All Chapters of สยบรักละลายใจ (Hate To Love): Chapter 101 - Chapter 110

“มีเรื่องไม่สบายใจเหรอโจ ทะเลาะกับแฟนมาหรือไง”“นิดหน่อย เดี๋ยวก็ดีกัน เธอกินข้าวเถอะ”โจนาสไม่มีอารมณ์พูดคุยเท่าที่ควร เหตุเพราะสามสี่วันมานี้มะเหมี่ยวเย็นชากับเขา พยายามทำตัวดีเอาอกเอาใจลบล้างความผิด ทว่าหญิงสาวขึ้นชื่อเรื่องใจแข็ง ไม่ทำอย่างต่อเนื่องก็ยากจะง้อได้“คงไม่ได้ทะเลาะกันเพราะเบลหรอกใช่ไหม อธิบายเรื่องของเราให้เธอฟังหรือยัง”“ไม่ใช่เพราะเธอหรอก ฉันกับเมียทะเลาะกันบ่อย เธอโกรธยากแต่หายเร็ว ช่วงนี้ฉันแค่ต้องทำตัวดีไม่ก่อเรื่องอีกก็พอ” เขากล่าวไปพลางส่งข้อความหวานๆ หามะเหมี่ยว เธอไม่เปิดอ่านเลยสักครั้ง ควรจะน้อยใจแต่รู้ดีว่าบทคนจะโหดก็เอาเรื่องอยู่“โจดูเข้าใจแฟนมากเลยนะ มะเหมี่ยวต้องน่ารักมากเลยใช่ไหม เล่าให้ฟังหน่อยสิ ไปเจอกันได้ยังไง ตอนเด็กๆ เราจำได้ว่าโจคบหาคนยากมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่มีเพื่อนแค่เราจนถึงป.6หรอก”ตามจริงเบลล่าฟังเรื่องราวของคนทั้งสองมาบ้างแล้ว โดยเฉพาะข้อมูลเกี่ยวกับมะเหมี่ยว เจนน่าเล่าละเอียดยิบถึงอุปนิสัยและอดีตที่เจ้าหล่อนเคยกระทำต่างๆ มันดูแย่เหมือนไม่จริงทั้งหมด เธอจึงฟังหูไว้หู โจนาสถึงกับเรียกหาผู้หญิงคนนั้นไม่ขาดปากย่อมไม่ธรรมดาเขาจิบกาแฟ แววตาลุ

โอกาสครั้งที่สองแล้ว ยังไม่มีวี่แววจะสำนึกผิด จากทีแรกความผิดเธอ โยนไปให้พี่ชายต่อ ส่วนตัวเขาคือเหยื่อจากเหตุการณ์นี้ ดีมาก เฮงซวยยังไงก็ยังเหมือนเดิม มะเหมี่ยวปิดกล่องยาเสียงดังเดินเข้าห้องไปนอน โจนาสหัวร้อนจึงอยู่ข้างนอกสักพักหนึ่งก่อนค่อยทำใจตามไปกกกอดอยู่ด้านหลังหญิงสาว“เป็นความผิดของเฮียเอง เฮียทำตัวไม่ดี เหมี่ยวให้อภัยเฮียนะ จะไม่ทำอีกแล้ว” เกิดความเงียบที่แสนทรมานครู่ใหญ่ เหมือนว่ามะเหมี่ยวจะหลับแล้ว ทว่าวินาทีต่อมาน้ำเสียงจริงจังก็ดังขึ้น“โจนาธาน ธีโอบาลด์ ถ้าใช้ความรุนแรงอีก ต่อไปนี้ห้ามมาให้เห็นหน้า”“ครับ เฮียจะไม่ทำตัวโง่เง่ากับเมียจ๋าอีกแล้วครับ” เขายิ้ม กอดเธอแนบแน่นกลัวว่าคนจะเปลี่ยนใจมะเหมี่ยวหันหน้ามาหา รับจูบที่ร้อนแรงดั่งเปลวไฟไว้ เธอไม่อยากทำตัวเป็นของตาย ที่ไม่ว่าชายหนุ่มจะก่อเรื่องยังไงก็ยอมให้เขากลับเข้ามา ครั้งนี้คนสำนึกได้ว่าตัวเองผิด ด้วยใจที่รู้สึกทั้งชังทั้งรัก สุดท้ายก็ไม่พ้นให้อภัย ปากกับใจทำงานไม่ประสานกันจริงๆเช้าวันใหม่อากาศเย็นสบาย หน้าทางเข้าคฤหาสน์หลังงาม ผู้หญิงสองคนเตรียมตักบาตรทำบุญด้วยกันอยู่ พระท่านเดินมาห้าหกรูป ประนมมือสาธุรับพรเพื่อเป็นศ

