《ปรุงรักให้คุณปีศาจร้าย (Lovesick Idiot)》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

อาริอิดออดเล็กน้อยแต่ก็ฝืนข่มอารมณ์ สองมือเรียวเล็กเริ่มจับที่เน็กไทกระต่ายเพื่อคลายปกเสื้อ เธอถอดกั๊กตัวนอกออก ก้มหน้าก้มตาปลดกระดุมเชิ้ตสีขาวสะอาดด้วยท่วงท่าอันอ้อยอิ่งเชื่องช้าไม่ทันใจ แต่ก็ไม่มีใครเร่ง ยังคงรออย่างใจเย็นกระทั่งเห็นเนินอวบคู่งาม“ถอดไม่หมด”ดวงตาไร้แววในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นจดจ้อง เฝ้ามองชนิดที่ว่าผิวกายนุ่มตรงหน้าก็คืออาหารยั่วน้ำลายชั้นเลิศบราสีขาวลายแครอทหรือ เขาไม่เคยเจอสิ่งนี้มาก่อน ส่วนมากพวกผู้หญิงที่เสนอตัวให้ล้วนแล้วแต่เลือกเฟ้นของจำพวกเซ็กซี่หมิ่นเหม่ ถือว่าเธอช่วยสั่งสมประสบการณ์ใหม่อาริเหลือบราแครอทเอาไว้แล้วรินวอดก้าใส่แก้วเพิ่ม “อย่าพึ่งรีบสิคะ คุณดื่มเก่งอาริก็เสียเปรียบสิ คุณคงไม่รังแกเด็กตาดำๆ หรอกใช่ไหมคะ”“อืม ไม่รังแก”“ถ้าอย่างนั้นหมดขวดนี้ค่อยว่ากันนะคะ” เอาสิ คอแข็งแค่ไหน เจอขวดนี้เข้าไปไม่เมาแอ๋เลยก็เกินคน“อยากเล่นเกมแต่กลัวเสียเปรียบ ฉันเองก็ไม่ชอบโดนเอาเปรียบ”“อาริดื่มได้เหรอคะ อยู่ในเวลางาน ไม่กล้าหรอกค่ะ”“ใครจะมีปัญหา?”เดม่อนใช้อำนาจรับประกัน ตัดหนทางในการบ่ายเบี่ยงของเธอ เขาพึ่งดื่มไปไม่มาก หากโดนขัดใจกลางทาง บางอย่างที่ยากจะคาดคิ

เวลาประมาณตีหนึ่ง ในที่สุดสงครามอันยาวนานก็ยุติ สภาพหลังจากนั้นหรือ ไม่ต้องเดาให้ยากก็รู้ว่าออกมาแบบไหนฝ่ายแพ้ราบคาบนอนแน่นิ่ง แม้แต่เรี่ยวแรงในการใช้หายใจก็ถูกเค้นออกมาไม่ต่อเนื่องส่วนผู้ชนะไร้ซึ่งรอยขีดข่วน เสร็จสมตามอารมณ์หมายก็ลุกขึ้นแต่งตัว ใบหน้าด้านข้างของเขายามแสงสลัวจากโคมไฟสาดกระทบ ดูเบาสบายและบาดคม อีกทั้งดวงตาคู่งามก็กรุ้มกริ่มพออกพอใจไม่น้อยด้วยไม่มีบทสนทนา ไม่เอ้อระเหยปลอบใจใดๆ ก่อนที่ชายหนุ่มจะก้าวขาออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงบัตรใบหนึ่งเท่านั้น“ไอ้งูเจ้าเล่ห์”อาริบ่นพึมพำ ดวงตาที่แทบลืมไม่ขึ้นสะท้อนภาพแผ่นหลังกว้างหายลับไปอยากหลับตอนนี้เลย เธอเหนื่อยเหลือเกิน สิ่งที่พึ่งเจอมาเมื่อครู่ถาโถมเข้าใส่หนักมาก ทำเอาร่างกายแทบจะฉีกขาดแตกเป็นเสี่ยงๆ อยู่แล้วเด็กสาวกัดฟันฝืนพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง มองไปยังบัตรสีทองเปล่งประกายข้างหัวเตียงด้วยสีหน้าย่อท้อรวยนักนะ เงินสดไม่ใช้แต่อวดบัตรแทน อยากรู้จริงๆ คนอย่างเขาเวลาตอบแทนสาวๆ ราคาจะสูงสักเท่าไรกัน“ฮือ~ เจ็บ”อาริลงจากเตียงยุ่งเหยิงเดินขาถ่างไปยังห้องน้ำ เธอฝืนทนเกาะผนังยืนล้างคราบเกรอะกรังออกจากร่างกาย ขณะเดียวกันสมองไม่รักดีก็เ

