masaya ang puso ko kahit sa huling sandali,nakasama ko ang babae'ng naging parte na ng buhay ko. Kay Alice lang ako nakaramdam ng pagkakuntento sa buhay.Kinalimutan ang sandali ng nakaraan at mga isiping problema.Napapangiti din ako kapag nakikita ko ang napakaganda niyang mukha,lalo na sa tuwing bigla itong natutulala habang nakatitig sa akin. Wala siyang kaalam-alam sa ginawa ko—dahil ang pinirmahan kong papel na blanko ay agad kong nahulaan na para sa marriage license,ngunit hindi Adan Montes ang tunay kong pangalan,ku

Alice POVBalita sa LiveIsang oras na akong pumasok ng barangay hall,pero wala pa ring Adan ang nagpakita.Ilang beses ko na rin sinulyapan ang phone ko sa tabi ng mga papel na binabasa ko,wala rin chat,text o tawag.Nag-aalala na talaga ako sa kanya."kapitana,may dumating na sobre galing civil registry."bungad ni ate Ara na papasok sa pinto.Sa wakas, dumating na rin ang hinihintay kong marriage license namin ni Adan."salamat ate Ara."nakangiti kong sabi."walang anoman kapitana.Ah siya nga pala kapitana,uuwi lang ako sandali sa bahay—may nilutong kakanin si nanay at pasta kukunin ko lang para may meryenda tayo."masaya niyang sabe sa akin.Tumango naman ako.Ipinagpatuloy ko ang ginagawa ko,kahit papano sandaling mawala sa isip ko ang pag-aalala kay Adan.Kung bakit wala man lang itong paramdam.Nagtatampo na nga rin ako sa kanya.Makalipas ang sampung minuto, bumalik si ate Ara dala ang pagkain na kinuha nito sa bahay nila."kain muna tayo, Kapitana.Mamaya mo na lang ituloy ang ginaga

Alice POV Galit si Carlo sa nalaman.... Pumasok na ako sa trabaho,dahil tapos na ang isang linggong leave.Hindi ko naman maaaring pabayaan ang tungkulin ko bilang kapitana sa barangay na ito.At ang problema ko sa puso ay hindi ko pwedeng isama sa trabaho.Ang isiping puso ay napagdesisyunan kong hindi na dapat pang malaman ni Gabriel ang pinagbubuntis ko.Kinasusuklaman ko siya.Nirespeto naman iyon ni mama,ang naging desisyon ko.Masayang-masaya pa nga siya— dahil magkakaroon na raw siya ng apo.Ang pinapirmahan kong papel kay Adan o Gabriel,wala nang halaga,dahil hindi naman Adan Montes ang tunay niyang pangalan,kundi Gabriel Clark.At saka narinig ko sa live interview nito'ng kasal na siya sa ibang babae.Ano pang habol ko sa kanya—ihahabol ko sa kanya ang pinagbubuntis ko,hindi na kailangan.Hindi kailangan ng ama ng anak ko na isang manloloko.Hindi naman ako papayag na maging kabit lang niya at kinasusuklaman ko pa siya.Kaya wala ng dahilan para habulin ang isang tulad niya.Ngunit

Alice POV "Kasal si Alice"Tulad ng sinabe ni Carlo ng araw ng meeting mga senior,sa susunod na lingo na magaganap ang kasal namin ni Carlo.Mabilis man ang pangyayari,pero kailangan—para sa kahihiyan ko at upang hindi matawag na bastardo aking anak.Masakit marinig,pero totoo.Kaya kailangan ko ng tanggapin sa buhay ko si Carlo at pumayag sa alok niyang kasal sa akin.Tutal,kasal na ang ama ng anak ko,kaya magpapakasal na rin ako sa lalaking nagmamahal sa akin at pinapahalagahan ako,kami ng anak ko.Hindi naman mahirap mahalin si Carlo.Mabait siyang tao,mabuti ang kalooban at mahal na mahal kami ng anak ko.Kaya ano pa ba ang inarte ko.Malalim akong napabuntong-hininga.Nakaharap ako sa malaking salamin rito sa silid ko at kasalukuyang inaayos aking sarili.Ngayong araw kami pupunta ni Carlo sa civil registrar para sa mga papeles na kailangan sa aming pagpapakasal."anak,nasa sala na si Carlo?"pabatid na katok ni mama sa labas ng pinto."sige po ma.Baba na."sagot ko.Pinahiran ko ng lipsti