All Chapters of สะดุดรักยัยกะล่อน: Chapter 61 - Chapter 70

“นั่น! นั่น!”ดรุณีสองนางชี้มือมาทางต้นขาของเจินเจินพลางตะโกนดังลั่น“เลือด!!!”เจินเจินขมวดคิ้วพลางก้มลงมองตามมือของสาวน้อย หญิงสาวจึงได้เห็นคราบเลือดเปรอะเปื้อนอยู่ตรงหว่างขาของตน“!!!???”พลันร่างของเจินเจินก็วูบไหวโอนเอนจนเสี่ยวเหมยต้องรีบเข้ามาประคองตามด้วยสองดรุณีน้อยวิ่งเข้ามาใช้ร่างน้อยๆอ้อมมาทางด้านหลังของเจินเจิน เพื่อรองรับร่างบางของเจินเจินเอาไว้ไม่ให้ล้มจนร่างกระแทกพื้นภายในห้องพักของโรงเตี้ยมที่ทั้งหมดใช้เป็นที่พำนักพักพิงในขณะนี้ ร่างงามของเจินเจินยังคงนอนหลับหมดสติอยู่บนเตียงนอนประจำห้องพักโดยมีหมอประจำหมู่บ้านที่ซิงซิงและจิงเย่วสองดรุณีน้อยวิ่งไปฉุดกระชากลากถูให้ตามพวกนางมา“เด็กยังอยู่” หมอประจำหมู่บ้านกล่าวขึ้นเนิบๆเมื่อจับชีพจรของเจินเจิน “แข็งแรงดี ไม่มีปัญหา”“...”“....”“....”เงียบบรรยากาศโดยรอบนิ่งสนิทคล้ายไม่มีใครนั่งอยู่สักพักจึงได้ยินแต่เสียงหายใจทุกคนในห้องต่างจ้องมองกันตาแป๋ว เสี่ยวเหมย ซิงซิงและจิงเยว่ นั่งกลั้นหายใจก่อนพ่นลมออกมาอย่างโล่งใจ “เด็กยังอยู่” ซิงซิงเอ่ยเบาๆ“เด็กยังอยู่” จิงเยว่เอ่ยตาม“เด็กยังอยู่” เสี่ยวเหมยเอ่ยบ้าง“จะย้ำเพื่อ?

วันเวลาล่วงเลย หลี่เซียวเหยาพาพวกสมุนเดินทางไปจัดการกับพวกโจรป่าแล้วหลอกล่อให้พวกมันเปลี่ยนเส้นทางให้ไปปั่นป่วนภายในเมืองหลวงของพวกต้าไห่เพื่อล่อเสือออกจากถ้ำส่วนหนึ่งส่วนพวกของหลี่หงจินหยางก็ทำการปลุกปั่นพวกกบฏภายในแคว้นอีกส่วนหนึ่งยามนี้ พวกของแคว้นต้าไห่เกิดการระส่ำระส่ายอยู่ทุกสารทิศ บ้างต้องออกมากำจัดโจรป่า บ้างต้องออกมาจัดการกับพวกกบฏหลี่หงจินหยางจึงอาศัยจังหวะนี้เองเข้ายึดส่วนกลางของเมืองหลวงซึ่งเป็นพื้นที่ตั้งของพระราชวังแคว้นต้าไห่ และแบ่งกระจายพรรคพวกของตนให้ล่อหลอกพวกชนชั้นสูงของแคว้นต้าไห้ให้ออกจากวังตามไล่ล่าพวกของหลี่หงจินหยางไปทางชายแดนที่มีพวกของเยว่เทียนและซือเว่ยตั้งกองกำลังเป็นกำแพงมนุษย์อยู่ ในเวลาต่อมาแคว้นต้าไห่จึงถูกโจมตีจนแตกกระเจิงจากรอบทิศโดยพรรคพวกขององค์ชายน้อยหลี่หงจินหยางที่กระจายกำลังเอาไว้อยู่ทุกหนทุกแห่งทั่วทุกมุมของแคว้นต้าไห่มีผลให้แคว้นต้าไห่ถูกหลี่หงจินหยางยึดครองได้ทั้งหมดในเวลาต่อมา...เมื่อสะสางแคว้นต้าไห่เป็นที่เรียบร้อยดีแล้วหลี่เซียวเหยาจึงพาคณะสมุนกลับมารับเจินเจินเพื่อเดินทางกลับแคว้นต้าหลี่ เขายังต้องไปจัดการกับเหล่าสตรีทั้งหลายภายใ

