All Chapters of Init ng Sandali(SPG/R-18): Chapter 41 - Chapter 50

Carlo POV Pagkagaling ko sa bahay nila Alice,agad akong naghanda para sa aking pagpunta ng Maynila—hahanapin ang tarantadong si Gabriel.Hayop siya,inunahan pa ako kay Alice.Humanda siya sa akin pag nakita ko siya.Hindi ako natatakot sa mayroon siya ngayon—dahil kaya ko namang pantayan.Kung pagdating sa yaman—totoo mas mayaman siya dahil kilalang tao ang lolo niya sa buong industriya.Maimpluwensiya din naman ang pamilya ko—ang Martinez.Kaya ano pa ba ang ikinakatakot ko.Siya lang naman si Gabriel Clark—ang tarantadong yun.At ako si Carlo Martinez,hindi natatakot sa kanya.Kaya tulad ng ipinangako ko kay Alice—hindi ako babalik hangga't hindi siya magiging malaya sa kasal na iyon.Gagawin ko ang lahat, mapirmahan lang ang annulment divorce nila,upang malaya kaming magpakasal ni Alice. Ang gagawin kong ito dahil sa pagmamahal ko kay Alice—mahal na mahal,at matagal na akong nagmamahal sa kanya.Nang una ko siyang makita noong nag-aaral pa lang ng kolehiyo,hanggang sa ngayon.Kung hindi la

Alice POVKasal at imahinasyon ni Alice...... Ito na ang araw ng pinakahihintay namin—ang kasal namin ni Carlo.Lahat ng babaeng ikakasal ay damang-dama ang nag-uumapaw na kaligayahan dahil ikakasal na sa lalaking mahal niya.Ngunit kabaliktaran naman sa akin o mas sabihing hindi ako ramdam iyon.Masaya naman ako,pero hindi tulad ng ibang babaeng ikakasal. Inaamin ko sa sarili ko na —hindi ko ramdam ang kilig,ang tibok ng puso ko at masayang awra.Hindi ko alam kung bakit? Ngunit kailangan kong ipakita sa lahat na masayang-masaya ako ngayong araw,dahil nga ito ang araw namin ni Carlo bilang mag-asawa.At ang pakiramdam nang babaeng ikakasal ay siguro hindi pa ngayon,baka sa sandaling magkasama na kayo sa iisang bubong. Sinuyod kong tinignan ang kabuuan ko sa salamin matapos akong ayusan ng make up artist—at natutuwa ito ng makita ang kinalabasan kahit simple lang naman ang ginawa niya. "super beautiful!perfect."tuwang-tuwa niyang sabe.Umikot pa ito,sinisigurong maayos na talaga ang suo

Alice POV Naalimpungatan ako dahil sa pagyakap ni Carlo mula sa aking likuran—dahilan kaya hindi na ako ulit nakatulog.Wala naman siyang ginawa,nakayakap lang siya sa akin at mahimbing nang natutulog.Mabilis ang tibok ng puso niya,parang pagod na pagod. Halos kalahating oras din ang hinintay ko bago ko napagdesisyunang babangon na.Kaya dahan-dahan kong tinanggal ang braso niyang nakadagan sa tagiliran ko at dahan-dahan din akong bumangon—hindi gumawa ng ingay.Tumingin ako kay Carlo na asawa ko na ngayon,ang sarap ng tulog niya.Napaka gwapo niya talaga.Talagang nagtataka ako—bakit ako ang nagustuhan niya.Maraming mga babae diyan ang nagpapansin sa kanya at nahuhumaling pati nga ang anak ni kapitan sa kabilang barangay sinasadya pang puntahan siya rito para lang magpapansin.Pero ako ang pinakasalan na buntis sa ibang lalaki.Napangiti ako at hinaplos ang napaka gwapo niyang mukha."maraming salamat sa pagmamahal mo sa akin at sa baby natin, Carlo.Ngayon,ako naman.Susuklian ko ang p

Alice POV Alas singko na nang hapon,malapit nang dumilim.Malamig na rin ang simoy nang hangin.Narito ako sa may veranda,nakaupo habang hinihimas ang napakalaki ko ng tiyan.At ang aking tingin ay sa malawak na bukirin sa mismong likod ng bahay nila Carlo. Napangiti ako.Ilang buwan na ang dumaan mula ng muntik mawala sa buhay ko ang mga anak ko—oo,hindi lang iisa ang nasa loob ng sinapupunan ko,kundi dalawa—dalawang lalaki. Nalaman namin iyon nang magsagawa kami ng ultrasound ko upang malaman kung maayos lang ba ang sanggol sa loob ng tiyan ko.Ngunit bago ako sumalang sa ultrasound,kinausap agad ako ng doctor at sinabing maraming dugo ang nawala sa akin.At kong malaman na wala ng tibok ang sanggol sa sinapupunan ko,agad itakda ang operation para raspahin ako.Takot na takot ako ng mga sandaling iyon,ayaw kong mawala ang nagbibigay lakas sa akin.Kaya agad akong piping nagdasal sa panginoon na huwag pabayaan aking anak.At salamat nga sa may kapal,agad niyang dininig aking palangin

Alice POV Biglang sulpot ni Adan/Gabriel Katatapos lang namin kumain ng hapunan ni mama,kaya bumalik ako sa aking silid at tinuloy aking ginagawa sa mga papeles.Kung hindi ko tatapusin sa loob ng dalawang araw,baka umabot hanggang sa araw ng panganganak ko.Hindi ko naman hahayaang mangyari iyon—dahil ako rin ang mahihirapan.Bumukas ang pinto, pumasok si mama may hawak na baso ng gatas.Ngumiti ako."tinimplahan kita ng gatas anak.Inumin mo na agad habang medyo mainit pa."sabe sa akin ni mama.Pinatong sa lamesa ko ang gatas na tinimpla niya para sa akin."salamat po ma."sabe ko habang. nakangiti ako."walang anuman anak.Sige,lalabas na ako,may gagawin din akong lesson plan para bukas."Tumango naman ako,kaya lumabas na ng aking silid si mama.Inabot ko ang gatas at unti-unti kong ininom.At nang maubos ko ang laman ng baso, ipinagpatuloy ko aking ginagawa.Napangiti ako.Ang bilis talaga tumakbo ng oras,araw at buwan.Dahil ang binabasa kong mga papeles ay para sa December—december na