All Chapters of ในปกครองมาเฟีย: Chapter 31 - Chapter 40

ไซเรนคลับ เขตปกครองของตระกูลหวังแก้วน้ำสีอำพันถูกยกขึ้นมาชนกันก่อนที่กลุ่มเพื่อนสาวที่นาน ๆ ทีจะรวมตัวกันครบแก๊งจะพร้อมใจกันจิบอย่างสงวนท่าที ต่างจากคุณหนูในปกครองลูเธอร์ที่กระดกลงคอรวดเดียวจนหมดครั้งแล้วครั้งเล่าไม่พักตั้งแต่มาถึง“แกเบาหน่อย เดี๋ยวเมาเร็ว”“อืม”“เป็นอะไรกระดกไม่พัก”“เปล่า ก็แค่นาน ๆ ทีได้เจอกัน”ท่ามกลางความแปลกใจของเพื่อน ๆ กลับมีสายตาคู่หนึ่งที่ลอบจ้องมองมาและบันทึกทุกการกระทำของคุณหนูศิรวศินไว้แล้วทั้งหมด“แล้ววันนี้มีการ์ดตามมาไหม ทำไมฉันไม่เห็น” มีนเอ่ยถามเมื่อเห็นเพื่อนสนิทนั่งเหม่อคลึงแก้วไปมาขัดกับบรรยากาศครื้นเครงในคลับหรูแห่งนี้“มี”“อ่า ฉันลืมไปเลยว่าที่นี่เขตของตระกูลหวัง”“หืม จริงดิ”“ตระกูลพี่เขยฉันเป็นพันธมิตรกับหวัง”“ไอ้มีน”“ขอโทษว่ะแก ลืมสนิทเลยว่าลูเธอร์กับหวังไม่ถูกกัน”“ช่างเถอะ” จบประโยคแก้วทรงสูงที่ข้างในบรรจุน้ำสีสวยก็ถูกยกขึ้นมาจรดริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง ในเมื่อมาถึงขนาดนี้แล้วจะทำอะไรได้ อีกอย่างใช่ว่าคุณชายหวังจะอยู่ที่นี่เสียหน่อย“แล้วแกมาถิ่นฝั่งตรงข้ามจะไม่เป็นอะไรเหรอ”“ไม่รู้ อยากตีกันก็เรื่องของสองตระกูลนั่น”“แกจะโดนนายใหญ่ลูเธอ

“คุณชาย…คะ”เสียงแหบพร่าเอ่ยขอร้องขณะที่นัยน์ตากลมโตเริ่มร้อนผ่าวก่อนจะตามาด้วยหยาดน้ำใสที่รื้นขึ้นมาเมื่อความทรมานตีแผ่ไปทั่วทั้งร่าง“เธอจิกแขนฉันอยู่นะยัย…” ท้ายประโยคถูกกลืนลงลำคอแกร่งในวินาทีที่สบสายตาเข้ากับดวงตากลมโตที่ตอนนี้เอ่อรื้นไปด้วยหยาดน้ำตาความรู้สึกไฮบ์ที่ถูกคนตัวเล็กกว่าปลุกปั่นขึ้นมาก่อนหน้าถูกฝังกลบลงไปในส่วนลึกทันทีก่อนจะถูกแทนที่ด้วยมวลอารมณ์หงุดหงิดฝ่ามือแกร่งแกะมือเรียวที่พันธนาการแขนเขาอยู่ออกก่อนจะผลักร่างบอบบางให้เซล้มลงบนเตียงกว้างตามเดิม“ไม่อยากเป็นเมียฉันจริง ๆ ก็จัดการตัวเองไปเงียบ ๆ” จบประโยคช่วงขายาวก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับมาสนใจคนที่ต้องรับผลจากการกระทำของตัวเองเลยแม้แต่น้อยร่างสมส่วนหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดิมก่อนจะยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นกระดกรวดเดียวจนหมดหวังดับอารมณ์ขุ่นเคืองที่กำลังตีรวนขึ้นมาภายในจิตใจ มวลอารมณ์ไม่ปกติแผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งบรรยากาศในห้องวีวีไอพีจนกลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่ตรงนั้นสัมผัสได้ก่อนจะมีหนึ่งในนั้นเปรยขึ้น“ไม่แดกเขาแล้วเหรอ”นัยน์ตาสีรัตติกาลปราดมองใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าของคลับหรูแห่งนี้ที่ทำทีเป็นถามก่อนจะเอ่ยตอบผ่านน้ำ