“คงยากหน่อยเพราะกูก็จะเอาไปให้เมียเหมือนกัน” โจนาสพ่นควันบุหรี่คละคลุ้ง ไอหมอกสีขาวปกคลุมใบหน้าที่หยิ่งผยองของเขา มองไปเห็นสร้อยห้อยจี้หยกมันวาว เอาไปฝากมะเหมี่ยวจะต้องชอบแน่นอน“คราวที่แล้วก็ได้สร้อยไปฝากเมีย น้องมันไม่เบื่อเหรอวะ กี่เส้นแล้วเนี่ย” นทีดื่มแพ้ตลอด เสียเงินไปกับการเดิมพันเกมไร้สาระจนต้องเรียกทุนคืนสักหน่อย เผื่อพูดไปแล้วคอทองแดงอย่างไอ้โจนาสจะเพลาๆ สลิลลงบ้าง ไม่ต้องจริงจังถึงขั้นเก็บหมดไม่เหลือแบบนี้“โทษทีว่ะ เห็นเมียสวมสร้อยแล้วสวย เส้นนี้เป็นหยกด้วย ถ้ามึงจะยอมแพ้ก็รีบๆ ถอนตัว”“ยอมเชี่ยไร กูสู้ตายกับพวกมึงทุกตัวเนี่ยแหละ มาเลยหมดขวด”เกมของกลุ่มชายโฉดโหมดมีเมียไปแล้วสองคนคือดื่มวัดใจกัน เมื่อก่อนพนันเรื่องผู้หญิงเพราะยังไม่ลงหลักปักฐาน เดี๋ยวนี้ต้องปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์ ไม่อาจเล่นไปทั่วได้เหมือนครั้งที่ยังไม่มีคนของใจอ้วกคือแพ้ เมาช้าเร็วไม่ใช่ตัวตัดสิน เน้นไปที่ความอึด ใครน็อคคนนั้นตกรอบ สี่หนุ่มกำลังยกเหล้าบริสุทธิ์กรอกลงคอทั้งขวด พลันมีผู้หญิงกลุ่มหนึ่งเดินมาทางพวกเขา“พี่ๆ คะ พวกเราไม่มีโต๊ะขอนั่งกับพวกพี่ได้ไหมคะ” เจนน่าเป็นตัวแทนกล่าวขอ ยังมองไปที่โจนาสเพ