เบสซี่พยักหน้ารับอึ้งๆ ไม่อยากเชื่อว่าแม่จอมหยิ่งที่ใครต่างก็นินทาลับหลังจะมีน้ำเสียงรื่นหูเช่นนี้ได้เธอรีบเร่งจะจากไปก็จริง แต่ไม่ทำท่าทางร้ายกาจหรืออึดอัดใจขณะคุยกันเลย ยามคนพวกนั้นเห็นสิวพุพองที่โผล่พ้นผ้าปิดปากของเขา ล้วนแล้วแต่เบือนหลบกันทั้งนั้น“เฮ้อ!ดารารินคือใครกันล่ะเนี่ย”หลังกลับถึงห้องอาริก็ใช้เวลาตลอดบ่ายไปกับการซื้อขายอาวุธลับขนาดจิ๋ว เธอเปิดเว็บบอร์ดอัพไซด์โซไซตี้ ค้นสิ่งของในหมวดจิปาถะที่น่าสนใจอย่างพินิจพิจารณายาเร่งให้เมาของเอเลน่าสะกิดผิวปีศาจตนนั้นไม่ได้ ต้องใช้ที่หนักขึ้นมาหน่อย“ยาสลบรุนแรงเหรอ ซ่อนในฟันด้วย”อาริรู้สึกว่าสิ่งนี้น่าสนใจจึงใช้ไอดีที่สามของตัวเองทำการซื้อขายมา ราคาอยู่ที่แปดแสนบาทต่อซี่ ส่งของแล้วก็ไปคลินิกให้หมอใส่ให้เกิดมีวันหนึ่งวันใดโดนจับจะได้ใช้เป็นอาวุธลับขั้นสุดท้าย“อะไรวะเนี่ย!”ขณะจ่ายเงินอาริเห็นยอดคงเหลือในบัญชีตัวเองอยู่ที่ห้าล้านก็หน้าเปลี่ยนสี เธอให้บัตรอังเดรไปใช้ ไม่คิดว่าเขาจะถลุงเก่งขนาดนี้ทำภารกิจอะไรกัน เปย์สาวจนน้องเดือดร้อนสิไม่ว่า เธอต่อสายหาพี่ชายทันที เมื่อฝั่งนั้นรับก็โดนบ่นยกใหญ่“พี่อังเดร เงินหนูหายไปไหนห้าล้าน พ