ลูเธอร์กาสิโนการประชุมเร่งด่วนหลังจากข่าวโรงงานร้อยล้านที่เป็นหนึ่งในธุรกิจของตระกูลมาเฟียใหญ่อย่างลูเธอร์ถูกเผากระจายไปทั่วทั้งประเทศในเวลาไล่เลี่ยกับที่โรงงานบนเกาะทางใต้ของตระกูลหวังถูกเผาเสียหายทำให้ข่าวตีแผ่เป็นวงกว้างโยงถึงความขัดแย้งของสองตระกูลใหญ่ต่างขั้วอำนาจด้วยความเสียหายครั้งนี้มีมูลค่าสูงมากทำให้ผู้นำลูเธอร์อย่างราฟาเอลต้องเข้ามาชี้แจงกับเหล่าผู้ถือหุ้นรายใหญ่ด้วยตัวเองทันที “คุณชายต้องจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด” เสียงของหนึ่งในผู้ถือหุ้นเอ่ยขึ้นท่ามกลางสายตาหวาดหวั่นหลายคู่ในห้องประชุมใหญ่แห่งนี้ด้วยบรรยากาศรอบตัวมาเฟียหนุ่มที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเขาอยู่ในสภาวะอารมณ์ไม่คงที่นักทำให้บรรดาผู้คนในห้องประชุมต่างไม่มีใครกล้าเอ่ยสิ่งใด ยกเว้นชายวัยกลางคนเมื่อครู่ที่ถึงแม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าในเวลานี้ไม่เหมาะสมนักที่จะโพล่งอะไรออกมา ทว่าผลประโยชน์ที่เขาเสียไปกลับนำพาให้ความกล้าที่มีน้อยนิดในตอนแรกเพิ่มขึ้นจนต้องโพล่งประโยคสิ้นคิดออกมาอีกครั้ง“ผมว่าเรื่องส่วนตัวที่มันกระทบส่วนรวมแบบนี้มันไม่เข้าท่า”สิ้นประโยคต่อว่านั้นมวลความหวาดหวั่นก็รุกไล่คืบคลานเข้าไปเกาะกุมหัวใจ

คฤหาสน์ลูเธอร์ประตูห้องมาสเตอร์เบดรูมถูกเปิดออกก่อนที่นัยน์ตาสีอำพันจะกวาดมองหาใครบางคนหลังจากที่หมอประจำตระกูลเข้ามาตรวจร่างกายของคุณหนูในปกครองแล้วรายงานผลไปยังมือซ้ายคนสนิทอย่างไทเลอร์ มาเฟียหนุ่มก็ส่งต่องานให้คุณชายรองอย่างเนธานแล้วกลับมาถึงคฤหาสน์ลูเธอร์แห่งนี้ภายในไม่กี่นาทีด้วยความร้อนใจ…ร่างบางในชุดเดรสสีขาวผูกหลังที่กำลังยืนรับลมริมระเบียงสะท้อนในนัยน์ตาคู่คม หัวใจของมาเฟียหนุ่มหลุดออกจากพันธนาการของความหวั่นกลัวในวินาทีที่อีกฝ่ายหันกลับมาสบประสานนัยน์ตากันโล่งอกไปที…ที่นางทาสคนไม่โปรดของเขาปลอดภัยแม้จะได้รับรายงานจากคุณหมอแล้วว่าคนตรงหน้าไม่เป็นอะไรทว่าเขาก็ต้องการมาดูให้แน่ใจด้วยตัวเองแสงเงาที่สะท้อนบนใบหน้าคมคายและนัยน์ตาสีอำพันฉายแววอ่อนโยนเลือนราง ช่วงขายาวเดินมาหย่อนตัวลงนั่งบนเตียงกว้างก่อนที่ฝ่ามือจะตบลงบนตักแกร่งเป็นเชิงสั่งให้คนเด็กกว่ามานั่งแล้วเปรย“มานี่”ประโยคคำสั่งที่เอ่ยผ่านน้ำเสียงแหบทุ้มเปี่ยมอำนาจทว่าแฝงไปด้วยความอ่อนโยนกว่าปกติ กอปรกับภาษากายที่ปราศจากความแข็งกร้าวเมื่อครู่ชวนให้หัวใจดวงน้อยไหววูบไปชั่วขณะแม้ภาพที่เขาดูแคลนเธอเมื่อวานจะยังกระจ่างช

“จะจูบก็จูบ แล้วก็อย่างอแงถ้าฉันอดรังแกเธอไม่ได้” จบประโยคริมฝีปากอิ่มก็คลี่ยิ้มก่อนจะใช้มือเล็กประคองใบหน้าคมคายไว้แล้วบรรจงจุมพิตแผ่วเบาราวกับปีกแมลงปอแตะลงบนผิวน้ำวินาทีนั้นราวกับมีดอกไม้นานาพันธุ์เบ่งบานในหัวใจคนตัวเล็กกว่า แม้จะเคยจูบกันมาแล้วหลายครั้งทว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอเป็นฝ่ายเริ่มจูบเขาก่อนหัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะขณะเดียวกันวินาทีที่ริมฝีปากอิ่มของเธอแตะลงมาก็เสมือนมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านริมฝีปากเข้าสู่หัวใจของมาเฟียหนุ่มกลิ่นอายของเธอกรุ่นผ่านริมฝีปากของเขาพร้อมกับที่ความปรารถนาส่วนลึกค่อย ๆ แทรกซึมเข้าสู่สมองและบงการความคิดไม่ไหว…จูบที่เปลี่ยนองศาอย่างต่อเนื่อง กอปรกับลมหายใจที่ร้อนจนยากจะควบคุมทั้งหมดนั่นไม่ต่างจากไฟร้อน ๆ ที่แผดเผาเส้นความอดทนที่เขาเพียรสั่งสมมาตั้งแต่ต้นอ่า…มาเฟียหนุ่มขบกรามแน่นหวังระงับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านเพราะอยากให้เธอลองเป็นฝ่ายนำดูบ้าง จูบเงอะงะในคราแรกเริ่มลึกซึ้งมากขึ้นขณะที่ฝ่ามือแกร่งก็ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังและต้นขาเนียนของคนเด็กกว่าเพลงสากลจังหวะสบาย ๆ กอปรกับเสียงฝนที่ตกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้สร้างบรรยากาศนำพาให้คนทั้งคู่ดิ่งลึก