Todos os capítulos de เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ: Capítulo 111 - Capítulo 120

เนเน่วาคิมคนจริงที่เขาพูดอะไรไว้กับฉัน ไม่ทำอย่างที่พูดหรอกนะ จากที่บอกจะแค่ถูไม่มีอยู่จริง กว่าเขาจะลุกออกจากเตียงนอนก็ล่อไปเที่ยง และตอนนี้ฉันก็ยังไม่ได้ทานอะไรเพราะวาคิมมัวแต่ทำเรื่องใต้สะดื้อกับฉัน“ฉันให้เวลาอีก 5 นาที นี้ไม่ไหวแล้วนะหิวมาก” ฉันว่าให้กับว่าที่ป๊ะป๋าหน้าหล่อ ที่พึ่งจะอาบน้ำเสร็จลีลาเรื่องเยอะไม่มีใครเกิน ต้องหล่อต้องเนียบผมต้องแชทก่อนถึงจะออกจากห้องได้ ทั้งทีเมื่อคืนนอนกับฉันน้ำไม่อาบ“เสร็จแล้วคับเมีย” เอ่ยจบวาคิมก็เก็บกระเป๋าฉันนั้นไปที่รถ เพราะเราต้องเช็คเอ้าท์ออกจากโรงแรมตอน 11 โมงแต่นั้นเลยเวลามา 1 ชั่วโมงแล้ว ส่วนเพื่อนๆ คนอื่นนั้นก็ทยอยกันกลับกรุงเทพไปแล้ว“เพราะนายคนเดียวเลย ทำฉันเสียเวลาเนี้ย” เนเน่ในชุดกระโปรงพริ้วรายดอกไม้สีหวานต่อว่าวาคิม“โอ้...ใจร้อนจังเลย ที่ใจร้อน ยักเขี้ยวใส่ป๊ะป๋านี้ เป็นเพราะเบบี้ในท้อง หรือเพราะเมียกันเนี้ย” เพราะตั้งแต่ตื่นมาเนเน่เธอก็เร่งผมไม่หยุด เมื่อคืนโดนฤทธิ์เหล้าป่าเข้าไปน็อคคาที่ตื่นมาเจอเมียอ้อน บอกข่าวดีอีก ก่อนเซ็กเอ้าท์ออกจากรีสอร์ตจัดเมียไปหนึ่งรอบ แล้วใครมันจะลุกไหวละ วะ ก็นอนต่อจนลืมเวลาไปเลยสิวาคิมที่เดินออกจา

3 วันต่อมา@ที่บ้านคุณหญิงมณีจันทร์ ด้านวาคิมหลังจากที่ผมและเนเน่กลับมาจากเขาใหญ่ วันต่อมาผมก็พาลูกสะใภ้และหลานในท้องไปฝากคนสุวิตาและคุณยายมานิตา เป็นอย่างที่ผมคิดไว้ไม่มีผิด ที่คุณยายของผมท่านดูช็อคและตกใจเอามากๆ ที่ผมทำเนเน่ท้อง ทั้งที่ท่านอุตส่าห์จองเนเน่ให้กับพี่ชายผม แต่ทำไงได้เนเน่เป็นเมียผม จะเป็นเมียพี่ชายผมได้ยังไงกันละ พอได้หลานสะใภ้เล็กเป็นเนเน่ จากที่เป็นหลานชายที่แย่มาก และตอนนี้ดูเหมือนว่าผลจะกลายเป็นหลานชายสุดที่รักไปเลยละสิ คุณยายถึงขั้นประกาศยกที่ดินย่านดอนเมืองให้ผมกับเนเน่ไว้ปลูกเรือนหอรับขวัญเหลน งานนี้เล่นเอาซะว่าที่คุณพ่ออย่างผมยิ้มหน้าบานไปเลยสิ คุณยายท่านรักและเอ็นดูเนเน่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งผมมีเหลนให้ทันใช้แบบนี้ ยิ่งหลงหลานสะใภ้หนักเข้าไปอีก ส่วนคุณแม่ท่านดูไม่ตกใจอะไร เพราะท่านรู้อยู่แล้ว ว่าผมคบเนเน่ ไม่รู้ไปแอบรู้ตอนไหน นะคับรายนั้นและวันนี้ก็เป็นงานใหญ่ งานหินของผมที่ต้องมาพบครอบครัวของเนเน่ แต่ผมไม่ได้พาครอบครัวไปที่บ้านเนเน่หรอกนะคับ เพราะคุณแม่ของเนเน่ท่านนัดครอบครัวเรามาที่บ้านคุณย่าแทน ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน สวมทับด้วยกางขายาวสีดำ ซึ่ง