สามสิบนาทีต่อมายังไร้วี่แววของคน หนึ่งชั่วโมงก็แล้ว เกือบจะสองทุ่มก็แล้ว รอจนอาหารเย็นชืดไม่น่าทาน ในที่สุดโจนาสก็อารมณ์เสียเธออ่านข้อความของเขา แต่เมื่อโทรไปหาดันไม่รับหมายความว่ายังไง ยังงอนอยู่อีกเหรอ ก็ดีกันแล้วนี่คนใจร้อนไม่อาจรอต่อไปได้อีก รีบค้นหาตำแหน่งของมะเหมี่ยว ครั้นพบว่าเธอไปโผล่ที่คลับแห่งหนึ่งก็หงุดหงิดหุนหันออกจากห้องไปด้วยความโกรธไปเที่ยวไม่บอก อย่างน้อยก็น่าจะตอบข้อความบ้าง ใช้นิ้วจิ้มแป้นพิมพ์ส่งมาหน่อยไม่ได้หรือไงคลับคิงตันห้องคาราโอเกะส่วนตัวบนชั้นสอง ปั้นแป้งกับมะเหมี่ยวตะเบ็งเสียงแข่งกันเพื่อวัดว่าใครจะได้คะแนนร้องเพลงสูงกว่า ไฟบนเพดานสลัวส่องสะท้อนให้เห็นใบหน้าหวานหยดกว่ายามปกติของหญิงสาว ประกอบกับที่เธอถอดเสื้อคลุมตัวนอกวางไว้ มีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวรัดรูปคลายกระดุมเม็ดบนสบายโอบตัว คนที่ได้มองจึงรู้สึกราวกับสายตาโดนโจมตี ต้านทานเสน่ห์ที่เหลือล้นยามผ่อนคลายอย่างเป็นธรรมชาติของเธอแทบไม่ไหวเลยทุกอย่างล้วนสมบูรณ์ เพียงแต่เสียงแหลมปรี๊ดที่เปล่งออกมาจนแสบทรวงนี้ ทำให้คนอื่นๆ ในห้องคาราโอเกะอยากยกมือปิดหูตัวเอง นีโอถึงกับลุกไปแย่งไมโครโฟนจากมะเหมี่ยว สวยให้ตายก็ไ

เบลล่าลงจากเวทีมาด้วยใบหน้าแช่มชื่น สร้อยของเธอปิดการประมูลไปที่ห้าล้านถ้วน นับว่าเป็นสถิติที่สวยงามมาก เธอนั่งลงข้างโจนาส บ่นเล็กน้อยที่เขาไม่ช่วยสู้ราคาเลย“ใครจัดที่นั่ง?” คำถามนี้ถามกับเบลล่า“คุณแม่เราเอง ท่านเป็นคนดูแลความเรียบร้อยส่วนมาก มีอะไรเหรอ?”“ฉันบอกเธอให้ช่วยจัดเมียฉันนั่งกับพวกบริษัทนำเข้า ทำไมถึงเห็นมะเหมี่ยวไปนั่งกับไอ้หัวงูพวกนั้น”น้ำเสียงของเขาเชิงตำหนิ รู้ว่างานแบบนี้อาจทำให้เมียไม่สบายใจ แต่เขาก็อยากให้เธอมาด้วย มาดูเองกับตาว่าหากเขาไม่สนใจแล้วเธอจะสูญเสียอะไรไปและเพื่อปกป้องไม่ให้คนอื่นรังแกเธอได้นอกจากตัวเอง เขายังฝากเบลล่าให้จัดกลุ่มมะเหมี่ยวไว้กับพวกบริษัทนำเข้าสินค้า เพราะรายชื่อแขกตรงนี้มีแต่หญิงสาววัยไล่ๆ กัน ไฉนผลลัพธ์ตรงกันข้าม กระตุ้นให้หวงแหนไม่สำเร็จ รู้สึกว่าจะมีปัญหาตามมาเพิ่มฝ่ายคนโดนถามหน้าหงอยได้แต่ตอบไปว่าไม่รู้ เธอก็ช่วยจัดให้แล้ว มะเหมี่ยวไปโผล่ตรงนั้นใครจะทราบว่าเกิดอะไรขึ้น แขกรอบโต๊ะส่งสายตาปลอบโยนเบลล่า เห็นใจเธอที่ต้องมาโดนตำหนิเรื่องเล็กๆ น้อยๆ“ตาโจ ลูกดุหนูเบลล่าแบบนี้ไม่เหมาะนะ ต่อหน้าแขกเหรื่อครอบครัวเขา อย่าทำให้แม่ต้องผิดใจกับค