“เสด็จแม่” หลี่เซียวเหยาเอ่ยออกมาอย่างร้อนรนพลางรีบเดินเข้ามาช้อนร่างของสตรีผู้เป็นมารดาขึ้นอุ้มเอาไว้แนบอกยามนี้เซียงหวงกุ้ยเฟยสลบไสลไม่ได้สติมีโลหิตไหลซึมอยู่บริเวณริมฝีปาก “เกิดอะไรขึ้น เจินเจิน”ชายหนุ่มหันมาถามเจินเจินอย่างร้อนรนเจินเจินเพียงยืนมองนิ่งๆไม่ได้กล่าวสิ่งใด“เจินเจิน ทำไมเจ้าถึงร้ายกาจเยี่ยงนี้ ฮือ องค์ชาย... ท่านต้องจัดการนะเพคะ” หลิงอวิ๋นเอ่ยขึ้นด้วยน้ำตานองหน้าแววตาตระหนกตกใจหลี่เซียวเหยาถึงกับชะงักงันด้วยคาดไม่ถึงว่าเจินเจินจะทำอะไรโง่งมอย่างนี้ เขาไม่ควรปล่อยให้เหล่าสตรีอยู่ด้วยกันตามลำพัง เขาควรจะอยู่กับเจินเจินตลอดเวลาเหล่าอนุชายาพากันตกตะลึง เจินเจินของพวกนางฝีมือร้ายกาจยิ่ง สมแล้วที่พวกนางยกให้เป็นผู้นำ ลงมืออย่างรวดเร็วแทบไม่ทันกระพริบตา“รีบพาพระองค์เข้าไปด้านในเถิดเพคะ พวกเจ้าตามหมอหลวงเร็ว” หลิงอวิ๋นเอ่ยขึ้นอย่างร้อนรนมาทางหลี่เซียวเหยาพร้อมทั้งสั่งการไปทางบ่าวไพร่ในทันทีอย่างถือสิทธิ์หลี่เซียวเหยาก้มมองมารดาของตนก็ให้ร้อนใจจึงรีบอุ้มเซียงหวงกุ้ยเฟยเดินเข้าไปยังตำหนักอย่างไม่รีรอ“....”“....”เงียบทุกคนพากันเงียบงันไม่มีเสียงหรือใครเปล่งวาจาใ

“พอก่อน” เจินเจินกล่าวตอบอย่างอารมณ์ดีขณะกินผลไม้อย่างสบายอารมณ์ ไม่รู้ทำไมผลไม้ในมือน่าสนใจมากกว่าหลี่เซียวเหยาของนางหลี่เซียวเหยาเพียงนั่งนิ่งๆมองเจินเจินกินผลไม้ตรงหน้าอย่างอารมณ์ดีเช่นกัน ยามนี้เขารู้สึกสบายอารมณ์อย่างบอกไม่ถูกสองหนุ่มสาวจึงนั่งเคียงกันใต้ต้นพลับโดยไม่คิดจะไปทางใดต่อพวกเขายังคงนั่งอยู่ตรงนั้นจนเวลาล่วงเลยเจินเจินเพียงชี้นิ้วบอกหลี่เซียวเหยาว่าอยากกินลูกพลับลูกใด หลี่เซียวเหยาก็เก็บลงมาให้อย่างไม่รีรอ บรรยากาศของทั้งสองเป็นไปอย่างชื่นมื่นลืมเรื่องราวก่อนหน้าไปโดยปริยาย เจินเจินนั่งกินลูกพลับอย่างพออกพอใจจนลืมไปเลยว่าตนเองนั้นกำลังต้องการไปหาหมอ หลี่เซียวเหยาเองก็เช่นเดียวกัน เขาต้องการมาสอบถามเจินเจินถึงเหตุการณ์ของมารดาของเขา แต่เมื่อรับรู้ได้ว่าเจินเจินของเขากำลังตั้งครรภ์เขาจึงคิดสิ่งอื่นใดไม่ออกอีกเลย...ภายในตำหนักของหลี่เซียวเหยา เซียงหวงกุ้ยเฟยยังคงกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ภายในห้องหรูหราอลังการโดยมีหลิงอวิ๋นคอยดูแลอยู่ไม่ห่างนางไม่ต้องการไปพำนักพักพิงที่ตำหนักอื่นตามที่ทางพระราชวังได้จัดสรรให้เพราะต้องการอยู่ภายในตำหนักเดียวกันกับหลี่

แต่หาได้มีใครล่วงรู้ไม่ ว่าหญิงสาวผู้ที่เติบโตมาจากในสถานที่อันห่างไกลความเจริญ ห่างไกลผู้คนเยี่ยงนี้ จะเป็นถึงบุตรสาวขององค์ชายที่เป็นถึงพระอนุชาของฮ่องเต้แห่งแคว้นต้า หลี่ที่ยิ่งใหญ่คับฟ้าทุกผู้คนต่างรับรู้แค่เพียงว่านางเป็นบุตรสาวของสตรีไร้ฐานะไร้ฐานันดรใดๆมารดาของสตรีผู้สวยสดงดงามไร้ที่ตินางนี้ เป็นเพียงสตรีต่ำต้อยด้อยค่า เป็นเพียงหญิงหม้ายชั้นต่ำไร้ราคาไร้ชายใดเหลียวแลนางอุ้มท้องและเลี้ยงดูบุตรสาวอยู่เพียงลำพังอย่างยากลำบาก หญิงสาวเติบโตมาท่ามกลางการดูถูกดูแคลนของผู้คนรอบข้างตลอดมา จนวันหนึ่งนางจึงได้ตัดสินใจออกเดินทางเพื่อตามหาบิดาที่แท้จริง ทั้งนี้ก็เพื่อต้องการแก้ไขความด่างพร้อยให้แก่ชีวิตของตนและของสตรีผู้เป็นมารดาโดยระหว่างการเดินทางนั้นก็ช่างยากลำบากแสนเข็ญ หญิงสาวได้เจอะเจออุปสรรคขวากหนามมากมาย เจอกับภยันต์อันตรายนานัปการทุกชนิดอีกทั้งบุรุษทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นชนชั้นธรรมดาสามัญชน ไม่ว่าจะเป็นคุณชาย หรือแม้กระทั่งองค์ชายจากหลายๆแคว้นต่างพากันต้องการครอบครองหญิงสาวที่งดงามปานล่มเมืองผู้นี้บุรุษทุกคนที่ได้พานพบนางมักจะตกหลุมรักนางและพยายามทำทุกวิธีทางเพื่อที่จะได้ค