~ 3 เดือนต่อมา ~เนเน่และช่วงนี้ฉันก็ปิดเทอมและเรียนจบแล้ว ฉันใช้เวลาเรียนเพียง 3 ปีครึ่ง ส่วนว่าที่ป๊ะป๋าสุดหล่ออย่างวาคิม นั้นเหลือเก็บอีก 6 หน่วยกิต ฉันรอเพียงแค่รับปริญญา และวันนี้ก็เป็นวันคล้ายวันเกิดของวาคิมนั้นเอง เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาฉันพาเขาไปทำบุญ ปล่อยปลาที่วัด ช่วงบ่ายเรามีนัดทานข้าวกับครอบครัว ส่วนช่วงเย็นนั้น แน่นอนป๊ะป๋าสายปาร์ตี้อย่างวาคิมได้จองร้านอาหารน้องมะปราง ซึ่งเป็นสถานที่ปาร์ตี้ในค่ำคืนนี้“ที่รักคับ เพื่อนๆ พวกไอ้ราม ไอ้มอสมันไปรอเขาที่ร้านแล้ว” เสียงของวาคิมเร่งฉัน ขณะที่ฉันพึ่งเดินออกจากห้องน้ำ บนตัวสวมด้วยชุดคลุมอาบน้ำอีกที ฉันเหลือบมองนาฬิกาเพิ่งที่ 18.18 นาที เอง“หึ...นี้พวกเขาจะรีบมาทำไมกัน” ฉันหันไปถามวาคิม นี้ก็อีกคน พึ่งจะหกโมง แต่ตอนนี้วาคิมแต่งหล่อเช็ทผมชุดพร้อมออกแล้ว ขณะที่ฉันยังแต่งตัวไม่เสร็จ ทว่าในจังหวะนั้นเสียงสมาร์ทโฟนของวาคิมกับดังขึ้นRrrrrrrrr Mos“ที่รักดูสิ ไอ้เชี่ยมอส มันนิสัยเสียจริงๆ โทรตามเขาอีกแล้ว” น้ำเสียงหงุดหงิดต่อว่าคนโทรมา[ว่าไง มึงจะโทรตามไรนักหนา วะ] วาคิมสบถให้คนปลายสาย[จะมายัง ไอ้รามเล่นแบกบรั่นดีมาเพิ่มอีก 3 ลังพอป่า