ที่น่าสงสัยคือ แม้จะเป็นโซตัสระบบอาวุโส แต่นักศึกษาส่วนใหญ่ก็เลือกเข้าร่วม มีเพียงกระจึ๋งเดียวเท่านั้นที่ไม่สนใจยุ่ง สถานการณ์เช่นนี้ มีคำกล่าวที่บอกไว้ว่า น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ บอกไม่เกิดผลกระทบอะไรเลยก็ไม่ใช่เสียทีเดียวเมื่อโดนคนหมู่มากเมิน แนวข้อสอบหรือชีทเฉลยคำตอบที่ส่งต่อกันรุ่นสู่รุ่นก็จะไม่มีใครยอมให้ดูด้วย กิจกรรมเก็บคะแนนอื่นๆ หากไม่ถูกดึงเข้ากลุ่มเอกวิชา เมื่อพี่ธุรการแจ้งผ่านหัวหน้าชั้นปีก็จะไม่สามารถรู้เลยบางรายรับความกดดันแปลกแยกไม่ไหว ถึงกับหยุดเรียนกลางคันก็มีMII เป็นมหาวิทยาลัยเชฟอันดับสิบของประเทศ มีชื่อเสียงแต่ก็อยู่สุดท้ายในระดับท็อป หากเอาชีวิตไม่รอดพลาดจนเกรดย่ำแย่ จบออกไปก็จะถูกคัดกรองหายจากระบบโดยธรรมชาติพวกรุ่นพี่ห้าวบ้างแล้วยังไง สมบัติตกทอดที่พวกเขามีถือว่าคุ้มค่าที่จะอดทนไม่ใช่ทุกคนจะเก่งตลอดรอดฝั่งหรอก“พี่ไม่อยากลงโทษน้องหรอกนะ แต่น้องบอกว่าไม่สนใจพวกพี่ก็ได้ อยากมาก็มา อยากไปก็ไป ไม่มีใครบังคับมันหมายความว่าไงวะ ถ้าน้องไม่เห็นหัวพวกพี่ขนาดนั้น ยังมาเข้ารวมสาขาทำไม ไม่ตามเพื่อนน้องไปเลยล่ะ” รุ่นพี่ผู้ชายกอดอกถามเบสซี่ สายตาที่มองเขาทั้งถากถางและรังเกียจเดี

เข้ามาทำงานในตำแหน่งบาร์เทนเดอร์ยังไม่ถึงเจ็ดวัน อยู่ๆ ก็ได้รับหน้าที่เอ็นเตอร์เทนเนอร์เพิ่มเฉยเลยสาวสวยอวบหมวยสะบึ้มมีให้เลือกเป็นโขยง ไม่ทราบว่าอยากใช้บริการส่วนตัวทำไมนักหนาว่ากันตามตรง สถานบันเทิงเริงใจอย่างเดอะมูน คนที่ตบเท้าเข้าออก ส่วนมากไม่ได้มาเพื่อลิ้มลองเหล้าจากสุดยอดบาร์เทนเดอร์ แค่มองหาความสนุกชั่วครั้งชั่วคราวหรือไม่ก็แฝงจุดประสงค์อื่นร่วมพวกคำสวยหรูเช่นเสพศิลปะด้านรสชาติอะไรนั่น ยกมาอ้างก็ยังไม่เชื่อ“ไปได้แล้ว ทิปหนักแน่นอน เอาใจดีๆ”“หนูมาทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์นะคะ” อาริน้ำเสียงเข้มดุ ไม่ยอมให้ตัวเองเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์วันนี้อารมณ์ไม่ค่อยดี หากยังมีการมายั่วยุจนความอดทนหมด ก็อาจจะอาละวาดจนคลับเดอะมูนที่แสนรุ่งเรืองรับไม่ไหวเอา“เอ๊ะ!เธอนี่ยังไง วันนั้นยังยอมไปบริการคุณเดม่อนอยู่เลย เปลี่ยนเป็นคนอื่นไม่อยากทำแล้ว เลือกได้เหรอ ลูกค้าต้องการก็ต้องตามใจ ไว้มีแขกประจำเมื่อไหร่ค่อยมาเรื่องมาก”ผู้จัดการชักสีหน้าตึง เบื่อที่สุดคือพวกลืมตัว แค่ได้บริการระดับวีไอพีคืนเดียวก็กำเริบเสิบสานเลย“ถ้าผู้จัดการยืนยันจะให้ทำ อาริขอลาออกค่ะ”ต้องคำนึงถึงภารกิจก็จริง แต่เดม่อนเลื