~ 3 ปี ต่อมา ~ @บ้านอุ่นไอรัก เนเน่ร่างบางในชุดอยู่บ้านสบายๆ ที่วุ่นวายกับการเอาเด็กชายนักรบ เบบี้ตัวน้อยๆ เข้าเต้า ใช่คะทุกคนฟังไม่ผิดหลังจากที่เรียนจบ คลอดเบบี้นาวาลูกสาวของฉันได้ประมาณ 1 ขวบกว่าๆ ฉันและวาคิมเราก็ได้รับข่าวดี มีน้องชายให้กับเจ้าหมูอ้วนนาวาในปีถัดมา เล่นเอาซะหม่ามี้มือใหม่อย่างฉันไม่ได้พักเลย และตอนนี้ลูกสาวตัวจ้ำม่ำน้องวานาอายุเข้า 2 ขวบ 6 เดือนหน้าตาถอดแบบมาจาก วาคิมราวกับฉบับก๊อปปี้วาง ซึ่งนาวาชื่อนี้ป๊ะป๋าวาคิม เป็นคนตั้งชื่อให้ลูกสาวฉันเอง ส่วนเบบี้นักรบ คนนี้หม่ามี้คนสวยเป็นคนตั้งให้เองคับคนพี่นอนดูดขวดนมขณะที่นอนกลิ้งในที่กั้นเด็ก ส่วนคนน้องนักรบฉันก็จับเจ้าเด็กแสบเข้าเต้า การเลี้ยงลูกๆ ทั้งสองของฉันเป็นอะไรที่เหนื่อยมาก แต่ก็มีความสุข สนุกบันเทิงดีในแต่ละวันดี และตอนนี้หลังจากที่ก่อนหน้านี้ ฉันกับวาคิมเราใช้ชีวิตในคอนโดของเขา พอมีเด็กๆ ครอบครัวของเราขยายใหญ่ขึ้น วาคิมและฉันเราเลยตกลงสร้างเรือนหอ บนที่ดินที่คุณย่าทวดมานิตายกให้หลานชาย ฉันมองเจ้าสองแสบของฉันเปลือกตาหม่ามี้เริ่มจะไม่ไหวแล้วลูก เพราะเช้านี้เจ้าสองแสบตื่นมาเล่นกันตั้งแต่ตี 5 เล่นเอาซะหม่ามี้นั่

เนเน่หลังจากที่ฉันและวาคิมพาลูกสาว เจ้าหญิงตัวกลมๆ ไปเรียนไอซสเก็ตเสร็จจากเรียน ป๊ะป๋าวาคิมสุดหล่อพาลูกชายเจ้าหมูอ้วนออกมาทำกิจกรรมนอกบ้านที่สวนสาธารณะ ลูกชายเจ้านักรบนอนพุงกลางอยู่ในรถเข็นเด็ก โดยที่พี่สาวคนสวยเข็นรถน้อง พอพี่จ๋า พี่เลี้ยงเด็ก ขนรถเข็นลงจากรถป๊ะป๋าวาคิมเท่านั้นแหละ นาวาก็เข็นน้องสนุกใหญ่เลย“ป๊ะป๋าขา คุณแม่ขา น้องนาวาเลี้ยงน้องเองคะ” เสียงเด็กสองขวบกว่าๆ ที่พูดเจือแจ๋ว พูดไฟแลบก็ลูกสาวฉันนี้แหละ“ตัวแค่นี้รู้ความจริง เก่งมากคับลูกป๊ะป๋า” พอป๊ะป๋าอนุญาต ให้เข็นน้องได้ก็เอาใหญ่เลย นาวาไม่เข็นรถน้องธรรมดา แต่เข็นแล้ววิ่ง เล่นเอาฉันที่เห็นเช่นนั้นใจหายใจคว่ำไปเลย“พี่นาวา จะพาน้องซิ่งไปไหนคะลูก” ฉันถือถ้วยข้าวและขวดน้ำวิ่งตาม ส่วนป๊ะป๋าก็วิ่งตามลูกอีกที นาวานอกจากจะพูดเก่งแล้ว ปล่อยเป็นไม่ได้พอขาแตะพื้นออกสตาร์ท ดูเอาเถอะ ลูกสาวฉัน แสบจริง“ซิ่งคะ คุณแม่ขา ป๊ะป๋าบอกซิ่งเหมือนคุณแม่” ฉันได้แต่มองหน้าคนใส่ความฉัน“ป๊ะป๋าเอาอะไร ใส่หัวลูกคะ” ฉันถามสามีสุดที่รักวาคิมยิ้มแห้งๆ ให้ฉัน“ชอบซิ่งแบบนี้ โตขึ้นน้องอย่าไปแข่งรถที่ไหนนะคับลูก ถ้าเป็นเหมือนคุณแม่ ป๊ะป๋าหัวใจจะวายตาย”